Waarom 2026 wel eens het beste jaar voor gaming zou kunnen worden: GTA VI even buiten beschouwing gelaten.

Het lijdt geen twijfel dat Grand Theft Auto VI de grootste game van 2026 zal zijn, en mogelijk de grootste entertainmentrelease van het hele jaar. Nu Rockstar de game eindelijk op 19 november uitbrengt , heeft de gamewereld jarenlang gewacht op de terugkeer van Vice City , en ik ben daarop geen uitzondering. Maar hoe meer games ik dit jaar heb gespeeld, en hoe meer ik kijk naar wat er nog komen gaat, hoe meer ik ervan overtuigd raak dat we 2026 vanuit een verkeerd perspectief bekijken.

Want het is niet GTA VI dat dit jaar uitzonderlijk maakt, maar alles wat eromheen gebeurt.

Dan komt Forza Horizon 6. Ik heb genoeg tijd met deze game doorgebracht om te weten dat de bewering "Ik rijd maar 20 minuten" een van de grootste leugens in de gamewereld is. De verplaatsing van de serie naar Japan biedt een fantastisch speelveld, en deze game heeft, net als andere openwereldgames , de kracht om zelfs iemand die normaal gesproken niet geïnteresseerd is in auto's, plotseling en intens geïnteresseerd te maken in de precieze kleur van de Nissan.

De game, die op 15 mei uitkwam, is nu al een van de meest ge anticipated racegames van het jaar en voegt zich bij de lijst met games die 2026 tot een uitzonderlijk jaar maken, zeker samen met andere games zoals het zeer verwachte Grand Theft Auto 6. Velen vragen zich af of dit de laatste game in de serie zal zijn. Van mijn mobiele apparaat tot mijn pc, ik heb enorm genoten van de game en speel hem nog steeds af en toe als ik even wil ontspannen na het werk.

Ik heb enorm genoten van LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight. Deze game lijkt misschien het type spel dat je makkelijk over het hoofd ziet tussen al die grote, cinematische titels, maar niets is minder waar. Het is charmant, grappig en ongelooflijk goed afgewerkt, en het herinnerde me eraan dat ik soms geen 70 uur durende openwereldgame nodig heb die me een zenuwinzinking bezorgt. Soms wil ik gewoon dat LEGO Batman iemand een klap geeft.

Kleinere speeltjes staan ​​niet langer in de schaduw.

Ik ben er steeds meer van overtuigd geraakt dat een van de redenen waarom dit jaar anders aanvoelt, is dat geweldige ervaringen niet langer beperkt zijn tot games met enorme budgetten.

Neem bijvoorbeeld Big Walk . Het is in essentie een coöperatief spel waarin je de wereld verkent, puzzels oplost en samen met vrienden complete chaos veroorzaakt. Dat is alles. Er is geen apocalyptische voorspelling. Geen oeroud kwaad. Geen held wiens ouders op tragische wijze om het leven komen in de openingsscène. En in zekere zin is die eenvoud precies het geheim van het succes.

Dan is er Cairn , een van de vreemdste games die ik dit jaar heb gespeeld, omdat het bergbeklimmen tot een werkelijk slopende ervaring maakt. Er zijn geen legers om te verslaan of steden om te redden. Er is alleen een gigantische rotsblok, een klimmer en het angstaanjagende besef dat één verkeerde beslissing alles kan laten instorten. De game is alom geprezen voor deze bewust methodische aanpak.

Voeg daar Mewgenics aan toe , en mijn argument wordt nóg vreemder. Het is in feite een tactische roguelike over katten met dubieuze genetische aanleg. Die zin zou genoeg moeten zijn om iedereen ervan te overtuigen dat de gamewereld in 2026 compleet van het pad is afgeweken. En eerlijk gezegd, ik vind het geweldig.

Het ironische is dat dit jaar het tempo er niet afneemt.

Dit is het gedeelte waardoor ik steeds weer naar de releasedatumkalender kijk en me afvraag wie dit allemaal heeft goedgekeurd.

