Van AI-implementatie tot waardecreatie: de bouwstenen van zakelijk succes

81% van de kenniswerkers in het VK gebruikt wekelijks kunstmatige intelligentie . Dit is weliswaar acceptatie, maar geen echte transformatie.

De meeste organisaties hebben kunstmatige intelligentie geïntegreerd in ontwrichte processen en gefragmenteerde systemen, en beschouwen dit als vooruitgang.

Ondertussen heeft 82% van de IT-leiders in het VK te maken gehad met onverwachte stijgingen van de kosten voor AI, en 58% van hen meldde een brede toepassing met beperkte en meetbare productiviteitswinsten.

We hebben een probleem met gebruik dat vermomd is als strategie.

Dit is wat er misgaat en wat er echt moet veranderen.

Adoptie zonder herontwerp is slechts representatie.

Kunstmatige intelligentie lost slechte processen niet op; het versnelt ze juist. Als uw data gefragmenteerd is, de verantwoordelijkheden onduidelijk zijn en uw workflow inefficiënt is, zal de inzet van AI deze problemen alleen maar sneller, en niet kleiner, maken.

Echte waarde vereist dat je lastigere vragen stelt: Waar worden beslissingen daadwerkelijk genomen? Welke processen moeten radicaal veranderd worden? Wie is verantwoordelijk voor de resultaten? Zolang je deze vragen niet beantwoordt, genereer je AI-activiteit, maar geen echte impact op de bedrijfsvoering.

Neem de verantwoordelijkheid voor de resultaten of publiceer ze niet.

Bijna twee derde van de IT-managers in het VK zegt volledig verantwoordelijk te zijn voor door AI gedreven bedrijfsresultaten , terwijl de implementatie van AI zich over verschillende afdelingen verspreidt, vaak buiten de governance-structuren om. Dit is een recept voor verantwoording zonder duidelijkheid.

IT-management stelt het algemene kader vast. Dat is essentieel. Maar elke bedrijfsleider met een proces moet verantwoordelijkheid nemen voor de manier waarop AI dat proces verandert. Hoe ziet succes eruit? Wie houdt toezicht? Wie is verantwoordelijk als er iets misgaat?

Als je deze vragen niet kunt beantwoorden voordat je verdergaat, ga dan niet verder.

Verborgen kunstmatige intelligentie is een signaal, geen loutere bedreiging.

Eén op de vier werknemers in het VK gebruikt niet-goedgekeurde AI-tools. De eerste reactie is om ze te beperken, maar een slimmere interpretatie van deze situatie (die een risico vormt voor bedrijven, zoals besproken in het artikel "De meeste AI-tools zijn niet gereguleerd" ) is dat uw werknemers u laten weten dat uw huidige tools wrijving veroorzaken en dat ze u hebben ingehaald.

Beperking is geen strategie. Richt deze vraag op betrouwbare tools met gedegen governance, en gebruik governance vervolgens als katalysator, niet als belemmering. De organisaties die het snelst vooruitgang boeken, zijn de organisaties die risicoarme toepassingen als zodanig behandelen en risicovolle toepassingen grondig onderzoeken.

Context is het ontbrekende element.

Bijna de helft van de IT-leiders in het VK geeft aan dat AI-initiatieven worden belemmerd door een gebrek aan regelgeving voor AI. Dit is geen technisch probleem, maar eerder een probleem van de bedrijfsstructuur.

Stel je voor dat je een nieuwe medewerker inwerkt. Je geeft hem of haar de organisatiestructuur, prioriteiten, beslissingsbevoegdheid en regels. Een AI-agent heeft hetzelfde nodig. Zonder deze context produceren zelfs de meest efficiënte modellen resultaten die iemand 30 minuten aan het debuggen kost, en dat is precies wat er nu gebeurt.

De oplossing ligt in het verbinden van kunstmatige intelligentie met de plek waar het werk daadwerkelijk plaatsvindt. We moeten medewerkers niet telkens vragen de context opnieuw te reconstrueren wanneer ze een prompt openen.

Meet de resultaten, niet het gebruik.

Als uw AI-statistieken beperkt blijven tot het aantal aangeschafte licenties, ingediende claims of zogenaamd bespaarde uren, meet u het verkeerde. De echte vraag is: gaat het bedrijf vooruit?

Worden klantproblemen sneller opgelost? Besteden teams minder tijd aan het zoeken naar informatie? Worden de juiste beslissingen sneller genomen? Bij Asana hebben we een AI-verkoopassistent ontwikkeld en de impact ervan gemeten op het verkoopproces, de responspercentages en het aantal nieuwe afspraken dat wordt ingepland. Dit is de maatstaf die we moeten volgen.

De kwestie van verantwoording zal complexer worden.

Agenten komen eraan. Systemen die namens mensen opereren, en hen niet alleen ondersteunen. Wanneer dit gebeurt, moeten organisaties weten: welke agenten er zijn, wie ze heeft gemaakt, waartoe ze toegang hebben, welke rechten ze hebben en hoe hun prestaties worden bijgehouden.

Dit is geen probleem voor de toekomst. De organisaties die nu aan deze discipline werken, zijn de organisaties die in staat zullen zijn om agentische AI ​​op te schalen zonder al te laat met governance-uitdagingen te worden geconfronteerd.

De bedrijven die het voortouw zullen nemen, zijn niet de bedrijven die het meest gebruikmaken van kunstmatige intelligentie , maar de bedrijven die dit hebben gekoppeld aan duidelijke eigendomsstructuur, evenredig bestuur en een workflow waarin de daadwerkelijke implementatie plaatsvindt.

Adoptie is slechts het begin. De waarde schuilt in het daadwerkelijke werk.