De belangrijkste dingen die je moet weten
- De auteur geeft de voorkeur aan de Peak Design Travel Backpack vanwege de flexibiliteit en de verwijderbare opbergvakken, en gebruikt de Peak Design Capture Clip om de camera direct aan de schouderband van de tas te bevestigen voor gemakkelijke toegang en een optimale gewichtsverdeling.
- De auteur beveelt de Nikon D500 aan voor natuurfotografen met een beperkt budget en gebruikt de Nikon Z9 als zijn primaire camera vanwege de superieure prestaties. Hij geeft de voorkeur aan lenzen met een brandpuntsafstand van ongeveer 500 mm (APS-C-equivalent), waarbij hij kiest tussen de Nikon 400 mm f/2.8 vanwege de lichtsterkte en de Nikon 500 mm f/5.6 PF vanwege het lichte gewicht en de veelzijdigheid.
- De auteur benadrukt het belang van lichtgewicht camerastatieven van koolstofvezel voor stabiliteit en de noodzaak van effectieve camouflage met een speciale schietcape (zoals een Tragopan V6-tent). Hij onderstreept ook het belang van snelle geheugenkaarten, compacte verrekijkers (8-10x30 mm), een zitplaats en een hoofdlamp als essentiële accessoires voor gebruik in het veld.
Mijn reis in de wereld van de fotografie begon met Pentax-filmcamera's. Maar sinds 2005 zijn Nikon-camera's mijn vaste metgezellen in mijn cameratas. Ik begon met de fantastische FM3A, daarna de vlaggenschip D70, en later de uitstekende D300. Met de komst van digitale fotografie ben ik me gaan richten op vogelfotografie . Dit vakgebied, ooit het domein van professionals, werd geleidelijk toegankelijk voor een breder publiek, en daardoor ook voor mij. Maar wat vind je vandaag de dag in mijn cameratas? Naast de camera en lenzen, is er nog veel meer apparatuur, dus laten we eens kijken.
Net als in het artikel over Spencer-uitrusting , heb ik al mijn spullen verzameld in één link onder het artikel, waar je informatie kunt vinden over prijzen en beschikbaarheid.
Rugzak en camerariem
Voordat we de rugzak uitpakken en erin kijken, wil ik eerst iets over de tas zelf vertellen. Gezien de hoeveelheid uitrusting die ik meeneem naar het veld, heb ik twee rugzakken. De Lowepro Pro Trekker 400 AW (je kunt onze review hier bekijken) heeft me jarenlang perfect van dienst bewezen . Afgezien van een gesp die ik een tijdje geleden per ongeluk heb gebroken, zou ik de staat ervan nog steeds omschrijven als "zo goed als nieuw".
Deze tas is mijn eerste keus als ik veel spullen meeneem naar buiten, vooral als ik een 400mm f/2.8 lens op mijn camera heb. Helaas voldoet hij qua formaat niet aan de toegestane afmetingen voor handbagage in het vliegtuig, hoewel ik tot nu toe geluk heb gehad. Of beter gezegd, ik heb mijn acteervaardigheden op het vliegveld zo geperfectioneerd dat hij er altijd zo licht als een vogeltje uitziet.
De afgelopen maanden heb ik de Peak Design Travel Backpack gebruikt (je kunt onze review hier bekijken) en ik ben er erg tevreden over. Het modulaire systeem met verwijderbare camerakubussen past zich opmerkelijk goed aan de grootte van je apparatuur aan , waardoor het een van de beste cameratassen is die ik ooit heb gebruikt. Deze flexibiliteit is belangrijk bij het kiezen van fotoapparatuur. Normaal gesproken pak ik de grootste kubus in mijn tas, maar tijdens mijn recente reis naar Ecuador (die geen fotografiereis was) gebruikte ik de middelgrote. Daardoor had ik veel ruimte over in mijn tas voor andere spullen.
