Recensie van Rhythm Heaven Groove: Ik vond het ritme niet.

Het is duidelijk dat Rhythm Heaven Groove veel overeenkomsten vertoont met WarioWare . Beide series draaien om snelle minigames met bizarre situaties en een diverse cast van kleurrijke personages. Maar hier ontwikkelt elke muzikale minigame zich tot een langere, meer ritmische ervaring waarbij je op knoppen moet drukken. Eenmaal onder de knie, stelt dit mechanisme je in staat de chaos te beheersen in plaats van er alleen maar op te reageren, zoals duidelijk blijkt uit de iconische ' remix' -uitdagingen van de serie.

Waar je in WarioWare maar een paar seconden hebt om de instructies te begrijpen, laat Rhythm Heaven Groove je langer stilstaan ​​bij die eigenzinnige momenten. Elk minigame bevat een uitgebreide (over te slaan) tutorial die ervoor zorgt dat je de vereisten begrijpt. Daarna worden de aanwijzingen geleidelijk aan minder, zodat je kunt reageren op het ritme aan de hand van auditieve en visuele signalen. Een robot moet voorzichtig een trillende pudding laten zakken terwijl hij met lasers uit zijn ogen vergiftigde bekers vernietigt. Een groep straatvegers moet de bewegingen van hun dansende borstels synchroniseren. Een klein yakuza-duo moet over ruitenwissers springen. Het begint allemaal logisch te worden.

Meesterwerken van spel en vaardigheid

Snelle feiten

Publicatiedatum: 2 juli 2026
De platform(en): Nintendo Switch
Ontwikkelaar: TNX, Nintendo EPD's
uitgeverij: Nintendo

Het beheersen van een van deze minigames is slechts de eerste stap naar een uitzonderlijke game-ervaring. Latere uitdagingen kunnen de regels die je hebt geleerd aanpassen, uitbreiden of zelfs omkeren, waardoor er nog moeilijkere sequenties ontstaan. Maar het mooiste is dat elke set levels een ' Remix' -level bevat dat willekeurig wisselt tussen verschillende minigames, allemaal op het ritme van één overkoepelend muziekstuk.

Deze Remix- levels combineren de variatie en het ritme van WarioWare met ritmegames. De visuele presentatie alleen al geeft voldoende informatie, waardoor de regels tijdens het spelen niet uitgelegd hoeven te worden – je speelt gewoon op de maat, zoals je altijd al doet. Het is ongelooflijk bevredigend om ze te voltooien, een ware bekroning van verworven vaardigheden , ook al besef ik dat Rhythm Heaven Groove me op een slimme manier naar deze momenten heeft geleid.

Een van de hoogtepunten is een level dat minigames van buiten de eigen collectie combineert. De remix-levels zijn zo goed dat ze de rest van het spel bijna overschaduwen. Na het bevredigen van je WarioWare- honger wil je meer, en uiteindelijk wil ik alleen nog maar de remix-levels opnieuw spelen. Hoewel ik de arcade- achtige uitdaging om de beste individuele scores voor de minigames te behalen wel waardeer, besef ik ook dat de remix-levels bijna onbegrijpelijk zullen zijn zonder eerst de losstaande versies te leren kennen.

Bij elke fase wordt een medaille uitgereikt en er is een algemene ritmische score die je kunt verbeteren met bekwame uitvoeringen. Als je te veel fouten maakt, ja, dan kan ik je verzekeren dat je score ook zal dalen. Na verloop van tijd kun je streven naar perfecte scores om meer content vrij te spelen. Soms raak ik echter een beetje gefrustreerd door hoe het scoresysteem werkt. In sommige fasen heb ik het gevoel dat ik uitzonderlijk goed heb gespeeld, nauwelijks een noot heb gemist, maar krijg ik slechts een voldoende. Misschien ben ik bevooroordeeld, maar in andere fasen heb ik het gevoel dat ik veel te veel fouten heb gemaakt om de medaille te verdienen die Rhythm Heaven Groove me geeft.

Sommige games geven betere feedback op kleine fouten – wat een belangrijke factor is – maar de presentatie in Rhythm Heaven Groove is bewust minimalistisch, waarbij de scoreschermen eruitzien als humoristisch commentaar van een voorbijganger of coach. Hoewel het af en toe mijn betere prestaties uitlicht, vind ik het soms nog steeds lastig om te begrijpen hoe ik kan verbeteren.

