De eerste Berserker: Khazan – Een zielen-achtig spel dat je geduld op de proef zal stellen

Pluspunten:

• mooie kunststijl
• evenwichtige gevechten
• Krachtig progressiesysteem
• Geweldig decorontwerp

Minpunten:

• Vermoeiend uithoudingsvermogen management
• Verwarrende missiestructuur
• Slechte AI voor bondgenoten

Soulslike-games zijn divers; sommige richten zich op het blokkeren van vijandelijke aanvallen, zoals Sekiro: Shadows Die Twice , terwijl andere volledig draaien om het ontwijken van die aanvallen, zoals Black Myth: Wukong . Toen ik The First Berserker: Khazan speelde , was ik benieuwd hoe de gevechtsstijl zich binnen het soulslike-genre zou verhouden. Het bleek een game te zijn die beide stijlen combineert.

Ik was bezig alle aanvallen af ​​te weren totdat ik bij het eindgevecht aankwam, waar ik een enorme, tweevoetige stier tegenkwam. Toen besefte ik hoe belangrijk het was om aanvallen te ontwijken in plaats van te pareren, toen zijn vlammende wapens mij schade toebrachten, ondanks mijn perfecte timing van het pareren. Deze eindbaasgevecht leerde me dat ik niet alleen op het blokkeren kon vertrouwen en dat ik alle middelen die ik tot mijn beschikking had moest gebruiken om te overleven.

Aanbevolen game De eerste berserker: Khazan Met een van de meest uitgebalanceerde aanvals- en verdedigingssystemen die ik ooit in een Soulslike-game ben tegengekomen, en een rijk progressiesysteem. Een aantal frustrerende eindbaasmechanismen, slechte AI en een verwarrende missiestructuur zorgen er echter voor dat het spel zijn volledige potentieel niet kan bereiken.

Onderscheid je van de rest

The First Berserker: Khazan is een Soulslike rollenspel, een spin-off van de Dungeon and Fighter-serie, een 2D-vechtspel. Het volgt het verhaal van een gevallen generaal genaamd Khazan, die valselijk wordt beschuldigd van verraad. Hij sluit een pact met een entiteit genaamd Blade Phantom, die hem bovennatuurlijke krachten verleent om wraak te nemen op degenen die hem onrecht hebben aangedaan. De game dient als prequel op de Dungeon and Fighter-serie en onderzoekt de oorsprong van het Khazan-syndroom, een ziekte die Berserkers treft en ervoor zorgt dat ze kracht winnen ten koste van hun mentale gezondheid.

Hoewel het verhaal van de game niet het meest origineel is, is het wel samenhangender dan een typische Soulslike-game. In tegenstelling tot games zoals Elden Ring , die vol zitten met obscure mythologie, is het verhaal van The First Berserker relatief rechttoe rechtaan: Khazan rekruteert voortdurend nieuwe bondgenoten in zijn zoektocht naar wraak.

The First Berserker hanteert een op anime geïnspireerde esthetiek die doet denken aan Bandai Namco's Soulslike-game Code Vein , maar met een meer uitgesproken gebruik van cellulaire arcering. De game heeft een scherpe, sombere sfeer, maar de verzadigde kleuren contrasteren prachtig en vallen op in de personagemodellen en omgevingen, waardoor het zich onderscheidt van de vele grauwe Soulslike-titels.

Meerdere inspiraties

Het vechtsysteem lijkt geïnspireerd te zijn op diverse hedendaagse games in hetzelfde genre, met name Sekiro . De tank kan vijandelijke aanvallen afweren, waardoor hun uithoudingsvermogen afneemt en hun verdedigingshouding wordt verbroken. Hij kan ook inkomende aanvallen ontwijken, net als in Black Myth: Wukong , en dankzij zijn perfecte timing kan hij snelle tegenaanvallen uitvoeren. Dit maakt het vechtsysteem van The First Berserker misschien wel het beste ooit, maar het heeft wel een groot nadeel.

De eindbazen en vijanden zijn ongelooflijk agressief, net als in Bloodborne en Lies of P , en vallen vaak aan met salvo's van meerdere slagen. Je uithoudingsvermogen herstelt niet snel genoeg om deze meedogenloze aanvallen bij te houden. Ik had vaak het gevoel dat mijn houding het begaf. Sekiro had geen uithoudingsvermogenbalk voor ontwijken, waardoor de blokkeermechanismen eerlijk aanvoelden. Zelfs met stat-upgrades die het herstel van het uithoudingsvermogen van een tank verhoogden, voelde het niet als genoeg om een ​​aanhoudende aanval te weerstaan.

Hoewel ik voortdurend klappen kreeg, boekte ik toch telkens kleine vooruitgang.

