De belangrijkste dingen die je moet weten
- De game biedt verbluffende visuele verbeteringen dankzij Unreal Engine 5, met de toevoeging van moderne mechanische functies zoals slim sprinten en richten, die kunnen worden uitgeschakeld om de klassieke ervaring te behouden.
- Ondanks de mechanische updates, het uitgebreidere wapenarsenaal en het herontwerp van het level "De Bibliotheek", is de sterke gehechtheid aan het originele materiaal een tweesnijdend zwaard, vooral gezien de merkbare prestatieproblemen die voortvloeien uit Unreal Engine 5.
- De nieuwe uitbreidingscampagne "Operation Meteorite" mist narratieve betekenis en dient meer als een service voor de fans dan als een inhoudelijke toevoeging. Dit weerspiegelt het respect van de ontwikkelaar voor de erfenis van het originele spel, terwijl ingrijpende structurele veranderingen worden vermeden.
Het duurt even om te wennen aan het feit dat ik een DualSense-controller en mijn PS5 gebruik om Halo te spelen – iets wat een paar jaar geleden nog heiligschennis leek. Maar vanaf het moment dat ik de iconische M6D Magnum afvuur in Halo: Campaign Evolved, komen mijn spierherinneringen van vroeger weer boven. Het navigeren door de labyrintische gangen van de Pillar of Autumn vóór de noodlanding op Installation 04 en de rit in de Warthog blijft een van mijn favoriete openingsscènes in videogames, en Halo Studios heeft die met verbluffende nauwkeurigheid nagebootst.
Ondanks dat het een complete remake is van de game waarmee de Halo-serie ( en misschien wel de Xbox ) 25 jaar geleden begon, is Halo: Campaign Evolved indrukwekkend, niet alleen vanwege het directe gevoel van vertrouwdheid dat het biedt , maar ook vanwege hoe goed het de tand des tijds heeft doorstaan. Echter, na het voltooien van de campagne en de drie nieuwe uitbreidingen, bekruipt me het gevoel dat deze trouwe aanpak Halo: Campaign Evolved misschien wel parten speelt. De game ziet er absoluut fantastisch uit, maar er zijn zo weinig nieuwe toevoegingen dat ik weinig redenen zie om het te spelen in plaats van de voorgangers.
heilig symbool
أساسية
Publicatiedatum: 28 juli 2026
Platformen: PC, PS5, Xbox-serie X/S
OntwikkelaarHalo Studios
uitgeverij: Xbox Game Studios
Het spelen van de eerste helft van Halo: Campaign Evolved deed me beseffen dat de reeks levels van The Pillar of Autumn tot Assault on the Control Room echt een tijdloze klassieker is. Je ziet er bijna het hele spectrum aan Halo-omgevingen, van krappe ruimteschepen tot weelderige groene landschappen, ruige valleien en mysterieuze Forerunner-faciliteiten.
Al deze omgevingen zijn prachtig en levendig weergegeven in Unreal Engine 5. Levels zoals 343 Guilty Spark en The Library profiteren enorm van een aantal merkbare visuele verbeteringen. Geavanceerde belichting, kniehoge spookmist en een overvloed aan kleverige Flood dragen allemaal bij aan de griezelige sfeer van deze oude bouwwerken, doorbreken de monotonie en versterken het gevoel van angst.
Ik kan ook niet ontkennen dat deze focus op realisme ervoor zorgt dat Campaign Evolved een zekere charme mist in vergelijking met de tijdloze, polygonale look van zijn voorganger. Het is echter wel veel prettiger voor het oog dan de felverlichte en overdreven gedetailleerde Anniversary-remaster in The Master Chief Collection.
De visuele aspecten van Halo: Campaign Evolved zijn de meest opvallende veranderingen ten opzichte van het originele spel, maar er zijn ook een aantal mechanische toevoegingen die het origineel naar de moderne Halo-standaard tillen. De meest opvallende hiervan is Master Chief's vermogen om met elk wapen te richten via een slimme link, en hij kan nu rennen. Ik merkte dat beide functies gerust genegeerd kunnen worden om het klassieke gevoel te behouden (er is zelfs een Skull die rennen volledig uitschakelt als je er zo'n hekel aan hebt), terwijl rennen een fijne toevoeging is om sneller door sommige van de grotere levels te komen. Rennen bepaalt zelden het tempo van de gevechten; de enige vijanden die me echt dwongen te rennen tijdens een gevecht waren woeste aanvallers zoals Hunters, elites met energiezwaarden en de enorme Pure Form Flood-monsters.
