Wat moet er in ons menselijk blijven?
Met de snelle ontwikkeling van kunstmatige intelligentie rijst de vraag: wat maakt ons nu echt menselijk? Ontdek de essentiële menselijke eigenschappen zoals creativiteit, empathie en kritisch denken die we moeten behouden voor een betere toekomst.
De belangrijkste dingen die je moet weten
- Iedere maker moet zijn eigen beleid bepalen voor het gebruik van kunstmatige intelligentie, om ervoor te zorgen dat het het creatieve proces niet beïnvloedt of afbreuk doet aan wat hem uniek maakt, zoals Hank Green deed.
- Het gebruik van kunstmatige intelligentie roept serieuze ethische vragen op over het trainen van modellen op ongeautoriseerde, geaggregeerde data, en de impact van datacenters op het water- en elektriciteitsverbruik.
- Om authenticiteit en kritisch denken te behouden, moet kunstmatige intelligentie worden gebruikt om meerdere perspectieven te onderzoeken en te begrijpen, en niet om ideeën te genereren of persoonlijke meningen te bevestigen.

Wat moet menselijk blijven?
Een raamwerk voor makers dat verduidelijkt wanneer kunstmatige intelligentie ingezet moet worden en wanneer niet, met de focus op de fundamentele vraag: Wat verliezen we als een taak geautomatiseerd wordt? Het artikel bespreekt het argument van Hank Green en hoe het intensieve gebruik van kunstmatige intelligentie de grens tussen origineel denken en machinaal gegenereerde output kan doen vervagen.
Wat verlies ik als ik dit automatiseer met kunstmatige intelligentie?
De vraag die elke creatieveling zichzelf zou moeten stellen voordat hij of zij het werk automatiseert.
Toen ik sprak op de Open Sauce-conferentie, zat ik in een paneldiscussie en een van de vragen was: Wat automatiseer je met behulp van kunstmatige intelligentie? Wat is acceptabel om te automatiseren en wat niet?
Ik heb een lang betoog gehouden over hoe je jezelf, telkens wanneer je overweegt iets te automatiseren met kunstmatige intelligentie, één vraag moet stellen:
Wat heb ik te verliezen als ik dit voltooi?
Met Future Tools kan ik bijvoorbeeld het hele proces automatiseren. Ik kan een AI-gestuurde scraper gebruiken om het web te scannen, nieuw AI-nieuws te vinden en dit automatisch naar de site te slepen. Ik kan de site volledig automatiseren, zonder dat ik er zelf iets aan hoef te doen, en hem elke dag automatisch laten bijwerken met het nieuwste nieuws. Dit is vergelijkbaar met hoe ik de Cloud Agent heb gebouwd om mijn e-mail te beheren.
Maar wat verlies ik er eigenlijk mee?
Ik word niet langer op de hoogte gehouden van wat er gebeurt. Ik lees niet meer zelf dagelijks het nieuws. Ik verlies het directe toezicht. Ik verlies de mogelijkheid om nauwlettend te volgen wat er werkelijk aan de hand is.
Ik zou hetzelfde kunnen doen met YouTube-video's. Het zou niet moeilijk zijn om een geautomatiseerd systeem te maken dat elke ochtend het internet scant, naar nieuws zoekt, een script schrijft en dat naar mij stuurt. Ik zet het script in een teleprompter, lees het voor en de video wordt geproduceerd. Je zou ChatGPT kunnen instrueren om op deze manier diepgaand onderzoek te doen.
Maar dit ontneemt me de mogelijkheid om onderzoek te doen, te leren, in details te duiken en zelf te proberen te begrijpen wat er gebeurt.
Dit is de standaard waar ik steeds weer op terugval: Welk deel van mezelf zal verdwijnen als ik dit overgeef aan kunstmatige intelligentie?
Hoe meer ik kunstmatige intelligentie gebruik, hoe minder ik wil dat het voor mij denkt.
Ik maak bij softwareontwikkeling voornamelijk gebruik van kunstmatige intelligentie. Soms geef ik het een nog niet volledig uitgewerkt video-idee en vraag ik: "Ik heb een algemeen idee voor een video, maar het is nog niet helemaal concreet. Welke extra elementen kan ik toevoegen om het aantrekkelijker en completer te maken?"
Maar vreemd genoeg heb ik mijn brainstormsessies met kunstmatige intelligentie verminderd in vergelijking met vroeger.
