Wat is een Automated Market Maker (AMM) in de wereld van de cryptohandel?

Bij de meeste cryptovalutahandel op beurzen heb je een derde partij nodig om de transactie te voltooien – iemand die bereid is te verkopen wat je wilt kopen tegen een overeengekomen prijs. Een geautomatiseerde market maker (AMM), of kortweg AMM in de cryptowereld, maakt deze vereiste overbodig. In plaats van kopers en verkopers aan elkaar te koppelen, kun je rechtstreeks handelen met een pool van tokens die in een smart contract worden beheerd. Je verstuurt één token en ontvangt een ander, waarna het contract de prijs automatisch aanpast op basis van het resterende aantal tokens in de pool.

Dit ontwerp maakt handel mogelijk, zelfs in tokens die mogelijk geen professionele market maker aantrekken of niet genoeg kopers en verkopers hebben om een ​​actief orderboek te onderhouden. Het stelt gewone gebruikers ook in staat om hun eigen tokens in deze pools te storten en een deel van de transactiekosten te verdienen. Storten in een pool brengt echter reële risico's met zich mee die termen als 'negatief rendement' vaak verhullen – risico's die van invloed zijn op het bedrag dat u terugkrijgt bij opname.

Deze gids legt van A tot Z uit hoe geautomatiseerde market makers (AMM's) werken, waartoe liquiditeitsverschaffers zich daadwerkelijk verbinden en waar u op moet letten voordat u een swap uitvoert of een storting doet.

• Wat is het: Een geautomatiseerde market maker (AMM) is een infrastructuur voor slimme contracten waarmee gebruikers cryptovaluta kunnen ruilen voor gebundelde liquiditeit in plaats van orders te matchen.
• Mijn naam is: Het maakt handel op de blockchain mogelijk zonder de noodzaak van een centraal orderboek, een market maker-desk of een accountgebaseerd handelsplatform.
• Belangrijkste risico's of beperkingen: Geautomatiseerde market makers (AMM's) kunnen handelaren en liquiditeitsverschaffers blootstellen aan slippage, tijdelijk verlies, MEV, nep-tokens, goedkeuringsrisico's en het falen van smart contracts.

Een geautomatiseerde market maker (AMM) is een gedecentraliseerd handelsmechanisme dat gebruikmaakt van liquiditeitspools en een prijsformule om automatisch tokenprijzen te bepalen. Dit systeem vereist geen menselijke market maker of handelsspecialist; in plaats daarvan bestaat het uit code die activa beheert en de prijzen aanpast wanneer gebruikers in die activa handelen.

De eenvoudigste AMM-pool bevat twee tokens, zoals ETH en USDC. Een handelaar stuurt één token naar de pool en ontvangt de andere terug. Het smart contract herberekent de wisselkoers na elke transactie, omdat de reserves zijn veranderd.

Drie groepen werken samen met elk AMM-complex, waarbij elke groep een andere rol speelt:

• handelarenZe gebruiken aggregatie om het ene symbool door het andere te vervangen. Ze zijn geïnteresseerd in prijs, prijsverschuiving en kosten.
• LiquiditeitsverschaffersZe storten tokenparen in de pool en verdienen een deel van de transactiekosten. Ze wegen de inkomsten uit transactiekosten af ​​tegen het risico dat verbonden is aan het aanhouden van de tokens in de pool.
• De scheidsrechtersZe handelen tegen de pool wanneer de prijs ervan afwijkt van de prijzen op andere markten. Ze zorgen ervoor dat de prijzen van de pool ongeveer in lijn blijven met de rest van de markt.

Alle drie de rollen zijn afhankelijk van dezelfde pool. Traders hebben voldoende diepte nodig, zodat grote swaps de prijs niet te ver opdrijven. Liquiditeitsverschaffers hebben voldoende handelsvolume nodig om de kosten de risico's te laten rechtvaardigen. Arbitrageurs moeten prijsverschillen dichten. Wanneer één pool ontbreekt, heeft dat direct gevolgen voor de andere pools; een pool zonder arbitrageactiviteit kan urenlang stagneren, en een pool met onvoldoende liquiditeit maakt elke transactie duur.

Bij traditionele beurzen gaat een transactie alleen door als er een andere partij is die bereid is het bod te evenaren. Kopers plaatsen biedingen, verkopers plaatsen vraagprijzen en matching engines koppelen passende orders aan elkaar. Als er geen verkoper is tegen de door u gewenste prijs, moet u wachten of uw order aanpassen.

