De gevoelens van kinderen ten opzichte van kunstmatige intelligentie, in hun eigen woorden.

Ontdek wat kinderen echt voelen over kunstmatige intelligentie. Luister naar hun eerlijke meningen, zorgen en toekomstverwachtingen over technologie, in hun eigen woorden.

De belangrijkste dingen die je moet weten

  • Het artikel bespreekt een onderzoek waarbij kinderen werd gevraagd een reeks toepassingen van kunstmatige intelligentie te beoordelen.
  • Dit beoordelingsproces omvatte het classificeren van het gebruik van kunstmatige intelligentie door kinderen als volledig acceptabel of onacceptabel.
  • Lezers kunnen via MIT Technology Review op de hoogte blijven van de laatste ontwikkelingen, waaronder speciale aanbiedingen, topverhalen en aankomende evenementen.

Toen we met kinderen over kunstmatige intelligentie wilden praten, dachten we wel te weten wat we konden verwachten. We verwachtten dat sommigen zouden zeggen dat ze het gebruikten om een ​​beetje te spieken, net zoals millennials en generatie X vroeger samenvattingen gebruikten of formules in hun TI-82 rekenmachines programmeerden. We verwachtten ook dat anderen inspirerende voorbeelden zouden geven van hoe ze het gebruiken. Daarnaast verwachtten we minder persoonlijke zorgen van kinderen te horen, zoals deepfakes of banenverlies. Maar wat we daadwerkelijk hoorden toen we kinderen van 10 tot 18 jaar naar AI vroegen, zat vol nuances.

Veel van deze kinderen, die uitgebreid konden praten over muziek, rotsklimmen of voetbal, beantwoordden onze vragen met woorden als "Bro" en "Meh"—of waren zo fel tegen AI gekant of zo ongeïnteresseerd om het in hun leven te integreren dat ze er helemaal niet over wilden praten. Een tiener zei dat zijn leeftijdsgenoten het gebruikten voor dingen waarvan ze wisten dat het niet mocht, zoals het schrijven van onderzoeksverslagen . Een ander vertelde ons dat ze AI niet zou aanraken vanwege de impact ervan op het milieu. Een paar zeiden dat ze het hele vakgebied ontmoedigend vonden: "AI is niet de oplossing voor onze problemen", zei de 17-jarige Winter. "Ik ben bang dat het het einde zal betekenen van creativiteit en kritisch denken." Toch gaven de meeste kinderen die we interviewden toe dat ze AI op zijn minst een beetje gebruikten.

Kunstmatige intelligentie lijkt voor veel basisschool- en middelbare scholieren met wie we spraken geen belangrijk aandachtspunt te zijn – ze staan ​​er niet zo te springen om als om iPhones en Snapchat-accounts. Velen vertelden ons dat hun eerste kennismaking met AI via hun ouders of school verliep. Soms gaven ze aan dat het gewoon ingebouwd is in de apparaten en apps die ze al gebruiken. Het is er al, bijvoorbeeld in Google Search.

Wat we hebben gehoord, komt overeen met de gegevens. In een onderzoek dat in februari 2026 werd gepubliceerd , bleek uit onderzoek van het Pew Research Center dat 57% van de tieners in de Verenigde Staten chatbots had gebruikt om informatie te zoeken, 54% voor hulp bij huiswerk en 47% voor plezier of vermaak. Slechts 12% had ze gebruikt voor emotionele steun of advies. Tieners gebruiken kunstmatige intelligentie vier keer vaker op onschadelijke manieren dan op potentieel schadelijke manieren. Sommigen gebruiken het zelfs om dingen te bouwen , of het nu een persoonlijk hulpmiddel is, een technologieplatform of een tutor om andere kinderen te helpen met hun schoolwerk.

Dit alles betekent niet dat de zorgen ongegrond zijn. Kinderen kunnen ongefilterde content tegenkomen, op een chatbot vertrouwen in plaats van op hun eigen oordeel, of een verkeerd antwoord aannemen – en ze moeten tegen die gevaren worden beschermd. Maar gevaar is juist de reden om te onderwijzen, niet om te vermijden. We leren tieners ook niet om nooit te rijden. We leren ze om op hun dode hoeken te letten.