Rhythm Heaven Groove bevat ook een reeks nevenactiviteiten die minder belangrijk lijken dan de hoofdminigames. Stel je dus mijn verbazing voor toen ik volledig opging in Beatspell, een muzikaal rollenspel waarin ik mijn bewegingen moest timen en spreuken moest uitspreken om magie op te roepen in een reeks gevechten in elk hoofdstuk.

Paradise Lost

In Europa staat Rhythm Heaven Groove bekend als Rhythm Paradise Groove (en hetzelfde geldt voor de rest van de serie), een zeldzame variatie in titels tegenwoordig. In Japan heet het Rhythm Tengoku, wat zich vertaalt naar "Hemel". In sommige Europese talen wordt "Hemel" echter vertaald als een variant van "paradijs" (zoals "Paradis" in het Frans). De twee titels liggen dus qua betekenis dichter bij elkaar dan je misschien denkt.

Ondanks de eenvoudige presentatie en structuur biedt Beatspell een geleidelijk ontvouwende mechanische diepgang die me enorm heeft geïmpresseerd, vooral als fan van enkele van de beste rollenspellen en iemand met een uitgesproken mening over het genre. Je speelt als een tovenaar die fantastische monsters en eindbazen bestrijdt, waarbij het ritmische gebruik van spreuken tijdens de gevechten centraal staat.

Het uitspreken van spreuken vereist unieke positionele combinaties, waardoor de Vuurbal andere invoer en timing vereist dan de Genezingsspreuk. Naarmate je vordert, krijg je meer mogelijkheden om je uitrusting samen te stellen. Vijanden die je tegenkomt, kunnen verschillende weerstanden en zwaktes hebben, maar ook hun eigen ritmes (BPM's), waarvan sommige in de loop van de tijd veranderen of een volledig andere ritmische structuur hebben.

Beatspell bevat veel RPG-elementen , maar ik had graag meer gezien. Het is een soort zijmodus die ik zie als een potentiële testomgeving voor Rhythm Heaven Groove, maar wat mij betreft had het makkelijk een op zichzelf staand project kunnen zijn. Het voelt als een kruising tussen Ring Fit Adventure en Crypt of the Necrodancer op hun best, en ik had graag gezien dat de ervaring wat meer diepgang had dan een simpele hoofdstukstructuur. Het helpt ook niet dat elk hoofdstuk wordt ontgrendeld door medailles te verdienen in het hoofdspel, waardoor je bijna perfecte uitdagingen moet voltooien in een compleet andere spelmodus om verder te komen. Het is een klein puntje van kritiek, maar ik merkte dat ik op een gegeven moment wel Beatspell wilde blijven spelen – en dat telt toch wel voor de zogenaamde zijmodus.

Rhythm Heaven Groove is, afgezien daarvan, een fantastisch vervolg op de serie dat wederom zijn beste kant laat zien. Dit betekent dat het, hoewel het gepolijst is, niet aanvoelt als een grote evolutie. Het is ontwikkeld voor de originele Nintendo Switch, niet voor de nieuwere Nintendo Switch 2, en het draait goed op beide systemen; zonder veel hardware-specifieke gimmicks maakt dat geen enorm verschil. Het is misschien meer van hetzelfde als Rhythm Heaven, maar ik moet zeggen dat het behoorlijk vol zit met dingen om te doen.

Ik vraag me af of het toevoegen van meer van de WarioWare-spirit de serie ten goede zal komen, en of het gebruik van systeemspecifieke functies Groove kan helpen opvallen, net zoals WarioWare: Smooth Moves dat deed. Rhythm Heaven is nog niet saai geworden, en meer van hetzelfde is niet per se slecht – maar wie hoopt dat deze minigames aanvoelen als een reboot, zal teleurgesteld zijn. Ondanks dat Groove in principe maar twee knoppen gebruikt, weet het toch een groot deel van het concept over te brengen. Beatspell laat in ieder geval zien dat er nog genoeg leven in deze editie van Rhythm Heaven zit.

---

Vrijwaring

Rhythm Heaven Groove is gerecenseerd op de Nintendo Switch, waarbij de gamecode door de uitgever ter beschikking is gesteld.

Houd de lijst met aankomende Nintendo Switch 2-releases in de gaten om te zien welke games je aan je agenda kunt toevoegen.