Mijn fotografie-uitrusting voor wandeltochten in de Himalaya.

De juiste camera-uitrusting kiezen voor een reis kan een uitdaging zijn, vooral als gewicht en formaat belangrijke factoren zijn. Geen enkele camera is zonder compromissen, en deze compromissen worden doorgaans groter naarmate de uitrusting kleiner wordt. Al deze factoren speelden een rol bij het samenstellen van mijn camera-uitrusting voor mijn recente reis naar Nepal.

In dit artikel geef ik een kort overzicht van de camera-uitrusting die ik meenam naar de Himalaya, inclusief mijn beoordeling van de algehele prestaties. Ik was over het algemeen tevreden met de apparatuur, maar als ik de kans zou krijgen om terug te gaan, zou ik sommige dingen misschien iets anders aanpakken. Maar goed, laten we de details eens bekijken.

Waarom heb ik voor Sony gekozen in plaats van Nikon voor mijn reis?

Voordat ik inga op de specifieke apparatuur, wil ik even vermelden dat sommige lezers me al hebben gevraagd waarom ik voor deze reis voor een Sony-kit heb gekozen in plaats van een Nikon -kit. Het antwoord is simpel: Sony heeft me een flink bedrag betaald! Haha, grapje natuurlijk. Hoe geweldig dat ook zou zijn, we plaatsen geen gesponsorde content bij Photography Life.

De echte reden dat ik voor Sony heb gekozen, is dat ik altijd nieuwe apparatuur test als ik op een grote reis ga. Het komt tegenwoordig zelden voor dat ik ook maar één lens meeneem die ik al heb gerecenseerd. Dat kan soms frustrerend zijn, omdat ik mijn eigen Nikon-uitrusting bijna niet meer gebruik, en soms presteert de apparatuur die ik meeneem minder goed dan verwacht . Maar het hoort er allemaal bij, het is immers onderdeel van het reviewproces. Dus de keuze viel op Sony.

Terzijde: ik besef dat we bij Photography Life niet veel schrijven over de interne werking en hoe we aan apparatuur komen. Dus hier is wat achtergrondinformatie. Vrijwel 99% van mijn testapparatuur krijg ik via een leenverzoek bij B&H. Het is een eenvoudig proces: ik mail een lijst met productlinks naar onze partner bij B&H, en zolang de apparatuur onder een bepaalde prijs blijft, sturen ze het binnen een paar dagen naar ons op. We moeten alles terugsturen zodra we klaar zijn met testen, dus helaas geen gratis lenzen ! Ze geven er echter niet om welke specifieke apparatuur we aanvragen, wat Photography Life enigszins beschermt tegen de invloed van camerafabrikanten. Dat gezegd hebbende, ik heb wel contacten bij de meeste camerabedrijven, die ons meestal alleen persberichten sturen (en soms, als we geluk hebben, zelfs vroege releases).

Misschien was al deze informatie al bekend, maar zo niet, dan weet u het nu! Ik heb ook de camera en apparatuur die ik tijdens mijn reis naar Nepal gebruikte aangevraagd – een Sony a7V en drie lenzen in bruikleen.

De groepen die ik overwoog

Mijn belangrijkste doelen voor deze reis waren om het totale gewicht (camera en lenzen samen) onder de 3000 gram te houden, een minimale brandpuntsafstand van 300 mm te bereiken en minstens drie lenzen te gebruiken die ik nog niet eerder had getest. Deze eisen bleken extreem streng, waardoor de beschikbare opties beperkt bleven tot een klein aantal mogelijke combinaties.

Aanvankelijk hoopte ik met de volgende uitrusting naar Nepal te reizen:

• Nikon Z8
• Tamron 16-30mm f/2.8 G2
• Nikon Z 24-105mm f/4-7.1
• Nikon Z 70-200mm f/2.8 S II
• Nikon Z 2.0x teleconverter
• het gewicht: 3160 gram

De bovenstaande set was iets zwaarder dan gewenst, maar leek verder prima voor mijn reis. Sterker nog, deze lenzen (samen met de Tamron 28-75mm f/2.8 G2 en 70-180mm f/2.8 G2) zijn de enige Nikon Z-systeem zoomlenzen die we nog niet hebben gerecenseerd. Helaas ondervond Nikon vertraging bij de levering van de 70-200mm f/2.8 S II lens, waardoor ik geen exemplaar kon bemachtigen voor mijn vertrek. Daarom moest ik op het laatste moment mijn uitrusting aanpassen en kiezen voor een lens van Canon of Sony.