Metal Gear Solid: Master Collection Vol. 2 verschijnt op 27 augustus en brengt Metal Gear Solid 4, Peace Walker en Ghost Babel naar moderne consoles . Het feit dat MGS4 eindelijk ontsnapt aan zijn PS3-gevangenis is al een grote gebeurtenis voor fans van de serie. Voor mij is dit een van die releases waarbij nostalgie en het behoud van de games op een betekenisvolle manier hand in hand gaan. Dan is er nog The Blood of Dawnwalker op 3 september. Ontwikkeld door Rebel Wolves, een voormalig medewerker van CD Projekt Red, is dit een duistere fantasy open-world RPG die zich afspeelt in het 14e-eeuwse Europa, waar de protagonist, Quinn, overdag mens is en 's nachts een vampier. Eerlijk gezegd, als een middeleeuwse vampier-RPG geen aandacht krijgt, waar zijn we dan mee bezig?

Een paar weken later, op 15 september, verschijnt Marvel's Wolverine. Ik was er al in geïnteresseerd omdat Insomniac de Wolverine-game ontwikkelt, maar recente previews hebben mijn enthousiasme aanzienlijk vergroot. De gevechten lijken zwaarder en brutaler dan in de Spider-Man-games, en als je op zoek bent naar een donkerdere omgeving, kun je Control Resonant op 24 september spelen. Remedy staat bekend om games met een surrealistische sfeer en geavanceerde physics, dus ik verwacht dat dit wederom een ​​technisch en visueel meesterwerk wordt.

Dan is er Gears of War: E-Day, dat op 6 oktober uitkomt. Ik heb de multiplayer-gameplay gezien en de graphics zien er zo bruut uit als een Gears-game hoort te zijn. De studio zegt dat ze de dekking, beweging en sandbox-gevechtssystemen volledig opnieuw hebben opgebouwd, terwijl de kenmerkende identiteit van de serie behouden is gebleven. Dat is precies wat ik van een Gears-game verwacht. En als je daar niet zo enthousiast over bent, maar wel een shooter wilt spelen , dan is er Call of Duty: Modern Warfare 4, die op 23 oktober verschijnt. De campagne speelt zich af in een donkerdere setting rond een conflict op het Koreaanse schiereiland, terwijl het multiplayer-systeem en de Warzone-omgeving naar verwachting opnieuw een aanzienlijk deel van de vrije tijd van spelers zullen opslokken. Of je nu van COD houdt of niet, het blijft niet voor niets een van de grootste spelers in de gamewereld .

Maar de game die mijn interesse in oktober het meest wekte, was Phantom Blade Zero. Ik heb de nieuwste gameplaybeelden bekeken en eerlijk gezegd ziet het er fantastisch uit. De gevechten zijn ongelooflijk snel, het bewegingsontwerp is waanzinnig en de hele game voelt aan als een kruising tussen een speelbare Hongkongse actiefilm en een surrealistische wuxia-droom.

De game draait om Soul, een krijger die nog maar 66 dagen te leven heeft, wat me een beetje aan Sifu doet denken, maar het behandelt het concept van levensduur op een andere manier. De game verschijnt op 29 oktober voor PlayStation 5. Ik kan echt niet wachten om het te spelen.

Vervolgens betreedt Rockstar de arena.

Dit brengt ons terug bij Grand Theft Auto VI.

November is opvallend leeg wat betreft de releasedatum, en dat is waarschijnlijk geen toeval. Rockstar heeft de game op 19 november uitgebracht, en ik kan me niet voorstellen dat veel uitgevers de aandacht op zich willen vestigen. Eerlijk gezegd verwacht ik dat GTA VI geweldig zal zijn. Ik verwacht ook dat het alle gesprekken zal domineren.

Maar het interessante is: het hoeft niet de last van het hele jaar te dragen. Tegen 19 november hebben gamers al genoten van titels als Resident Evil Requiem, PRAGMATA, Forza Horizon 6, 007 First Light, Cairn, Big Walk, Mewgenics, Black Flag Resynced, Wolverine, Dawnwalker, Gears of War: E-Day, Phantom Blade Zero, Control Resonant en nog veel meer die ik misschien vergeten ben. En dan hebben we het nog niet eens over andere genres, indie games en de onvermijdelijke verrassingen die tussen nu en december zullen verschijnen.