Ik was echter enigszins teleurgesteld dat de medkits zijn verwijderd ten gunste van Chiefs automatische gezondheidsregeneratie. Ik vond dit altijd een mooi onderscheid tussen zijn Mark 5 en Mark 6 Mjolnir-pantser, waarbij de laatste vanaf Halo 2 volledige gezondheidsregeneratie bood – een herinnering dat Master Chief niet volledig onoverwinnelijk is, wat een meer tactische aanpak in plaats van roekeloze agressie aanmoedigt.
Overigens, de constante vuurgevechten op de normale moeilijkheidsgraad zijn waar Halo: Campaign Evolved echt in uitblinkt. Het voelt bijna alsof je op de heroïsche moeilijkheidsgraad van het originele spel speelt. De berekende agressie tegen de Covenant en het gebruik van elk wapen in Chiefs arsenaal zorgen ervoor dat je je kunt gedragen als een Doomguy: vijanden ontwijken en ze vol kogels schieten of ze met een pistool neersteken voordat je op de volgende afstormt. En het perfect gooien van een plasmagranaat naar een groep Grunts, waardoor ze gillend door de lucht vliegen, is nog steeds even bevredigend.
Met de klassieker uit 2001 als solide basis is het, op z'n zachtst gezegd, bijna onmogelijk om niet van Halo: Campaign Evolved te genieten. Ik was aanvankelijk huiverig dat de relatief eenvoudige ontwerpprincipes van 25 jaar geleden niet stand zouden houden in een tijdperk van snelle shooters en uitgestrekte open werelden. Natuurlijk zou dat aanvankelijke gevoel een slechte eerste indruk kunnen achterlaten bij PS5-spelers die misschien niet eens weten wat Halo is, laat staan dat ze het ooit gespeeld hebben. Maar ik denk dat juist die eenvoud het spel zo bijzonder maakt. Als een getrouwe remake van zijn voorganger is Halo: Campaign Evolved een first-person shooter in zijn puurste vorm.
De paradox van de evolutie
Hoe dieper ik in Halo: Campaign Evolved dook, hoe meer ik me realiseerde dat deze onwrikbare toewijding aan het originele bronmateriaal een tweesnijdend zwaard was. Hoe kon een game met de titel "Campaign Evolved" beweren te evolueren terwijl het zo nauw aan het bronmateriaal vasthield?
De game bevat moderne updates zoals rennen en gezondheidsregeneratie, samen met kleine aanpassingen aan het levelontwerp en de dialogen, en een uitgebreider wapenarsenaal. Wapens zoals het Energiezwaard, de Sentinelstraal en de Wraithtank, die in het originele spel buiten het bereik van Chief lagen, zijn nu direct beschikbaar voor effectief gebruik op de ring. Daarnaast zijn er andere wapens toegevoegd, zoals het Naaldgeweer, de SMG en het Brandstofstaafgeweer, waarmee het toch al uitstekende arsenaal verder wordt verrijkt.
Het bibliotheeklevel, dat mijn minst favoriete was in Halo: Combat Evolved vanwege de monotone, labyrintische structuur, heeft een kleine herontwerp ondergaan om herhalingen te verminderen en wat variatie toe te voegen aan de uitgestrekte hallen. Nu ga je naar beneden in plaats van naar boven! Die enorme ruimte had ongetwijfeld zijn eigen charme, maar ik zou liegen als ik zei dat ik niet blij ben dat het in Halo: Campaign Evolved een stuk makkelijker te navigeren is. Het voelt nog steeds labyrintisch aan, zonder desoriënterend te zijn, wat zorgt voor een groter gevoel van vaart, zelfs wanneer de waarnemer van de planeet, Guilty Spark, blijft rondhangen en maar doorpraat. Het is echter wel jammer dat Cortana hem niet meer opdraagt om te "verdwijnen" aan het begin van de missie Two Betrayals.
De adembenemende landschappen, misschien wel een van de grootste pluspunten van Halo: Campaign Evolved, gaan echter gepaard met prestatieproblemen die voortkomen uit Unreal Engine 5. Ik merkte dat de framerate van de animaties merkbaar daalde wanneer er meer vijanden op het scherm waren of meer visuele effecten tegelijkertijd actief waren. Deze prachtige landschappen onthullen dus prestatieproblemen, die de game niet onspeelbaar maken, maar die ik niet zou verwachten van zo'n gepolijst product.
