Hoe maak je familiefoto's met een beperkt budget?

In dit artikel deel ik praktische tips voor het maken van familiefoto's met een beperkt budget, inclusief mijn eigen persoonlijke reis naar de bevredigende wereld van portretfotografie na jarenlang willekeurige (en teleurstellende) foto's te hebben gemaakt. Hopelijk vinden familiefotografen die op zoek zijn naar minder dure apparatuur , en beginnende fotografen die mooie foto's van mensen willen maken, dit nuttig. Veel amateurs kunnen zich geen fortuin veroorloven aan dure camera-apparatuur, noch hebben ze de tijd om naar "magische" locaties te reizen, maar dat is allemaal niet nodig voor foto's van hoge kwaliteit . Hieronder leg ik, gebaseerd op mijn eigen ervaringen, uit hoe je portretfotografie zowel betaalbaar als plezierig kunt maken, van camera-apparatuur tot locatiekeuze.

De juiste mindset voor portretfotografie: de sleutel tot geweldige familiefoto's

Ik denk dat de meeste mensen een sterke stimulans nodig hebben om van een ontevreden, willekeurige amateurfotograaf een meer bekwame fotograaf te worden. Voor mij was de eerste zwangerschap van mijn vrouw die stimulans. Ik wist meteen dat ik haar en ons gezin vanaf dat moment zo goed mogelijk wilde fotograferen. Aan het begin van haar zwangerschap begon ik me te verdiepen in fotografie, observeerde ik onze buurt en plande ik mijn eerste fotoshoot.

Dat was alles wat ik nodig had: de juiste mentaliteit. Zonder die mentaliteit kun je, denk ik, duizenden dollars aan apparatuur bezitten en nog steeds willekeurige foto's maken. (Nogmaals, ik weet het niet zeker, want ik heb nooit de apparatuur gehad om die theorie te testen!)

Ontdek de ideale locaties voor familiefotoshoots met een beperkt budget.

Ik herinner me nog levendig hoe mijn dagelijkse rit naar huis voor het avondeten rond 6 uur 's avonds in het late voorjaar van 2014 potentiële filmlocaties aan het licht bracht. De zon ging onder achter een nabijgelegen gebouw, met kleine bomen op een heuvel die prachtig verlicht waren voor zonsondergang. Je kon van deze kleurrijke magie genieten, slechts een half uurtje lang, wanneer de zon laag genoeg stond maar nog steeds achter het gebouw verscholen was. Zo nu en dan maaide iemand het gras op die heuvel. Het gras zag er altijd op zijn mooist uit als het zo lang en dik mogelijk was. Het duurde een paar dagen om alles te maaien, dus zodra de frisse geur van groen de lucht vulde, was het tijd om te filmen.

Op een andere dag, op weg naar een winkelcentrum, zag ik een weiland dat er veelbelovend uitzag. Er stond hoog gras en er liep een houten haag langs de straat. Of, op een ander moment, herinnerde ik me een mooie vuurtoren bij het meer waar we vroeger picknickten, of zag ik hier en daar prachtige bloemen.

De truc is om aandacht te besteden aan alledaagse momenten zoals deze. Simpele dingen zoals gras, bloemen en het landschap dat je elke dag tegenkomt, kunnen allemaal fantastische locaties zijn voor je fotoshoot, en het kost je geen extra geld om erheen te gaan. Het waren dit soort plekken die me inspireerden toen ik de eerste fotoshoot van mijn zwangere vrouw voorbereidde.

Portretfotografie beheersen

Ik ga in dit artikel niet dieper in op de wereld van portretfotografie, want er zijn talloze uitstekende artikelen over dit onderwerp, zowel voor beginners als professionals, die de basisprincipes van diafragma, scherptediepte en perspectief behandelen – de essentie van portretfotografie. Veel van deze artikelen vind je hier op Photography Life zelf. (Bekijk deze pagina voor alle tips over portretfotografie op de site.) Mijn enige advies is om te experimenteren met deze instellingen om de gewenste uitstraling van je foto te krijgen. Je hebt veel controle over aspecten zoals het isoleren en vervagen van het onderwerp, waardoor je veel verschillende en creatieve effecten in je foto's kunt bereiken.

