De belangrijkste dingen die je moet weten
- De basisgegevens in de meeste fitness trackers, zoals hartslagvariabiliteit (HRV) en maximale zuurstofopname (VO2 max), zijn van oudsher nog steeds gebaseerd op fysiologische gegevens van mannen.
- Het bijhouden van de menstruatiecyclus beperkt zich vaak tot het voorspellen van de ovulatiedag en biedt geen richtlijnen voor het aanpassen van training of herstel op basis van de hormonale cyclusfase van een vrouw.
- Fitness trackers zijn geëvolueerd van het handmatig registreren van menstruatiecycli naar sensor-gebaseerde voorspellingen (zoals de Oura-ring die een vroege zwangerschap detecteerde), maar ze moeten nog verder worden ontwikkeld om fysieke en hormonale veranderingen tijdens de zwangerschap te registreren.
Ik schrijf al over fitness trackers lang voordat ze menstruatiecycli konden registreren. Fitbit was de eerste die in 2018, tegelijk met de lancering van de Fitbit Versa, een functie voor het bijhouden van de gezondheid van vrouwen aan zijn app toevoegde.
Andere grote spelers volgden dit voorbeeld. Zo voegde Apple in 2019 een ingebouwde functie voor het bijhouden van de menstruatiecyclus toe aan de Apple Watch Series 5, en Garmin deed dat kort daarna ook met zijn Connect-platform. In 2022 verschoven wearables van handmatige registratie naar sensor-gebaseerde voorspellingen op basis van de huidtemperatuur, grotendeels dankzij de groeiende populariteit van fitness trackers zoals de Oura Ring.
Acht jaar later is er echter nog steeds veel ruimte voor verbetering. Ik heb alle belangrijke apparaten vertrouwd om mijn menstruatiecyclus bij te houden, en sommige doen hun werk beter dan andere. Mijn Oura-ring wist in 2023 dat ik zwanger was voordat ik het zelf wist, maar destijds konden wearables de fysieke en hormonale veranderingen die tijdens een zwangerschap optreden nog niet registreren. Dat is inmiddels veranderd.
Dit is het werk dat nog gedaan moet worden.
De basisgegevens in de meeste fitness trackers zijn nog steeds gebaseerd op de mannelijke fysiologie.
Voordat ik bij Tom's Guide kwam werken, was ik werkzaam bij Runner's World. Daar hoorde ik vaak dat schoenen ontworpen worden voor mannen en vervolgens aangepast worden voor vrouwen, ook al hebben vrouwen een fysiologisch andere lichaamsvorm en loopstijl.
Hetzelfde geldt voor fitness trackers . Historisch gezien zijn de basisparameters, waaronder hartslagvariabiliteit (HRV), maximale zuurstofopname (VO2 max) en 'paraatheidsscores', bepaald op basis van fysiologische gegevens van mannen.
Het is gemakkelijk te begrijpen waarom: de hormoonschommelingen bij mannen zijn veel eenvoudiger dan bij vrouwen. Mannen functioneren in principe volgens een 24-uursritme, waarbij het testosterongehalte 's ochtends vroeg piekt en vervolgens gedurende de dag gestaag afneemt.
Aan de andere kant doorlopen vrouwen een hormonale cyclus die 28 tot 35 dagen duurt, waarin de niveaus van de hormonen oestrogeen en progesteron veranderen, wat schommelingen veroorzaakt in de rusthartslag, huidtemperatuur en slaapstructuur.
Fitness trackers worden steeds slimmer, maar het bijhouden van je menstruatiecyclus beperkt zich vaak tot het voorspellen van de ovulatie, in plaats van je te begeleiden bij de hoeveelheid inspanning die je moet leveren of de prioriteit die je aan herstel moet geven, afhankelijk van de fase van je cyclus. Niet iedereen vindt het echter nodig om zijn of haar training aan te passen, omdat onze gevoelens gedurende de cyclus variëren, maar deze informatie is desalniettemin nuttig.
Het bijhouden van de menstruatiecyclus wordt vaak niet geïntegreerd met bredere meetgegevens.
Dit brengt me naadloos bij mijn volgende punt: veel fitness trackers lijken de gezondheid van vrouwen niet te integreren in hun bredere gezondheidsmonitoring, behalve – en ik heb het al eerder gezegd, en ik zeg het nogmaals – dat de horloges met de beste beveiligingsfuncties altijd de grootste en duurste zijn. Als je geavanceerde sensoren wilt en de mogelijkheid om te hardlopen met een SOS-signaal op je pols, voor het geval je het nodig hebt, zul je moeten inleveren op gebruiksgemak.
Bovendien, als het horloge niet stevig om je pols zit, zullen de optische sensoren waarschijnlijk minder nauwkeurig zijn. Dit komt doordat omgevingslicht de optische sensoren binnendringt, waardoor je onnauwkeurige metingen krijgt van je hartslag of zuurstofsaturatie in het bloed (SpO2).
Dit is niet iets dat van de ene op de andere dag of met één enkele update opgelost kan worden. Het is ook geen kritiek die specifiek op één merk gericht is. Het is de moeite waard om Apple's Women's Health Study te noemen – een langlopend initiatief dat tot doel heeft de wetenschappelijke kennis over menstruatie en reproductieve gezondheid te bevorderen, een medisch vakgebied dat chronisch onderbelicht is gebleven.
Ik hoop dat als ik in juli 2036 nog steeds over fitness trackers schrijf, ik het zal hebben over apparaten die vroege premenopauzale patronen herkennen, zoals Oura is begonnen te doen , of die nieuwe moeders helpen de grote hormonale veranderingen na de bevalling te begrijpen.
Ik hoop ook dat merken speciale trackingstandaarden hebben ontwikkeld voor aandoeningen zoals endometriose, en dat wanneer je bij de eerste installatie van het apparaat je geslacht doorgeeft, de scores voor herstel, gereedheid en slaap daarop worden aangepast.
- Ik heb 4500 stappen gezet met behulp van Fitbit Air Vergeleken met de Apple Watch SE 3 — en ik was verrast door de resultaten.
Reacties zijn gesloten.