De mening van professionele fotografen over de camera met variabel diafragma van de iPhone 18 Pro Max.

Lenzen met een variabel diafragma lijken misschien een onbekend concept voor de gemiddelde persoon, maar ze zijn niet bepaald nieuw in de wereld van smartphones. Apple zou echter een sterke troef in handen kunnen hebben met deze technologie, aangezien geruchten suggereren dat de aankomende iPhone 18 Pro Max een mechanische camera met een variabel diafragma zal bevatten.

Ik herinner me nog hoe Samsung jaren geleden probeerde dit concept populair te maken met lenzen met dubbel diafragma in de Galaxy S9 en S10, voordat ze de hardware stilletjes lieten vallen ten gunste van softwarematige computerfotografie. Maar nu telefoonsensoren steeds groter worden en computerfotografie de fysieke beperkingen overstijgt, zou Apples poging om deze functie nieuw leven in te blazen wel eens zeer succesvol kunnen zijn.

Apple heeft al bewezen dat het enkele van de beste cameratelefoons op de markt maakt, maar een fysiek variabel diafragma zou eindelijk kunnen leveren wat eerdere modellen niet konden. Als videograaf heb ik echter mijn bedenkingen, dus vroeg ik professionele fotografen precies hoe een iPhone met variabel diafragma nuttig (of juist niet) zou kunnen zijn.

Wat is een objectief met variabel diafragma en waarom is het belangrijk voor je?

Voor fotografen die professioneel met geavanceerde camera's werken, betekent de lenskeuze volledige controle over de diafragmaring. Door aan deze ring te draaien, worden de mechanische lamellen in de lensbehuizing geopend of gesloten, waardoor de hoeveelheid licht die de sensor bereikt en de scherpte van de achtergrond direct worden geregeld.

Smartphonecamera's waren daarentegen van oudsher beperkt tot één vast diafragma en vertrouwden bijna volledig op computeralgoritmes en gesimuleerde portretmodi om na te bootsen wat professionele lenzen van nature bereiken.

Simpel gezegd, stel je het diafragma van een lens voor als de iris van een menselijk oog. De grootte van dit diafragma wordt gemeten in f-stops, waarbij een kleiner getal een groter fysiek diafragma aangeeft.

Om deze reden raden fotografen vaak aan om met een "wijd diafragma" te fotograferen (door een lage f-waarde in te stellen, zoals f/1.4 of f/1.8) om de sensor in schemerige omstandigheden met veel licht te overspoelen, of om een ​​natuurlijk onscherp achtergrondeffect te creëren in portretfoto's. Het wijzigen van dit diafragma heeft echter een domino-effect over de gehele belichtingsdriehoek.

"Tijdens het fotograferen letten we altijd op de sluitertijd, het diafragma en de ISO-gevoeligheid – wij oudere fotografen noemen dat ASA", legt Ken Braswell , eigenaar van ShoreGrafx, uit. "Fotografen weten dat je de scherptediepte kunt regelen met het diafragma, en dat je het ook kunt gebruiken om de sluitertijd te bepalen."

Dit dynamische evenwicht is precies wat een objectief met variabel diafragma zo krachtig maakt. Door het diafragma mechanisch te verkleinen – wat wordt aangegeven door hogere f-waarden zoals f/8 of f/16 – beperkt de fotograaf de hoeveelheid binnenkomend licht. Dit maakt langere sluitertijden mogelijk, waarmee bijvoorbeeld bewegingsonscherpte in stromend water of lichtsporen van voorbijrijdende auto's 's nachts gecreëerd kunnen worden.

Net zo belangrijk is dat het kleinere fysieke diafragma de scherptediepte vergroot, waardoor een complete landschaps- of groepsfoto uitzonderlijk scherp blijft van voorgrond tot achtergrond, zonder kunstmatige softwarematige vervormingen.

Samsung introduceerde een mechanisch systeem met dubbel diafragma in de Galaxy S9 en S10, waardoor de hoofdcamera fysiek kon schakelen tussen f/1.5 en f/2.4. In omstandigheden met weinig licht opende de lens zich naar f/1.5 om zoveel mogelijk omgevingslicht binnen te laten, terwijl bij landschapsfoto's overdag het diafragma werd ingesteld op f/2.4 om details in het hele beeld scherper vast te leggen.

Omdat de overschakeling echter beperkt was tot deze twee vaste diafragma's op relatief kleine sensoren, waren de visuele verschillen voor de gemiddelde gebruiker minimaal. Apple zou het speelveld volledig kunnen veranderen door een flexibelere aanpak te kiezen met een echt meertraps variabel diafragmasysteem.

Echte voordelen

Hoewel Apple's Pro-lijn al lange tijd gebruikmaakt van een vast diafragma van f/1.78 voor de 48MP-hoofdsensor, suggereren geruchten dat er een grote verandering op komst is voor de iPhone 18 Pro Max. Lekken wijzen erop dat een variabel diafragma een exclusieve functie van de iPhone 18 Pro Max zal zijn, waardoor de standaard iPhone 18 Pro een vast diafragma behoudt.

Een andere mogelijke reden om voor het Pro Max-model te kiezen in plaats van de standaard Pro, is dat deze mogelijk ook over een optische zoom tot 6x (telezoom) beschikt.

