Is Cory in the House (Nintendo DS) beter dan Clair Obscur: Expedition 33?

Cory in the House voor de Nintendo DS. Wat een naam! Ik heb hem al eeuwen niet meer gehoord. Deze stealth-avonturengame uit 2008 – samen met de tv-serie waarop hij gebaseerd is – is al meer dan tien jaar een meme-fenomeen. Destijds zag ik Cory in the House vaak omschreven als "de beste anime aller tijden". Ik las ook recensies op Amazon waarin de game werd geprezen als een waar "meesterwerk".

Nu, in 2026, lijkt deze meme een hergeboorte te hebben ondergaan. Gebruikers hebben Metacritic overspoeld met positieve recensies voor Cory in the House op de Nintendo DS. De game heeft nu een gebruikersscore van 9.3, wat duidt op "wereldwijde lof". Deze score is zo hoog dat de game een serieuze bedreiging vormt voor de best beoordeelde game op Metacritic qua gebruikersscore. Die game is niemand minder dan TechRadar's Game of the Year 2025, Clair Obscur: Expedition 33.

Na dit alles gehoord te hebben, vraag je je misschien af: is Cory in the House op de Nintendo DS echt zo goed? Nou, vandaag heb je geluk. Toen ik een tiener was, gaf een vriend me het spel voor de grap met Kerstmis, en gelukkig heb ik het nog steeds. Dus ik heb de cartridge afgestoft, in mijn Nintendo 3DS gestopt en het voor het eerst gespeeld. Dit is wat ik ontdekte na het uitproberen van deze "wereldwijd bekritiseerde" titel.

Specifiek voor het type... op zijn eigen manier

Mijn gamecartridge werkte eerst niet, maar na een paar keer in- en uitblazen kreeg ik hem eindelijk aan de praat. Toen ik in het hoofdmenu kwam, waren er een paar opties om uit te kiezen, waaronder Verhaal, Arcade en Galerij. Ik koos meteen voor de Verhaalmodus, en tja… die was best wel gaaf.

In dit spel speel je als Cory Baxter, een tiener wiens vader chef-kok is in het Witte Huis. Als ambitieuze ondernemer besluit Cory bobbleheads te verkopen aan de inwoners van Washington D.C., maar er is een probleem. Een sinistere speelgoedfabrikant heeft van deze bobbleheads hypnotiserende apparaten gemaakt en jouw missie is om hun snode plan te dwarsbomen. Belachelijk? Zeker. Maar ik ben dit avontuur met een open hart en een ontvankelijke geest ingegaan.

Maar zodra ik begon te spelen, was ik meteen geschokt door de ronduit afschuwelijke graphics. Nee, echt, ik heb het gevoel dat Corrie's gezicht me nog wel even in mijn nachtmerries zal achtervolgen. De personages zijn zo onafgewerkt en wazig dat je hun ogen of gezichtsuitdrukkingen niet kunt zien. Dit is geen inherente fout van het apparaat – veel DS-games hebben ondanks de technische beperkingen van de handheld wel goed uitziende personagemodellen.

Het is in elk geval niet het einde van de wereld, de gameplay kan tenminste leuk zijn! Toch? Nou, ik denk dat Cory in the House in zekere zin een genre-bepalende titel is; het laat precies zien hoe je *niet* een stealth-avonturenspel moet maken. De besturing is houterig, het gooien van die fantastische, exploderende gebakjes is op een bepaalde manier ongelooflijk saai, en de verschillende omgevingen zijn ongelooflijk kleurloos. Je speelt af en toe een minigame om verder te komen in het verhaal, maar zelfs die zijn lachwekkend simpel; ik kan me niet eens voorstellen dat een kind er plezier aan beleeft.

Oh, en er is nog iets. Je voert veel gesprekken met personages zoals Corey's vader, zijn bandleden en de winkelmedewerkers – veel van hen zijn bedoeld om grappig te zijn… tenminste, dat denk ik. Soms wist ik niet zeker of Corey een grap probeerde te maken, maar gelukkig werkte de lachband wanneer het tijd was om te lachen. Er waren zelfs kunstmatige lachgeluiden te horen wanneer de personages helemaal niets grappigs zeiden , wat op zich wel vermakelijk was. Dus, dat is er in ieder geval.

afsluitende gedachten

Luister eens, mensen. Cory in the House voor Nintendo DS – ondanks een gebruikersscore van 9.3 op Metacritic – is eigenlijk een spel gebaseerd op een erg slechte tv-serie, en het is dan ook geen wonder dat mijn critici het een 30 en een 40 gaven. Wat een schande.

Ik vond de stortvloed aan sarcastische, op memes gebaseerde positieve recensies echter best amusant, zelfs als grote fan van Clair Obscur: Expedition 33. En nu we het er toch over hebben, is het niet meer dan terecht dat ik dit ware meesterwerk aanbeveel aan iedereen die het nog niet heeft gespeeld.

Ja, Expedition 33 is een fantastische RPG met, naar mijn mening, een van de beste verhalen ooit verteld in de videogamegeschiedenis. De game biedt ongelooflijk verslavende gameplay met een uitstekend blokkeermechanisme dat een genot is om onder de knie te krijgen. Combineer dat met verbluffende graphics en een tijdloze soundtrack, en je zult merken dat het gewoon een must-play is.

Hoe goed het ook is, het zal de onstuitbare kracht van Cory in the House voor de Nintendo DS wellicht niet kunnen stoppen. Op zijn eigen "bijzondere" manier is dat een spel dat ik niet snel zal vergeten.