En de nadelen? Ik heb er tot nu toe maar één gevonden. Ik zou willen dat de tas een paar centimeter groter was in alle richtingen, zodat er meer in zou passen dan in mijn oude Lowepro-tas. Met die kleine aanpassing zou ik de Lowepro zonder aarzeling verkopen. Maar voor mijn telelens en groothoeklens houd ik ze voorlopig allebei.
Het allerbelangrijkste is dat ik een Peak Design Capture Clip (zie onze review) stevig aan de linker schouderband van mijn rugzak heb bevestigd. Het andere deel van de Capture Clip zit aan mijn camera, waardoor ik hem direct aan de rugzakriem kan bevestigen! Het is verbazingwekkend hoeveel lichter de camera aanvoelt als het gewicht niet om mijn nek hangt. Bovendien heb ik zo direct toegang tot de camera in plaats van dat hij in de tas moet blijven zitten. En als ik de camera om mijn nek wil dragen, gebruik ik een riem genaamd de Peak Design Slide.
Camera's
Al meer dan tien jaar werk ik samen met Nikon Tsjechië als docent aan de Nikon School. Het voordeel van deze samenwerking is dat ik niet alle apparatuur die ik gebruik zelf hoef te bezitten, maar een deel ervan kan huren.
Ik wist echter dat ik uiteindelijk een eigen spiegelreflexcamera nodig zou hebben , en ik vulde die leemte op door een Nikon D500 aan te schaffen, die tot op de dag van vandaag nog steeds in mijn tas zit. Ik heb het overgrote deel van mijn foto's met de D500 gemaakt. Ik ben dol op de professionele bouwkwaliteit van de camera, de uitstekende autofocus en de verbluffende beeldkwaliteit bij hoge ISO-waarden.
Als natuurfotografen me vragen welke camera ik aanbeveel, blijft de D500 tot op de dag van vandaag een van mijn favorieten, vooral als het budget een belangrijke factor is.
Nog maar een paar maanden geleden werd mijn afgeleefde D500 – waarvan de letters op de knoppen nauwelijks leesbaar waren – gedegradeerd tot reservecamera. De Nikon Z9 is nu mijn primaire camera. Het is een camera uit een andere wereld, maar de Z9 draagt nog steeds de genen van zijn DSLR-voorgangers.
De camera heeft een robuuste constructie, superieure autofocus (AF), uitstekende beeldkwaliteit, verlichte knoppen, uitgebreide aanpassingsmogelijkheden en een indrukwekkende batterijduur. Als je mijn review te kort vond, verwijs ik je naar onze Z9-review, waarin ons team van Photography Life de Z9-camera uitgebreid heeft besproken.
lenzen
Mijn favoriete brandpuntsafstand voor vogelfotografie is ongeveer 500 mm in APS-C (equivalent aan 750 mm op een full-frame lens ). Ik vind APS-C nog steeds de beste teleconverter! Voor alledaagse opnames gebruik ik meestal de lens die ik bij mijn D500 heb gekocht: de Nikon 200-500 mm f/5.6E VR. Als ik op expeditie ga, neem ik de Nikon 400 mm f/2.8G VR of de Nikon 500 mm f/5.6E PF mee.
Ik kan het aanzienlijke gewicht van een 400mm f/2.8-objectief wel door de vingers zien, zolang ik maar profiteer van het grote diafragma van f/2.8 en de compatibiliteit met een teleconverter. Maar wanneer ik in tropische gebieden fotografeer, wordt het dragen ervan extreem onhandig en ben ik minder geneigd die last te dragen.
De 500mm f/5.6 PF-lens spreekt me hier aan vanwege zijn lichtheid en wendbaarheid. Bij het fotograferen van vogels moet je vaak een opening tussen takken vinden om de vogel te onthullen die zich in de wirwar van bladeren en twijgen verschuilt. Hoewel dit ook mogelijk is met een zwaardere 400mm f/2.8-lens (zoals hieronder afgebeeld), is het veel gemakkelijker met de relatief lichte 500mm f/5.6 PF-lens.
