Vergeet wat het internet zegt: de tijdslimiet van Blood of Dawnwalker is de beste van de nieuwe RPG's.
De belangrijkste dingen die je moet weten
- Het unieke tijdsysteem van de game, dat 30 dagen en 30 nachten omvat, maakt tijd tot een belangrijke virtuele valuta. Dit dwingt spelers om strategisch na te denken over elke beslissing, taken te prioriteren en vaardigheden te ontwikkelen.
- Het tijdslimietsysteem lost een veelvoorkomend probleem van narratieve dissonantie in RPG's op, waardoor de deadline om het gezin te redden van een kwaadaardige vampierheer een constant en altijd aanwezig onderdeel van de spelervaring blijft.
- Het spel is volledig gebaseerd op een tijdslimietsysteem en het is raadzaam dit niet via mods te verwijderen, omdat dit het rollenspel minder waardevol zou maken.
Sinds de release van The Blood of Dawnwalker vorige week (3 september) draait het online vooral om één thema: de tijdsdruk. In deze nieuwe role-playing game (RPG) van de veelbelovende studio Rebel Wolves, waar ook verschillende ontwikkelaars aan The Witcher 3: Wild Hunt hebben gewerkt, speel je als Queen, een hybride tussen mens en vampier, en heb je precies 30 dagen en 30 nachten om je familie te redden.
In tegenstelling tot veel andere RPG's , waar het verhaal draait om een deadline maar spelers urenlang kunnen ronddwalen zonder gevolgen, verbruiken de meeste acties in The Blood of Dawnwalker een "deel" van de tijd. Er zijn acht delen overdag en acht 's nachts. Hoewel er geen constant tikkende klok is, nemen de meeste taken, van het ontwikkelen van vaardigheden tot het voltooien van missies, tussen één en drie delen in beslag, dus tijd is altijd aanwezig.
Dit kernaspect van de game heeft voor verdeeldheid gezorgd, zelfs voor controverse gezorgd. Kort na de release was "Better Story Timer" de meest gedownloade mod op Nexus Mods. Deze pc-mod geeft je de mogelijkheid om zoveel dagen te spelen als je wilt, of zelfs de tijdslimiet volledig te verwijderen. Op het moment van schrijven heeft de mod meer dan 177,000 downloads behaald, wat de sterke gevoelens van spelers over dit aspect aantoont. Dit verklaart wellicht waarom de ambitieuze aard van de vampieren niet aan alle verwachtingen heeft voldaan.
Op mijn sociale media zie ik veel mensen zeggen dat ze de game niet zullen kopen, vanwege de tijdslimiet. Maar ik wil jullie laten weten dat die tijdslimiet absoluut geen belemmering is; sterker nog, het is de grootste kracht van The Blood of Dawnwalker. Het is zonder twijfel de belangrijkste reden waarom ik momenteel zo geboeid ben door deze meeslepende fantasy-RPG.
Hoe zorgt The Blood of Dawnwalker ervoor dat elk moment telt?
The Blood of Dawnwalker benadrukt de waarde van elk moment door middel van een uniek tijdsysteem dat spelers dwingt strategisch na te denken over elke beslissing.
Bekijk het op YouTube
In The Blood of Dawnwalker, waar tijd als een primaire virtuele valuta wordt beschouwd, ben je constant aan het nadenken over hoe je die zo goed mogelijk kunt besteden.
Dit systeem dwingt je om goed na te denken voordat je tot actie overgaat. Hoewel 30 dagen en 30 nachten een zeer ruime tijdspanne is – veel meer dan je nodig hebt om de hoofdtaak te voltooien – is het nog steeds geen onuitputtelijke bron.
In het inleidende gedeelte leer je dat je niet alles kunt doen. Je krijgt een paar uur de tijd om het in te vullen, en je kaart staat vol met meer taken dan je daadwerkelijk kunt voltooien. Ik weet dat dit klinkt als een nachtmerrie voor spelers die alles willen afmaken, maar het dwong me om na te denken over welke taken me het meest interesseren.
