Inzicht in ISO-gevoeligheid in digitale fotografie – inzichten voor professionals

ISO is een van de drie pijlers van fotografie (de andere twee zijn sluitertijd en diafragma) en heeft een enorme impact op je foto's. Maar wat is nu precies het effect van de ISO van uw camera op uw foto's? In dit artikel leggen we beginners het ISO-concept op een eenvoudige manier uit. Ook laten we zien hoe u ISO effectief kunt gebruiken om de best mogelijke resultaten in uw fotografie te behalen.

Wat is ISO in fotografie?

Simpel gezegd is ISO een instelling op een camera waarmee een afbeelding lichter of donkerder wordt. Hoe hoger het ISO-nummer, hoe lichter uw foto's worden. Daarom kunt u met ISO foto's maken in donkere omgevingen en krijgt u meer flexibiliteit met de instellingen voor diafragma en sluitertijd.

Het verhogen van de ISO-waarde heeft echter gevolgen. Een foto die met een te hoge ISO is genomen, zal veel ruis vertonen, ook wel bekend als digitale ruis, en zijn mogelijk niet bruikbaar. Daarom is het lichter maken van een afbeelding via ISO altijd een compromis. U moet de ISO alleen verhogen als u de afbeelding niet lichter kunt maken met de sluitertijd of het diafragma (bijvoorbeeld als een langere sluitertijd ervoor zorgt dat het onderwerp onscherp wordt).

Wat betekent ISO?

De afkorting ISO staat voor “International Organization for Standardization.” ISO in camera's verwijst echter niet rechtstreeks naar de organisatie Die verschillende normen stelt aan technologie en producten. Sinds de samenvoeging van twee filmstandaarden, ASA en DIN, in 1974 tot de ISO-normen (die later werden herzien voor zowel film- als digitale fotografie), worden ze sindsdien aangeduid met het woord "ISO". Hoewel ISO aanvankelijk alleen de gevoeligheid van film specificeerde, werd het later door fabrikanten van digitale camera's overgenomen met als doel om helderheidsniveaus te behouden die vergelijkbaar zijn met die van film. Met andere woorden, ISO in de fotografie is een maat voor de gevoeligheid van een camerasensor voor licht, een fundamenteel concept in belichtingsdriehoek.

 

Veelvoorkomende ISO-waarden in de fotografie

Elke camera heeft een ander bereik van ISO-waarden (soms ook wel ISO-waarden genoemd) ISO-gevoeligheid) die u kunt gebruiken. Dit is een veelvoorkomende set van deze waarden:

• ISO 100 (laagste ISO-gevoeligheid)
• ISO 200
• ISO 400
• ISO 800
• ISO 1600
• ISO 3200
• ISO 6400 (hoogste ISO-gevoeligheid)

Simpel gezegd: als u de ISO-gevoeligheid verdubbelt, verdubbelt u ook de helderheid van het beeld. Daarom zal een foto die is gemaakt met ISO 400 twee keer zo helder zijn als een foto die is gemaakt met ISO 200, die op zijn beurt twee keer zo helder is als een foto die is gemaakt met ISO 100. Deze lineaire relatie is belangrijk om het effect van ISO op de belichting en ruis in een foto te begrijpen.

 

Wat is de basis-ISO-norm?

De laagste ISO-waarde van uw camera is de “basis-ISO”. Deze instelling is uitermate belangrijk, omdat u hiermee de hoogst mogelijke beeldkwaliteit kunt produceren en tegelijkertijd de aanwezigheid van ruis (digitale ruis) zoveel mogelijk kunt beperken. Sommige oudere DSLR's en een aantal nieuwere camera's, zoals de Fuji X-T2, hebben een basis-ISO van 200, terwijl de meeste moderne digitale camera's een basis-ISO van 100 hebben. Idealiter Probeer altijd vast te houden aan de basis-ISO-standaard om de hoogst mogelijke beeldkwaliteit te verkrijgen.. Dit is echter niet altijd mogelijk, vooral niet als er bij weinig licht wordt gewerkt.

