Het verschil tussen gewichtheffen en powerliften (en waarom het belangrijk is)

Dit artikel lijkt misschien heel precies, maar het is nodig om deze verwarring op te helderen. Ik ben altijd al een gewichtheffer geweest, maar ongeveer zes jaar geleden ben ik begonnen met gewichtheffen. Het blijkt dat er een groot verschil is tussen de twee termen.

De term ‘gewichtheffen’ verwijst naar een Olympische sport waarbij atleten, gekleed in iets dat lijkt op oude zwemkleding, gekleurde gewichten op ijzeren staven. Bij een van de wedstrijden, de “snatch”, wordt de stang in één snelle beweging van de grond tot boven het hoofd getild. Bij de clean and jerk-wedstrijd wordt de stang tot aan de schouders opgetild en neemt de lifter een korte pauze voordat hij de stang krachtig omhoog duwt. (Een atleet kan een zwaarder gewicht tillen bij de clean and jerk-competitie, daarom worden ze gescheiden. De beste twee pogingen bij de snatch en clean and jerk worden gecombineerd om de winnaar te bepalen.)

Terwijl de term "gewichtheffen" verwijst naar het tillen van een gewicht. Als je nog nooit van dit onderscheid hebt gehoord of er niet aan denkt als je het woord 'gewichtheffen' hoort, probeer dit verschil dan te onthouden.

Waarom verwijst de term 'gewichtheffen' naar de snatch en de clean and jerk?

De eerste gewichthefwedstrijden uit de 1896e eeuw kwamen voort uit theater- en circusvoorstellingen, waarbij een sterke man zijn kracht aan het publiek toonde. Soms daagden deze sterke mannen elkaar uit en schakelden ze juryleden in om het gewicht te controleren en te zorgen voor een eerlijke wedstrijd. Turners trainden in die tijd ook met halters en halters, en ze organiseerden ook hun eigen vriendschappelijke wedstrijden. Tegen de tijd dat de eerste (moderne) Olympische Spelen in XNUMX werden gehouden, was er zoveel belangstelling voor gewichtheffen als wedstrijdsport dat het een van de sporten was waaraan werd deelgenomen.

Het duurde tientallen jaren voordat wedstrijdgewichtheffen zich ontwikkelde tot de sport die we nu nog steeds op de Olympische Spelen zien. Gewichtheffen met één hand is afgeschaft; In 1928 bestond de sport uit drie gewichthefoefeningen, uitgevoerd met beide handen. In 1972 werd één daarvan (de bovenborstnet) uit de competitie gehaald. Wat overblijft is de dubbelliftsport die we vandaag de dag kennen en waarderen. (Wij allemaal Wij vinden het geweldig, toch? Is het onze favoriete sport? Goed).

Het idee om gewichten te heffen voor de lol en gezondheid werd pas wijdverbreid toen بعد Dat competitieve sporten gemeengoed zijn geworden. De naam "powerlifting" was al bedacht, dus toen een aantal powerlifters besloten om elkaar uit te dagen voor andere oefeningen, zoals de squat en het bankdrukken, moesten ze een andere naam kiezen. (En zo ontstond de sport powerlifting.) Ook andere takken van sport hebben namen gekozen. De televisiespecials over “World's Strongest Man” gaven aanleiding tot de sport strongman, waarbij mensen (niet alleen mannen) allerlei objecten optillen, zoals stenen, vaten en gewichten in de vorm van een boomstam. Geen twee wedstrijden zijn hetzelfde.

De bekendste krachtsport is misschien wel bodybuilding, waarbij deelnemers tijdens wedstrijden niet daadwerkelijk iets tillen; Ze laten gewoon het lichaam zien dat ze hebben opgebouwd door gewichten te heffen. Een groot deel van de sportschoolcultuur die we vandaag de dag kennen, is ontstaan ​​uit de bodybuilding-trainingsstijl, waarbij bodybuilders en gewichtenfabrikanten samenwerkten om tijdschriftartikelen te schrijven en te publiceren voor het grote publiek. Als je krachttraining beschouwt in termen van ‘herhalingen’ of ‘spiergroepen’, dan is dit de reden.

Je kunt natuurlijk ook gewoon gewichten heffen. Dit is geen gewichtheffen, aangezien dat de naam is van de Olympische sport; Het is 'gewichtheffen' of 'tillen' of 'krachttraining' of 'weerstandstraining'. Je kunt het, als het moet, ‘gewichtheffen’ noemen.

Ik ben gewichtheffer en ik ben het ermee eens dat dit geen zin heeft.

Ik vind het vervelend dat ik hier zo streng in moet zijn. Gewichtheffen is een vreselijke en slechte naam voor een van de vele sporten waarbij mensen gewichten heffen. En power-up is trouwens ook bijna een slechte naam; Eigenlijk zijn 'Olympische' liften liften die welke kracht demonstreren, en 'powerliften' liften die welke fysieke kracht demonstreren. Mensen zoals ik moeten dus protesteren dat we ‘gewichtheffers’ zijn, geen powerlifters of bodybuilders, en de gemiddelde persoon die gewichten tilt in de sportschool heeft geen idee waarom we ons zo druk maken over de afstand tussen ‘tillen’ en ‘gewichten’.

Het uiteindelijke probleem is dat niemand ooit een betere naam heeft bedacht voor een sport die op de Olympische Spelen wordt beoefend. Sommige mensen noemen het 'Olympisch gewichtheffen', wat verwarrend kan zijn als je tegen je vrienden zegt dat je het doet, maar dat je er niet voor naar de Olympische Spelen gaat.

CrossFit-beoefenaars hebben een oplossing gevonden door het informeel 'Olympisch gewichtheffen' te noemen. Ik ben daar in principe voorstander van, maar powerlifters hebben de term nog niet omarmd. Wij doen mee aan gewichtheffen en we laten zien wat we bedoelen door te zeggen: "Weet je, echt gewichtheffen", terwijl we de snatch imiteren. Het spijt me. Dit is op dit moment het beste wat we hebben.