Waarom is de 200-500mm f/5.6 lens niet mijn eerste keuze voor fotografiereizen? Niet vanwege de optische eigenschappen, die uitstekend zijn voor een zoomlens in deze prijsklasse. De zwakte van de lens zit hem in de snelheid van de continue autofocus; die is niet erg geschikt voor het fotograferen van vogels in vlucht.
Naast een telelens heb ik altijd een groothoeklens in mijn tas. Mijn langetermijnproject is het fotograferen van dieren met een groothoeklens. Ik vind het belangrijk dat de foto ook de omgeving van het dier laat zien. Maar dit brengt wel weer heel andere uitdagingen met zich mee voor de fotograaf; niet elk dier is blij als je zo dichtbij komt met een groothoeklens, recht onder zijn snavel.
De Tokina 11-16mm f/2.8 lens was lange tijd mijn vaste metgezel in mijn cameratas. Het was een uitstekende lens voor de D500, ondanks enkele problemen die ik ermee ondervond. Maar nu ik de Z9 als mijn primaire camera gebruik, zal ik waarschijnlijk overstappen op de Nikon Z 14-30mm f/4 S lens (onze review).
De Nikon 10.5mm f/2.8G fisheye-lens zal waarschijnlijk hetzelfde lot ondergaan. Ik heb nog geen vogel gevonden die het verdraagt dat de voorste lens van deze lens zo dicht bij zijn snavel wordt gehouden, maar slangen en kikkers zijn wat dat betreft toleranter. Ik zal er op een gegeven moment een vervanger voor de Z9 moeten vinden.
Ik moet één ding bekennen: kun je het geloven dat ik tot voor kort geen objectief in het klassieke 24-XXXmm bereik had? Ik heb de Nikkor Z 24-120mm f/4 S lens pas een maand geleden gekocht, maar ik ben er nu al enthousiast over. Voor reisfotografie is deze brandpuntsafstand onmisbaar en een essentieel onderdeel van de uitrusting voor elke fotograaf. Ongeveer een week geleden heb ik de 24mm brandpuntsafstand gebruikt om foto's te maken van blauwvoetjan-van-genten met fantastische resultaten.
Hoewel mijn voornaamste focus ligt op vogelfotografie, houd ik rekening met het bestaan van kleinere onderwerpen die een macrolens vereisen. In mijn cameratas zit momenteel een Sigma 105mm f/2.8 OS Macro-lens, maar ik ben van plan deze te vervangen door een Nikon Z MC 105mm f/2.8 Macro-lens. Na deze lens een tijdje te hebben uitgeprobeerd, ben ik onder de indruk van de resultaten.
Voor vogelfotografen is geen enkele lens ooit lang genoeg. Daarom heb ik altijd de TC-14E II brandpuntsafstandadapter in mijn tas. Hij past niet perfect bij een 200-500mm f/5.6 lens, maar in combinatie met mijn 400mm f/2.8 lens is hij bijna onmisbaar. In combinatie met de D500 krijg je een beeldhoek die overeenkomt met een brandpuntsafstand van 840mm f/4, wat ideaal is voor opnamen op lange afstand met behoud van een hoge sluitertijd.
herinnerings kaarten
Bij het fotograferen van wilde dieren is de snelheid van je geheugenkaart cruciaal. Je wilt immers geen kostbare seconden verliezen nadat je een reeks foto's hebt gemaakt, voordat je verder kunt fotograferen.
Mijn Z9-camera is momenteel uitgerust met een Delkin 256GB POWER CFexpress Type B-kaart. Hoewel het niet de snelste kaart op de markt is, bood deze naar mijn mening de beste prijs-prestatieverhouding toen ik hem kocht.
