Bezorgdheid: Spionagebrillen zouden de reputatie van slimme brillen kunnen schaden, ook die voor incidenteel gebruik.

Van je favoriete series en films tot videogames of browsertabs op je werklaptop: deze draagbare schermen zijn een gamechanger voor zowel entertainment als productiviteit. Maar gezien de aanhoudende negatieve reacties op slimme brillen met camera's, vrees ik dat het dragen van hightech brillen in het openbaar niet dezelfde enthousiaste reacties zal oproepen als in het verleden.

Dit is echt jammer, want ik ga nooit de deur uit zonder mijn Xreal One of Viture Luma Pro bril als ik op reis ga, en ze zijn thuis net zo handig.

Een echt privé werkplek.

Toen ik de originele Khadas Mind mini-pc voor het eerst testte, was ik enorm onder de indruk van het feit dat hij via USB-C van stroom kon worden voorzien in plaats van met een grote, onhandige voedingsadapter. Dit zette me aan het denken: zou ik er een draagbaar werkstation van kunnen maken dat ik overal mee naartoe kon nemen? Natuurlijk zou ik gewoon een draagbare monitor kunnen aansluiten en klaar zijn, maar waar zou de lol daarvan zijn?

Ik ben altijd op zoek naar nieuwe gadgets om te testen, dus met de hulp van mijn collega Jason England en de legendarische Ralph van Xreal kreeg ik al snel een augmented reality (AR)-bril in handen om mijn visie compleet te maken. Ik had in het verleden wel eens virtual reality (VR)-headsets geprobeerd met beperkt succes, maar toen ik de Xreal One-bril opzette, bleek deze perfect te passen – zowel bij mijn gezicht als bij mijn workflow.

Gewapend met een enorme powerbank, mijn mini-pc in zakformaat en mijn augmented reality (AR)-bril, kon ik mijn mobiele werkstation overal mee naartoe nemen. En dat is precies wat ik deed. Nadat ik in een koffiebar bij mij in de buurt had gewerkt en tijdens een vlucht van en naar New York voor de onthulling van de Nintendo Switch 2, deed ik iets onverwachts: ik liet mijn laptop thuis en vertrouwde een hele week op deze innovatieve opstelling tijdens Computex in Taiwan.

Dit maakte verslaggeving ter plaatse iets lastiger, maar ik heb absoluut geen spijt van mijn beslissing. Sterker nog, terwijl ik in de persruimte van de conferentie aan het werk was, kwam een ​​Taiwanese televisieploeg naar me toe en vroeg of ze me mochten interviewen over de bril. De reactie was totaal anders dan de sceptische blikken die je normaal gesproken krijgt als je een slimme bril met camera draagt.

Het geheim van de eenvoud van deze opstelling schuilt in de USB-C DisplayPort Alt Mode- technologie . Eén enkele kabel levert zowel beeld als stroom aan deze draagbare schermen, waardoor ze opmerkelijk licht zijn omdat ze geen interne batterijen of constant opladen nodig hebben. Sluit ze gewoon aan op een compatibel apparaat en je ziet direct een enorm scherm, veel groter dan je zou krijgen van een draagbare monitor of laptop.

Deze bril heeft nog een ander voordeel. Dankzij elektrochrome dimming schakel je met één druk op de knop van een volledig ondoorzichtige, meeslepende achtergrond naar een volledig transparante lens. Transparante displays leken altijd iets uit sciencefiction dat we ooit in huis zouden hebben. Nu heb ik er niet alleen zelf een, maar kan ik hem ook op mijn gezicht dragen. Het is vergelijkbaar met VR passthrough, maar in plaats van een camerabeeld dat over de realiteit heen wordt gelegd, kijk je rechtstreeks door het glas naar de wereld om je heen.

Groot scherm voor onderweg

Jezelf bezig houden of vermaken tijdens een lange vlucht is altijd een uitdaging geweest. Natuurlijk kun je iets opzoeken op het entertainmentsysteem aan boord of je laptop erbij pakken, maar beide hebben nadelen. De constante aankondigingen van de stewardessen onderbreken je film net wanneer het interessant begint te worden, en met een laptop is er altijd wel iemand die over je schouder meekijkt naar je scherm.

Met een draagbaar scherm zie je als enige wat er op het scherm staat. Ze hebben ingebouwde luidsprekers, hoewel ik in het vliegtuig het geluid van mijn apparaat meestal via Bluetooth-oordopjes afspeel. Thuis is het een totaal andere ervaring.

Nadat ik de Xreal-bril had uitgepakt, heb ik hem meteen op mijn iPad mini aangesloten. Hoewel Apple geen brillen met deze specificaties maakt, werkte alles vlekkeloos. Plotseling kon ik YouTube-video's bekijken die enorm vergroot waren, zonder dat ik instellingen hoefde aan te passen. Ik hoefde de bril alleen maar aan te sluiten voor een complete thuisbioscoopervaring, recht op mijn gezicht.

Dat is nog een enorm voordeel van draagbare schermen: ze zijn platformonafhankelijk. Of je nu een van de beste MacBooks, een Windows- laptop of een Android-tablet gebruikt, je kunt aan de slag zolang het apparaat maar een USB-C-poort heeft die DisplayPort Alt Mode ondersteunt. In een steeds complexere technologische wereld is een echt plug-and-play-apparaat een verademing.