Geautomatiseerde market makers (AMM's) maken deze afhankelijkheid overbodig. Uw beurs haalt tokens rechtstreeks uit een liquiditeitspool en voegt de door u ingevoerde token toe aan dezelfde pool. De prijs wordt automatisch aangepast. Er is geen online verkoper nodig en er zijn geen matching engines.

Op gecentraliseerde beurzen kan een token met weinig handelsinteresse grote spreads hebben of helemaal geen actieve markt. Met een geautomatiseerde market maker (AMM) kan iedereen een pool creëren voor elk willekeurig paar tokens, waardoor handel mogelijk is, zelfs voor activa die normaal gesproken nooit een dedicated market maker zouden aantrekken. Deze gemakkelijke toegang is een feit, maar er is een keerzijde: pools met een lage liquiditeit zijn gemakkelijk te manipuleren en het handelen in grote volumes is kostbaar, wat potentieel tot verliezen kan leiden.

Geautomatiseerde market makers (AMM's) vormen de basis van de meeste gedecentraliseerde exchanges (DEX'en), omdat slimme contracten de saldi van de pools op een transparante manier on-chain kunnen beheren. Een gecentraliseerde exchange bewaart uw fondsen en matcht orders intern. Transacties in een AMM daarentegen worden afgewikkeld via transacties die door de wallet worden ondertekend. Dit betekent dat u de controle over uw fondsen behoudt tot het moment van ondertekening.

Dit onderscheidt geautomatiseerde market makers (AMM's) ook van professionele market making-bedrijven. Waar laatstgenoemde bied- en vraagprijzen bepalen met behulp van kapitaal en handelssystemen, bepalen AMM's de prijzen vanuit poolreserves met behulp van code, hoewel bedrijven en robots nog steeds liquiditeit of arbitrage in die pools kunnen bieden.

Elke geautomatiseerde market maker (AMM) met een vast product heeft een regel nodig om te bepalen hoeveel token B je ontvangt wanneer je token A stort. Zonder deze regel zou de pool de prijs niet kunnen bepalen – en zou iemand potentieel alle tokens van een bepaald activum kunnen opnemen door een kleine hoeveelheid van een ander activum te storten. De formule x * y = k is deze fundamentele regel.

Deze formule zorgt ervoor dat het product van de twee tokenreserves constant blijft voordat kosten en afronding worden toegepast. Als de ene reserve toeneemt doordat een handelaar die token stort, moet de andere reserve afnemen omdat de handelaar die token ontvangt. Het product blijft hetzelfde, wat betekent dat de prijs zich automatisch aanpast bij elke transactie. Dit mechanisme is essentieel voor de werking van liquiditeitspools, die vaak onderdeel uitmaken van yield farming-strategieën.

Om dit concept beter te begrijpen, nemen we een concreet voorbeeld. Stel je een pool voor met 10 ETH en 20,000 USDC. De impliciete prijs is hier ongeveer 2,000 USDC per ETH. Het product van de reserves is 200,000 (10 x 20,000 = 200,000).

Een handelaar koopt nu 1 ETH met USDC. Hij stuurt USDC naar de pool en ontvangt ETH terug. Na de transactie bevat de pool minder ETH en meer USDC. Het product moet ongeveer 200,000 blijven, dus de nieuwe reserves stabiliseren zich op ongeveer 9 ETH en 22,222 USDC. De prijs van de volgende ETH wordt hoger omdat er nu minder beschikbaar is in de pool.

De volgorde die bij elke swap-bewerking wordt gevolgd:

• De handelaar stuurt de code A naar de pool.
• De assembler stuurt de code B naar buiten.
• De vereniging herberekent de reserveverhouding.
• De nieuwe prijs weerspiegelt het nieuwe evenwicht.

Slippage is het verschil tussen de prijs die wordt weergegeven bij het bekijken van een swap en de prijs die u daadwerkelijk ontvangt wanneer de swap wordt uitgevoerd. Een deel van de slippage wordt veroorzaakt door uw eigen handelsvolume – grotere swaps zorgen voor meer beweging in de pool. De resterende slippage kan afkomstig zijn van andere transacties die vóór de uwe plaatsvinden terwijl deze in de mempool (de lijst met transacties die nog moeten worden toegevoegd aan de blockchain) in de wacht staan.