Veel hangt ook af van je persoonlijke stijl en fotografische keuzes. In mijn eigen werk gebruik ik het liefst relatief grote diafragma's en positioneer ik mezelf iets verder van het onderwerp om een ​​goede isolatie te bereiken. Dit perspectief resulteert ook in beelden die vlakker en meer tweedimensionaal lijken. (Daarom is mijn favoriete lens de Sigma 85mm f/1.4 op mijn DX-camera , zoals je hieronder zult zien.) Maar ik wil dit wel benadrukken: wat je ook doet, houd altijd je ogen op je onderwerp gericht!

Hoe kies je betaalbare fotoapparatuur?

Er zijn verschillende manieren om fotoapparatuur goedkoper aan te schaffen dan wanneer je online nieuwe, dure spiegelreflexcamera's en systeemcamera's koopt. Je kunt altijd kiezen voor tweedehands apparatuur, een ouder of minder geavanceerd model, of concessies doen aan bepaalde specificaties; je uiteindelijke set kan echter nog steeds van hoge kwaliteit en zeer betaalbaar zijn.

Persoonlijk heb ik geen problemen ondervonden met tweedehands apparatuur. Ik maak altijd gebruik van lokale koop- en verkoopplatformen, zodat ik alles kan inspecteren en testen voordat ik het koop. Tweedehands kopen is echter niet de enige manier om geld te besparen op camera-apparatuur als je een beperkt budget hebt. Je kunt ook flink besparen door bijvoorbeeld een hoogwaardige lens met handmatige scherpstelling te kopen in plaats van een lens met autofocus, of door iets in te leveren op specificaties (zoals een lens met een maximaal diafragma van f/1.8 in plaats van f/1.4). Tot slot kun je geld besparen door een 'consumenten'-DSLR of systeemcamera te kopen in plaats van een prosumer-model. Deze camera's hebben minder knoppen en schakelaars, maar beschikken meestal over dezelfde uitstekende sensor. Een camera met een crop-sensor in plaats van een full-frame camera is ook een voor de hand liggende keuze als je een beperkt budget hebt.

Hieronder een lijst van mijn persoonlijke apparatuur voor portretfotografie. Ik zal later uitleggen waarom ik juist voor deze items heb gekozen:

• Nikon D5100 (of een sensor met een equivalent, zoals de D7000)
• Samyang 85mm f/1.4 ED AS UMC (handmatig scherp te stellen objectief)
• Nikon 35mm f/1.8G AF-S DX (autofocuslens)
• Yongnuo RF-603N draadloze flitsontspanner (voor gebruik met een externe Speedlight-flitser)
• Nissin Speedlite Di622 en een zelfgemaakte softbox-lichtbak.
• Basisset voor continue verlichting (5500K, 4x85W lampen, E27 fittingen, softbox van 20 x 28 cm, statief van 2 m)
• Eenvoudige witte schermachtergrond (1.6 m x 5 m)

Camera- en sensoropties met een beperkt budget

Als autodidactische beginner had ik een betaalbare, maar degelijke camerasensor nodig met een relatief hoge resolutie en RAW-functionaliteit. Ik wilde een sensor die goed genoeg was om gedetailleerde beelden te produceren (met een goede lens), en die ook wat vrijheid bood bij het bijsnijden en kaderen. Een goed dynamisch bereik en flexibiliteit bij het bewerken in Lightroom waren ook topprioriteiten.

Een paar jaar geleden leidde dit ertoe dat ik koos voor een camerasensor met een uitstekende reputatie: de 16-megapixeloptie die beschikbaar is in de Nikon D5100, Nikon D7000 en een paar andere camera's. Het was toen een goede deal en het is nu nog beter. Ik gebruik hem nog steeds voor al mijn werk! Persoonlijk gaf ik de voorkeur aan de Nikon D5100 om wat geld te besparen en te profiteren van het kantelbare scherm. Dit is een enorme hulp bij handmatig scherpstellen, omdat ik het LCD-scherm veel gemakkelijker kan gebruiken om het scherpstelpunt te zien. Het maakt ook het kaderen van familiefoto's eenvoudiger. De iets duurdere Nikon D7000 heeft daarentegen aparte draaiknoppen voor het aanpassen van diafragma en sluitertijd, evenals een AF-fijnafstellingsoptie (naast andere functies) als je gebruik wilt maken van meer geavanceerde instellingen.