Meer games, minder behoefte aan upgrades.

Een van de dingen die ik echt leuk vond aan 2026 is dat geen enkel platform al het plezier monopoliseert. PlayStation heeft Wolverine en Phantom Blade Zero, Xbox heeft Gears of War: E-Day, pc krijgt bijna alles plus de dagelijkse indie-chaos, en de Switch 2 bouwt een verrassend sterke eigen bibliotheek op met games als Resident Evil Requiem, PRAGMATA, 007 First Light en LEGO Batman. Zelfs Nintendo Switch Sports Resort komt later dit jaar uit met 12 sporten die je met bewegingsbesturing kunt spelen, wat betekent dat de kans groot is dat ik het uiteindelijk tegen mijn zin moet spelen op een familiebijeenkomst. Nintendo heeft hier een talent voor.

De ironie is dat, terwijl games constant verbeteren, mijn budget voor pc-upgrades dat zeker niet doet. De prijzen van grafische kaarten (GPU's) stijgen opnieuw, terwijl de kosten van RAM en SSD's de consument geen goed doen. Als iemand die onredelijk veel tijd besteedt aan het testen van gaminghardware, wordt één ding steeds belangrijker: goede prestatieoptimalisatie . Een geweldige game is geweldig, maar niet als die een grafische kaart vereist die meer kost dan alle andere componenten in mijn pc bij elkaar.

Dit is een van de meest bemoedigende dingen die ik dit jaar heb gezien. Ik ga hier geen zoveelste klaagzang over "slechte UE5" van maken, want dat is een grove simplificatie, maar sommige van de beste games van het jaar hebben laten zien wat er mogelijk is wanneer ontwikkelaars hun technologie tot het uiterste drijven. Games zoals Resident Evil Requiem en PRAGMATA zagen er fantastisch uit, zonder dat prestaties een optionele functie waren. In een jaar waarin hardware-upgrades steeds moeilijker te verkrijgen zijn, is het misschien wel een van de beste trends ooit dat ontwikkelaars spelers tegemoetkomen.

De onzekerheid rondom de wedstrijd van het jaar maakt 2026 juist zo bijzonder!

Nu de Game Awards-ceremonie op 10 december nadert, heb ik, ongebruikelijk genoeg, geen idee wie de grote winnaars zullen zijn. Normaal gesproken is de shortlist rond deze tijd van het jaar vrij duidelijk. Maar dit keer maken games als Resident Evil Requiem, PRAGMATA, Forza Horizon 6, Dawnwalker, Wolverine, Control Resonant en Phantom Blade Zero allemaal een goede kans, afhankelijk van hoe de rest van het jaar verloopt. En dan is er nog GTA VI, die in november op de loer ligt als de laatste eindbaas die niemand wil tegenkomen.

GTA VI is misschien wel de grootste game van 2026, maar het is niet per se de enige reden waarom 2026 een fantastisch jaar gaat worden.

Dit is, meer dan wat ook, wat dit jaar zo speciaal voor me maakte. Ik werd verrast door games waarvan ik nooit had verwacht dat ik ze interessant zou vinden, games die hele avonden in beslag namen, en ik vond zoveel geweldige titels op mijn lijst met uitgestelde games dat het concept van vrije tijd steeds theoretischer leek. Ik betrapte mezelf er zelfs op dat ik hardwaretests uitstelde om een ​​"extra uurtje" vrij te maken om te gamen. En met nog maanden te gaan, zie ik deze gekte eerlijk gezegd niet snel afnemen. Ongeacht welke Game of the Year wint, weet ik nu al wat ik me van 2026 zal herinneren: ik heb nooit een tekort aan games gehad die ik wilde spelen. En als gamer is dat misschien wel het beste probleem dat je kunt hebben.