Niet alle geautomatiseerde market makers (AMM's) gebruiken de pure formule x * y = k. Stabiele swap pools zijn ontworpen voor activa die tegen zeer nauwe prijzen verhandeld moeten worden, zoals USDC en USDT. Deze pools maken grotere swaps mogelijk met minder prijsbewegingen, zolang beide activa hun koppeling behouden. Als een van de activa zijn koppeling verliest, kan dezelfde pool eenrichtingsverkeer worden, waardoor trage gebruikers met het zwakkere actief komen te zitten. Dit kan leiden tot verliezen in cryptovaluta en maakt kapitaalbehoud cruciaal.

Liquiditeitsverschaffers leveren de activa die geautomatiseerde market maker (AMM)-platforms bruikbaar maken. Zonder hen zou er geen liquiditeitspool zijn en zouden handelaren niets hebben om tegen te handelen.

In een liquiditeitspool met twee tokens stort de aanbieder beide activa in een vaste verhouding – doorgaans 50/50 in waarde op het moment van storting. In ruil daarvoor ontvangt de aanbieder een registratie van zijn inzet, die soms een LP-token of een positie met een gedefinieerd prijsbereik kan zijn, afhankelijk van het ontwerp van de pool. Deze inzet geeft de aanbieder recht op een percentage van alle swapkosten die door de pool worden geïnd, bovenop zijn oorspronkelijke storting bij opname.

Dit is geen spaarrekening. AMM-platforms vallen onder de bredere sector van gedecentraliseerde financiën ( DeFi ), omdat ze handel, bewaring, incentives en de afwikkeling van slimme contracten combineren in één systeem. De liquiditeitsverschaffer leent niet aan één enkele lener met een vast terugbetalingsschema, maar stelt kapitaal beschikbaar aan elke handelaar die gebruikmaakt van de pool, op elk moment en in elk bedrag, totdat deze het opneemt.

Er gebeuren drie dingen tegelijk met het liquiditeitscentrum, en deze dingen kunnen elkaar tegenwerken:

• Accumuleren Aandeel in de kosten van swaps In verhouding tot het aandeel van de leverancier in het complex.
• verandering Symboolmix Naarmate er transacties plaatsvinden, zal een pool die ETH blijft verkopen uiteindelijk minder ETH en meer van de andere valuta bezitten. De positie van de aanbieder volgt deze verschuiving automatisch.
• Het kan voltooid worden stimulansen Ofwel zijn emissies inbegrepen in de kosten, maar deze kunnen zonder voorafgaande kennisgeving wijzigen of vervallen.

Simpel gezegd kun je het zo zien: je stort een gelijk bedrag van twee tokens. Terwijl je in de pool zit, wisselen handelaren constant cryptovaluta uit . De pool verkoopt de tokens die worden gekocht en koopt de tokens die worden verkocht. Jouw aandeel in de pool weerspiegelt dit voortdurende evenwicht, niet de koers op het moment van je storting.

Wat er gebeurt bij een opname is voor veel aanbieders een verrassing. Je ontvangt niet precies dezelfde tokens als waarmee je hebt gestort. In plaats daarvan ontvang je jouw aandeel in de pool, wat een andere mix en een andere totale waarde kan hebben dan je oorspronkelijke storting. Dit aandeel omvat verdiende transactiekosten, maar ook eventuele opgebouwde tijdelijke verliezen. In de volgende sectie wordt dit in detail uitgelegd.

Niet-permanent verlies is het belangrijkste concept voor iedereen die nadenkt over cashflow. De naam is misleidend; het woord 'niet-permanent' suggereert dat het na verloop van tijd verdwijnt, maar het wordt permanent zodra je je geld opneemt.

Zo werkt het: wanneer u geld stort in een liquiditeitspool, levert u twee cryptovaluta van gelijke waarde. De pool gebruikt de formule x * y = k om de prijs van transacties tussen deze twee cryptovaluta te bepalen. Als een van de cryptovaluta significant stijgt op de externe markten, kopen arbitrageurs die cryptovaluta uit uw pool (omdat deze nu goedkoop is) en verkopen deze elders. De pool verliest de cryptovaluta die beter presteerde en wint winst door de cryptovaluta die minder goed presteerde. Uw aandeel in de pool volgt deze verschuiving.

Een praktisch voorbeeld met benaderende cijfers:

Ik heb $1,000 aan ETH (0.5 ETH tegen een koers van $2,000) en $1,000 aan USDC in een pool gestort. Totaal gestort: ​​$2,000.