Wat ons het meest verbaasde, was de mate waarin jongeren volwassenen konden voorlichten over kunstmatige intelligentie, en hoe duidelijk kinderen die ermee werkten aangaven wat ze wel en niet aan AI wilden overlaten. Hun grootste zorg was niet dat AI hun banen zou overnemen, maar dat het de maatschappij zou schaden. Met de toenemende toegang tot tools die in theorie hun denken, spreken of zelfs vriendschappen sluiten voor hen zouden kunnen overnemen, lijken de meesten van hen de touwtjes in handen te willen houden.

De interviews zijn bewerkt voor beknoptheid en duidelijkheid.


Programmeur

Remi, 16 jaar oud, New York
  • Wat heeft kunstmatige intelligentie gedaan dat je heeft verrast?

    “Een groep hackers gebruikte de chatbot van Instagram om toegang te krijgen tot accounts van bekende personen . De hackers overtuigden de bot ervan om de wachtwoorden van accounts zoals dat van Obama te resetten en de resetmail naar hun eigen e-mailadres te sturen. Vervolgens wijzigden ze het account en plaatsten ze tegelijkertijd content van verschillende accounts van bekende personen, waarbij ze een beveiligingslek misbruikten dat uitsluitend door kunstmatige intelligentie was ontstaan.”

Het woord dat bij me opkomt als ik aan kunstmatige intelligentie denk, is 'onverschillig'. Ik vind de huidige toepassingen niet interessant voor persoonlijk gebruik. Ik ga naar school. Ik geef taekwondoles. Ik lees. Ik speel games met vrienden. Daar heb ik geen AI voor nodig. Ik gebruik het wel. Vooral Cloud, de gratis versie, gebruik ik om buiten school te programmeren. Het heeft me geholpen een programma te schrijven om te kijken of ik de processor van mijn computer kon overklokken. Dus ik snap wel waarom het aantrekkelijk is.

Maar op school maakt AI mijn opdrachten volgens mij eerder slechter dan beter. Bij Engels moet alles nu in de les geschreven worden, omdat de docenten niet willen dat leerlingen spieken. We hebben dus maar 70 minuten om een ​​volledig essay te schrijven, en ik denk dat dat me tegenhoudt. (Wist je dat Princeton University heeft besloten om docenten voor het eerst in meer dan een eeuw examens te laten begeleiden? Hun erecode stamt uit 1893 en is nu verdwenen door AI.)

Wat programmeren betreft, bouw ik dingen ook liever zelf. Ik werk samen met een vriend aan een reinforcement learning-model voor een game-engine; het beweegt eerst willekeurig, wordt beloond voor het lopen richting een munt, en leert na genoeg iteraties het meest efficiënte pad. Ik heb ook AI voor game-ontwikkeling getest , maar die voldoet niet aan de verwachtingen. Het produceert slechte code en is slecht in het integreren van spelmechanismen in een samenhangend geheel. Ik zou meer tijd kwijt zijn aan het debuggen ervan dan aan het zelf schrijven ervan.

Ik denk dat kunstmatige intelligentie enigszins vergelijkbaar is met de eerste auto of het eerste vliegtuig. Het is fascinerend, maar nog rudimentair. Het is overduidelijk een geweldige uitvinding, maar het is nog niet helemaal perfect.

Over het algemeen denk ik dat kunstmatige intelligentie enigszins vergelijkbaar is met de eerste auto of het eerste vliegtuig. Het is fascinerend, maar nog rudimentair. Het is duidelijk een geweldige uitvinding, maar het is nog niet goed. Het zal beter worden. Ik las iets over AI die borstkanker nauwkeuriger identificeert, en die getraind was om zijn eigen valse positieven te detecteren, zodat een mens ze alsnog zou controleren. Dat is de versie die mij interesseert.


de organisatie

Daniel, 18 jaar oud, Californië
  • Wat vind je spannend of juist zorgwekkend aan kunstmatige intelligentie?

