“The Hundred Line: Last Defense Academy is een bevredigende en boeiende tactische RPG die inspiratie put uit Danganronpa.”
Pluspunten:
- Boeiend verhaal
- aantrekkelijke tactieken
- Een groep charmante personages
- kleurrijke kunststijl
Minpunten:
- Zwakke minigames
- Lange laadtijden op Switch
Wanneer een videogameontwikkelaar aanzienlijk succes boekt en erkenning krijgt, is het logisch dat ze proberen vast te houden aan dezelfde formule en dat succes te herhalen. Metaphor: ReFantazio van Atlus is daar een uitstekend voorbeeld van. De game borduurt voort op de Persona-structuur en creëert een verbeterde RPG die veel van dezelfde elementen bevat. Ook The Hundred Line: Last Defense Academy , ontwikkeld door Too Kyo Games, leent veel van Danganronpa. Het is dan ook geen verrassing dat de makers van deze eigenzinnige visuele romanserie verantwoordelijk zijn voor een uitstekende nieuwe RPG die voortbouwt op de essentie van Danganronpa.
The Hundred Line: Last Defense Academy deelt wellicht een aantal grafische stijlen en gameplaymechanieken met Danganronpa, maar onderscheidt zich van zijn inspiratiebronnen door een ervaring te bieden die zowel vertrouwd als vernieuwend aanvoelt. De bloederige, turn-based tactieken, het meeslepende verhaal over het redden van de mensheid en de extravagante personages maken het tot een van de beste RPG's van 2025 en een waardige opvolger van Danganronpa.
Een ander soort doodsspel
Last Defense Academy volgt Takumi Sumino, een jonge jongen die wakker wordt in een mysterieuze school nadat zijn geboortestad is aangevallen door buitenaardse indringers. Samen met een aantal klasgenoten ontdekt hij dat zij de laatste verdedigingslinie van de mensheid vormen tegen deze vijandige aliens, die een krachtig artefact diep in de school begraven liggen, willen bemachtigen. Als onderdeel van een speciale verdedigingseenheid moeten Takumi en zijn klasgenoten het artefact 100 dagen lang beschermen, waarna ze beloond worden met een reis naar huis. Er zijn talloze plotwendingen en onthullingen die het verhaal spannend houden, van de oorsprong van de indringers tot details over het artefact. Het heeft dezelfde spanning en anticipatie die fans van Danganronpa verwachten en waarderen.
De overdreven karakters passen perfect bij de komische en tragische toon.
Het meeslepende verhaal wordt versterkt door de slimme implementatie van het New Game Plus-systeem. Waar andere games zoals God of War Ragnarok of Elden Ring spelers simpelweg hetzelfde verhaal laten herhalen, bouwt Last Defense Academy voort op de gameplay en ontwikkelt tegelijkertijd de wereld en de achtergrondverhalen. De eerste ronde is een smal pad dat naar één enkele uitkomst leidt, maar New Game Plus biedt een compleet nieuw verhaal vol plotwendingen en nieuwe speelbare personages.
Er is een enorm verhaal met meerdere eindes, net als in een traditionele visuele roman. Wat nog indrukwekkender is, is dat sommige eindes weliswaar kleine variaties zijn gebaseerd op Takumi's beslissingen, maar veel eindes zijn substantieel genoeg om als canoniek te worden beschouwd, zelfs wanneer Takumi probeert een definitieve conclusie te bereiken waarin iedereen de 100 dagen overleeft. Aan content geen gebrek in Last Defense Academy.
Last Defense Academy heeft , net als Danganronpa, een eigen cast van kleurrijke en excentrieke personages. Een opvallend figuur is Kiyoshika Magadori, het schoolvoorbeeld van een "plattelandsmeisje". Hoewel ze een samoerai is, zit haar achtergrond vol typische ninja-stereotypen, zoals opgroeien in een verborgen dorp. Darumi Anemia is geïnspireerd op de sadistische hoofdantagonist van Danganronpa (maar maak je geen zorgen, ze staat aan onze kant). Ze verwijst vaak naar die serie en klaagt dat ze liever in een moordspel zou zitten, waar de personages elkaar constant te lijf gaan. De overdreven personages vullen de komische en tragische toon perfect aan.
Grappig genoeg weet Darumi niet dat ze soms krijgt wat ze wenst. De personages kibbelen en ruziën terwijl Takumi tevergeefs probeert de groep bij elkaar te houden.
Leven na de dood
Een ander belangrijk aspect van de gameplay van Last Defense Academy betreft strategische tactieken, vergelijkbaar met Fire Emblem. In plaats van zich uitsluitend te richten op statistieken, ligt de nadruk op beweging en aanvalsbereik. Dit minimaliseert de behoefte aan het verhogen van statistieken en stimuleert strategisch denken over waar je aanvallen moet plaatsen om zoveel mogelijk indringers uit te schakelen.
Positionering is belangrijk omdat spelers in elk gevecht een beperkt aantal actiepunten (AP) te besteden hebben. Ze kunnen dus niet al hun eenheden in één beurt verplaatsen. Kleinere indringers hebben slechts één HP, terwijl grotere Plus hebben en extra actiepunten (AP) opleveren wanneer ze verslagen worden. Spelers kunnen deze bescheiden vijanden echter niet zomaar hun gang laten gaan, want ze kunnen de school zelf aanvallen en de barrière omverwerpen, wat resulteert in een verliesconditie. Hierdoor biedt de gameplay een cruciale balans tussen offensief en defensief spel, waardoor gevechten altijd fris blijven.