De capaciteit van de geheugenkaart is net zo belangrijk als de snelheid. Je hebt vast wel eens een melding "VOL" op je scherm gezien, precies op het moment dat je onderwerp op zijn best was, vooral als je natuurfotograaf bent.
camerastatieven
Hoewel de 500mm f/5.6 lens extreem licht is, blijft een statief een onmisbaar hulpmiddel. Er is geen betere manier om de camera stevig vast te houden terwijl je wacht op het perfecte moment om de foto te maken.
Of ik nu ijsvogels fotografeer bij hun holen, wacht op toekans bij voederplaatsen of foto's maak van kolibries bij een bloem, ik ga nooit op pad zonder mijn statief.
Ik probeer nog steeds het gewicht van mijn camera-uitrusting zoveel mogelijk te verminderen. Ik gebruik het aluminium statief van Manfrotto niet meer; ik ben overgestapt op een tweedehands Gitzo Systematic statief van koolstofvezel. Sinds kort gebruik ik zelfs een reisstatief van koolstofvezel van Peak Design. Het is niet zo robuust als een tank, maar ingeklapt heeft het ongeveer de grootte, vorm en het gewicht van een stokbrood.
Het statief heeft ook een omkeerbare balhoofd, die ik gebruik als ik niet met een telelens fotografeer. Maar normaal gesproken monteer ik mijn vertrouwde Lensmaster RH-2 gimbalhoofd (zie onze review). Het lijkt misschien wat vreemd voor een reisstatief, maar het werkt prima.
Om vogels zoals kolibries te fotograferen, zet ik een van hun bloemen vast met behulp van een statief en een Wimberly-klem (zo noemen ze dat). Hierdoor kan ik de kolibriebloem zo positioneren dat de kleuren beter uitkomen en de belichting optimaal is, zonder dat ik een kolibrievoeder nodig heb. Een goedkoop alternatief is isolatietape of kabelbinders, die vooral handig zijn voor natuurfotografie.
heimelijkheid
De essentie van natuurfotografie is kunnen zien zonder zelf gezien te worden, en dat is het primaire doel van camouflagetechnieken. Om dit te bereiken, gebruik ik meestal een eenvoudige camouflagesjaal van ongeveer 2 x 2 meter. Deze sjaal weegt bijna niets en met minimale inspanning kan ik mezelf er volledig onder verbergen, inclusief al mijn apparatuur.
Het probleem is dat vogels me vaak onder deze beschutting opmerken met hun scherpe blik, dus geef ik de voorkeur aan een speciale schuilplaats voor mijn camera, de Tragopan V6-tent. In deze tent hoef ik niet helemaal stil te zitten en de vogels negeren me meestal. Het nadeel is natuurlijk het gewicht en de omvang, iets om rekening mee te houden bij de keuze van een cameratas voor natuurfotografie.
Ik draag ook camouflagekleding, dus in het veld lijk ik soms meer op een soldaat dan op een fotograaf. Toen mijn burgerbroek scheurde in de Colombiaanse jungle en ik een nieuwe moest kopen in Bogotá, verzekerden de soldaten me dat ze me niet zouden neerschieten. Ze legden uit dat hun vijanden een compleet andere stijl hanteerden. Dat was erg geruststellend.
Overige belangrijke apparatuur en accessoires
Als je in het veld fotografeert, bestaat je uitrusting niet alleen uit een camera en lenzen, maar omvat deze ook een reeks essentiële camera-accessoires die ervoor zorgen dat je de beste resultaten behaalt.
Reservebatterij: Hoewel ik de batterij van de Z9 bijna onuitputtelijk vind, besef ik dat het slechts een kwestie van tijd is voordat ik veel foto's ga maken. Vooral als je video's opneemt, moet je er rekening mee houden dat de batterij leeg raakt als water in de woestijn. Nou ja, ik heb mezelf ervan overtuigd dat ik uiteindelijk een tweede batterij nodig zal hebben.