Ik ben bang dat ik op een punt kom waarop mijn eigen gedachten ophouden te bestaan en worden vervangen door wat kunstmatige intelligentie in mijn hoofd implanteert. Hoe meer ik erop vertrouw om ideeën te genereren, argumenten te formuleren en woorden te kiezen, hoe moeilijker het wordt om onderscheid te maken tussen wat door AI wordt geproduceerd en wat mijn eigen gedachten zijn. Dit roept vragen op over ons vermogen om de inhoud van AI te herkennen.
De controverse rond Hank Green was niet in
Als je alle puzzelstukjes zelf in elkaar zet, kom je misschien in een van de uitersten terecht. Maar als kunstmatige intelligentie de wereld voortdurend voor je samenstelt, word je wellicht altijd naar datzelfde gematigde middengebied getrokken.
Dan is er nog het probleem van vleierij.
De meeste mensen benaderen kunstmatige intelligentie niet met de volgende woorden:
“Ik heb een idee. Geef me het sterkste tegenargument dat uitlegt waarom dit een slecht idee is.”
Als je het echt meent, wil je beide kanten van het verhaal horen. Maar de meeste mensen gebruiken kunstmatige intelligentie als een soort bevestigingsmachine:
“Verzeker me hiervan. Geef me het gevoel dat dit een goed idee is.”
Zo wil ik het niet gebruiken.
Iedere creatieveling moet zijn of haar eigen pad bepalen.
Ik denk niet dat er één mening is die voor iedereen geschikt is.
Hank was van mening dat elke maker een AI-beleid zou moeten hebben en dit in de videobeschrijvingen zou moeten vermelden: Dit is waarvoor ik AI wel en dit is waarvoor ik AI niet wil gebruiken. Als je mijn video's bekijkt, weet je wat je kunt verwachten.
Zijn eigen beleid hield onder meer in dat zijn teksten nooit door kunstmatige intelligentie geschreven zouden worden, en dat geen van de afbeeldingen of video's in zijn content door AI gegenereerd zouden worden.
Ik geloof dat ieder creatief persoon zijn of haar eigen pad moet bepalen.
Het komt allemaal neer op dezelfde vraag:
Als ik hier kunstmatige intelligentie inzet, wat heb ik dan te verliezen?
Waar ligt de grens waar je bereid bent iets op te geven aan automatisering, zonder dat dit je creatieve proces beïnvloedt of afbreuk doet aan wat jou uniek maakt?
Dit is belangrijk omdat ik er sterk van overtuigd ben dat YouTube-kanalen die puur informatieve content aanbieden zonder commentaar of een persoonlijke touch het moeilijk zullen hebben. Ik heb het niet per se over elk "anoniem" kanaal. Ik doel op openbare kanalen die je simpelweg "wat informatie" geven zonder enig echt menselijk element.
Mensen kunnen die informatie al verkrijgen via kunstmatige intelligentie.
Wat ze niet van kunstmatige intelligentie kunnen krijgen, ben jij.
Waar moet ik de scheidingslijn plaatsen?
Persoonlijk heb ik geen bezwaar tegen het gebruik van kunstmatige intelligentie voor onderzoek. En ik vind het geen probleem om het te vragen beide kanten van een kwestie te belichten.
Als ik nieuwsverslaggever ben, wil ik begrijpen wat voor- en tegenstanders te zeggen hebben. Dan kan ik mijn eigen mening vormen op basis van beide kanten. Soms ben ik het absoluut oneens met degenen die iets afkeuren. En soms ben ik het absoluut oneens met degenen die het goedkeuren. Mijn mening zal waarschijnlijk ergens op dat spectrum liggen, omdat ik beide kanten heb overwogen.
Ik wil niet zomaar een woordvoerder zijn voor grote bedrijven. Ik wil geen cheerleader zijn voor Google, OpenAI of Anthropic. Ik wil zeggen:
- Dit zijn de positieve punten.
- Dit zijn de nadelen.
- Dit is wat je moet weten.
Als ik begin te zeggen: "Google heeft dit gelanceerd. Is het niet geweldig? OpenAI heeft dit gelanceerd. Is het niet geweldig?", verlies ik het respect en vertrouwen van mensen. Ze zullen me gaan zien als onderdeel van een public relations-campagne, en dat is niet wat ik wil voor mijn kanaal.
Zou ik zelf naar Twitter kunnen gaan, alle argumenten van beide kanten lezen, alle relevante artikelen vinden en alles samenvoegen? Ja. Maar kunstmatige intelligentie kan die informatie veel sneller verzamelen.