    "Wat me het meest zorgen baart, is ons vermogen om kritisch te denken en de mogelijkheid dat desinformatie, nepnieuws en vooroordelen zich verspreiden door een overmatig vertrouwen in kunstmatige intelligentie."

Ik studeer ingenieurswetenschappen en mijn levensdoel is om technologie te ontwikkelen die zoveel mogelijk mensen helpt. Vanuit mijn perspectief is kunstmatige intelligentie niet inherent goed of slecht; dat wordt bepaald door de mensen die het gebruiken. Het wordt nu al voor veel goede doelen ingezet. Denk maar aan hoe het mensen helpt met gepersonaliseerd onderwijs en eenvoudigere medische diagnoses.

PING ZHU

Tot nu toe is Next Voters het grootste AI-project waaraan ik heb gewerkt . Mijn teamgenoten richten zich meer op de technische aspecten, terwijl ik me concentreer op de schaalbaarheid van het project. Momenteel richten we ons voornamelijk op gemeenteraden en provinciale besturen. Ons systeem zet omvangrijke documenten, soms wel honderden pagina's lang, om in beknopte koppen en opsommingstekens in eenvoudige taal die rechtstreeks in je inbox worden bezorgd. Alles is gedocumenteerd, zodat je direct op het originele beleid kunt klikken om de Plus-informatie te bekijken. De informatie komt naar je toe, in plaats van dat je er zelf naar moet zoeken of het moet aanvragen.

Eén AI-agent zoekt officiële overheidsbronnen voor een bepaalde stad of staat, zoals de website van de gemeenteraad, wetsvoorstellen en notulen van vergaderingen. Een andere agent controleert de nauwkeurigheid en geloofwaardigheid ervan; weer een andere verzamelt wekelijks gegevens voor de meest recente updates; een andere agent categoriseert deze informatie in categorieën zoals burgerrechten, immigratie en de economie; en de laatste schrijft onze wekelijkse nieuwsbrief.

Het project heeft als doel de drempels voor democratische participatie te verlagen – ervoor te zorgen dat iedereen, ongeacht ras, geslacht, inkomen of opleidingsniveau, gemakkelijk toegang heeft tot de informatie die ze nodig hebben en vervolgens kritisch kan nadenken over hoe ze die informatie kunnen gebruiken. We hebben het opgezet omdat de meeste tieners momenteel grotendeels niet betrokken lijken te zijn. Ik zat in de Engelse les toen het onderwerp van de oorlog in Oekraïne ter sprake kwam, en iemand vroeg: "Is er een oorlog aan de gang?" Deze kloof, in combinatie met alle emotioneel geladen misinformatie op sociale media die wordt gepromoot omdat het de meeste clicks oplevert, baart me zorgen over de volgende generatie kiezers.

We willen niet dat kunstmatige intelligentie voor mensen denkt; we willen het juist gebruiken om kennis te verspreiden. Met andere woorden, we willen mensen de kaarten in handen geven en ze laten spelen zoals ze dat zelf willen, maar we moeten er wel voor zorgen dat ze die kaarten überhaupt hebben.


AI-irritatieschaal

We vroegen de kinderen om een ​​reeks toepassingen van kunstmatige intelligentie te beoordelen, van volkomen acceptabel tot onacceptabel.



Milieu geïnteresseerd

Hazel, 17 jaar oud, New York
  • Hoe zou je je gevoelens ten opzichte van kunstmatige intelligentie in één woord omschrijven?

    "Boos."

  • Heb je nog advies voor andere kinderen?

    "Stop er gewoon mee."

Toen ChatGPT voor het eerst verscheen, liet mijn vader het me zien en ik vond het leuk. Maar naarmate het zich verder verspreidde en alomtegenwoordig werd, begon ik me er ongemakkelijk bij te voelen. Toen kwam ik meer te weten over de impact ervan op het milieu.

Ik ben een rotsklimmer en ik wandel veel. Het is geweldig, want als ik eenmaal aan de wand ben, kan ik me volledig concentreren op het klimmen. Ik denk niet aan mijn telefoon of iets anders, en dat vind ik zo fijn. Ik hou ook van het landschap en van de dieren om me heen – zelfs insecten. Ik wil ecoloog worden, en hoe meer tijd ik in de natuur doorbreng, hoe meer ik deze natuurgebieden wil beschermen.

