Hollow Knight: Silksong Eerste indrukken — Zes uur speelplezier onthult een verbluffende en veelbelovende ervaring

Ik herinner me dat ik in februari 2017 door de sectie Nieuwe releases op Steam bladerde en toevallig op Hollow KnightIk vond dat de sombere Metroidvania een aantrekkelijke grafische stijl had en er heel leuk uitzag, maar uiteindelijk heb ik het spel niet gekocht.

Ik had er geen idee van dat ik op de drempel stond van een waar fenomeen in het genre.

Toen de game in 2018 eindelijk naar de Nintendo Switch kwam, kon ik hem eindelijk uitproberen en begreep ik waarom iedereen er zo dol op was.

Nu, in 2025, heeft het vervolg, Hollow Knight: Silksong, een van de beste resultaten behaald De grootste indiegame-lanceringen Absoluut, en het lijkt erop dat dit een van de meest invloedrijke games van het jaar gaat worden.

Sinds de explosieve lancering op 4 september heb ik al meer dan zes uur gespeeld. Als fervent fan van het Metroidvania-genre heb ik genoten van wat ik tot nu toe heb gespeeld.

Het is niet de meest innovatieve game in het genre, maar het is vooral succesvol omdat het de originele Hollow Knight zo'n geweldige indiegame biedt.

Hollow Knight: Silksong herinterpreteert de Metroidvania-formule niet.

Tot zover lijkt het erg op zijn voorganger.

Hollow Knight: Silksong Oorspronkelijk zou dit een DLC worden, en dat merk ik nu al als ik het speel.

Het volgt dezelfde gameplaystructuur als de originele Hollow Knight, met uitdagende gevechten en een wereld die zich langzaam ontvouwt naarmate Hornet Plus meer vaardigheden krijgt.

De game besteedt niet veel tijd aan het opzetten van de premisse of het bieden van een tutorial voor de speler. Spelers moeten moeite doen om kaarten van elk gebied en een kompas te kopen om de Hornet te volgen.

Als je nog nooit hebt gespeeld Metroidvania-spel Voorheen besteedde Hollow Knight: Silksong er niet veel aandacht aan om de ervaring gemakkelijker te maken.

Dit deed duidelijk niets af aan de aantrekkingskracht. Deze aanpak werkt ook omdat de wereld van Hollow Knight: Silksong complex is vormgegeven.

Zelfs toen ik in de eerste paar uur van het spel geen kaart had, kon ik gemakkelijk uitvogelen waar ik heen moest. De game geeft toe dat het nog verwarrender wordt als je doodgaat en de munt die je hebt laten vallen, wilt terugvinden.

Over het algemeen denk ik niet dat het per se veel beter is dan andere geweldige Metroidvania-games, en ik heb er al heel wat gespeeld.

Soms verlang ik ernaar om een ​​‘Memory Shard’-functie te hebben voor het opslaan van screenshots, zoals we die geweldige functie zagen in de fantastische Prince of Persia: The Lost Crown uit 2024.

Maar toch voelt Hollow Knight: Silksong in de eerste paar uur al zo gepolijst aan dat ik geen moeite had om van het spel te genieten. Ik begrijp dan ook helemaal waarom mensen het zo leuk vinden.

Het mooiste aan Hollow Knight: Silksong is de esthetiek.

Ik hou van de sfeer die dit spel bij mij oproept.

Al met al ben ik onder de indruk van Hollow Knight: Silksong, omdat het spel qua ontwerp en esthetiek overtuigend is.

Dat zelfvertrouwen blijkt deels uit het gebrek aan uitleg, maar ook uit de grote aandacht voor details die Team Cherry aan het spel heeft besteed.

De game heeft een verbluffende grafische stijl. Elk gebied en elke vijand zijn op hun eigen manier uniek, kleurrijk en memorabel.

De animaties zijn extreem gedetailleerd. Zelfs de sterkste bazen sturen duidelijke signalen voor hun aanvallen, waardoor het gevecht er eerlijk uitziet.

Ik merk dat ik haar wereld al kan doorgronden zonder veel hulp van kaarten.

Hornet kan daarnaast ook nog eens talloze vriendelijke beestjes tegenkomen, wat Hollow Knight: Silksong nog aantrekkelijker maakt.

Ik heb nog geen duidelijk idee waar het verhaal naartoe gaat na zes uur spelen, maar ik denk dat ik de reis ernaartoe leuker zal vinden dan de bestemming.

Team Cherry beweert De ontwikkeling van Hollow Knight: Silksong duurde lang. Niet vanwege vertragingen, maar omdat ze veel tijd wilden besteden aan het polijsten van alles en het toevoegen van details.

Na zes uur spelen kan ik al zien dat die extra inspanning zijn vruchten heeft afgeworpen.

Hollow Knight: Silksong is na zes uur spelen zeker een aanrader.

Het is een zeer gepolijste Metroidvania-ervaring.

Hoewel ik het spel nog aan het afmaken ben zodat ik een volledige recensie kan schrijven, kan ik na zes uur spelen Hollow Knight: Silksong aanbevelen.

Ook al lees je het niet af, het is vanaf het begin een zeer gedetailleerde en gepolijste toevoeging aan een van mijn favoriete genres.

Het is misschien niet de meest innovatieve Metroidvania-game van de laatste jaren, en ook niet de meest toegankelijke, maar Prince of Persia: The Lost Crown voldoet wat mij betreft nog steeds aan beide eisen.

Ook de plotselinge toename in moeilijkheidsgraad en het moeten terughalen van munten die je na je dood hebt laten vallen, kunnen frustrerend zijn.

Al met al zijn dit slechts kleine minpuntjes die mijn eerste paar uur Hollow Knight: Silksong niet echt beïnvloedden. Sterker nog, ik wou dat ik de originele Hollow Knight had gekocht en gespeeld toen ik hem voor het eerst zag in 2017.

Gezien het aantal spelers heb je dit spel waarschijnlijk al een kans gegeven. Ik hoop dat het een uitdagende maar verfijnde opstap is naar het soort games waar ik echt van geniet.