Wat ik leerde over het veranderen van de leiding van paarden die aan de andere kant van de weg rijden
Een paar maanden geleden huurden mijn vrouw en ik een auto toen we op vakantie waren in een land waar mensen aan de linkerkant van de weg rijden. Ik wist dat het even wennen zou zijn. Maar wat ik niet had verwacht, was hoe fel mijn spiergeheugen zich hiertegen zou verzetten.
Elke keer als ik richting wilde aangeven, zette ik de ruitenwissers aan. Bij kruispunten vertelde mijn brein me dat ik naar links-rechts-links moest kijken, maar die volgorde klopte helemaal niet. Ondanks mijn beste bedoelingen en volledige focus, bleef ik terugvallen in oude gewoontes. Zelfs na vier dagen veegde ik nog steeds de voorruit schoon in plaats van richting aan te geven.
Het was frustrerend, maar ook verhelderend.
Als executive coach zie ik dat dezelfde dynamiek ook in leiderschap voorkomt. Wij gaan ervan uit dat het voldoende is om te weten wat je moet doen, om er ook daadwerkelijk mee aan de slag te gaan. Maar zo werkt verandering niet. Het verschil tussen het begrijpen van de juiste zet en het nemen van de juiste zet is iets dat veel belangrijker is dan kennis: gewoonte.
De gewoonteval die uitstekende leiders in de weg staat
Een van de meestvoorkomende gewoontes die ik zie bij opkomende leiders, is dat ze denken dat ze alle antwoorden hebben. Voor velen is deze gewoonte goed van pas gekomen, vooral in de beginfase van hun carrière. Door de ‘slimste persoon in de kamer’ te zijn, kun je zelfvertrouwen opbouwen, lof oogsten en resultaten boeken.
Maar diezelfde gewoonte wordt voor hen een last zodra ze een bredere leiderschapsrol op zich nemen. In plaats van ideeën uit te nodigen, verwerpen ze deze. In plaats van samenwerking te bevorderen, controleren ze. Vaak hebben ze niet eens door dat ze het doen, omdat de gewoonte op de automatische piloot verloopt.
Hier begint het echte werk.
Bewustwording is de eerste stap. Maar het is niet genoeg
Tijdens mijn trainingen leer ik cliënten een spier te ontwikkelen die de meesten nog nooit eerder hebben getraind: zelfmonitoring. Ik definieer het als zelfbeheersing op de ouderwetse manier – in real time. Het is het verschil tussen het weten dat je mensen onderbreekt en het midden in je zin beseffen dat je het weer doet.
Als u zich er bewust van bent, kunt u een ander antwoord kiezen. En wanneer u deze keuze steeds opnieuw maakt, verandert uw leiderschapsreactie.
Het klinkt simpel. Maar dat is niet zo.
De meeste leiders begrijpen dit concept snel. Ze knikken als ik het uitleg. Ze citeerden het zelfs tegen mij. Maar weinigen zijn bereid om het consequent te beoefenen – tenminste niet in het begin. Waarom? Omdat de gewoontes die ze proberen te veranderen, dezelfde zijn die hen succesvol hebben gemaakt. Het is moeilijk om afstand te nemen van een recept dat werkt.
Beoefen verandering als een professional
Om deze transformatie te ondersteunen, leer ik mijn cliënten een wekelijkse zelfmonitoringpraktijk. Wij kiezen een bepaald gedrag om te monitoren, bijvoorbeeld onderbreken of haasten om oplossingen te vinden, en zij registreren de momenten gedurende de week waarop dat gedrag voorkomt. Vervolgens beoordelen wij de zaak. Wat was de oorzaak hiervan? Welke andere opties zijn er? Wat gaan ze de volgende keer anders doen?
Sommige mensen hebben hier moeite mee. Ze zijn druk. Ze “snappen het al.” Ze doen het in hun hoofd.
Maar degenen die deze praktijk omarmen en zich er echt aan committeren, zien een radicale transformatie. Ze beginnen zichzelf met nieuwe helderheid te zien. Ze stoppen met het herhalen van oude reacties. Ze verwerven wat ik ‘bereik’ noem – het vermogen om flexibel en aanpasbaar te zijn en leiding te geven met intentie in plaats van impuls.
Kortom, ze beginnen te lijken op en te klinken als de verfijnde leiders die ze willen worden.
Wat onderscheidt grote leiders?
leiders Degenen die zich onderscheiden van de rest, weten niet alleen hoe ze anders moeten leidinggeven, ze brengen het ook daadwerkelijk in de praktijk. Deze oefening verandert alles:
- Ze pauzeren even voordat ze reageren.
- Ze blijven nieuwsgierig, in plaats van de behoefte te voelen om gelijk te hebben.
- Ze stellen betere vragen.
- Ze laten hun daden afstemmen op hun waarden, en niet alleen op hun instincten.
- Ze begrijpen dat leiderschap niet altijd draait om het hebben van het antwoord. Het gaat om het creëren van ruimte zodat er betere antwoorden kunnen ontstaan.
Het zijn geen eigenschappen waarmee je geboren wordt. Het zijn gedragingen die je aanleert. Steeds opnieuw.
Dus als je vastbesloten bent om het volgende niveau te bereiken - niet alleen qua functietitel maar ook qua impact - vraag jezelf dan het volgende af:
Welke gewoonte dient u niet meer? Welke nieuwe reactie moet je oefenen totdat het een tweede natuur is geworden?
Verandering vindt niet onmiddellijk plaats. Maar het is absoluut mogelijk – met bewustzijn, herhaling en de bereidheid om verder te groeien dan de gewoonten die je hier hebben gebracht.
En ja, uiteindelijk zult u niet langer de ruitenwissers aanzetten telkens als u richting aangeeft.
Reacties zijn gesloten.