 

Kanttekening:

Sommige camera's hebben uitgebreide ISO-waarden van het type "HI" en "LO", die mogelijk hun oorspronkelijke bereik overschrijden. Deze waarden zijn echter volledig gesimuleerd en resulteren in een verminderde beeldkwaliteit. Om de best mogelijke beeldkwaliteit te behouden, raden wij u aan deze cookies niet te gebruiken.

 

Vergelijking van lage en hoge ISO-ruisniveaus

Om het verschil te illustreren tussen de twee foto's die met verschillende ISO-waarden zijn genomen, kunt u het onderstaande vergelijk bekijken. Let goed op het ruisniveau (korreligheid en vervaagde kleuren) in beide afbeeldingen:

Het verschil is duidelijk: de foto die is gemaakt met ISO 3200 heeft veel meer ruis dan de foto die is gemaakt met ISO 200 (die ik heb opgehelderd door een langere sluitertijd te gebruiken). Daarom moeten hoge ISO-waarden zoveel mogelijk worden vermeden, tenzij de omstandigheden dit vereisen.

 

Hoe de ISO-gevoeligheid te wijzigen: een uitgebreide handleiding

De methode om de ISO-gevoeligheid te wijzigen, verschilt per camera. Hier zijn enkele veelvoorkomende manieren om de ISO te wijzigen:

• Om te beginnen, schakelt u over naar een modus waarin u zelf de ISO kunt selecteren. Verlaat de automatische modus en ga naar de modus handmatig، أو Sluitertijdprioriteit، أو Diafragma voorkeur, of programma (we geven meestal de voorkeur aan diafragmavoorkeuze of de handmatige modus).
• Voor DSLR's en systeemcamera's op instapniveau moet u mogelijk een menu openen (bijvoorbeeld het 'Snelmenu') en het ISO-gedeelte zoeken. Selecteer de gewenste waarde of stel deze in op “Automatisch”.
• Bij geavanceerde camera's kan er een speciale "ISO"-knop op de camera zitten. Om de ISO-instelling te wijzigen, houdt u deze knop ingedrukt terwijl u aan een van de wieltjes draait. Als u geen knop met het label "ISO" ziet, biedt uw camera u waarschijnlijk de mogelijkheid om een ​​van de knoppen te programmeren om deze taak uit te voeren.
• Andere camera's hebben mogelijk een speciaal wiel waarin al verschillende ISO-instellingen zijn geselecteerd. Dat maakt het makkelijker.

Raadpleeg de handleiding van uw camera als u nog steeds niet zeker bent. Het is echter wel verstandig om te weten hoe je snel de ISO-instelling kunt wijzigen, aangezien je dit waarschijnlijk vaak zult moeten doen. Dit geldt vooral als je fotografeert bij weinig licht zonder statief of flitser. Weten hoe u de ISO-gevoeligheid correct instelt, is essentieel bij het beheersen van de belichting.

 

Wat is de juiste ISO-gevoeligheidswaarde voor een camera?

Veel fotografen kennen de basisbeginselen van ISO-gevoeligheid, maar weten niet precies welke ISO-waarde ze in de praktijk moeten kiezen. Er is een reden waarom een ​​camera zo'n groot bereik aan ISO-instellingen heeft: verschillende situaties vereisen verschillende ISO-waarden. Hieronder bespreken we enkele veelvoorkomende scenario's die u kunt tegenkomen, waarbij we ons richten op het kiezen Beste ISO-instellingen Om de beste resultaten te bereiken.

 

Wanneer moet je een lage ISO gebruiken?

Zoals eerder vermeld, moet u altijd proberen om, indien mogelijk, de laagste ISO-waarde (basis-ISO) van uw camera aan te houden. Meestal is dit ISO 100 of 200. Als er veel licht is, kunt u een lage ISO gebruiken om de ruis zoveel mogelijk te beperken. Het handhaven van de laagst mogelijke ISO-gevoeligheid is een essentieel onderdeel van Professionele fotografie workflow.

