Ik heb de M4 MacBook Air getest: de batterijduur is verbazingwekkend en maakt het apparaat de aankoop waard.

De afgelopen maanden heb ik een aantal Windows op Arm-apparaten geprobeerd. De belangrijkste conclusie is dat als je in 2025 een dunne en lichte Windows-laptop koopt, je niet meer hoeft te zoeken naar een stoel in de buurt van een stopcontact. De cijfers over de batterijduur die ik heb behaald met laptops met de Qualcomm Snapdragon X-processor zijn ronduit verbluffend.

Voor het eerst heb ik het gevoel dat Windows-laptops een punt hebben bereikt waarop ze de hoge standaard van de MacBook Air kunnen evenaren. Mijn laatste ervaring met Asus Zenbook A14, En Dell XPS 13 Daarvoor. Ik was erg gecharmeerd van de dunne en lichte vormgeving en van de vooruitgang die Windows op Arm heeft geboekt op het gebied van app-compatibiliteit.

Maar ondanks alle vooruitgang zou ik, als ik een dunne en lichte laptop zou moeten aanbevelen, de macbook air m4 Staat bovenaan mijn lijstje. Er zijn een paar gezondheidsvoordelen, maar de belangrijkste factor is de levensduur van de batterij. Ik heb alle uitvoeringen van de MacBook Air gebruikt sinds de M1, en ik denk dat Apple met het M4-model van dit jaar eindelijk de gouden medaille heeft gewonnen op het gebied van energie-efficiëntie.

Laag verbruik, hoge productiviteit

Het kopen van een laptop met de ‘beste’ batterijduur is geen gemakkelijke beslissing. Er bestaat geen universele standaard, vooral niet als het gaat om compleet verschillende besturingssystemen, architecturen en hardwarecomponenten. Er spelen nog veel meer factoren een rol, waaronder de applicaties en workflows die het apparaat moet verwerken.

Hierbij komt het aan op veilig gokken, waarbij de balans tussen prestaties en batterij-efficiëntie de optimale keuze is. Op dit criterium blijft de MacBook Air ongeëvenaard. Voordat ik inga op de benchmarks, zal ik eerst de algemene kant van het belang van siliciumefficiëntie schetsen. Kijk eens naar de onderstaande cijfers.

Twee Chrome-vensters verbruiken meer energie dan een relatief krachtige fotobewerkingstoepassing. Daarnaast gebruiken ze bijna vier keer zoveel geheugen en gebruiken ze een groter deel van de CPU-bronnen. Het zware werk wordt echter gedelegeerd aan de efficiënte kernen in de M4-siliciumchip. Alleen als het stressvol wordt, schakelen de prestatiekernen over op een hogere versnelling.

Een ander aspect is dat de kernen proberen om in de ruststand te gaan zodra ze detecteren dat het systeem in rust is. Ik merkte dat de vier prestatiekernen vaker in deze toestand terechtkomen dan de efficiëntiekernen. De laatste groep blijft doorgaans actief als er op de achtergrond activiteit plaatsvindt.

De verbeteringen zijn niet direct merkbaar, maar vergeleken met de M3-silicium (vier prestatie-cores en vier efficiency-cores) vertrouwt de M4 vooral op zijn zes efficiency-cores. Het netto-effect is een lager energieverbruik van de accu en als gevolg daarvan een hoger aantal kilometers per acculading.

Deze trend is duidelijker merkbaar als u de energiebesparende modus handmatig inschakelt of als u deze automatisch laat inschakelen voor batterijgebruik. In deze modus raken de prestatiecores in M4 vaker inactief dan in M3. Ik heb soortgelijk gedrag opgemerkt in de gehele efficiëntie-kernset.

Het hoge efficiëntiepatroon is ook zichtbaar bij uitdagende taken. Ik heb een film gecodeerd op Handbrake met de 1080p30 Fast-voorinstelling. De M4 presteerde ongeveer 16% beter dan de M3 MacBook Air, terwijl hij ongeveer 13% minder energie verbruikte. Dit zijn geschatte waarden die met behulp van externe tools zijn berekend, maar het zuinige stroomverbruik van de M4 is wel duidelijk.