Zoals u wellicht weet, is een van onze langetermijnplannen bij Photography Life om uitgebreide reviews van Canon- en Sony-lenzen te publiceren, vergelijkbaar met onze berichtgeving over het Nikon Z-systeem. Ik heb me echter nog niet echt verdiept in deze twee merken – wat eigenlijk een voordeel was tijdens mijn reis naar Nepal, omdat ik daardoor meer opties had om uit te kiezen. Dit zijn de belangrijkste Canon- en Sony-series die ik overwoog:

• Canon EOS R5 MarkII
• Canon RF 14mm f/1.4 L
• Canon RF 24-70mm f/2.8 L
• Canon RF 100-400mm f/5.6-8
• het gewicht: 2865 gram

• Canon EOS R5 MarkII
• Canon RF 10-20mm f/4 L
• Canon RF 24-105mm f/4-7.1
• Canon RF 100-500mm f/4.5-7.1 L
• het gewicht: 3080 gram

• Sony a7CR
• Sony 12-24mm f/2.8
• Sony 24-50mm f/2.8
• Sony 70-300 mm f/4.5-5.6
• het gewicht: 2655 gram

• Sony a7V
• Sony 12-24mm f/2.8
• Sony 24-50mm f/2.8
• Tamron 50-300mm f / 4.5-6.3
• het gewicht: 2655 gram

Uiteindelijk koos ik voor de laatste optie van de bovengenoemde kits: de Sony a7V. Ik vond het prettig dat dit de lichtste van de beschikbare opties was en dat het het volledige brandpuntsbereik van 12 mm tot 300 mm zonder onderbrekingen bestreek (met bovendien een helder en uitstekend diafragma van 12 mm tot 50 mm). Ten slotte had ik veel lof gehoord over het dynamisch bereik van de Sony a7V en wilde ik zien hoe deze in de praktijk presteerde.

Bij nader inzien denk ik dat ik iets blijer zou zijn geweest met de eerder genoemde Canon-set, vooral omdat het gewichtsverschil minder groot zou zijn geweest en ik af en toe wel een 400mm-lens had willen gebruiken. De Sony a7V en alle drie de lenzen presteerden echter prima tijdens mijn reis, en ik zou deze set zonder aarzeling opnieuw gebruiken.

Een kort overzicht van de prestaties van elk onderdeel van mijn apparatuur.

1. Sony a7V-camera: eerste indrukken en prestatiebeoordeling

Deze Sony a7V -camera overtrof mijn verwachtingen en presteerde beter dan elke andere Sony-camera die ik eerder heb gebruikt. Dit is deels te danken aan de verbluffende beeldkwaliteit en het bovengemiddelde dynamische bereik bij de basis-ISO 100, vooral bij gebruik van de mechanische sluiter. Subjectief gezien vond ik het dynamische bereik en het detailherstel in de schaduwen tijdens de nabewerking vergelijkbaar met wat ik krijg met mijn Nikon Z7 bij ISO 64, hoewel ik nog geen formele tests heb uitgevoerd. Ik was ook erg te spreken over het autofocussysteem , dat onderwerpen briljant volgde, waardoor ik scherpe foto's van wilde dieren kon maken, zelfs van kleine en snel bewegende vogels.

Maar mijn absolute favoriete eigenschap van de Sony a7V was gewoon het LCD-scherm aan de achterkant! Ik ben een groot fan van grote schermen, vooral die met een kantelmechanisme in twee richtingen (wat de a7V effectief biedt, dankzij het scharniermechanisme dat de L-bracket niet hindert). Ik geloof dat het LCD-scherm en de elektronische zoeker een groter verschil maken voor de uiteindelijke beeldkwaliteit – oftewel de compositie – dan veel andere specificaties. Sony's oudere 3.0-inch LCD-schermen leken altijd te klein, minder scherp en lastiger te gebruiken voor een precieze compositie. Als je je nieuwe camera nog maar net hebt, zal het beheersen van een precieze compositie een enorm verschil maken voor de kwaliteit van je foto's.

Daarnaast wil ik de accuduur van de Sony a7V prijzen. Ik had twee reservebatterijen meegenomen voor deze reis, maar ik heb ze allebei niet hoeven gebruiken. Ik heb de a7V ook niet dagelijks opgeladen; ik heb hem slechts af en toe opgeladen met mijn externe accupack, hooguit om de paar dagen. Het was duidelijk dat de a7V een langere accuduur had dan elke andere systeemcamera die ik eerder heb gebruikt, met uitzondering van de Nikon Z9. Ik gebruikte echter voornamelijk het LCD-scherm aan de achterkant van de camera, en ik weet niet of de voordelen enigszins afnamen bij gebruik van de elektronische zoeker.