De prijs van ETH verdubbelde naar $4,000. Arbitrageurs handelden tegen de pool totdat de prijs overeenkwam met die van de pool. Na de arbitrage werd de pool opnieuw in balans gebracht. Je bezit nu ongeveer 0.354 ETH en $1,414 USDC, voor een totaal van ongeveer $2,828.

Als je simpelweg 0.5 ETH en $1,000 USDC buiten de pool had gehouden, had je $2,000 + $1,000 = $3,000 gehad.

Het verschil, $3,000 versus $2,828, is uw tijdelijk verlies. U heeft winst gemaakt ten opzichte van uw initiële storting van $2,000, maar u heeft minder verdiend dan wanneer u het geld had aangehouden. De inkomsten uit transactiekosten voor swaps kunnen dit verschil (gedeeltelijk) compenseren, afhankelijk van de activiteit van de pool, maar bij een volatiel valutapaar met een laag handelsvolume gebeurt dit vaak niet.

Het verlies neemt toe naarmate het prijsverschil tussen de twee valuta's groter wordt. Stabiele valutaparen (USDC/USDT) kennen minimale tijdelijke verliezen omdat de prijzen zelden uiteenlopen. ETH/USDC-paren kennen grotere verliezen. Een nieuwe munt die gekoppeld is aan ETH kan een aanzienlijk tijdelijk verlies lijden als de nieuwe munt tien keer zo veel waard wordt of crasht.

Een geautomatiseerde market maker (AMM) pool opereert volledig onafhankelijk van externe markten; deze pool ziet alleen zijn eigen reserves en is niet direct gecorreleerd met prijzen op andere beurzen. Als de prijs van ETH met 5% stijgt op een gecentraliseerde beurs terwijl de pool inactief blijft, blijft de pool de oude prijs weergeven totdat iemand ertegen handelt.

Deze kloof is precies wat arbitrageurs proberen te overbruggen. Ze kopen de ondergewaardeerde token uit de pool en verkopen deze elders totdat het prijsverschil zo klein wordt dat de transactiekosten en -vergoedingen niet meer gerechtvaardigd zijn. Hierdoor blijven de AMM-prijzen doorgaans dicht bij de prijzen op de bredere markt, zolang de arbitrageactiviteit frequent genoeg is om deze afstemming te handhaven.

Arbitrage is voordelig voor handelaren die instappen na een prijsbeweging, omdat oudere prijzen snel worden gecorrigeerd. Het kan echter nadelig zijn voor liquiditeitsverschaffers (LP's), omdat arbitrageurs waarde uit de pool halen telkens wanneer de prijs buiten de pool als eerste beweegt. Wanneer een arbitrageur een oudere poolprijs corrigeert, koopt hij in feite tegen een lagere prijs van de LP's.

Spot AMM-prijzen brengen ook een orakelrisico met zich mee. De prijs van de pool kan kortstondig gemanipuleerd worden als de pool klein is en een aanvaller voldoende volume kan verhandelen. Tijdgewogen gemiddelde prijzen (TWAP) verminderen dit risico door te middelen over een bepaalde periode in plaats van op een enkel moment, maar ze lossen het probleem niet volledig op.

Het MEV-concept voegt een extra laag complexiteit toe, die in het volgende hoofdstuk aan bod komt.

Een sandwichaanval is een specifiek type MEV-aanval (Maximum Extractable Value) – een categorie technieken waarbij bots het tijdsverschil tussen het moment dat een transactie wordt verzonden en het moment dat deze op de blockchain wordt bevestigd, misbruiken.

Zo werkt een sandwichaanval in de praktijk. Wanneer je een swapverzoek indient voor een grote hoeveelheid ETH, ziet een bot, voordat je transactie is bevestigd, deze transactie in de mempool staan ​​en voert snel twee acties uit: de bot koopt ETH vlak voor je transactie (waardoor de prijs stijgt) en verkoopt ETH direct nadat je transactie is bevestigd (waardoor de prijs weer daalt). Op deze manier koop jij tegen een lagere prijs en profiteert de bot van het prijsverschil.

De term 'sandwich' verwijst naar het feit dat uw transactie ingeklemd zit tussen het koop- en verkoopproces dat door de robot wordt uitgevoerd.

Dit is niet zomaar een theoretisch risico; het is een routinegebeurtenis op blockchains met veel verkeer en heeft een aanzienlijke impact op elke swap die de pool verplaatst. Veel DEX-routers bieden nu ingebouwde bescherming tegen MEV, waarbij transacties via privékanalen worden geleid in plaats van via de openbare mempool, waardoor de blootstelling aan sandwich-aanvallen wordt verminderd. Een strikte slippage-tolerantie helpt ook, omdat een bot geen winst kan maken met een sandwich-aanval op een swap die zou worden afgewezen als de prijs met meer dan 0.5% beweegt.

