De belangrijkste dingen die je moet weten
- De game biedt een ultieme Nintendo-ervaring voor één speler, waarbij het verzamelen van buit centraal staat en actieve gevechten bestaan uit het bemachtigen van glimmende blauwe stenen.
- Het spel is gebaseerd op de basismechanismen van Splatoon, zoals bewegen als een inktvis en zwemmen in inkt, wat bijdraagt aan een bevredigend en effectief vechtsysteem.
- De game wordt op 23 juli 2026 uitgebracht voor de Nintendo Switch 2 en richt zich in beperkte mate op het aanpassen van de avatar van de speler.
Splatoon Raiders roept een aantal serieuze vragen op die om antwoorden vragen. Kan een serie die populariteit verwierf dankzij een exclusieve multiplayer (PvP) ervaring, echt succesvol zijn als singleplayer-game, ondanks dat er eerder al andere spelmodi in de inktwereld zijn verschenen? Belangrijker nog, kan het functioneren als een offline loot shooter? En kan het de kenmerkende Splatoon-sfeer behouden? Hoewel je er misschien honderden munten op zou inzetten, is het antwoord op al deze vragen "ja".
Om onverklaarbare redenen werk je als monteur voor het Deep Cut-team uit Splatoon 3. Na een crash waarbij niemand gewond raakt, stranden jullie op de schatrijke eilanden van Spirhalite. Tijdens jullie zoektocht naar de schat moeten jullie ook talloze Salmonids verslaan, en dat is eigenlijk alles wat je moet weten. De eerste tien minuten zijn wat haperend en frustrerend, omdat de game je constant bombardeert met tutorials als je nog nooit eerder een videogame hebt gespeeld. Maar als je daar eenmaal doorheen bent, loopt de gameplay soepel en plezierig.
Overval, overval, zeg het me niet
Splatoon Raiders biedt een unieke ervaring die elementen van raiden en gevechten combineert. Wat maakt het nu zo bijzonder?
Snelle feiten
Publicatiedatum: 23 juli 2026
Platformen: Nintendo Switch 2
Ontwikkelaar: Nintendo
uitgeverij: Nintendo
Dit is een op buit gebaseerde shooter van Nintendo, waarbij de nadruk meestal meer ligt op "Nintendo" dan op "loot shooter". Het feit dat het een singleplayer-titel is, is ongebruikelijk voor dit genre (en mocht je in de war raken door de marketing die de singleplayer-aard benadrukt en tegelijkertijd speels hint naar multiplayer, dan kom ik daar zo op terug). Verrassend genoeg speelt avatar-aanpassing geen grote rol. Je kunt het uiterlijk van je Octoling of Inkling natuurlijk wel enigszins aanpassen, en er zijn een aantal outfits om te ontgrendelen, maar je zult niet overspoeld worden met een constante stroom aan mode-opties.
De meeste levels bestaan uit een klein, te verkennen eiland of een reeks mini-slagvelden, die je binnen een bepaalde tijdslimiet moet voltooien. Beide levels volgen de basismechanieken van Splatoon. Je beweegt sneller als een inktvis door de inkt die je uit je wapen schiet. Je kunt zwemmen op verticale oppervlakken die met inkt zijn bevlekt, en door jezelf onder te dompelen in je eigen inkt wordt je tank langzaam bijgevuld, terwijl de inkt van vijanden je vertraagt. Er zijn talloze gadgets die je kunt uitrusten, en een lid van de Deep Cut zal je vergezellen met een oplaadbare finishing move – maar niets is zo fijn als je wapen gebruiken om je vijanden uit te schakelen. Het bevredigende pop-pop-pop-pop- geluid dat je op de een of andere manier voelt wanneer de inkt zich ophoopt op een vijand totdat deze explodeert, is aanwezig, authentiek en op de een of andere manier nooit vermoeiend in het ontwerp van de game.
Gelukkig is het vechtsysteem zeer efficiënt en vormt het het grootste deel van de gameplay. De dungeons zijn puur voor gevechten, en op de eilanden moeten spelers golven vijanden verslaan die glimmende blauwe rotsen bewaken die moeten worden gewonnen. Het is een eenvoudige ervaring, maar het verveelt nooit. Sterker nog, hoewel Splatoon Raiders uitblinkt als een game om langdurig van te genieten, is het ook perfect voor af en toe spelen. Een enkele raid kan over het algemeen in ongeveer vijf minuten worden voltooid, en de intensiteit van de vijandelijke golven zorgt ervoor dat het nooit te kort aanvoelt.