Diezelfde "plug-and-play" eenvoud geldt ook voor mobiel gamen op apparaten zoals de Steam Deck of de Asus ROG Xbox Ally . Sluit de headset aan en je hebt meteen het gevoel alsof je op een gigantisch tv-scherm speelt, terwijl je je mobiele apparaat als controller gebruikt. Dit is niet direct (vanzelf) mogelijk met een PS5 of Xbox, maar bedrijven zoals Xreal en Viture hebben slimme oplossingen bedacht die lijken op een dockingstation.

Terugkomend op de onthulling van de Switch 2: hoewel ik de meeste verbeteringen die Nintendo aan zijn nieuwe handheld heeft aangebracht wel kon waarderen, was er één ontwerpkeuze die me verbaasde. Een extra USB-C-poort bovenop de console om op te laden is geweldig, maar deze secundaire poort ondersteunt geen zelfstandige video-uitvoer.

Hier komt de Viture Pro Mobile Dock van pas. In combinatie met een augmented reality (AR)-bril kon ik Mario Kart World spelen op een virtueel scherm van 135 inch terwijl ik ontspannen bij het zwembad lag tijdens mijn vakantie. Aan het einde van de dag verzamelde iedereen zich rond de hoteltelevisie, maar ik bleef binnen dezelfde opstelling met het grote scherm gebruiken. Elektrochrome dimming was hier ook ontzettend handig: met een snelle druk op de knop kon ik mijn omgeving bekijken zonder het spel te hoeven pauzeren.

Intelligentie is niet altijd de beste optie.

Begrijp me niet verkeerd, ik snap de aantrekkingskracht van slimme brillen en de privacybezwaren die ermee gepaard gaan volkomen. Het bezitten van een draagbaar apparaat dat kan zien en je helpt om met de wereld om je heen te interageren, leek een paar jaar geleden nog sciencefiction. Nu is het werkelijkheid, of we er nu klaar voor zijn of niet.

Van reizen tot het simpelweg vastleggen van je dagelijkse leven vanuit een eerstepersoonsperspectief: er zijn zeker mensen die baat zouden hebben bij een slimme bril. Maar deze technologie staat nog in de kinderschoenen. Google Glass maakte een misstap en effende daarmee de weg voor Meta Ray-Bans en intelligente brillen. Hoewel jij misschien dol bent op je nieuwe slimme bril en alles wat hij kan, is het zeker niet vanzelfsprekend dat anderen om je heen die mening delen.

In een wereld waar iedereen aan zijn smartphone gekluisterd zit en talloze concertvideo's opneemt die ze nooit meer terugkijken, kunnen slimme brillen een vleugje realisme in ons digitale leven brengen. Het probleem is echter, zoals we hebben gezien, dat beveiligingsmaatregelen zoals ledlampjes voor opnames gemakkelijk te omzeilen zijn. Meta en zelfs Samsung werken aan oplossingen hiervoor, maar zoals we hebben gezien met de iPhone van Apple en nu met kunstmatige intelligentie (AI), zal er altijd wel een manier zijn om ze te jailbreaken.

Ikzelf kijk reikhalzend uit naar de komst van slimme contactlenzen, omdat ik hoop dat tegen die tijd alle problemen en het stigma rond het dragen van slimme brillen verdwenen zullen zijn. In de tussentijd vind ik het idee geweldig dat ik gewoon een kabel kan aansluiten en overal een groot 16:9-scherm of zelfs een ultrabreed scherm tot mijn beschikking heb.

De draad: een reddingsboei (tijdelijk)

Ironisch genoeg, hoewel alle apparaten op mijn bureau draadloos zijn, is de kabel die mijn slimme bril met elk apparaat verbindt juist hun levenslijn. Hoewel mensen zich misschien zorgen maken over anderen die een slimme bril dragen in het openbaar of zelfs thuis, is deze zichtbare kabel een duidelijke indicatie dat ik geen opnames maak van wat zij als een privé-interactie zouden kunnen beschouwen.

Aangezien bedrijven als Xreal en Viture al enige tijd brillen met dergelijke displays maken, denk ik niet dat ze deze situatie snel drastisch zullen veranderen. Het is jammer dat dit handige accessoire voor productiviteit en entertainment nu verwikkeld is geraakt in de hele controverse rond slimme brillen met camera, puur vanwege een naamgevingsconventie.

Als je een film kijkt of een game speelt met je bril, breid je de realiteit niet echt uit. Je ontsnapt er slechts even aan – de term 'XR-bril' dekt die lading dus niet helemaal. Evenmin verbeter je de realiteit, vandaar dat 'AR-bril' ook niet helemaal accuraat is. Ik begrijp dat bedrijven de directe herkenning willen die ontstaat door hun producten te associëren met virtual reality (VR), maar ik zou toch liever een andere naam hebben voor dit specifieke type bril. 'Displaybril' is de meest accurate term, maar die klinkt minder vloeiend.

Voorlopig blijf ik ze in het openbaar dragen, omdat ik ze daar het meest nuttig vind. En ik zal dat doen terwijl ik het snoer duidelijk zichtbaar houd.