Dankzij presets, gezichtsverfijning en functies zoals Google Remix worden consumenten verwend met de voordelen van kunstmatige intelligentie en andere magische softwaretechnologieën.

In uitdagende praktijksituaties biedt hardwarematige besturing oplossingen voor problemen die softwarematige nabewerking en digitale trucjes simpelweg niet aankunnen. "Dankzij presets, gezichtsretouchering en functies zoals Google Remix zijn consumenten verwend geraakt met de voordelen van AI en andere magische softwaretechnologieën", zegt Frank Villetrault, eigenaar en hoofdfotograaf bij Curbside Captures . "Een variabel diafragma laat niet alleen meer licht binnen, maar stelt je ook in staat om je beeld aan te passen en elementen zoals bokeh en een creatievere scherptediepte toe te voegen zonder dat je na de opname nog software nodig hebt."

Door fotografen echte mechanische controle te geven, berekent de iPhone 18 Pro Max niet alleen dieptekaarten of vervaagt hij randen na het maken van de foto; hij legt de scène vanaf het allereerste begin visueel vast. Dit speelt direct in op het voortdurende debat over "kunstmatige intelligentie versus realiteit" in de wereld van mobiele technologie, dat vaak wordt benadrukt door functies zoals Google's Pro Res Zoom op Pixel-telefoons. Kijk maar eens naar enkele van de foto's die ik hierboven heb gemaakt.

Of je nu een onderwerp in een schemerige omgeving isoleert of een heel gezin scherp in beeld brengt, de bewegende lamellen achter de lens zorgen voor een betere lichtopvang en een authentieke scherptediepte die met geen enkele software-update te evenaren is.

Denk anders

Hoe geavanceerd de sensoren van mobiele camera's ook worden, ik kan met zekerheid zeggen dat professionele fotografen hun full-frame camera's of filmapparatuur niet zullen vervangen door een iPhone 18 Pro Max. Voor werkende professionals dienen smartphones een fundamenteel ander doel: secundaire opnames, studio-opstellingen en, zoals Braswell vanaf het begin al aangaf: "de beste camera is degene die je altijd bij je hebt."

Ken Braswell legt uit: "Ik zou mijn arsenaal niet uitbreiden met een lens met een groter diafragma op mijn iPhone. Ik zou hem misschien in de studio gebruiken om de belichting en de camera vast te leggen, gewoon om te registreren hoe ik mijn studio inricht. Maar het doel is niet om extreem hoogwaardige beelden te krijgen; je probeert gewoon vast te leggen wat er gebeurt."

Frank Velitro deelt deze mening en ziet mobiele apparaten eerder als een betrouwbaar accessoire dan als een vervanging voor professionele camera's. Velitro merkt op: "Professionals zullen ze op dezelfde manier gebruiken – voor content achter de schermen (BTS), als apparaat om te vloggen tijdens het reizen, voor content op sociale media, enzovoort." Hij voegt eraan toe: "Het tij keert, om het zo maar te zeggen."

Omdat professionele fotografen niet tevreden zullen zijn met alleen mechanische diafragma's, staat Apple voor een andere uitdaging: de gemiddelde gebruiker ervan overtuigen dat deze hardwareverbetering daadwerkelijk van belang is. Gewone consumenten zijn niet geïnteresseerd in diafragmawaarden (f-stops), sluitertijden of sensoruitsnijdingsfactoren. Sterker nog, het zou me niet verbazen als de Apple-topmannen de technische term "diafragma" niet eens zouden noemen tijdens hun keynote.

Ze kunnen iets nieuws beginnen en het grote publiek bewuster maken van diafragma's, en misschien worden ze daardoor wel creatiever.

Braswell geeft toe: "Ik denk niet dat de gemiddelde persoon hier veel om zal geven. Ze zouden iets nieuws kunnen beginnen en het grote publiek bewuster maken van diafragma's, en misschien worden ze daardoor wel creatiever."

Om deze kloof te overbruggen en de marketingfouten te vermijden die Samsung jaren geleden maakte, zal Apple deze componenten vrijwel zeker onder een intuïtieve en gebruiksvriendelijke merknaam aan consumenten aanbieden, net zoals het deed met FaceTime, AirDrop en True Tone.

"Dankzij de software zijn we op een punt gekomen waarop 'goed genoeg' soms ook echt genoeg is", zegt Velitrow. "Mensen hoeven geen Plus-prijs te betalen voor een topmodel... het zal een nieuwe generatie visuele verhalenvertellers inspireren en hen betere tools bieden."

Ik heb allerlei ideeën over hoe Apple een dergelijke functie in de iPhone 18 Pro Max zou kunnen uitlichten. Misschien zou het gebruikt kunnen worden voor artistieke effecten, zoals een lange belichtingsmodus waarbij het diafragma kan worden aangepast om onderwerpen scherp te houden en bewegingsonscherpte aan de achtergrond toe te voegen.

Door complexe camerahardware te vertalen naar tastbare, alledaagse voordelen, verkoopt Apple de iPhone 18 Pro Max niet alleen als een gadget voor enthousiastelingen; het verandert de manier waarop gewone fotografen licht begrijpen en gebruiken. In de geest van Apple's klassieke slogan "Think Different" zou dit nieuwe camerasysteem uiteindelijk een hele generatie kunnen inspireren om op een andere manier te fotograferen.

---

---