Door Halo: Campaign Evolved opnieuw te spelen via The Master Chief Collection, realiseerde ik me dat de veranderingen in deze remake helaas vrij oppervlakkig zijn. Halo Studios heeft het origineel zo overtuigend nagebootst dat Halo: Campaign Evolved weinig te bieden heeft om het een echt essentiële game-ervaring te maken. Natuurlijk is Halo: Campaign Evolved je enige optie als je alleen een PS5 hebt – en dat is uiteindelijk ook de doelgroep van de game – maar ik vind het moeilijk om het aan iemand anders aan te bevelen, gezien de wijdverspreide beschikbaarheid van The Master Chief Collection, en daarmee het originele Halo-spel.
Ik denk dat we nog maar net begonnen zijn.
Stad van reproductie
Halo is niet de eerste keer dat we het probleem van een te grote focus op het originele materiaal hebben besproken. Het nemen van risico's met remakes kan ze juist sterker maken, zoals we zagen bij Resident Evil 4, in tegenstelling tot wat er gebeurde met Black Flag Resynced.
Natuurlijk had Halo Studios hier al over nagedacht, en daarom bevat Halo: Campaign Evolved ook een nieuwe prequelcampagne van drie missies, genaamd Operation Meteorite. In deze extra missies werkt Master Chief samen met zijn favoriete niet-AI-gestuurde metgezel, Sergeant Johnson, om een mysterieus onderzoeksschip te onderzoeken in de hoop het hart van de Covenant te vinden.
Eerlijk gezegd zijn deze missies behoorlijk saai. Hoewel ze zich een jaar vóór de hoofdcampagne afspelen, is wat erin gebeurt volkomen zinloos. Ze laten Johnson en Chief eigenlijk alleen maar zien als vrienden die samen graag aliens doden, en belanden in een verhaallijn die aanvoelt als een plotgat in Rogue One dat geen uitleg nodig had. Qua verhaal vormen deze missies meer een voortzetting van het verhaal van Halo 2, waardoor Halo-fans hun beroemde Leonardo DiCaprio-referentie kunnen maken, terwijl nieuwe PS5-gebruikers ze waarschijnlijk over het hoofd zullen zien.
Deze missies zijn ook de enige plek in heel Halo: Campaign Evolved waar je het Battle Rifle kunt gebruiken en tegen Brutes kunt vechten. Voeg daar het zwakke verhaal aan toe, en Operation Meteorite wordt meer een gelegenheid om fans te plezieren in de vorm van luchtige dialogen tussen Chief en Johnson, die Chiefs experimentele Orion-pantser draagt van de MacWorld-expo uit 1999, terwijl er ook alvast wat onvermijdelijke Halo 2: Evolved-functies worden uitgeprobeerd – er is zelfs een kabelbaan!
Halo Studios respecteert duidelijk de erfenis van Bungie, maar tegelijkertijd hebben ze nagelaten iets echt nieuws of spannends te bieden. Ik had graag meer substantiële structurele veranderingen in de levels gezien, vooral omdat de ontwikkelaars niet langer gebonden zijn aan de technische beperkingen van de originele Xbox. Dit resulteerde in hergebruikte omgevingen en eentonig gebruik van backslash-technieken in de levels, wat, hoewel vakkundig verweven in het verhaal, aanvoelt als een gemiste kans om moderne technologie te benutten en een eigen draai te geven aan die klassiekers.
Na gewaagde pogingen met Halo 4, Halo 5 en Halo Infinite, waarbij ik telkens weer helemaal opnieuw moest beginnen, ben ik helemaal niet verbaasd over hoe Halo: Campaign Evolved is uitgepakt. De moderne reboot is ongetwijfeld de veiligste optie voor Halo Studios en Xbox Game Studios, een degelijke poging die een tijdperk van singleplayer shooters uit een vervlogen tijdperk nieuw leven inblaast. Maar dit succes is uitsluitend te danken aan de replicatie van Halo: Combat Evolved, dat het genre zo perfect definieerde. Waarom perfectie herhalen? Dat gezegd hebbende, voelt de belofte van een verbeterde campagne-ervaring, net als Installation 04 zelf, hol aan, en vraag ik me af of veilig spelen wel de juiste strategie is voor Xbox met Halo op dit moment.
Vrijwaring
Halo: Campaign Evolved is getest op de PS5 en het recensie-exemplaar is beschikbaar gesteld door de uitgever.
Halo: Campaign Evolved is een van de beste first-person shooters die je dit jaar kunt spelen, en als je geïnteresseerd bent in de rest van de Halo-serie, bekijk dan onze lijst met de beste Halo-games.
Reacties zijn gesloten.