Een betaalbare portretlens kiezen: een prime-lens met een groot diafragma.

Vaak, toen ik fotografeerde met mijn eerste camera's met lage resolutie – een Nikon D50 met een 18-55mm en een 55-200mm objectief – werd ik afgeleid door de zoomfunctie. Het veelvuldig in- en uitzoomen verpestte het moment, met als gevolg dat ik een foto miste. Daarom besloot ik over te stappen op prime-objectieven en daar heb ik nooit spijt van gehad. (Overigens hebben prime-objectieven mijn compositie ook aanzienlijk verbeterd.)

Ik wilde graag resultaten behalen die vergelijkbaar waren met die van andere fotografen die full-frame camera's en de befaamde 135mm f/2.0 lens gebruikten, vaak de "koning der portretlenzen" genoemd. Mijn doel was om een ​​geringe scherptediepte en een uniek perspectief vast te leggen, aangezien je met zo'n lange lens iets verder van je onderwerp af moet staan. Ik was simpelweg op zoek naar een vlak beeld en een uitstekende isolatie van het onderwerp ten opzichte van de achtergrond.

Aanvankelijk zocht ik naar minder dure, oudere lenzen, zoals de Nikon AiS-, E- of D-serie. Ik vond echter dat deze lenzen naar mijn mening last hadden van een laag contrast en chromatische aberratie, waardoor ze volstrekt ongeschikt waren voor moderne digitale fotografie. Aan de andere kant waren dure lenzen zoals de Nikon 85mm f/1.4 te duur voor mijn budget, en ik had liever een diafragma van f/1.4 gehad in plaats van f/1.8.

Daarom koos ik voor een iets andere aanpak en kocht ik de Samyang 85mm f/1.4 lens, een voordelige lens met handmatige scherpstelling die gebruikmaakt van relatief moderne technologie. In combinatie met een DX-camera met een cropsensor biedt deze lens een scherptediepte en beeldhoek die vrijwel identiek zijn aan die van een 135mm f/2.0 lens op een full-frame FX-camera.

Je vraagt ​​je misschien af ​​hoe effectief handmatig scherpstellen is met deze lens. Wat waren mijn ervaringen ermee? Na een tijdje wen je er gewoon aan en nu vind ik het zelfs prettig. Met mijn Nikon D5100 stelde ik meestal scherp via het LCD-scherm. Toen ik later overstapte naar de Nikon D7000, met zijn 1.36x Tenpa-oculair (waardoor de zoekergrootte vergelijkbaar wordt met die van een full-frame camera), ben ik teruggegaan naar de klassieke methode van scherpstellen. Verrassend genoeg kan ik bewegende kinderen nu veel beter fotograferen met handmatig scherpstellen dan met de autofocus-tracking op de D7000, hoewel ik me ervan bewust ben dat moderne camera's aanzienlijk betere tracking-algoritmes hebben.

Tot slot, als je een breder kader nodig hebt, gebruik ik de Nikon 35mm f/1.8G AF-S DX lens. Deze lens is dankzij de relatief brede beeldhoek en het grote diafragma ook uitstekend geschikt voor groepsfotografie of binnenopnames.

Energiezuinige verlichting: softbox en flitser

Bij portretfotografie met flits is er vaak een goede reden om zacht invullicht te gebruiken. Of het nu een zonnige dag met veel contrast is of een bewolkte dag met weinig contrast, er zullen onvermijdelijk schaduwen op het gezicht van het onderwerp vallen.

Omdat flitslicht hard is en gevoelig voor reflecties, is een softbox erg handig om het licht te verzachten. Mijn eerste softbox heb ik samen met mijn vrouw zelf gemaakt als doe-het-zelfproject, want er zijn online genoeg tutorials te vinden om er zelf een te maken. Ik heb die softbox nog steeds en gebruik hem regelmatig, waardoor het een van de goedkoopste foto-accessoires is die je kunt bezitten! Tegenwoordig heb ik ook altijd een goedkope, opvouwbare softbox uit de winkel in mijn tas.