Verrekijkers: Verrekijkers met grote objectieflenzen zijn absoluut uitstekend, vooral bij weinig licht, en essentieel voor natuurfotografie. Echter, wanneer ik een camera bij me heb, blijft er weinig ruimte over voor een grote verrekijker. De ideale vergroting ligt tussen de 8x en 10x, en de diameter van de objectieflens is ongeveer 30 mm. De Nikon 10x30 Monarch HG verrekijker is een uitstekende optische optie en relatief compact.
Een Bluetooth-luidspreker en een smartphone kunnen waardevolle hulpmiddelen zijn om vogels naar je omgeving te lokken. Door een vogelroep te simuleren of een opname ervan af te spelen via de luidspreker, vergroot je de kans dat je een vogel (soms een boos mannetje) ziet naderen. Deze techniek moet echter met grote voorzichtigheid worden gebruikt om ervoor te zorgen dat de natuurlijke leefomgeving van de vogels niet wordt verstoord.
Het Zwitserse zakmes en de machete: deze gereedschappen zijn onmisbaar in het veld. Als je nog geen machete hebt, kun je er het beste een kopen bij een willekeurige bouwmarkt in Zuid-Amerika, waar ze verkrijgbaar zijn voor ongeveer $5 (exclusief de kosten van het vliegticket natuurlijk).
Een stuk matras om op te zitten: Je kunt je veel beter op je fotografie concentreren als je je zitplaats zo droog, warm en vrij van parasieten mogelijk houdt. Ik gebruik een klein stukje matras dat ik op maat snijd en in mijn fotografierugzak stop.
Hoofdlamp: Een goede hoofdlamp is essentieel voor een veilige terugkeer als je na zonsondergang in het veld moet blijven. Ik heb een Fenix-hoofdlamp in mijn fotografierugzak. Een duurzame, hoogwaardige zaklamp vernoemd naar een mythische vogel? Dat is precies wat ik zoek!
Lensreinigingsset: Wanneer je door dichte tropische begroeiing loopt of met je camera in de modder ligt, moet je deze regelmatig schoonmaken. Gebruik een doek om grof vuil te verwijderen, een lenspen en een microvezeldoek voor fijne deeltjes.
Insectenwerend middel: Om te voorkomen dat bloeddorstige insecten je ervan weerhouden foto's te maken, is een insectenwerend middel met een hoog DEET-gehalte erg handig. Maar pas op dat je het niet op je camera spuit. Hoewel sommige insectenwerende middelen effectief zijn in het weghouden van insecten, kunnen ze net zo goed de tekst van cameraknoppen verwijderen . Ik wil er niet eens aan denken wat insectenwerend middel met het lensglas kan doen.
Eten en drinken: Het is van vitaal belang voor elke fotograaf om voldoende eten en drinken te hebben. Zoals de beroemde documentairefotograaf Antonin Kratochvil ooit zei: "Eten is de brandstof van een fotograaf."
Eerstehulpkit: In mijn eerstehulpkit stop ik meestal alleen verband voor kleine snijwonden. Voor ernstiger gevallen, zoals een snijwond aan mijn been door een machete in plaats van een tak (wat in de wildernis heel goed mogelijk is!), heb ik een tourniquet en schuim om de bloeding te stelpen. Ik voeg ook ontsmettingsmiddel en waterzuiveringsdruppels toe om te voorkomen dat ik grote hoeveelheden water mee hoef te nemen naar het veld.
En daarmee ben ik aan het einde gekomen van mijn lijst met de inhoud van mijn cameratas. En jij? Wil jij jouw cameratas voor mij en andere lezers openen en ons een kijkje geven in jouw favoriete fotografie-uitrusting? Als je accessoires of gadgets hebt die buitenfotografie makkelijker of leuker maken, deel ze dan gerust in de reacties hieronder. Veel plezier met fotograferen!
Reacties zijn gesloten.