Zelfs in donkere omgevingen kunt u mogelijk nog steeds een lage ISO gebruiken. Bijvoorbeeld als de camera op een statief is gemonteerd of geheel stilstaat op een tafel. In dit geval kunt u gerust een lage ISO gebruiken en uw foto belichten met een lange sluitertijd, omdat er dan geen camerabewegingen ontstaan. Houd er echter rekening mee dat als uw camera een lange sluitertijd gebruikt, alles wat beweegt, op een spook lijkt:

Ik maak maar een grapje natuurlijk! Voor deze foto stelde ik de camera in op de laagste ISO-waarde. Hiervoor was een lange sluitertijd van vijf seconden (en een statief) nodig om een ​​voldoende heldere foto te maken. Mijn onderwerp zat stil, terwijl mijn vriend even tussenbeide kwam om de geest te introduceren.

 

Wanneer moet je een hoge ISO gebruiken?

Hoewel een lage ISO ideaal is, zijn er vaak momenten waarop een hoge ISO noodzakelijk is om een ​​goede foto te kunnen maken. De reden is simpelweg dat jullie vaak ruzie hebben. bewegingsonscherpteU moet kiezen tussen een scherpe afbeelding bij een hoge ISO en een wazige afbeelding bij een lage ISO. Kijk eens naar de onderstaande afbeelding:

Deze zwarte schaarbekken werden vastgelegd met een snelheid van 1/2000 seconde en ISO 800. Hier had de camera 1/2000 seconde nodig om de vogels in vlucht volledig vast te leggen. Wat zou er gebeurd zijn als je de ISO-waarde op je camera op 100 had gezet? Om een ​​heldere foto te maken, heb ik een sluitertijd van 1/250e seconde nodig. In deze situatie zou er veel ongewenste bewegingsonscherpte in de foto zijn ontstaan, omdat de vogels zo snel bewogen. Kortom, ik zou de foto verpest hebben.

Het komt erop neer dat u de ISO moet verhogen als er niet genoeg licht is om op een andere manier een scherpe, heldere foto met de camera te maken. Wanneer ik binnenshuis foto's uit de hand maak zonder flits, stel ik de ISO altijd in op een hogere waarde om het moment vast te leggen zonder dat er onscherpte ontstaat. Of, wanneer u snelle actie fotografeert zoals op de foto van de vogel hierboven, is het vaak nodig om de ISO te verhogen.

Op de meeste camera's is er een instelling Automatische ISO, wat uitstekend werkt in omgevingen met weinig licht. Het mooie van deze opstelling is dat je binnenkomt Maximale ISO die u wilt gebruiken, zodat de camera deze limiet niet overschrijdt. Als ik de hoeveelheid ruis in een foto wil beperken, stel ik mijn maximale ISO in op bijvoorbeeld ISO 800, 1600 of 3200. Het nadeel is dat de camera steeds langere sluitertijden gaat gebruiken als deze ISO-limieten worden bereikt, wat resulteert in meer bewegingsonscherpte. Alles is een compromis!

 

Verminder ruis en maximaliseer de beeldkwaliteit

Sommige fotografen zijn van mening dat de beste manier om foto's van hoge kwaliteit te maken is om altijd de basis-ISO te gebruiken. Maar zoals hierboven uitgelegd, is dit gewoonweg niet waar. Soms bevindt u zich in een donkere omgeving en hebt u geen andere keuze dan een hogere ISO te gebruiken.

U moet de basis-ISO alleen gebruiken als er voldoende licht is. Probeer niet om ISO 100 te forceren in een donkere omgeving, anders worden uw foto's te donker. Als u een korte sluitertijd gebruikt om beweging vast te leggen, is dat vergelijkbaar met het maken van foto's in een donkere omgeving (omdat u de hoeveelheid tijd die de camerasensor licht kan vastleggen, aanzienlijk beperkt). Voor bepaalde vormen van sport- en actiefotografie kan een hoge ISO de enige optie zijn.