Mortal Komsplat
In Splatoon Raiders kun je grondstoffen op verschillende manieren gebruiken om je basis te upgraden. De belangrijkste toevoeging – boven alle andere upgrade-opties – is een arcadekast waarmee je kunt interageren. Met deze kast kun je 8-bit Splatoon-achtige spellen vrijspelen , zoals Hopping, waarin je de klassieke actie met het verbrijzelen van hoofden kunt beleven.
Wapens regenen niet in grote aantallen op je neer, maar ze verschijnen vaak genoeg om je uitrusting regelmatig aan te passen. De selectie had echter beter gekund; zodra er vijanden van een hoger niveau in de raids verschijnen, wordt elk wapen dat niet snelvuurt geleidelijk minder effectief. Ik ben bijvoorbeeld nooit een fan geweest van de Slosher, die een nogal vreemde naam heeft en zeker niet geschikt is om hier intense vijandelijke golven mee te bestrijden.
Nintendo wil echter een breed scala aan spelers tegemoetkomen. Er zijn drie moeilijkheidsniveaus om uit te kiezen, en je kunt er naar believen tussen wisselen. Ik vond de gemiddelde optie perfect in balans, maar als je op zoek bent naar een makkelijkere of juist meer uitdagende ervaring, heeft Nintendo daarvoor de juiste opties.
Je kunt lokaal of online met maximaal drie vrienden spelen, maar de kernfilosofie achter het multiplayer-aspect van Splatoon Raiders is om het te zien als een manier om de moeilijkheidsgraad te verlagen . Voordat je een raid start, kun je 'hulp inroepen' selecteren om het matchmaking-systeem te activeren, waarna maximaal drie andere spelers zich bij je aansluiten. Aan het einde van de raid – of deze nu succesvol was of niet – wordt je groep ontbonden. Zodra je een bepaald level hebt bereikt, kun je 'helpen' selecteren, waarna je willekeurig wordt gekoppeld aan iemand die hulp nodig heeft. Succes met het vinden van andere spelers te midden van de pastelkleurige chaos als je daar eenmaal bent.
Dit matchmaking-systeem zal misschien niet iedereen aanspreken, maar ik vind het wel aantrekkelijk. Het idee dat spelers willekeurig kortstondig aan elkaar gekoppeld worden om een lastige uitdaging te overwinnen, waarna ze allebei als Batman verdwijnen, is briljant (het is natuurlijk niet helemaal onbaatzuchtig; het kiezen van 'hulp' levert bonusbeloningen op bij succes). Maar in de praktijk voelt het meer als een loterij dan het zou moeten zijn. Zeg wat je wilt over het SBMM-systeem (en ik weet zeker dat je dat zult doen), maar het zou ongelooflijk nuttig zijn voor Splatoon Raiders. Ik heb beide kanten van de medaille ervaren in situaties waarin de 'hulp' die je krijgt ver onder het niveau is van degene die erom vraagt.
Enkele nogal belachelijke banregels weerhouden me ervan om de ervaring na een bepaald punt volledig te bespreken. Wat ik wel met zekerheid kan zeggen, is dat het bereiken van personageniveau 40-45 een grote verstoring van de gameplay is. De ervaring zelf verandert niet fundamenteel, maar de moeilijkheidsgraad neemt enorm toe rond het moment dat je dat niveau waarschijnlijk bereikt. Dit betekent ineens dat je XP moet verzamelen in eerder verkende gebieden en in de multiplayer-modus, in een mate die voorheen niet nodig was. Het upgraden en aanpassen van wapens en gadgets is eenvoudig en efficiënt genoeg om plezierig te blijven, maar uiteindelijk zouden een paar extra eilanden de consistentie tot het einde hebben gewaarborgd.
Vrijwaring
Splatoon Raiders is getest op een Nintendo Switch 2 met behulp van een code die door de uitgever is verstrekt.
Neem een vriend mee en duik in onze aanbevelingen voor de beste coöperatieve spellen.
Reacties zijn gesloten.