Review van de Logitech PRO X2 SUPERSTRIKE: Een andere prestatie die klikken opnieuw definieert.

“Waarom u DzTecnium kunt vertrouwen – We hebben 20 jaar ervaring met het testen, beoordelen en evalueren van producten, diensten en applicaties om u te helpen een weloverwogen aankoopbeslissing te nemen. Ontdek meer over hoe we producten testen en evalueren.”

Omdat ik als professional technologie review en het grootste deel van mijn dag achter een scherm doorbreng, is vrije tijd een luxe. Toch sta ik bijna elke avond in de wachtrij om twee of drie potjes Valorant te spelen. Mijn hoogste rang is Ascendant 1, en hoewel ik verre van een professional ben, besteed ik honderden uren per jaar aan competitieve first-person shooters (FPS).

Mijn trouwe Logitech G502 X Plus LIGHTSPEED-muis lag lange tijd ongebruikt op mijn bureau. Het was niet de lichtste muis die er was, maar hij was betrouwbaar. Af en toe probeerde ik lichte gamingmuizen uit die speciaal voor e-sports waren ontworpen, maar een paar dagen later keerde ik er alweer naar terug. De meeste voelden te hol aan, waren te klein of misten gewoon het geruststellende gewicht dat ik gewend was. Toen kwam de Logitech PRO X2 SUPERSTRIKE , en voor het eerst begon de G502 stof te verzamelen.

Licht zijn betekent niet dat je je fragiel voelt.

Met een gewicht van ongeveer 61 gram is de PRO X2 SUPERSTRIKE totaal anders dan de G502. Theoretisch gezien lijkt het precies het soort ultralichte muis dat ik normaal gesproken na een week zou weggooien. Maar in plaats daarvan biedt hij een balans waar ik onbewust naar op zoek was.

Als er één analogie in je opkomt, dan zijn het wel Hall-effecttoetsenborden zoals die van Wooting. Net zoals die toetsenborden gamers in staat stellen triggerpunten aan te passen en functies zoals Rapid Trigger te gebruiken, past HITS dezelfde filosofie toe op muisknoppen. In plaats van te vertrouwen op traditionele mechanische of optische schakelaars, volgt de PRO X2 SUPERSTRIKE continu de beweging van de knop met behulp van inductieve sensoren en reproduceert de klik met haptische feedback. Het triggerpunt, het resetpunt en zelfs de volledige intensiteit van de haptische respons kunnen via software worden aangepast.

De eerste keer dat ik de muis uitzette, dacht ik echt dat er iets mis was. De knoppen reageerden plotseling niet meer, er was vrijwel geen tactiele feedback meer. Maar toen ik hem weer aanzette, misleidde de haptische feedback mijn hersenen onmiddellijk, waardoor ik dacht dat er een fysieke schakelaar onder zat.

Hij is vreemd. Hij is intelligent. En de eerste twee dagen is hij verrassend moeilijk te vertrouwen.

Jarenlang spiergeheugen heeft ervoor gezorgd dat mijn vingers precies aanvoelen wat een mechanische toets hoort te geven. Maar HITS biedt in plaats daarvan een zachtere, meer verfijnde tactiele puls. Het probeert niet perfect een traditionele klik na te bootsen, en eerlijk gezegd ben ik daar blij om. Uiteindelijk creëert het zijn eigen identiteit in plaats van te doen alsof het iets anders is.

Het beste is natuurlijk het enorme aantal aanpassingsmogelijkheden. Hoewel Logitech G Hub niet de lichtste app is, vind ik de naadloze overgang van mijn G502 naar de PRO X2 SUPERSTRIKE een groot pluspunt. Omdat het echter een nieuwe muis was, vond ik niet meteen de ideale instellingen. Na bijna elke ranked game paste ik het actiepunt iets aan, verminderde ik de haptische feedback, speelde ik nog een paar potjes en veranderde ik de volgende avond alles weer. Dit werd een routine.

Uiteindelijk vond ik een instelling die volkomen comfortabel en natuurlijk aanvoelde. Toen realiseerde ik me iets belangrijks: we hadden jarenlang geobsedeerd door DPI, pollingfrequenties en sensorprestaties, maar de muisklik zelf bleef verrassend primitief. HITS veranderde dat eindelijk. In plaats van me aan te passen aan een vaste toets, vormde ik de muis geleidelijk aan naar mijn gameplay.

Nee, "Radiant" heeft me niet zomaar veranderd.

Naarmate nieuwe gameconsoles de invoertechnologie naar een hoger niveau tillen , ontstaat er op internet onvermijdelijk een discussie over de vraag of dit "valsspelen" is. We hebben dit gezien met Rapid Trigger-toetsenborden, Snap Tap, de SOCD-discussies en nu HITS. Persoonlijk vind ik dat ze de kern van de zaak missen.

De PRO X2 SUPERSTRIKE verbeterde mijn richtnauwkeurigheid niet ineens, noch bezorgde hij me de overwinning in Ascendant-wedstrijden. Hij won geen Sheriff-duels voor me, en hij verhielp mijn besluiteloosheid niet wanneer ik oog in oog stond met de Operator. Wat deze muis wél veranderde, was de diepe verbinding die ik voelde bij elke klik. Doordat ik wist dat ik het triggerpunt kon aanpassen in plaats van te vertrouwen op een vaste mechanische schakelaar, voelde de muis alsof hij speciaal voor mij gemaakt was. Het ging niet om een ​​oneerlijk voordeel; het ging erom een ​​extra barrière tussen mijn handen en wat er op het scherm gebeurde weg te nemen.

De muis die uiteindelijk mijn G502 overbodig maakte.

Na meer dan een maand bijna dagelijks Valorant in de ranglijstmodus te hebben gespeeld, kan ik vol vertrouwen zeggen dat de PRO X2 SUPERSTRIKE de eerste lichtgewicht gamingmuis is die mijn G502 X Plus LIGHTSPEED definitief vervangt. Niet omdat hij lichter is. Niet omdat hij sneller is. En niet omdat de nieuwe functies me ineens een betere speler hebben gemaakt.

Voor het eerst had ik het gevoel dat de muis zich aan mij had aangepast, in plaats van andersom. En toen ik eenmaal stopte met nadenken over de technologie en me volledig stortte op het plezier van gamen , begon ik het terugkeren naar traditionele mechanische schakelaars vreemd genoeg beperkend te vinden. Het is waar dat mechanische schakelaars niet snel zullen verdwijnen en dat veel gamers nog steeds de vertrouwde tactiele klik zullen verkiezen. Maar na meer dan een maand met de HITS-technologie te hebben geëxperimenteerd, ben ik ervan overtuigd dat Logitech echt een indrukwekkende innovatie heeft ontwikkeld.

Nog niet zo lang geleden zette een gamingmuis me aan het denken over zoiets basaals als klikken. En dat is precies wat de HITS-technologie heeft gedaan; elke keer dat ik nu een traditionele muis oppak, vraag ik me stiekem af waarom de klikervaring nog steeds zo ouderwets aanvoelt.