Kleine pools zijn kwetsbaarder omdat kleinere hoeveelheden kapitaal de prijs al voldoende kunnen beïnvloeden om sandwichaanvallen winstgevend te maken.

De risico's die verbonden zijn aan geautomatiseerde market makers (AMM's) zijn verdeeld over handelaren en liquiditeitsverschaffers, hoewel sommige risico's voor beide gelden. Inzicht in de risico's die op elke rol van toepassing zijn, helpt bij het nemen van een weloverwogen beslissing over het al dan niet aangaan van een swap, het verstrekken van liquiditeit of het volledig vermijden van de pool.

Voor handelaren is slippage het grootste risico. De prijs die op het swap-scherm wordt weergegeven, is een schatting gebaseerd op de toestand van de pool op het moment van weergave. Tegen de tijd dat u uw transactie bevestigt, kan de pool alweer veranderd zijn. Dit verschil is groter in pools met een lage liquiditeit, volatiele activa en hoge handelsvolumes.

Voor liquiditeitsverschaffers is het belangrijkste risico het tijdelijke verlies, dat hierboven uitvoerig is besproken. Daarnaast omvat de volledige lijst met risico's de volgende twee categorieën:

• kan maken الانزلاق السعري De afweging is ongunstiger dan wat in de schermpreview te zien is.
• Het kan compenseren. Niet-permanent verlies De kosten worden volledig in rekening gebracht, vooral bij volatiele valutaparen.
• Aanvallen kunnen toenemen MEV و Sandwich-aanvallen Gebaseerd op de werkelijke kosten van de swap.
• beschouwd als Pools met lage liquiditeit Makkelijker te manipuleren en heeft een meer uitgesproken prijseffect per transactie.
• kan weergeven Code goedkeuringen Wallettegoeden lopen risico als de front-end wordt gehackt of als het contract frauduleus is.
• kan uitvoeren Fouten in slimme contracten Geld opnemen of bevriezen, zelfs in gecontroleerde protocollen.
• Je kunt vertrekken Depegs van stablecoins Liquiditeitsverschaffers (LP's) houden het zwakkere actief vast zonder duidelijke exitstrategie.
• Het kan worden gekopieerd. valse symbolen De symbolen van de werkelijke indicatoren verschijnen in de zoekresultaten of geaggregeerde lijsten.

Walletbeheer brengt al deze risico's met zich mee. Onbeperkte toegang tot tokens verlenen via een gecompromitteerde front-end is iets anders dan kiezen voor een pool met lage liquiditeit, maar beide kunnen tot verliezen leiden. Door de beste instellingen voor een gedecentraliseerde zelfbeheerde wallet te begrijpen en te selecteren voordat u verbinding maakt met een DEX, worden veel van deze risico's in één keer beperkt.

Het ontbreken van een geautomatiseerde market maker (AMM) maakt het niet nodig om het tokencontract, het pooladres, het koersverloop, het transactiekostenniveau en de slippagelimiet te verifiëren. Een bekende protocolnaam garandeert niet dat de front-end legitiem is, dat het token in de pool het echte token is, of dat de pool een aanzienlijke liquiditeitsdiepte heeft.

Voorbeelden van geautomatiseerde market makers (AMM's) in de cryptowereld variëren, van openbare liquiditeitspools op gedecentraliseerde beurzen (DEX'en) tot platforms die specifiek zijn voor bepaalde blockchains. In dit artikel bespreken we enkele van de meest prominente voorbeelden en wat ze onderscheidt.

Uniswap is de fundamentele standaard voor het ontwerp van geautomatiseerde market makers (AMM's). Het heeft het constant-productmodel populair gemaakt en geconcentreerde liquiditeit gangbaar gemaakt met de release van versie 3 (v3). De Uniswap-token (UNI) is een apart actief, los van het AMM-mechanisme zelf.

Curve richt zich op swaps tussen activa die naar verwachting tegen vrijwel identieke prijzen verhandeld zullen worden – met name stablecoins en wrapped versies van hetzelfde onderliggende actief. De stablecoin-swapformule maakt grote swaps met lage slippage tegen pariteit mogelijk. Wanneer een stablecoin in de Curve-pool zijn koppeling verliest, kan de pool snel uit balans raken.