Wat me het meest stoort aan kunstmatige intelligentie zijn de datacenters die bedrijven bouwen om het te laten draaien. Deze centra huisvesten enorme servercomplexen die gigantische hoeveelheden water verbruiken. Dit water wordt onttrokken aan de omliggende dorpen en blijft daardoor niet genoeg over voor de inwoners. En wanneer deze centra te groot worden, produceren ze zoveel warmte dat de lokale temperatuur met een of twee graden kan stijgen.

Daarom maak ik kleine keuzes. Als kunstmatige intelligentie ergens opduikt, accepteer ik dat niet zomaar. Ik voel me misschien wel geïsoleerd als iedereen om me heen het gebruikt, maar ik wil niet dat AI de reden is dat de plekken die ik liefheb, worden verwoest.


الراوي

Wesley, 14 jaar oud, Ohio
  • Wat zou je zelf graag willen blijven doen?

    “Ik wil dat mijn creaties van mijzelf zijn en niet beïnvloed worden door kunstmatige intelligentie, dus ik wil niet dat kunstmatige intelligentie me helpt bij creatieve projecten.”

  • Hoe kun je kunstmatige intelligentie gebruiken en tegelijkertijd creatief of fantasierijk blijven?

    "Je kunt kunstmatige intelligentie gebruiken voor technische ondersteuning, zoals het proeflezen, in plaats van dat het delen van een project genereert of een onderzoeksartikel voor je schrijft."

Mijn vrienden en ik hebben allemaal wel eens gehoord van kunstmatige intelligentie en video's gezien die ermee gemaakt zijn, maar ik gebruik het vooral om te studeren. Ik schreef een kort verhaal en liet het door ChatGPT controleren op grammatica- en spelfouten, en ik gebruikte het om programmeerfouten te herstellen in een klein spelletje dat ik voor een project had ontwikkeld. Wat me zorgen baart, is dat het ons vermogen om creatief te denken, of om zelf na te denken, zou kunnen aantasten.

Maar ik heb ook wel eens AI gebruikt voor de lol. Toen ik me verveelde, heb ik een paar keer met ChatGPT gechat, maar dat vond ik niet zo leuk. Character.AI is veel leuker. Je typt alle informatie in, geeft het een set commando's en een profielfoto, en dan kun je je AI-gestuurde personage publiceren zodat iedereen het kan gebruiken. Je plaatst gewoon wat je hebt gemaakt en dan praat je ermee. Mijn favoriete serie is *One Piece* op Netflix, dus ik ben lid geworden van de piratenbemanning met een personage dat ik heb gevonden.

Anderen hebben Character.AI gebruikt om complete games te bouwen. Er is een rapster-simulator waarin je je moeilijkheidsgraad en je afkomst kiest, waarna de AI een game op basis daarvan creëert. Er zijn ook Tweede Wereldoorlog-simulators en chatbots waarin je interactie hebt met huurmoordenaars uit een tv-serie. Je kunt er bijna alles vinden.

Ik zou het aanraden, maar wel met de nodige voorzichtigheid. De inhoud is grotendeels ongereguleerd, dus je moet goed opletten waar je op klikt. Je leert de beperkingen ook snel kennen. In de gratis versie raakt het geheugen vol: als je te diep in een gesprek verdiept, vertraagt ​​het en vergeet het wat er is gebeurd. Het is net als met alles wat met AI te maken heeft. Als je erop vertrouwt dat het zelfstandig werkt, loopt het vast. Je moet het constant bijsturen.

Ik zou het aanraden, maar wel met de nodige voorzichtigheid. De inhoud is grotendeels ongefilterd, dus je moet goed opletten waar je op klikt. En je komt er ook snel achter wat de beperkingen ervan zijn.


de artiest

Sylvia, 10 jaar oud, Michigan
  • Hoe denk je dat kunstmatige intelligentie jouw toekomst zou kunnen beïnvloeden?

    “Misschien hoef ik de wiskundetoets niet zelf te maken. Kunstmatige intelligentie zal me het antwoord niet geven, maar het zal me wel helpen.”

