De gameplay van Doom: The Dark Ages zal je versteld doen staan.

De regisseurs van Doom, Marty Stratton en Hugo Martin, zitten tegenover me in de hel. Nou ja, technisch gezien is het een kamer ingericht in de stijl van Doom: The Dark Ages , de langverwachte first-person shooter van id Software die op 15 mei uitkomt, maar het zou net zo goed de hel kunnen zijn. Een griezelige rode gloed vult de ruimte, rookpluimen stijgen op uit wat lijkt op een kloof die naar donkere, met demonen gevulde diepten leidt, en een middeleeuwse replica van de iconische Doomslayer-helm staat op een nabijgelegen pilaar.

Maar het meest intrigerende element in deze duivelse ruimte is een enorm, gekarteld schild dat tussen ons drieën ligt terwijl we praten na mijn uitgebreide Doom: The Dark Ages -speelsessie . Dit schild symboliseert d Software's wens om de Doom-serie radicaal te veranderen – niet alleen qua gameplay, die totaal anders is dan de laatste twee Doom-games, maar ook qua verhaalstijl.

Geen zorgen, Doom-fans. The Dark Ages ziet er nog steeds uit als een echte Doom-game en voelt ook zo aan.

Ik ben jouw schild

Doom: The Dark Ages lijkt op de twee eerdere releases van id Software: de remaster uit 2016 en Doom: Eternal uit 2020 , maar met leuke aanpassingen en toevoegingen die je een compleet nieuw arsenaal aan wapens en upgrades geven om in je vrije tijd te gebruiken. De kettingzaag is het pronkstuk.

Dit wapen staat bekend als de Shield Chainsaw. Het beschermt en valt tegelijkertijd aan en verandert de gameplay van Doom radicaal. Na een aantal uur spelen is het schild mijn nieuwe favoriete speeltje geworden. Het is een soort dodelijke knuffelbeer die mij beschermt tegen alle enge monsters. Ik was benieuwd naar het idee van het team om een ​​compleet ander Doom-wapen aan het gevecht toe te voegen.

“Dat was het doel”, vertelt Martin aan Digital Trends. "Innoveer zoveel mogelijk. Maar er is een dunne lijn. Je wilt nog steeds dat het voelt als een Doom-game."

Dit is wat er werkelijk gebeurt. Het schild beschermt je niet voor eeuwig. Er zit een blokmeter in die leeg raakt en die je moet aanvallen om hem weer op te laden. De traditie van Doom om spelers in een enorm vuurgevecht te drijven, blijft dus intact. Je kunt de Shield Saw ook gebruiken om Hell Surge-projectielen te blokkeren en af ​​te weren, hem naar moeilijk bereikbare plekken gooien om deuren te openen of puzzels op te lossen en, nog belangrijker, hem naar superhete schilden gooien (aangegeven met een oranje gloed) en ze met een bevredigend geluid van metaalbotsingen omverwerpen.

Kortom, het is een ongekend genot.

Het is alsof je aan een spinnenweb slingert...

Martin zegt dat het team inspiratie heeft gehaald uit het originele Doom en de realistische 3D-schietstijl, die ze vervolgens combineerden met de middeleeuwse en Oudgriekse sfeer van The Dark Ages . "Toen Leonidas in 300 door het legioen brak met zijn schild, Spartaanse zwaard en speer, wilden we echt dat de speler dat gevoel ervoer," zegt Martin .

Het eerste deel van mijn hands-on ervaring is een traditionele Doom-ervaring: een lineaire, verkenbare ruimte vol demonen, met een paar verborgen gebieden waarin verzamelobjecten of levenssymbolen (die je een extra leven geven na je dood) verborgen zitten. Deze kun je alleen bereiken nadat je een sleutelkaart hebt gevonden of een puzzel hebt opgelost. Al snel valt er een voorraad voor me op de grond, en er komt een angstaanjagend uitziende handschoen voor gevechten van dichtbij tevoorschijn. Als je een vijand hard raakt met de handschoen (die drie ladingen heeft voordat hij moet afkoelen), laat hij munitie vallen. Je kunt hem dus het beste gebruiken om hordes slechteriken aan te vallen en met ze te gaan slaan.

"Je lost problemen op met je schild, je pakt dingen met je vuisten en je verwondt dingen met je wapens", zegt Martin eenvoudig.

Demonen en draken

Als je ooit Doom hebt gespeeld en dacht: "Dit is een leuk spel, maar het zou nog leuker zijn als je een Atlan-robot zou besturen en als Kaiju zou vechten tegen een demonische Titan en daarna op de rug van een gigantische draak zou springen en ten strijde zou trekken", dan heb je geluk. Van de vier levels die ik speelde tijdens mijn hands-on ervaring, waren er twee gewijd aan nieuwe manieren om chaos te zaaien in Doom: in een gigantisch robotpak dat alles op je pad vernietigt en op de rug van een enorme gepantserde draak.

Martin is erg enthousiast over de robot en vertelde me dat hij zoiets al voor Doom wilde sinds hij 13 was. Ik heb maar een klein deel van het volledige level gespeeld, waarin ik me een weg moest banen door een belegerde stad om vijandelijke ontmoetingen te bereiken. Tijdens die ontmoetingen kon Atlan aanvallen ontwijken, een enorm wapen afvuren of monsters herhaaldelijk slaan als een gigantische robot. Het is eenvoudig, bevredigend en heerlijk dwaas.

De Dragon heeft een eleganter ontwerp, waarmee je snel en soepel kunt opstijgen en dalen met een druk op de knop terwijl je door een enorme grot vliegt. De stabilisatiefunctie, waarmee je rond een doelwit kunt draaien terwijl je een automatisch kanon afvuurt, vond ik echter plakkerig en onhandig. Maar vliegen op de rug van een enorme draak in een middeleeuws harnas is net zo leuk en opwindend als het klinkt. Het is een welkome afwisseling van al het scheuren en snijden.

Dit is opzettelijk. De Atlan- en Dragon-levels, waarvan Stratton me vertelde dat er meerdere zijn, zijn ontworpen als "een fijne, verfrissende onderbreking" die aanvoelt als "echt geweldige momenten" in het spel. The Dark Ages lijkt erop gericht Doom naar een hoger niveau te tillen en een al succesvolle formule te verbeteren.

"Je hebt een bepaalde hoeveelheid middelen, tijd en geld die je in iets kunt investeren, dus een paar vroege beslissingen zorgden ervoor dat Hugo [Martin] zijn 13 jaar oude droom kon vervullen en een robot naar Doom kon brengen", zegt Stratton, terwijl Martin naast hem lacht. "Ik denk dat het de juiste beslissing was. Dit waren echt een paar geweldige momenten tijdens de wedstrijd."

De nieuwe gameplay-elementen, gecombineerd met de volledig geanimeerde filmische scènes, maken het spel gewoonweg fantastisch.