De belangrijkste dingen die je moet weten
- De game combineert klassiek en semi-open levelontwerp, met een trager gevechtstempo dan eerdere delen en mechanische levels en draken die geen echte evolutie doormaken.
- Doom: The Dark Ages biedt een lange singleplayer-campagne van 15-20 uur vol verzamelobjecten en uitdagingsmodi, maar laat de multiplayer-modus volledig achterwege.
- De game biedt krachtige toegankelijkheidsopties, waaronder uitgebreide aanpassingsmogelijkheden voor de besturing en moeilijkheidsgraad, evenals vertalingen en aanpassingen aan de lettergrootte en de gebruikersinterface.
De Doom-serie van d Software maakte in 2016 een krachtige comeback met Doom (2016) , dat een van de beste first-person shooter (FPS) campagnes ooit leverde. Dit werd gevolgd door Doom Eternal uit 2020 , dat alle elementen van de serie tot het uiterste dreef met een sneller tempo, verbeterde wapens en een van de meest bevredigende bewegingssystemen in een shooter; het was Doom in de stijl van Devil May Cry . Maar in plaats van de extremen op te zoeken, kiest Doom: The Dark Ages voor een middeleeuwse sfeer en transformeert van een Formule 1-auto-achtige moordmachine in een zware tank.
De graphics zien er ongelooflijk scherp uit – vooral op de PlayStation 5 Pro – en zelfs met al het bloed en de deeltjes die over het scherm spatten, merkte ik geen framedrop op, zowel op de standaard als op de Pro PlayStation 5. Deze visuele kwaliteit verbetert de Doom: The Dark Ages-ervaring aanzienlijk. De game maakt ook gebruik van enkele mogelijkheden van de DualSense draadloze controller, zoals adaptieve wapentriggers en het gebruik van een ingebouwde luidspreker (hoewel dat laatste soms wat irritant kan zijn, omdat de geluidseffecten versterkt worden).
BFG-afdeling: Decorontwerp in Doom: The Dark Ages
Ontdek hoe Doom: The Dark Ages klassiek levelontwerp combineert met nieuwe ideeën, waaronder een semi-open wereld. De levels in Doom: The Dark Ages vertegenwoordigen een mix van klassieke Doom- elementen en enkele nieuwe concepten. Hoewel de dichte, met geheimen gevulde doolhoven nog steeds aanwezig en goed doordacht zijn, experimenteert id Software in sommige van de nieuwe levels met een semi-open wereld. Lees ons artikel voor meer informatie over de Doom-games in chronologische volgorde .
Deze levels plaatsen je in een open wereld waarin je vrij kunt rondlopen, doelen in de volgorde van je keuze kunt voltooien en elke hoek van de kaart kunt verkennen op zoek naar upgrades en geheimen. Hoewel sommige levels misschien minder uitdagend aanvoelen dan de meer gefocuste levels, zijn ze een geweldige manier om de gameplay af te wisselen. Als je benieuwd bent hoe lang het duurt om het spel uit te spelen , hebben we dat uitgebreid beantwoord.
De andere twee toevoegingen zijn de Mech- en Dragon-levels. Deze levels dienen als aangename afwisseling om de monotonie te doorbreken en bieden ongetwijfeld een aantal fantastische visuele momenten; het wordt echter duidelijk zodra je het tweede level van elk type bereikt dat er geen echte progressie tussen zit.
Beide spellen draaien om een formule van ontwijken en dan aanvallen, met drakenachtervolgingen in de lucht om tussen gebieden te bewegen, maar ze voelen erg op elkaar aan en lijken een beetje onafgewerkt.
Hoogtepunten van de wedstrijd
Tijdens het laatste hoofdstuk escaleren de gebeurtenissen enorm, met een aantal spectaculaire eindbaasgevechten en iconische, schilderachtige momenten die in een knallend slotstuk eindigen.
Een ander aspect dat de ontwikkelaars naar mijn mening niet diep genoeg hebben uitgewerkt, is het concept van de Middeleeuwen zelf. Hoewel er fantasy-elementen zijn, zoals de luxueuze bontmantel en de mêlee-wapens van de Slayer, onderscheidt deze game zich niet echt van een reguliere Doom.
De game ademt nog steeds sciencefiction, dus er zijn nog steeds energiewapens; sterker nog, alleen de Ravager en Chainshot voelen uniek aan als de donkere middeleeuwen. De omgevingen zijn op zijn zachtst gezegd heel anders, ze zijn vervangen door...
Hel op aarde
Het verhaal vormt een belangrijk onderdeel van de Doom: The Dark Ages -ervaring , wat betekent dat er een aanzienlijk aantal cinematische scènes in voorkomen. Het draait om de Slayer als instrument in een oorlog tussen de Sentineles en de krachten van de hel.