Balancer breidt het concept van een pool uit met gewogen mandjes, waarbij activa niet per se in een 50/50-verhouding hoeven te zitten. Een pool kan ETH, WBTC en USDC in ongelijke verhoudingen bevatten, waardoor de prijsimpact op verschillende handelstrends verandert.

Raydium is een geautomatiseerde market maker (AMM) en gedecentraliseerde beurs (DEX) gebouwd op Solana, met liquiditeitspools die zowel een constant-product- als een geconcentreerd-liquiditeitsmodel hanteren. De CPMM-pools gebruiken het klassieke x*y=k-model. CLMM-pools ondersteunen aangepaste prijsbereiken. Bij gebruik van een Raydium-pool is het raadzaam om eerst het type ontwerp te controleren, aangezien het risicoprofiel varieert. DzTecnium volgt de Raydium-token (RAY) los van het protocol.

SpiritSwap is een gedecentraliseerde beurs (DEX) op Fantom, gebouwd volgens een AMM-model met vaste producten, vergelijkbaar met Uniswap , waarbij transactiekosten worden verdeeld onder liquiditeitsverschaffers via handelsactiviteiten. Gebruikers moeten echter nog steeds de netwerkcondities, de pooldiepte en de tokencontracten van Fantom controleren voordat ze handelen of storten. De context van het SPIRIT-token staat los van het AMM-mechanisme.

PancakeSwap introduceerde AMM-handel op BNB Chain met een vertrouwd beurs- en poolmodel.

Bancor is een vroege referentie voor het ontwerp van AMM's en staat bekend om zijn experiment met eenzijdige deposito's en ingebouwde bescherming tegen tijdelijke verliezen – een aanpak die later op liquiditeits- en duurzaamheidsproblemen stuitte.

DODO maakt gebruik van een proactief market maker-model dat gebaseerd is op een extern prijsorakel in plaats van uitsluitend te vertrouwen op poolreserves. Dit verandert het prijsgedrag ten opzichte van vaste productontwerpen.

Voordat je een AMM (Automated Monitoring Machine) gebruikt, moeten er drie essentiële zaken geregeld zijn. Het negeren van een van deze drie leidt vaak tot vermijdbare problemen.

Een zelfbeheerde wallet. AMM's beheren geen rekeningen. U koppelt een wallet, ondertekent transacties en behoudt te allen tijde de controle over uw geld.

Het token dat u wilt omwisselen, plus de gasvergoeding. Elke transactie op de blockchain vereist een kleine vergoeding die betaald moet worden in tokens van het eigen netwerk, zoals ETH op Ethereum, SOL op Solana en BNB op BNB Chain. Als u alleen het token bezit dat u wilt omwisselen en geen gas-tokens meer heeft, mislukt de transactie. Zorg er daarom altijd voor dat u een kleine reserve aan tokens van het eigen netwerk heeft.

Het juiste contractadres voor een onbekend token is cruciaal. Valse tokens met identieke tickersymbolen komen vaak voor op AMM's. Iedereen kan de tokennaam en het symbool dat in de swap-interface wordt weergegeven kopiëren. Het contractadres kan echter niet worden vervalst. Controleer altijd het contractadres op de officiële website of in de documentatie van het project voordat u een swap uitvoert.

Zodra aan deze drie voorwaarden is voldaan, moeten de volgende controles worden uitgevoerd voordat een swapovereenkomst wordt ondertekend:

• Bevestiging van het tokencontract door een betrouwbare bron.
• Controleer de liquiditeit van de pool in verhouding tot uw handelsvolume. Een pool met een totale liquiditeit van $50,000 zal aanzienlijk bewegen bij een swap van $5,000.
• Bekijk het volledige proces en de verwachte resultaten voordat u akkoord gaat.
• Bepaal zorgvuldig de slippagetolerantie. Als deze te hoog is, kunnen robots er misbruik van maken. Als deze te laag is, kan uw transactie herhaaldelijk mislukken onder wisselende omstandigheden.
• Controleer de transactiekosten (gas costs) voordat u de transactie bevestigt, vooral op Ethereum tijdens drukke periodes.
• Vermijd onbeperkte tokengoedkeuringen, tenzij u begrijpt waar u mee akkoord gaat en het contract vertrouwt.
• Probeer bij onbekende symbolen eerst een kleine testwissel voordat je de volledige grootte gebruikt.
• Houd swapbeslissingen en liquiditeitsverschaffing gescheiden door middel van aparte risicobeoordelingen.