Ik heb zelf geen tools zoals ChatGPT of Cloud gebruikt, maar mijn moeder wel. Ik hou van tekenen en liedjes schrijven, maar daar gebruik ik geen AI voor. Ik heb geen uitgesproken mening over AI. Het is een beetje zoals een rekenmachine; net zoals een rekenmachine de berekeningen voor je doet, doet AI andere dingen. Maar ik vind het niet leuk als AI je voor de gek houdt, zoals toen mijn moeder een paar nummers op Spotify vond die ze leuk vond en vervolgens de artiest opzocht om te horen hoe ze klonken. Het bleek dat het hele nummer door AI was gemaakt. Ik was verbaasd, hoewel ik het nummer nog steeds leuk vond.

Op school gebruik ik kunstmatige intelligentie via een programma genaamd SchoolAI. Ik voer er vaak mijn teksten in en het geeft me ideeën of helpt me bij het herzien. Je kunt het niet direct voor je laten schrijven, maar je kunt het wel gebruiken als hulpmiddel. Als ik groot ben, wil ik kunstenaar worden, of misschien bibliothecaris. In beide gevallen zal ik waarschijnlijk wel wat technologie gebruiken. Maar tekenen en liedjes schrijven? Dat wil ik zelf blijven doen.


Schaamteschaal (vervolg)

We vroegen de kinderen om een ​​reeks toepassingen van kunstmatige intelligentie te beoordelen, van volkomen acceptabel tot onacceptabel.



toekomstig geneeskundestudent

Evelyn, 13 jaar oud, Oregon
  • Wat vind je het meest spannend of juist het meest zorgwekkend aan kunstmatige intelligentie?

    “Ik denk niet dat we te veel op kunstmatige intelligentie moeten vertrouwen. Ik denk dat als we het te veel gebruiken, vooral bij kinderen, ze minder hun best zullen doen op school. Ze zullen denken dat ze het niet nodig hebben, zolang we maar kunstmatige intelligentie hebben.”

  • Wat is één ding dat je absoluut niet wilt dat kunstmatige intelligentie met je doet?

    "Ik wil absoluut niet dat hij mijn dokter wordt."

In januari werd bij mij diabetes type 1 vastgesteld, en sindsdien speelt kunstmatige intelligentie een steeds grotere rol in mijn leven. Als we nu koken, kunnen we een recept invoeren in ChatGPT, de portiegrootte aangeven, en het programma berekent het koolhydraatgehalte. We gebruiken AI op deze manier veelvuldig.

Mijn glucosemeter en insulinepomp communiceren ook met elkaar via een eigen vorm van kunstmatige intelligentie om de dosering te voorspellen. De meter meet mijn bloedsuikerspiegel en de pomp doet de berekeningen. Als de pomp voorspelt dat mijn bloedsuiker binnen 30 minuten te hoog zal zijn, geeft hij me een corrigerende dosis. Als de pomp voorspelt dat mijn bloedsuikerspiegel te laag zal worden, stopt hij de insulinetoevoer voordat dat gebeurt. Toen ik net de diagnose had gekregen, was ik nog afhankelijk van injecties en had ik bijna elke nacht een te lage bloedsuikerspiegel. Dat was echt uitputtend. Nu kan de pomp deze problemen voorspellen en 's nachts gaat mijn telefoon af als mijn bloedsuikerspiegel daalt, zodat ik wakker word en sap kan drinken. Daardoor kan ik meestal langer slapen.

Maar het moeilijkste aan leven met diabetes is niet iets waar ik AI voor kan gebruiken. Het is eraan denken om al mijn spullen overal mee naartoe te nemen – naar school, of voor een lange dag vol activiteiten.

Ik gebruik AI soms voor school. Geheugensteuntjes als ik voor een toets leer, ideeën voor een project. Het is daar een heel handig hulpmiddel voor. Maar ik weet niet precies hoe ik AI in de toekomst zal gebruiken. Ik wil ooit endocrinoloog worden, dus ik verwacht dat er wel iets op mijn pad komt, aangezien ik het nu al gebruik om mijn diabetes onder controle te houden. Ik weet dat sommige mensen zich zorgen maken dat AI de wereld zal overnemen. Dat denk ik niet echt. Ik geloof nog steeds dat we er controle over hebben en ik denk dat de voordelen opwegen tegen de risico's.