Gelukkig is er enige flexibiliteit in de skill tree van de Tank. Van de drie beschikbare wapens – het tweehandige zwaard en de bijl, het grootzwaard en de speer – vond ik dat de speer het beste bij mijn speelstijl paste dankzij het lange bereik en het grote aanvalsbereik. Ik kon skill points in specifieke speertechnieken stoppen en mijn tegenaanvallen verbeteren om mezelf meer verdedigingsopties te geven. Skill points kunnen zonder extra kosten worden hergebruikt en herinvesteerd, wat het systeem nog veelzijdiger maakt.

Een van de opvallende kenmerken van The First Berserker is dat spelers Lacrima (de ervaringspunten van de game) verdienen wanneer ze sterven in een baasgevecht. Net als bij veel andere Souls-achtige games heb ik urenlang geprobeerd specifieke bazen te verslaan, maar ik boekte geen vooruitgang. Afhankelijk van hoe dicht ik bij de overwinning kwam, verdiende ik een Plus aan Lacrima. Het is bijna een mini-roguelite-systeem: hoewel ik constant klappen incasseerde, boekte ik elke keer maar een klein beetje vooruitgang.

Een tank kan tijdens baasgevechten een bondgenoot oproepen, net als in Lies of P. Door te vechten tegen kopieën van zichzelf die willekeurig over de levels verspreid zijn, kan een tank een verbruiksartikel genaamd de Shard of Advocacy verdienen om bondgenoten op te roepen. Bondgenoten die extra schade toebrengen of vijanden afleiden zijn nuttig, maar de AI is niet erg effectief. In een bepaald gevecht vocht ik tegen een baas die vuurzones kon creëren die constant levenspunten aftapten. Mijn bondgenoot bewoog gewoon niet.

groeipijnen

Hoewel de gevechten wisselend zijn, is het levelontwerp van The First Berserker van topklasse, vol met gemakkelijk toegankelijke shortcuts naar de eindbazen. Het laten zakken van ophaalbruggen, het vinden van sleutels voor vergrendelde deuren en het activeren van liften waren allemaal ongelooflijk bevredigend na slopende gevechten tegen hordes monsters.

Wanneer een tank een nieuw level bereikt, start hij een nieuwe missie. Spelers banen zich op de gebruikelijke manier een weg door levels en kerkers, waarbij ze onderweg opslagpunten ontdekken, net als in elk Soulslike-spel. Een tank kan zich echter niet van de ene naar de andere locatie teleporteren. Op zich is dit geen probleem, maar het wordt verergerd door een verwarrende beslissing over de structuur van de quest: als je naar een nieuw level wilt, worden alle vorderingen die je in het huidige level hebt gemaakt, gereset.

Hoewel ontdekte opslagpunten nog steeds beschikbaar zijn, moeten alle deuren en puzzels opnieuw worden voltooid. Dit belemmert het teruggaan en verkennen. Er was een specifiek level en opslagpunt dat ik perfect vond om Shards of Advocacy te verzamelen. Zodra ik echter een level verliet om een ​​zijmissie in een ander level te doen, kon ik niet snel meer bij hetzelfde gebied komen en moest ik de hele kerker opnieuw doorlopen om dat te doen. Het verzamelen van verbruiksartikelen was al vervelend genoeg, maar de kerker opnieuw moeten doen om op hetzelfde punt te komen, was nog erger.

Uitrusting zoals wapens en pantsers worden gedropt door vijanden of gevonden in kisten, en het loot-systeem van The First Berserker is een van de meest overzichtelijke die ik de laatste tijd ben tegengekomen. Het bombardeert spelers niet om de vijf seconden met nieuwe drops zoals andere Souls-achtige games, zoals Nioh , en er zijn verschillende manieren om oude uitrusting die je niet meer draagt ​​te gebruiken. Je kunt het simpelweg verkopen voor goud of demonteren om Lacrima te verdienen waarmee je de statistieken van je tank kunt verbeteren. Bovendien kan oude uitrusting worden gebruikt om de eigenschappen van andere uitrusting te veranderen of om deze te upgraden. Het proces is ongelooflijk gestroomlijnd en ik heb nooit het gevoel gehad dat mijn oude uitrusting nutteloos was.

De eerste Berserker: Khazan heeft me tot het uiterste gedreven, zelfs meer dan andere Soulslike-games. Soms was ik er bijna toe geneigd mijn console doormidden te breken. Maar ondanks de uitdagende eindbazen zijn de spelmechanieken makkelijk te begrijpen. Zelfs met een aantal twijfelachtige ontwerpkeuzes in de missiestructuur en problemen met de stamina-regeling, zorgde de vloeiende gevechtsstijl ervoor dat ik de reis wilde voltooien. Khazan mag dan wel de eerste Berserker zijn, maar ik zat er zelf niet ver vanaf; ik moet wel het Khazan-syndroom hebben ontwikkeld door de manier waarop ik helemaal gek werd tijdens het spelen van deze game.

The First Berserker: Khazan is getest op Xbox Series X.