Wilde ik echt een deel van mijn kostbare vrije tijd verspillen aan het helpen van een boer bij het zoeken naar zijn verdwaalde varken, terwijl er een lokaal mysterie was dat opgelost moest worden? Wilde ik extra tijd doorbrengen met spelen met Quinns broers en zussen, terwijl me dat een uur zou kosten dat ik aan een andere taak had kunnen besteden?
Zelfs wanneer het spel volledig open is, blijven deze opties verschijnen. Mijn focus ligt op het strategisch besteden van tijd om het beste resultaat te behalen. Elke keer dat ik te horen krijg dat een actie tijd bespaart, pauzeer ik even en denk ik: "Wil ik mijn tijd hieraan besteden?" Dit voegt een extra dimensie toe aan de ervaring en geeft zelfs de kleinste beslissingen een echt gevoel van belang.
Het levelen is een uitstekend voorbeeld van hoe effectief dit mechanisme is. Vroege vaardigheden kosten niet veel tijd, maar latere vaardigheden vereisen vaardigheidspunten en tijd om te leren. In traditionele RPG's zou ik misschien wat roekeloos omgaan met mijn vaardigheidspunten, maar in The Blood of Dawnwalker denk ik zorgvuldig na over welke vaardigheden ik daadwerkelijk ga gebruiken. Want als ik een vaardigheid ontgrendel en deze vervolgens niet gebruik, heb ik een vaardigheidspunt en waardevolle tijd verspild die ik elders had kunnen gebruiken.
Om het nogmaals te benadrukken voor degenen die nog niet overtuigd zijn van het systeem: de tijd verstrijkt alleen wanneer je ervoor kiest om die te besteden. In tegenstelling tot een spel als Dead Rising ben je niet gebonden aan een echte klok, dus hoewel er enige druk is bij het maken van keuzes, wordt het niet overweldigend of verstikkend.
Het tijdsysteem lost een groot probleem in RPG-games op.
Het systeem is niet alleen aantrekkelijk vanuit een ontwerpperspectief, maar ook vanuit een narratief oogpunt. Ik heb altijd het gevoel gehad dat veel RPG's moeite hebben om de vrijheid die hun werelden bieden te verbinden met de grotere verhalen die ze proberen te vertellen.
Laten we The Witcher 3, de spirituele evenknie van The Blood of Dawnwalker, als voorbeeld nemen. In het verhaal van dat spel zoekt Geralt van Rivia wanhopig naar zijn adoptiedochter Ciri voordat ze gevonden wordt door de Wilde Jacht, waarnaar het spel vernoemd is. Mijn ervaring is echter dat Geralt talloze uren doorbrengt met het ronddwalen in het land aan zijmissies, en zijn primaire taak – het vinden van haar voogd – verwaarloost. Dit zorgt voor een narratieve dissonantie.
Hetzelfde geldt voor CD Projekt Reds andere populaire rollenspel, Cyberpunk 2077. In dat spel is je personage, V, letterlijk stervende en begint hij aan een wanhopige missie om zichzelf te redden voordat het te laat is. Onder mijn controle zwierf V echter talloze uren door de straten van Night City.
Even voor de duidelijkheid: ik geniet nog steeds van dit soort rollenspellen (ik wil The Witcher 4 nu echt hebben), en deze inconsistentie accepteer ik meestal wel in grote openwereldgames, waar je het hoofdverhaal urenlang kunt negeren. Wat ik echter zo geweldig vond aan The Blood of Dawnwalker, was dat de deadline om je familie te redden van een kwaadaardige vampierheer altijd een belangrijk onderdeel van de spelervaring vormt.
Dus, mocht de tijdslimiet in The Blood of Dawnwalker je doen twijfelen of je het spel wel wilt spelen, dan raad ik je aan om het te zien als een waardevol onderdeel van de ervaring, in plaats van een strenge beperking. En als je op pc speelt, weersta dan de verleiding om een mod te downloaden die deze tijdslimiet verwijdert. Het spel is volledig rond dit systeem opgebouwd en ik ben er oprecht van overtuigd dat het zonder dit systeem een minder goede RPG zou zijn.
Reacties zijn gesloten.