Ik zie mezelf niet snel overstappen van Nikon-camera's, en hoewel 33 megapixels me misschien wat weinig lijkt, kan ik de Sony a7V van harte aanbevelen. Als je geïnteresseerd bent in het testen van systeemcamera's, zul je merken dat deze goed presteert. Nadat ik de menu-instellingen naar mijn voorkeuren had aangepast, werkte alles soepel en intuïtief, wat het belang benadrukt van het kiezen van de juiste full-frame camera voor jouw behoeften.

2. Sony 12-24mm f/2.8 GM-lens: Is dit de ideale keuze voor het fotograferen van de Melkweg in de Himalaya?

Ik had deze lens meegenomen in de hoop de Melkweg te kunnen fotograferen, maar dat is tijdens mijn reis niet gelukt. Een deel van het probleem was de maanstand toen ik in de bergen was, naast andere problemen zoals mist, meer lichtvervuiling dan verwacht (vanwege de dorpen waar we verbleven) en extreme vermoeidheid na elke reisdag. Daardoor leek het me niet verstandig om tot laat op te blijven om de Melkweg te fotograferen.

Helaas, zonder de sterrenhemel om vast te leggen, denk ik dat de Sony 12-24mm f/2.8 GM-lens voor mij een miskoop was. Ik ben van nature geen professionele ultragroothoekfotograaf, en nachtfotografie is de enige uitzondering waar ik de voorkeur aan geef. Ik heb deze lens een paar keer op mijn camera gemonteerd, maar meestal leverde het teleurstellende resultaten op – behalve die ene keer dat ik hem gebruikte om het interieur van een 700 jaar oude boeddhistische tempel te fotograferen, waar hij echt schitterde.

Ik was onder de indruk van het vermogen van deze lens om reflecties redelijk te verminderen (hoewel er nog steeds wat reflecties aanwezig zijn) en om prachtige, contrastrijke beelden te produceren, zelfs met de zon in het beeld. Dit is vanuit het oogpunt van lensontwerp geen geringe prestatie, waardoor ik een groot fan ben van de optische lagen die Sony in de FE 12-24mm F2.8 GM-lens heeft gebruikt.

3. Sony 24-50mm f/2.8 G-lens

Deze lens heeft mijn verwachtingen ruimschoots overtroffen en is een uitstekende keuze voor fotografen die een balans zoeken tussen prestatie en formaat. Daarmee bedoel ik niet per se de RAW-beeldkwaliteit; ik heb die nog niet in een lab getest en ik fotografeer 95% van de tijd handmatig, dus ik kan op dit moment nog geen oordeel vellen over zaken als beeldscherpte. Maar als het gaat om gebruiksgemak en draagbaarheid, is deze lens werkelijk opmerkelijk.

Wat ik het meest prettig vond aan deze lens, was het gewicht. Ter verduidelijking: Nikon maakte onlangs furore met de release van de Z 24-70mm f/2.8 S II, de lichtste 24-70mm f/2.8 lens ter wereld met een gewicht van 675 gram. Dat is zeker niet slecht, maar dankzij de langere brandpuntsafstanden weegt de Sony 24-50mm f/2.8 G slechts 440 gram! Hij is ook aanzienlijk kleiner dan de meeste zoomlenzen in het middensegment, en zeker kleiner dan elke 24-70mm f/2.8 lens. Ik zie dit als een volwaardige vervanging voor een set van drie prime-lenzen (24mm, 35mm en 50mm), en het zou voor sommige fotografen zelfs de perfecte lens voor straatfotografie kunnen zijn.

Ik merkte dat de FE 24-50mm F2.8 G-lens gedurende het grootste deel van de reis op mijn camera bleef zitten en mijn standaardlens werd. Toegegeven, er waren momenten dat ik langere brandpuntsafstanden wenste, maar meestal waren het juist de veel langere brandpuntsafstanden , zoals 100 mm en verder, die ik miste. In die gevallen zou ik sowieso overgeschakeld zijn naar mijn telezoomlens.

4. Tamron 50-300mm f/4.5-6.3 lens

Deze lens is een interessante optie voor fotografen die op zoek zijn naar flexibiliteit in brandpuntsafstanden, en dient als opvolger van de Tamron 70-300mm f/4.5-6.3 lens. (Overigens, als Tamron het de moeite waard vond om twee lenzen met zulke vergelijkbare brandpuntsafstanden te produceren – en Sony heeft ook een vergelijkbare 70-300mm lens, evenals twee 70-200mm f/4 lenzen – waarom produceert Nikon dan nog steeds geen lichtgewicht telezoomlens speciaal voor zijn full-frame Z-camera's? Nou ja, genoeg over mijn gezwam.)

Ik vond het jammer dat deze lens iets zwaarder was dan mijn oudere Tamron 70-300mm f/4.5-6.3, maar ik was erg blij dat de brandpuntsafstand van 50mm perfect overeenkwam met die van de Sony 24-50mm f/2.8 G. Uiteindelijk werd deze lens mijn favoriet voor het fotograferen van verre bergen en de meer abstracte landschappen die ik tijdens mijn reizen tegenkwam.

