De belangrijkste dingen die je moet weten
- The Blood of Dawnwalker is een nieuwe RPG van de Rebel Wolves-studio, geleid door een voormalig ontwikkelaar van CD Projekt Red, en is qua wereld en hoofdpersonage sterk geïnspireerd op de The Witcher-serie.
- De game bevat een uniek third-person point-and-shoot-vechtsysteem, geïnspireerd op de stijl van Kingdom Come: Deliverance 2, wat de gevechten meer diepgang geeft.
- Het spel bevat een cruciaal dag-nachtcyclusmechanisme, waarbij de speler slechts 30 dagen en nachten de tijd heeft om taken te voltooien, waarbij activiteiten vereisen dat de speler 's nachts in een vampier verandert.
Deze zomer probeer ik uit te zoeken welke games uit de september/oktober-golf van nieuwe releases ik prioriteit ga geven voordat GTA 6 uitkomt. Oorspronkelijk had ik The Blood of Dawnwalker, de aankomende fantasy-RPG van de nieuwe ontwikkelaar Rebel Wolves (waar ook verschillende voormalige ontwikkelaars van The Witcher 3 aan hebben gewerkt), op mijn lijstje staan van games die ik misschien zou overslaan.
Deze roleplaying game, die zich afspeelt in het middeleeuwse Europa van de 14e eeuw (maar met een vampierenfantasie-twist), had mijn interesse gewekt, maar ik was er nog niet helemaal van overtuigd dat het een plekje op mijn speellijst verdiende in wat een van de drukste maanden ooit leek te zijn voor nieuwe releases. Toen kreeg ik de kans om vier uur lang The Blood of Dawnwalker te spelen tijdens een recent preview-evenement…
Ik denk dat ik meteen weer helemaal opnieuw ga beginnen om te kijken hoe ik deze RPG in mijn gameplanning voor de herfst kan inpassen, want na het ervaren van de uitstekende gevechten in derde persoonsperspectief, het boeiende dag-nachtsysteem en het duistere fantasyverhaal van The Blood of Dawnwalker, kijk ik er enorm naar uit om zo snel mogelijk terug te keren naar het uitgestrekte en rijkgevulde koninkrijk Vale Sangora.
Dit rollenspel is niet al te ver van zijn oorsprong afgeweken.
Bekijk het op YouTubeZoals we al zeiden, komt The Blood of Dawnwalker van de nieuwe studio Rebel Wolves, onder leiding van Konrad Tomaszkiewicz, voorheen werkzaam bij CD Projekt Red, de makers van de The Witcher-serie. Het is duidelijk dat Rebel Wolves onder leiding van Tomaszkiewicz vasthoudt aan de beproefde formule voor rollenspellen.
Met zijn duistere, Europese fantasy-setting, griezelig bekende gebruikersinterface en inventarisscherm, soundtrack die rechtstreeks uit The Wild Hunt lijkt te komen, en zelfs een protagonist met gezichtslittekens en wapperende haren, bevat The Blood of Dawnwalker talloze duidelijke verwijzingen naar de The Witcher-serie.
Het is zeker geen slecht idee om lessen te trekken uit een van de beste rollenspellen aller tijden, en als je honderden uren hebt doorgebracht met avonturen beleven als Geralt van Rivia, denk ik dat je je meteen thuis zult voelen in The Blood of Dawnwalker. Binnen enkele ogenblikken nadat ik de controller had opgepakt, voelde ik me op mijn gemak.
Je speelt als Coen, een mens die met zijn gezin in een klein dorp woont onder het bewind van een eeuwenoude vampier genaamd Brencis. Na een proloog verandert Brencis Coen in een nachtwezen, maar in plaats van een volwaardige vampier te worden, wordt hij een "Dawnwalker", in wezen een wezen met menselijke eigenschappen overdag en vampierkrachten bij zonsondergang.
Het is een fantastische RPG-opzet, waardoor Coen aan beide kanten kan staan, ergens tussen mens en beest. Hoewel mijn toegang tot de hoofdverhaallijn na het introductiegedeelte beperkt was, had ik het gevoel dat een groot deel van The Blood of Dawnwalker zou draaien om Coens beslissing om zijn menselijkheid te behouden of volledig toe te geven aan zijn nieuwe duistere impulsen.
Stalen zwaarden botsen, scherpe klauwen en Plus
Hoewel veel RPG-elementen in The Blood of Dawnwalker geïnspireerd zijn op The Witcher 3, onderscheidt de game zich vooral door het vechtsysteem. Het is weliswaar een third-person game waarin je vaak zwaardgevechten aangaat met wachters en grotere monsters, maar de gevechten zijn gebaseerd op een richtingsysteem. Zie het als de third-person tegenhanger van Kingdom Come : Deliverance 2.