Laten we eerlijk zijn: hoeveel van de content die ik op Twitter lees, is eigenlijk door kunstmatige intelligentie geschreven?
Ik zie voortdurend berichten – zelfs berichten die tegen AI zijn – waarvan ik kan zien dat ze geschreven zijn door een groot taalmodel (LLM). Dus zelfs als je andere bronnen dan ChatGPT raadpleegt, worden er waarschijnlijk nog steeds door AI gegenereerde reacties in je hoofd geïnjecteerd.
Daaruit ontsnappen is nu bijna onmogelijk.
Het belangrijkste is om een proces te hebben dat je vertrouwt. Voor mij is dat het gebruik van kunstmatige intelligentie om me te helpen beide kanten van het verhaal te bekijken, zonder dat het de uiteindelijke mening bepaalt.
Ik gebruik kunstmatige intelligentie ook liever niet om mijn eigen ideeën te bevestigen.
Ik wil niet de vraag stellen: "Ik heb een idee voor een softwarebedrijf. Moet ik ermee aan de slag?" Negen van de tien keer zal AI me vertellen dat ik een genie ben en dat ik het absoluut moet doen. Dat is wat AI doet, en ik denk niet dat het daarvoor geschikt is.
Ik bel liever even met een vriend, of met producer Dave, of met iemand anders uit mijn omgeving om het idee met echte mensen te testen.
Wat verlies ik door in plaats daarvan vragen aan een kunstmatige intelligentie te stellen?
De subtiele verschillen van een echte menselijke stem.
Mijn scheidslijn ziet er daarom als volgt uit:
Ik voel me op mijn gemak bij het gebruik van kunstmatige intelligentie voor:
- Ondersteuning bij softwareontwikkeling.
- Op zoek naar de sterkste argumenten van beide kanten.
- Sneller informatie verzamelen.
- Het ordenen van willekeurige ideeën in een logischer schema.
Ik wil niet dat kunstmatige intelligentie:
- Het genereert mijn meningen of standpunten.
- Hij schrijft mijn berichten in mijn plaats.
- Het laat me zien of mijn ideeën goed zijn.
- De onderdelen van mijn werk die me op de hoogte houden en dicht bij het onderwerp brengen, zijn volledig geautomatiseerd.
Ik wendde me tot kunstmatige intelligentie, stortte een heleboel ideeën uit en zei: "Maak een structuur voor deze video." In dit geval kreeg ik geen meningen, opmerkingen of perspectieven van de AI. Ik gaf het simpelweg mijn ideeën en vroeg het om ze te ordenen.
Ik zou een spraakmemo kunnen opnemen en zeggen:
“Dit zijn mijn gedachten. Verander mijn woorden niet. Verander niets aan de manier waarop ik iets zeg. Herschik ze alleen zodat ze een logischer verloop hebben dan mijn willekeurige, ongeorganiseerde gebabbel.”
Dit valt nog steeds binnen de grenzen van mijn acceptabel persoonlijk gebruik.
Eerlijk gezegd zijn mijn grenzen veranderd.
In het begin was ik bereid om AI Plus te geven. Maar hoe meer ik leerde over AI, hoe het werkt, wat er achter de schermen gebeurt en de discussie eromheen, hoe minder ik er zoveel aan wilde geven.
Dit is waarschijnlijk niet wat AI-bedrijven willen horen. Maar ik ben minder geneigd om Plus zomaar uit handen te geven, omdat ik wil dat mijn eigen denkvermogen een grotere rol speelt in het proces.
De ethische bezwaren zijn reëel.
De frustratie van mensen beperkt zich niet tot de resultaten van kunstmatige intelligentie; er zijn ook zorgen over datacenters en de herkomst van trainingsgegevens.
Een groot deel van de discussie rondom Hank Green draait om: "Ik kan niet geloven dat je tools gebruikt die getraind zijn op gestolen informatie."
Dit is een van de belangrijkste verhalen. AI-bedrijven hebben enorme hoeveelheden data van het internet verzameld, zonder toestemming genomen wat ze wilden en hun modellen ermee getraind. Als je nu een van deze modellen een vraag stelt, krijg je een antwoord van een machine die is gebouwd op het werk van anderen.
Het andere verhaal draait om datacenters. Elke keer dat je met een van deze systemen communiceert, gaat dat verzoek naar een datacenter. Hoe meer gebruikers er zijn, hoe groter de behoefte aan datacenters. En hoe meer datacenters er worden gebouwd, hoe meer gemeenschappen zich zorgen maken over het water- en elektriciteitsverbruik van deze faciliteiten.
