Halo: Campaign Evolved: Een filmische blik op wat de serie had kunnen zijn.

Aan het begin van Halo: Campaign Evolved stond ik even stil bij de geremasterde versie als een spel op zich. Ik bekeek een van de nieuw vormgegeven tussenfilmpjes. Plotseling leken Master Chief, Captain Keyes, Cortana, de Pillar of Autumn en de enorme schaal van alles om hen heen veel filmischer dan ooit tevoren.

Ik speelde de originele Halo: Combat Evolved begin jaren 2000, en in mijn herinnering ziet en voelt het precies zo aan. De eerste Halo-titel liet me kennismaken met intergalactische oorlogsvoering lang voordat Star Wars bestond, en de subtiel cinematische tussenfilmpjes voegen net genoeg diepte toe om Bungie's decennia oude originele werk te versterken.

De overzichtsfoto's, de belichting en de personagemodellen in de preview waren fantastisch, totdat één vervelende gedachte in mijn hoofd opdook: waarom hebben we nog geen fatsoenlijke Halo-trailer gezien die er zo goed uitziet?

De Halo-franchise viert dit jaar haar 25-jarig jubileum. De serie kan bogen op decennia aan games , romans, strips, animaties, korte verhalen en personages. Het gebrek aan een overtuigende televisiebewerking maakt de afwezigheid van een echt boeiende serie op de een of andere manier des te frustrerender.

Halo heeft altijd al cinematografisch DNA gehad.

De Halo-games van Bungie hebben hun verhaal altijd verteld via tussenfilmpjes die in de game-engine zelf zijn gemaakt. Dit gaf de games een consistente visuele identiteit, omdat de personages die je tijdens een verhaalscène ziet, dezelfde zijn die je seconden later bestuurt. Het zorgde ook voor humoristische interacties en ervaringen, maar daar gaat het hier niet om.

De serie heeft sindsdien af ​​en toe een meer filmachtige aanpak gekozen. Halo 2 Anniversary verving de originele cinematische scènes door verbluffende beelden die vóór de release waren gemaakt, en Campaign Evolved geeft het originele avontuur nu een vergelijkbare behandeling met volledig gereconstrueerde scènes. Dat deze aanpak ook werd toegepast op Combat Evolved was een verrassing voor mij.

De openingsscène aan boord van de Pillar of Autumn heeft al alles wat een sciencefictionreeks nodig heeft. De mensheid verliest een oorlog tegen een overweldigende buitenaardse macht. Een mysterieuze ringwereld verschijnt in de ruimte. Wanhoop grijpt de bemanning in zijn greep.

Natuurlijk hebben we al een dure poging gezien om Halo tot leven te brengen. Paramount+ lanceerde de Halo-serie in 2022 na jarenlange ontwikkeling. Ik wilde het echt graag goed vinden. Er waren aspecten die ze wel aankonden, met name de production design, de gevechten met de Covenant en de af en toe opduikende glimpen van het sciencefiction-militaire landschap dat ik voor ogen had. Maar de algehele creatieve richting viel me tegen.

De serie creëerde een eigen "Silver Timeline", los van de gevestigde continuïteit van de games, romans en strips. Dit gaf de schrijvers de vrijheid om personages en gebeurtenissen te herschrijven, wat op zich niet verkeerd is. Maar toen de serie te ver afweek van de kernidentiteit van belangrijke personages zoals Master Chief, hield de hele ervaring voor mij op.

Ik zal niet in detail treden over mijn ervaring met de serie, maar ik geef toe dat het tweede seizoen probeerde voort te bouwen op de sterke punten van het eerste. De actiescènes werden beter en we bereikten eindelijk de Val van Reach. De serie bleef echter een eigen versie van Halo bieden voordat Paramount de serie na twee seizoenen definitief stopzette.

Creativiteit kan worden bereikt met uitstekend, gevestigd intellectueel eigendom. De eerste aflevering van Star Wars: Visions is daar een perfect voorbeeld van. Het herinterpreteerde het hele concept in een compleet andere setting en stijl, en deed dat met opmerkelijke vaardigheid.

Het verschil tussen Halo en Star Wars is dat de eerste nooit echt de kans heeft gekregen om zich in dit medium te vestigen. Halo was al een grote naam in de gamewereld, maar daarbuiten bleven de projecten grotendeels beperkt tot animatie, live-action miniseries en andere kleinere projecten. Toen de langverwachte eerste grote televisiebewerking eindelijk verscheen, overschaduwde de drastisch andere wending in het verhaal de potentie voor artistieke genialiteit op het scherm.

We weten al dat Halo ook buiten de games om succesvol is.

Sommige van mijn favoriete Halo-verhalen hebben niets te maken met het bezitten van een console. Halo Legends verkende het universum van de serie door middel van animatie, waarbij verschillende personages, tijdperken en tekenstijlen werden getoond. Forward Unto Dawn, daarentegen, koos voor een veel kleinere, live-action aanpak en volgde militaire cadetten van de UNSC tijdens de beginfase van de Mens-Covenant-oorlog, voordat Master Chief in het verhaal werd geïntroduceerd.

Geen van beide projecten vereiste een complete herziening van het kernverhaal van Halo. Forward Unto Dawn liet met name zien hoe effectief het personage van Chief is wanneer hij in het verhaal van een ander personage wordt geïntegreerd. Chief heeft een krachtige aanwezigheid juist omdat we de reacties van gewone mensen op hem observeren.

Daarnaast zijn er de romans. Alleen al The Fall of Reach omvat het Spartan-II-programma, de jeugd van Chief, Dr. Halsey, de Covenant-oorlog, het Blue Team en de vernietiging van een van de belangrijkste kolonies van de mensheid. Ghosts of Onyx daarentegen zou een compleet ander perspectief op het Spartan-programma kunnen bieden. Er zijn tientallen jaren aan bestaande verhalen die wachten om tot kunstwerken te worden bewerkt.

Het Halo-universum heeft nooit een gebrek aan content gehad.

Een televisieserie kan andere personages rondom Master Chief volgen in plaats van hem in elke aflevering centraal te stellen. Het Halo-universum is groot genoeg om militaire drama's, horror, politieke intriges, spionage en grootschalige ruimtegevechten te ondersteunen zonder afbreuk te doen aan de gevestigde geschiedenis.

Campaign Evolved heeft de wond weer opengereten.

Het eerste level van Campaign Evolved bracht al die herinneringen terug. Terwijl ik naar die breedbeeldfilms keek, bleef ik maar screenshots maken, want elk beeld leek wel een still uit de Halo waar ik al jaren naar verlangde. De Covenant-ontwerpen zijn er nog steeds en Chief heeft nog steeds die imposante uitstraling.

Halo Studios beschrijft Campaign Evolved als een eerbetoon aan het verhaal waarmee het 25 jaar geleden allemaal begon. Voor mij laat het echter ook zien hoe weinig er aan het oorspronkelijke concept veranderd hoeft te worden. Net zoals sommige franchises hun kern behouden, zoals in de traditie van Resident Evil , geef mij dan de oorlog tussen de mensheid en de Covenant, Blue Team, of een van de angstaanjagende confrontaties met de Flood. Laat Master Chief een soldaat blijven wiens menselijkheid in kleine momenten doorschijnt, in plaats van hem te herscheppen tot een conventionele tv-held.