Wanneer je op de aanvalsknop drukt, moet je ook de rechter joystick in een van de vier richtingen bewegen om naar links/rechts of omhoog/omlaag aan te vallen. Hetzelfde geldt voor blokkeren; je moet blokkeren in de richting waaruit de vijand aanvalt. Je kunt niet zomaar de blokkeerknop ingedrukt houden en verwachten dat je ongedeerd wegkomt.
Het duurde even voordat ik eraan gewend was, maar toen dat eenmaal lukte, voelde het vechten als een muzikaal ritme. En toen ik dat ritme eenmaal te pakken had, was het gevoel van voldoening immens.
Dit gevoel werd nog sterker toen ik een vijandelijk kamp tegenkwam waar ik duidelijk niet tegen opgewassen was, maar toch wist ik (na verschillende mislukte pogingen) te zegevieren zonder een enkele klap te incasseren. Mijn triomf was echter van korte duur toen ik een kerker binnenging en een geduchte kleine baas tegenkwam.
Natuurlijk kan het urenlang zwaaien met een zwaard op den duur erg saai worden, dus de spanning van het gevecht wordt vergroot door vampierkrachten, zoals het vermogen om in de nek van een vijand te bijten, wat Ceon tegelijkertijd verwondt en geneest.
Overdag, wanneer Ceon terugkeert naar zijn menselijke gedaante, zijn deze krachten geblokkeerd, maar hij kan magie gebruiken om dit te compenseren. Dit alles is gekoppeld aan de uitgebreide vaardighedenbomen van de game, die standaard bonussen bieden zoals meer gezondheid of uithoudingsvermogen, maar ook interessantere opties die je vampierkrachten versterken.
Een klein minpuntje tijdens het vechten is de camera, die nogal eens onvoorspelbaar beweegt terwijl hij probeert rekening te houden met vijanden buiten beeld, waardoor je hun aanvalsrichting niet meer kunt zien en je je niet kunt verdedigen. Ik heb meerdere keren een klap gekregen (en Ceon kan zelfs op de laagste moeilijkheidsgraad niet veel incasseren) omdat de camera de controle kwijt was.
Taken gedurende de dag en nacht
Tot nu toe heb ik het meest interessante en verfrissende mechanisme in The Blood of Dawnwalker behouden: de cyclus van dag en nacht.
Om redenen die met het verhaal te maken hebben, en die ik niet zal verklappen, heeft Ceon precies 30 dagen en 30 nachten om Brencis en zijn drie vampiergeneraals te verslaan (die elk een ander gebied van de open wereldkaart beheersen). Hoewel de game niet de Dead Rising-formule volgt met een non-stop klok, is je tijd niet onbeperkt.
Het voltooien van specifieke taken zorgt ervoor dat de tijd vooruitgaat. Bijvoorbeeld, een taak om een vat te vernietigen...
Het vooruitspoelen van de tijd is niet iets om bang voor te zijn – het is immers soms noodzakelijk; sommige taken en activiteiten kunnen alleen 's nachts worden uitgevoerd, zoals een vampier, terwijl andere zich tot de ochtend moeten uitstrekken, zoals een mens – maar dit zorgde ervoor dat ik automatisch faalde bij een van de taken op het laatste moment.
Ik had niet genoeg tijd meer om de missie af te ronden voordat een verplichte gebeurtenis in het verhaal plaatsvond. Ik ben benieuwd of je in de volledige game je tijd kunt "verspillen" en daardoor belangrijke missies kunt missen.
Mijn eerste indrukken van The Blood of Dawnwalker
The Blood of Dawnwalker gaf me precies het gevoel waar ik altijd naar verlang na een hands-on sessie. Ik begon nieuwsgierig, maar ook enigszins sceptisch, en verliet het spel volledig getransformeerd – en een beetje teleurgesteld dat ik Coens avontuur pas kan voortzetten wanneer de game begin september uitkomt.
De basis -RPG- mechanieken voelen erg vertrouwd aan, maar het meer genuanceerde vechtsysteem maakte de confrontaties plezierig, en het dag-nachtsysteem, gebaseerd op een naderende deadline, zorgde ervoor dat beslissingen over de volgende zet verrassend veel gewicht in de schaal legden.
Na met enkele leden van het Rebel Wolves-team te hebben gesproken, bevestigden zij dat "keuzes" een belangrijke rol zullen spelen in The Blood of Dawnwalker. Ik ben dan ook erg benieuwd welke moeilijke beslissingen de speler te wachten staan tijdens het doorlopen van het hoofdverhaal.
De concurrentie om mijn speeltijd dit najaar zal hevig zijn. Maar na vier uur The Blood of Dawnwalker te hebben gespeeld, ben ik ontzettend benieuwd naar de Plus-versie en ik weet nu al dat ik later dit jaar tientallen uren zal besteden aan het ontdekken van alles wat de game te bieden heeft.
The Blood of Dawnwalker verschijnt op 3 september voor pc, PS5 en Xbox Series X/S. Blijf DzTecnium volgen voor een volledige recensie naarmate de releasedatum dichterbij komt.
Reacties zijn gesloten.