Technologieën voor huisdieren zijn belachelijk, en ik haat het dat ik er zo naar verlang.
De belangrijkste dingen die je moet weten
- Digitale hulpmiddelen voor geruststelling veranderen snel van een bron van troost in een dwangmatige controlegewoonte, zoals het constant bekijken van beelden van huisdiercamera's.
- Digitale hulpmiddelen richten zich op de kwetsbare kant van gebruikers en beloven schuldgevoelens en de kwetsbaarheid van dagelijkse routines te verminderen.
- Het maandelijkse abonnementsmodel, dat bedoeld is om de zorgen over huisdieren te verminderen, wekt weerstand op bij gebruikers.
Een van mijn katten werd onlangs ziek, waardoor ik naar de dierenarts moest voor bloedonderzoek . Dat kostte me zo'n 135 dollar. Uiteindelijk bleek het gewoon een gewone koorts te zijn. Goed nieuws voor de kat, en een beetje gênant voor mij, want ik heb de volgende paar uur zitten piekeren of zo'n slim apparaatje me niet beter had kunnen helpen om in paniek te raken.
Dit is het probleem met technologie voor huisdieren. Het lijkt allemaal onzinnig totdat je in het echt iets vreemds ziet, een maaltijd overslaat of een ongewoon stille middag meemaakt. Er zijn voerautomaten die maaltijden via een app verdelen, halsbanden die weggelopen dieren opsporen, camera's waarmee eigenaren de dutjes van hun huisdieren kunnen bespioneren en waterfonteinen die de drinkgewoonten in de gaten houden – want blijkbaar moet zelfs de waterbak geanalyseerd worden.
Op CES 2026 werd de PETKIT-fontein getoond , uitgerust met een camera en AI-tracking van individueel drinkgedrag. Juist dit soort details maakt deze categorie zowel kunstmatig als onvermijdelijk.
Mijn eerste reactie is om dit allemaal te haten. Maar dan bedenk ik me dat ik katten heb, wat betekent dat ik deze markt niet van een veilige, intellectuele afstand bekijk. Ik sta er middenin.
Productiezekerheid
Dit is de verontrustende genialiteit van deze tools. Ze lijken een luxe, soms zelfs ronduit belachelijk, maar ze richten zich op een kwetsbaarder aspect van het leven. Ze beloven dat werkdagen minder schuldgevoelens met zich meebrengen, dagelijkse routines minder onzeker zijn en noodsituaties minder mysterieus.
Op het eerste gezicht lijkt dit allemaal niet zo onzinnig. Het onzinnige is hoe snel de zorg ontaart in een gewoonte van voortdurende verwaarlozing. Een huisdiercamera begint als een handig hulpmiddel. Twee weken later zit je beelden te bekijken van een kat die langs de bank loopt, alsof die beelden aanwijzingen zouden kunnen bevatten.
Geniet van gemoedsrust met een maandelijks abonnement.
Het abonnementsaspect is waar mijn afkeer begint. Een apparaat kopen is één ding, maar maandelijks betalen voor het voorrecht om je minder zorgen te maken over een huisdier dat vrij in huis rondloopt, is iets heel anders. Neem bijvoorbeeld een trackingapparaat...
Reacties zijn gesloten.