Deze sectie is met name relevant voor het debat rond Hank Green, omdat een van zijn handelsmerken 'eco-nerd' is. Hij is zeer milieubewust, zich bewust van klimaatverandering en spreekt zich openlijk uit over het voorkomen ervan. Daarom beschouwen sommigen zijn gebruik van Large Language Models (LLM's) als hypocriet. Volgens hen gebruikt hij systemen die gebaseerd zijn op datacenters die de planeet kunnen schaden en modellen die gebouwd zijn op informatie die zonder toestemming is verkregen.
Je zou kunnen stellen dat een mens blogposts kan lezen, YouTube-video's kan bekijken en zich gemiddeld genomen kan herinneren wat hij of zij heeft gezien. Dus waarom is het Large Language Model (LLM) anders?
Ik zal je vertellen waarom het anders is: hij kan het met alles.
Dat kunnen we alleen doen met een zeer beperkte hoeveelheid informatie. Er is een enorm verschil in schaal.
Ja, de angst dat kunstmatige intelligentie onze hersenen zal aantasten of onze taal zal beïnvloeden, is onderdeel van het gesprek. Maar het is niet het enige onderdeel.
Beide partijen hebben meer tolerantie nodig.
Iedereen moet zijn eigen grenzen stellen. Maar ik denk ook dat mensen in dit opzicht meer tolerantie naar anderen moeten tonen.
Mensen zoals ik vinden dat kunstmatige intelligentie niet nieuw is; ik houd me er al zes jaar mee bezig. Maar voor het grootste deel van de wereld is het nog steeds erg nieuw. Mensen zijn nog steeds aan het uitzoeken hoe het in hun leven past.
Drie jaar geleden beweerden softwareontwikkelaars nog dat kunstmatige intelligentie waardeloos was. Niemand zou het gebruiken in softwareontwikkeling. Het was niet goed genoeg. En het zou programmeurs nooit vervangen.
Laten we even vooruitspoelen naar 2026. Ik was een paar weken geleden bij Open Sauce, en elke programmeur op het podium zei: "Man, AI is nu beter dan ik."
Dingen veranderen. En ze zullen opnieuw veranderen. Mensen die hem nu haten, kunnen van gedachten veranderen. Mensen die hem nu aardig vinden, kunnen ook van gedachten veranderen. Dit is een voortdurend evoluerende en veranderende situatie, en iedereen probeert uit te vinden waar hij of zij in dit geheel past.
Mijn grootste frustratie is de haat van beide kanten.
Enerzijds ontdekken sommige mensen dat iemand kunstmatige intelligentie heeft gebruikt en proberen ze dit onmiddellijk ongedaan te maken:
“Jullie vernietigen het milieu. De wereld is er slechter aan toe door jullie toedoen. Het is allemaal jullie schuld.”
De techreuzen die deze infrastructuur bouwen, worden niet ter verantwoording geroepen. In plaats daarvan wordt Hank Green, de enige die kunstmatige intelligentie in een video heeft gebruikt, als het probleem gezien.
Ik denk dat dit de verkeerde manier is om ernaar te kijken. Hij probeert deze kwesties zelf te begrijpen en stelt de volgende vragen:
- Is dit moreel aanvaardbaar voor mij?
- Is het moreel onaanvaardbaar?
- Zal het mijn productiviteit schaden?
- Zal het mijn productiviteit verhogen?
- Hoe past dit in mijn workflow?
Maar ook het andere uiteinde van dit spectrum vormt een probleem.
Er zijn mensen die kunstmatige intelligentie overdreven steunen en niet bereid zijn een gezond debat aan te gaan met degenen die daar anders over denken.
- Ik vind de manier waarop deze modellen getraind zijn niet goed.
- Ik vind het niet prettig om datacenters te bouwen in gemeenschappen die daar geen behoefte aan hebben.
- Ik vind het niet prettig dat deze voorzieningen mogelijk lokaal water en elektriciteit verbruiken.
- Ik vind het niet prettig om te horen dat deze technologie mijn jarenlange carrière in de weg zal staan, maar soms leer je gewoon je best te doen.
Voordat je een deel van je werk overlaat aan kunstmatige intelligentie, stel jezelf dan de volgende vraag:
Wat heb ik te verliezen?
Reacties zijn gesloten.