Om de beeldkwaliteit te maximaliseren, moet u de volgende vier stappen volgen:

1. Bepaal de opening die zal voorzien Scherptediepte Vereist.
2. Stel de ISO in op de basiswaarde en stel de sluitertijd in op een instelling die voldoende belichting oplevert.
3. Als het onderwerp onscherp is, verhoogt u geleidelijk de ISO en gebruikt u een kortere sluitertijd totdat de bewegingsonscherpte verdwijnt.
4. Als de ISO te hoog is en u nog steeds een groter diafragma kunt gebruiken, open het diafragma dan totdat de ISO een hanteerbaarder niveau bereikt. Ook al betekent dit dat u een deel van de gewenste scherptediepte moet inleveren.

Dat is alles wat nodig is! Als u deze stappen volgt, legt u iedere keer de maximale beeldkwaliteit vast. U vindt de perfecte balans tussen onscherpte, bewegingsonscherpte en scherptediepte. Onthoud dat het begrijpen van de relatie tussen ISO, sluitertijd en diafragma essentieel is om onder verschillende lichtomstandigheden de beste resultaten te krijgen.

 

Veelvoorkomende mythes en misvattingen over ISO in fotografie

Er zijn veel mythes rondom ISO, waaronder enkele veelvoorkomende. In dit gedeelte gaan we kort in op een aantal van deze kwesties, zodat u in de toekomst niet voor verrassingen komt te staan ​​over dit onderwerp.

Dit is de meest voorkomende mythe over ISO. Je komt het overal op internet (en in gedrukte vorm) tegen. Hoewel het misschien handig is om te denken dat ISO 'werkt als' de gevoeligheid van de sensor van uw camera, is dat niet wat het daadwerkelijk doet. Digitale sensoren hebben daarentegen maar één gevoeligheid, ongeacht uw ISO. Het zou nauwkeuriger zijn om te zeggen dat ISO vergelijkbaar is met Afspraak Om de camera te vertellen hoe helder het uiteindelijke beeld moet zijn bij een bepaalde belichting.

Nee, ISO maakt geen deel uit van de belichting. Sluitertijd en diafragma verhogen de helderheid van uw afbeelding met Vang virtueel meer licht op. ISO doet dat niet; In plaats daarvan wordt de foto die je al hebt gemaakt, lichter gemaakt. Daarom beschouwen fotografen het niet als een onderdeel van de belichting.

Dit is een intelligente vraag, maar nogmaals, het is gewoon een misvatting. Je kunt een afbeelding op je computer op verschillende manieren helderder maken, bijvoorbeeld door de ISO te verhogen. Hierdoor wordt ruis namelijk beter zichtbaar (wat resulteert in een helderdere afbeelding). Het grote verschil is dat het verhogen van de ISO-waarde op uw camera altijd een betere beeldkwaliteit oplevert dan het lichter maken van een foto op uw computer. Met andere woorden: het is beter om ISO 800 te gebruiken wanneer dat nodig is, dan een ISO 100-foto te veel op te lichten in een nabewerkingsprogramma als Lightroom!

Wanneer u fotografeert bij weinig licht, wordt de sluitertijd doorgaans langer, wat resulteert in cameratrilling of bewegingsonscherpte. Om deze problemen te voorkomen, kunt u de ISO-waarde het beste verhogen naar een hogere waarde, bijvoorbeeld ISO 1600. Afhankelijk van het diafragma en de lichtomstandigheden kan het nodig zijn de ISO nog verder te verhogen.

Bij het fotograferen van landschappen kunt u het beste een statief gebruiken en de ISO instellen op de basis-ISO van uw camera. Deze is doorgaans 100.

Dat hangt ervan af. Voor de meeste landschapsfotografie is het het beste om de basis-ISO handmatig in te stellen. Voor snellere fotografie is het echter heel gebruikelijk om het diafragma en de sluitertijd handmatig in te stellen, terwijl de camera automatisch de ISO kiest voor de juiste helderheid.