De game introduceert een groot aantal nieuwe personages in de serie, maar afgezien van Kreed Makyr en de belangrijkste schurk Ahzrak valt er niet veel te melden. Er zijn een aantal menselijke personages die worstelen met hun eigen problemen, maar ze zijn niet boeiend, en elke keer dat ze in beeld komen, wou ik dat ik The Slayer aan het spelen of kijken was terwijl hij daadwerkelijk iets deed.
Desondanks blijft The Slayer briljant. Vanaf het allereerste begin vestigt hij zich als een legendarische figuur. Iedereen spreekt met eerbied over hem; hij wordt door de bewoners van de hel als een boeman behandeld, en zodra hij het slagveld betreedt, verandert de hele sfeer. Hij verricht bovenmenselijke daden die grenzen aan het absurde, en hoewel ik niet bijzonder geïnteresseerd ben in het plot, weet id Software hem meesterlijk te presenteren wanneer hij in beeld verschijnt.
De vorige twee delen in de Doom- serie behoorden tot de beste first-person shooter-campagnes ooit, maar ze hadden ook soundtracks van topkwaliteit, met name dankzij het fenomenale werk van Mick Gordon. Na de controverse rond de soundtrack van Doom Eternal keerde Gordon echter niet terug voor dit spel. Een van de beste aspecten van zijn soundtracks was de mix van metalstukken met uitstekend synthesizerwerk, in plaats van zich uitsluitend op pure metal te richten. Helaas kiest The Dark Ages voor een volledig metal-aanpak, en dat heeft niet hetzelfde effect. Er is geen slechte muziek, maar het is ook niet bepaald uitmuntend.
Doom: The Dark Ages biedt een uitstekende first-person shooter-campagne met bevredigende gameplay, eersteklas schietmechanismen en fantastische actiemomenten. Uiteindelijk is het grootste minpunt dat het niet helemaal aan de verwachtingen van zijn voorgangers kan voldoen.
De beslissing om de gevechten te vertragen en de bewegingsvrijheid van The Slayer te beperken voelt als een stap terug en ontneemt de game een deel van zijn visuele aantrekkingskracht. Ik had graag gezien dat ze beter gebruik hadden gemaakt van de middeleeuwse setting, maar het blijft een fantastische first-person shooter-campagne die wederom aantoont waarom id Software aan de top van first-person shooters staat.
Is Doom: The Dark Ages een aanrader?
Speel het als je…
Je wilt een lange en plezierige singleplayer-campagne.
Het duurt campagne Doom: de donkere middeleeuwen Het duurt ongeveer 15-20 uur om het spel uit te spelen, en elk level zit boordevol verzamelobjecten en geheimen om te ontdekken. Uitdagingsmodi zoals Ultra Nightmare zijn ook beschikbaar voor degenen die hun grenzen echt willen verleggen.
Ze geeft de voorkeur aan bevredigend vuur en effectieve pareringen.
blijven Ondergang Het is ongeëvenaard als het gaat om bevredigend schieten; elk schot voelt verwoestend aan dankzij het sublieme visuele en akoestische ontwerp. De nieuwe wapens zijn uniek en een welkome aanvulling op het arsenaal van The Slayer, en de terugslag is aanzienlijk en krachtig.
Speel het niet als je…
Wil je een multiplayer schietspel?
Hoewel de twee spellen bevatten Doom (2016) و Doom Eternal Doom: The Dark Ages heeft, met zijn uitgebreide multiplayer-modi, dat volledig achter zich gelaten; de singleplayer-campagne is dit keer het enige wat je krijgt.
Toegankelijkheid
Doom: The Dark Ages heeft een van de beste toegangsmogelijkheden die ik de laatste tijd heb gezien.
Alle besturingselementen kunnen worden gereset, en je kunt elk moeilijkheidsniveau bovendien volledig naar eigen wens aanpassen (zoals het wijzigen van schadewaarden, blokkeerperiodes en spelsnelheid).
De game biedt ondertitels, een aanpasbare lettergrootte en een gebruikersinterface op het scherm (HUD), en aanpasbare kleuren voor effecten zoals galm. Er zijn ook modi voor kleurenblindheid, maar deze bevinden zich in het menu "Video"-opties in plaats van het menu "Toegankelijkheid".
Mijn recensie van Doom: The Dark Ages
Ik heb 30 uur Doom: The Dark Ages gespeeld op een PS5 Pro aangesloten op een Samsung Q60D tv en een Samsung HW-T450 soundbar. Ik heb ook gespeeld op een PS5 aangesloten op een Samsung Odyssey G5 gamingmonitor met een PlayStation Pulse 3D-headset.
Gedurende deze tijd heb ik het spel uitgespeeld op de moeilijkheidsgraad Ultra-Violence, zonder enige moeilijkheidsaanpassingen te activeren. Ik heb geen Levenszegels gebruikt voor directe respawn tijdens gevechten, alleen tijdens verkenningsgedeeltes. Ik heb alle levels op twee na voor 100% voltooid (nadat ik sommige levels opnieuw had gespeeld om die paar overgebleven geheimen te vinden ).
Eerste beoordeling in maart 2025
Reacties zijn gesloten.