Hoewel de beeldkwaliteit er goed uitzag, was deze niet uitzonderlijk, en ik kijk ernaar uit om het objectief in het lab te testen om mijn eerste indrukken te bevestigen. De Sony 70-300mm f/4.5-5.6 lens was in dit opzicht wellicht een betere keuze geweest, hoewel deze iets zwaarder is, waardoor ik op zoek ben gegaan naar de perfecte balans tussen prestatie en gewicht. Desondanks beoordeel ik de Tamron 50-300mm f/4.5-6.3 lens als "voldoet aan de verwachtingen" en ik was erg blij dat ik hem mee had op deze reis.

5. Overige uitrusting

Om in de Himalaya te gaan wandelen, moest ik met zo min mogelijk bagage reizen, maar ik zorgde er wel voor dat ik een aantal andere noodzakelijke spullen meenam, namelijk:

• DJI Osmo Pocket 3 + microfoonDit is het videoapparaat dat ik tijdens de reis heb gebruikt, en wat een fantastisch apparaat is het! De Bluetooth-microfoon maakte automatisch verbinding met de Osmo zodra deze werd aangezet, de beelden van de gimbal waren ongelooflijk stabiel en alles verliep vlekkeloos. De video- en audiokwaliteit is uitstekend. Ik moet het nog op een paar reizen gebruiken om er zeker van te zijn, maar het zou zomaar een 10/10 kunnen zijn. Als je op zoek bent naar deskundig advies om het apparaat snel onder de knie te krijgen, is het leren kennen van je nieuwe apparaat de eerste stap.
• Gitzo GIGT1545T مع RRS BH-25 kopDit is mijn lichtste statief en mijn favoriet als gewicht een prioriteit is. Het presteert misschien niet zo goed bij wind als zwaardere statieven, maar het is nog steeds ongelooflijk stevig en licht. Ik wou dat ik het vaker kon gebruiken tijdens mijn reizen. Reizen met een groep maakt het erg lastig om te stoppen en het statief goed op te zetten, en ik denk dat mijn foto's daar een beetje onder hebben geleden. Bij het kiezen van apparatuur is het belangrijk om te weten hoe je de juiste apparatuur voor jou selecteert.
• Orfeika accupackDit is een zeer interessant apparaat waarover ik over een paar dagen een aparte recensie zal schrijven. Er was een groep studenten van de Stanford Business School op dezelfde reis als ik (en ik ben absoluut geen student van de Stanford Business School), en verrassend genoeg leek dit het apparaat te zijn dat hen het meest interesseerde.
• 3-potig ding L-beugelIk raad het niet aan. Ik koos dit statief vanwege de opening aan de zijkant, waardoor het leek alsof het scharnierende LCD-scherm van de camera gemakkelijk losgekoppeld kon worden voor portretfoto's. Het blijkt echter dat het scharnier-/kantelmechanisme van de Sony a7V het LCD-scherm al voldoende van de camera af laat bewegen, en een traditioneel L-vormig statief zou perfect hebben gewerkt. Dit statief van 3 Legged Thing zag er veelbelovend uit. Ja Minder stabiel dan standaard L-beugels bij verticaal fotograferen, vanwege het grote ontbrekende gedeelte aan één kant. Bij de beoordeling van systeemcamera's moet rekening worden gehouden met de compatibiliteit van accessoires.
• NYA-EVO / Fotografie Life rugzakWat??? Meer informatie over de komende week.

Conclusie

Ik geloof niet dat camera-apparatuur het belangrijkste element in de fotografie is, maar ik ben er wel van overtuigd dat het kiezen van een goede set uitrusting enorm kan helpen tijdens een once-in-a-lifetime reis. Vooral wanneer die reis trektochten op grote hoogte met zich meebrengt en je voorbereid moet zijn op alles, van slecht verlichte tempels tot afgelegen natuurgebieden. Als ik de kans opnieuw zou krijgen, zou ik misschien voor de Canon 400mm kit kiezen – of de Nikon kit als die op tijd was aangekomen – maar ik heb geen klachten over het eindresultaat.

Ik hoop dat dit artikel wat meer duidelijkheid heeft gegeven over de apparatuur die ik voor mijn reis heb gekozen, waarom ik ervoor heb gekozen en hoe deze presteerde. Bedankt voor jullie geduld en dat jullie je reacties als "Waarom heb je niet voor Nikon gekozen?!" tot een minimum hebben beperkt. Jullie mogen die, en alle andere opmerkingen, nu hieronder plaatsen 🙂