Toen ik niet meer bang was om voortdurend personages kwijt te raken, kon ik me meer richten op de lol van tactiek.
Bij elke beweging stijgt de spanningsschaal langzaam tot maximaal 300%. Met behulp van een deel van Voltage kunnen eenheden extra bewegingsvrijheid krijgen, een permanente aanval versterken of zich voorbereiden op een tegenaanval op inkomende vijandelijke aanvallen. Dit voegt extra diepgang toe aan de gameplay, ondanks de toch al beperkte bewegingsopties.
Wat de tactische gameplay van Last Defense Academy echt onderscheidt van vergelijkbare games uit die tijd, is de aanmoediging om personages te elimineren. Dankzij Revive O'Matic kan ik de dood in mijn voordeel gebruiken zonder straf. Wanneer personages een kritieke gezondheidstoestand bereiken, kunnen ze hun laatste aanvallen uitvoeren zonder energie te verbruiken, ten koste van hun eigen dood. Ik word hier zelfs voor beloond, want het voegt 100% toe aan de energiemeter en het scherm met de resultaten na het gevecht geeft een bonus voor elk opgeofferd personage.
Toen ik niet meer bang was om voortdurend personages kwijt te raken, kon ik me meer richten op de lol van tactiek. Het staat in schril contrast met andere tactische spellen, waarbij ik alles moest doen om ervoor te zorgen dat mijn personages zouden overleven. In plaats daarvan breng ik ze met plezier in gevaar, zodat ze met een knal verdwijnen. Ik weet dat ze bij de volgende aanvalsgolf weer terugkomen.
De dood en zijn rol in de strijd troffen mij het meest tijdens mijn eerste ontmoeting met de leider. Aan het einde van de meeste eindbaasgevechten kunnen spelers een personage kiezen dat de eindbaas moet verslaan en zijn of haar kracht moet absorberen, waardoor diegene een permanente krachtboost krijgt. Het scherm voor het selecteren van een personage wordt echter vanuit het perspectief van de commandant gepresenteerd, waarbij de Special Defense Unit hem met kwade bedoelingen aanstaart.
Huiswerk kopiëren
Wanneer Takumi niet bezig is met het verdedigen van de school, is Last Defense Academy qua structuur vergelijkbaar met een Persona-game. Gedurende 100 dagen komt de speciale verdedigingseenheid samen in de kantine om belangrijke gebeurtenissen en uitkomsten te bespreken. Tussen deze verhaalelementen door zijn er momenten waarop Takumi activiteiten op school kan ondernemen. Hij kan socialiseren met zijn klasgenoten, deelnemen aan virtuele gevechten en gebieden buiten de schoolmuren verkennen. Al deze activiteiten zijn de moeite waard, omdat ze Takumi voordelen in de game opleveren, zoals het verdienen van BP-punten om vaardigheden te upgraden, het verkrijgen van materialen om wapens te verbeteren of het verhogen van zijn sociale statistieken. De vrijheid om je eigen schema te bepalen zorgt ervoor dat de 100 dagen voorbijvliegen.
Er zijn een paar momenten in het verhaal waarop Takumi zijn medesoldaten moet overtuigen om aan zijn zijde te vechten. Dit is een van de weinige obstakels in Last Defense Academy . Ik beland in een minigame waarin ik de juiste zin moet kiezen en een meter moet vullen, wederom een gameplayconcept dat duidelijk is overgenomen van de Danganronpa-games. Je kunt niet falen; het kiezen van de verkeerde zin brengt me simpelweg terug naar een eerder punt in het gesprek. De inzet is laag en voegt niet veel toe aan de algehele ervaring.
Soms word ik ook in een stealth-minigame gegooid, waarin ik de school moet verkennen zonder betrapt te worden. Hoewel deze minigames relatief eenvoudig zijn vergeleken met de verplichte stealth-missies in andere games, komen ze zo weinig voor dat ze geen enkel nut lijken te hebben. Het had net zo goed kunnen zijn als gewone filmscènes.
Als je Persuasion Missions en Stealth Missions tegenkomt, moet je erop voorbereid zijn dat je enkele seconden moet wachten. De laadtijden op de Switch zijn langzaam en de snelheid is niet consistent als je de game speelt in de tv-modus of in de handheld-modus. De laadtijden in de laatste modus zijn op de een of andere manier sneller dan in de eerste. Langzame laadtijden zijn ook vervelend als je door de school navigeert. Er zijn verder geen prestatieproblemen.
Op het eerste gezicht lijkt The Hundred Line: Last Defense Academy in alle opzichten op de volgende grote Danganronpa-game, op de naam na. Toch weet het zich voldoende te onderscheiden en voert het de formule zelfs beter uit. Met een sterke visuele verhaallijn, krachtige RPG-mechanieken en een meeslepend verhaal overtreft Last Defense Academy zijn inspiratiebronnen ruimschoots. Ondanks een paar kleine minpunten heeft de leerling de leraar overtroffen.
The Hundred Line: Last Defense Academy verschijnt op 23 april voor Nintendo Switch en pc.
Reacties zijn gesloten.