Een realistische workflow levert betere prestaties.

Mijn typische workflow bestaat uit het beruchte Google Chrome, dat veel bronnen gebruikt. Het is verdeeld in drie of vier vensters met gemiddeld 30 tot 40 tabbladen. Daarnaast zijn er apps (en browserinstanties) die de rest van mijn workflow afhandelen, zoals Obsidian, Slack, Microsoft Teams, Apple Music, Gemini, Sheets, Grammarly en iPhone Mirroring.

Aan de meer veeleisende kant van mijn workflow staan ​​Photoshop, LumaFusion en PyTorch. Dit zijn de taken waarbij de vier prestatiekernen in de M4-chip op volle snelheid draaien, terwijl de rest verdeeld is over de cluster van zes zeer efficiënte kernen.

Toen de laptop in de Gebalanceerde modus draaide, ondervond ik zelden prestatieknelpunten. Wat mij echter verbaasde, was dat ik zelfs toen ik de laptop in de energiebesparende modus zette, niet het gevoel had dat mijn workflow trager werd. Dat kan ik niet zeggen van de vele ultradraagbare Windows-laptops die ik de afgelopen maanden heb getest.

De Dell XPS 13 is een vrij krachtige machine, uitgerust met de geavanceerde Snapdragon X Elite-chip van Qualcomm. De processor presteerde zelfs beter dan de Apple M3 bij multi-core taken. Maar het programma crashte vaker, liep vast en zorgde ervoor dat Chrome vaker crashte dan op mijn MacBook Air.

Korte, veeleisende taken zoals het bewerken van korte video's konden ermee overweg, maar voor een volledige werkdag werkte het niet zo soepel als op de MacBook Air. Deze vertraging heeft ook gevolgen voor de batterijduur.

Een ander zwak punt is dat Windows-laptops aanzienlijk agressiever zijn in het terugdringen van de prestaties zodra ze in de energiebesparende modus staan. De prestatiekernen van Apple, zelfs de oudere in de M3, zijn krachtiger dan de vlaggenschiplaptopchips van Qualcomm en Intel.

Bij onze tests van de batterijduur presteerde de 13-inch MacBook Air 20% beter dan de laptop met Snapdragon X Elite en 40% langer dan de HP slim-laptop met Intel-processor bij gesimuleerd internetten. In Cinebench R24 presteerde de Apple-laptop bijna twee keer zo goed als Windows-laptops in zijn klasse.

Ongeëvenaarde prestaties op veel vlakken

Kortom, u krijgt met de MacBook Air M4 niet alleen de belofte van een snellere laptop, maar ook een laptop die consistent betere prestaties levert, zelfs in de energiebesparingsmodus. Verrassend genoeg is de MacBook Air toch sneller en gaat hij langer mee, ondanks de kleinere batterij en het ontbreken van een actieve ventilator om de interne onderdelen te koelen.

Een andere belangrijke overweging is dat het instapmodel van Apple een IPS LCD-scherm met een hogere pixeldichtheid heeft, maar dat het minder efficiënt is. Het toestel presteert echter beter dan concurrenten die een minder energieverslindend, lager-resolutie full-HD-scherm aanbieden.

De M4-chip is uiteraard fundamenteel efficiënter en krachtiger dan zijn voorganger. Maar het is de optimalisatie van het systeem die al deze voordelen nog groter maakt, vooral in vergelijking met een Windows-laptop.

Simpel gezegd gaan al deze prestatievoordelen gepaard met een lager stroomverbruik. Dit betekent dat de MacBook Air langer meegaat bij alledaagse taken dan andere Windows-apparaten in zijn klasse. Uiteindelijk heeft u alleen nog maar een betrouwbare mobiele werkplek nodig, waarbij u zich geen zorgen hoeft te maken over een oplaadpunt.

Ik kan in deze rol nog geen betere machine aanbevelen dan de MacBook Air met de M4-chip.