Wat betreft flitsen: de Nissin Speedlite Di622 is gemakkelijk en intuïtief te gebruiken met een eenvoudige DX-camera zoals de D5100. (Deze flitser is niet meer in de meeste winkels verkrijgbaar, maar je kunt een goedkope, nieuwe flitser kopen bij AmazonBasics voor ongeveer $ 28. ) Over het algemeen gebruik ik mijn flitser buiten de camera en positioneer ik hem onder verschillende hoeken ten opzichte van het onderwerp. Binnenshuis weerkaats ik het licht via een reflecterend oppervlak, zoals een muur of plafond. Ik gebruik hem volledig in de handmatige modus (wat ook de enige modus is die het AmazonBasics-model biedt). Op deze manier kan ik de helderheid van de flitser handmatig aanpassen aan mijn belichting. Na een paar testfoto's is hij klaar voor gebruik.

Aandachtspunten voor portretfotografie binnenshuis

Bij portretfotografie in de buitenlucht heb je vaak een groot diafragma nodig om het onderwerp mooi te isoleren van de complexe achtergrond. Ik gebruik meestal een diafragma van f/2.8 of groter met mijn Samyang 85mm-lens.

Als je in een studio fotografeert, kun je foto's maken voor een witte muur of scherm, waar het gevoel van afzondering al gegarandeerd is. Ervan uitgaande dat je de kunstmatige verlichting kunt regelen (en dus geen gebrek aan licht hebt), kun je elk gewenst diafragma gebruiken om de best mogelijke prestaties uit je lens te halen, zoals f/4, f/5.6 of f/8.

Omdat mijn kamers niet erg ruim zijn en ik me niet veel kan terugtrekken, gebruik ik in deze situatie vaak mijn Nikon 35mm f/1.8G AF-S DX-lens. (In het verleden heb ik ook een Nikon 50mm f/1.8G AF-S FX-lens gebruikt, maar ik vind een combinatie van 35mm en 85mm brandpuntsafstanden veelzijdiger met een camera met crop-sensor.) Wat de belichting betreft, is de eenvoudigste optie om de flitser via het plafond of de muren te laten weerkaatsen. Je zult echter merken dat meer geavanceerde belichtingsinstellingen betere resultaten opleveren.

Persoonlijk krijg ik de beste foto's door een flitser en softbox te combineren met gewone continue verlichting. Ik plaats mijn lichtbronnen onder een hoek ten opzichte van het onderwerp, waardoor een kruislichteffect ontstaat. Daarnaast hang ik een eenvoudig wit scherm aan een gordijnroede achter het onderwerp. Het opzetten en afbreken van mijn geïmproviseerde studio verloopt elke keer probleemloos.

Conclusie

Jaren geleden, toen ik nog mijn oude Nikon D50 camera gebruikte, stond ik met andere toeristen in de rij om een ​​beroemde bezienswaardigheid te fotograferen. Een vrouw stelde me een simpele vraag: Waarom doe je dit? Ik legde haar uit wat ik in een reisgids over de plek had gelezen. Maar ze keek me aandachtig aan en vroeg opnieuw: Waarom doe je dit? Ze wilde een diepere reden horen. Het is een vraag die we ons allemaal moeten stellen: waarom maak je foto's, of het nu portretten zijn of iets anders, en wat betekent fotografie voor jou?

Ik geloof dat je pas echt kunt floreren en genieten van fotografie als je besluit je eigen weg te gaan. Persoonlijk ben ik dol op portret- en familiefotografie, en dat lukt me met een beperkt budget. Eén ding weet ik zeker: je hoeft geen duizenden euro's uit te geven aan apparatuur om de foto's te maken die je wilt.

---

Speciale dank aan Łukasz Krzymiński voor dit artikel! Łukasz woont in Warschau, Polen. Hij woonde eerder jarenlang in het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten. De meeste van deze foto's maakte hij in Ithaca, in de staat New York. Łukasz is een amateurfotograaf die familiemomenten en portretten vastlegt. Als wetenschapper fotografeert hij ook het leven op moleculair niveau met behulp van een superresolutiemicroscoop, zoals te zien is op zijn website.

© 2018 L. Krzeminsky. Alle afbeeldingen en artikelinhoud zijn eigendom van de auteur. Alle rechten voorbehouden.