Ik weet niet precies hoe ik kunstmatige intelligentie in de toekomst zal gebruiken. Ik wil ooit endocrinoloog worden, dus ik verwacht dat er wel iets zal ontstaan, aangezien ik het nu al gebruik om mijn diabetes onder controle te houden.


De uitvinder

Kreshev, 18 jaar oud, Ontario, Canada
  • Heb je nog advies voor andere kinderen?

    "Nu er miljarden dollars worden geïnvesteerd in actieve kunstmatige intelligentie, is het duidelijk dat initiatief, autonomie en zelfsturing tot de belangrijkste vaardigheden behoren die je kunt ontwikkelen."

Als kind was ik dol op bouwen: Lego-sets, Minecraft-werelden en later videospelletjes in Scratch. Ik maakte een klein spelletje, plaatste het online zodat andere kinderen het konden spelen, las de reacties en verbeterde het. Toen ik naar de middelbare school ging, moest ik veel meer studeren dan voorheen, en eerlijk gezegd wilde ik gewoon dingen bouwen. Dus ging ik op zoek naar manieren om goede cijfers te halen met minder studeren. Khan Academy zocht een AI-docent, maar er was een lange wachtlijst, dus dacht ik: waarom bouw ik er niet zelf een?

Na maandenlang van alles en nog wat te hebben geprobeerd, heb ik een AI-tutor genaamd Aceflow gemaakt. Je kunt er alles in stoppen wat een docent ook zou gebruiken – een YouTube-collegevideo van 30 minuten, een blogpost, een pdf van een leerboek of presentatieslides – en het genereert een oneindig aantal oefenvragen, met een tutor die de stof uitlegt zoals een docent dat zou doen. Ik heb het eerst voor mezelf gemaakt, aan mijn vrienden laten zien en het vervolgens op TikTok geplaatst. Het kreeg enorm veel views op TikTok en duizenden gebruikers.

Was ik bang dat mensen het valsspelen zouden noemen? Eigenlijk niet. Ik wist hoe ik het moest verdedigen: deze tool verschilt niet veel van welgestelde families die dure bijlesleraren inhuren, alleen krijgt iedereen er toegang toe. Dat aspect was belangrijk voor me. In de brugklas gaf een leraar me de opdracht om een ​​kleine computerles te geven aan zo'n 30 kinderen met speciale behoeften, en toen ze eenmaal individuele begeleiding kregen, bouwden ze spellen die niemand van ze had verwacht. Dit overtuigde me ervan dat kinderen tot veel meer in staat zijn dan mensen denken, en dat kunstmatige intelligentie kan helpen om die individuele begeleiding voor iedereen toegankelijk te maken. Dit opent een enorm scala aan mogelijkheden.

Mijn eerste AI-onderwijsproject leverde me parttimebanen op bij BenchSci (een van de grootste AI-bedrijven van Canada) en Simple Ventures (een investeringsmaatschappij). Meer recentelijk ben ik lid geworden van een AI-lab aan MIT; heb ik samen met een MIT-professor een cursus over AI-agenten gegeven; en heb ik CheetahPrep.com gelanceerd , een platform voor SAT-voorbereiding dat AI gebruikt om zich aan te passen aan elke student.

Ik ben over het algemeen optimistisch over de impact van kunstmatige intelligentie op de mensheid, maar als de eerste reactie van andere kinderen angst is, denk ik dat dat ook een belangrijke indicator is. Het herinnert ons eraan dat we enthousiast moeten zijn over de toekomst, maar tegelijkertijd bewust moeten blijven van de risico's van AI, en dat we moeten samenwerken om ervoor te zorgen dat AI de mensheid dient.

Correctie (13 augustus): In een eerdere versie van dit artikel stond de leeftijd van Kryshev onjuist vermeld. Hij was 18 jaar oud ten tijde van de publicatie.


 

Reacties zijn gesloten.