Mijn ervaring met slimme huizen: ik heb mijn grens bereikt.

De belangrijkste dingen die je moet weten

  • Het nieuwe slimme apparaat moet een reëel, terugkerend probleem oplossen; het is niet voldoende dat het alleen via een telefoon te bedienen is.
  • Slimme huizen zijn sterk afhankelijk van wifi-verbindingen en vereisen een "beheerder" om de complexiteit ervan te beheren, wat verwarrend kan zijn voor andere familieleden en gasten.
  • De ware waarde van slimme technologie schuilt niet alleen in het verplaatsen van knoppen naar het telefoonscherm, maar ook in het elimineren van interactie, het detecteren van problemen of het onopvallend vergroten van het gebruiksgemak.

Het eerste apparaat dat ik aan mijn slimme huis toevoegde, was een gloeilamp. Dat leek me de veiligste manier om te beginnen. Ik kon hem overal vandaan aanzetten, programmeren en uiteindelijk integreren in routines met de rest van mijn apparaten.

Vervolgens drukte ik op de knop in de app en wachtte. De vertraging was slechts ongeveer een halve seconde, maar toch een verrassend merkbare halve seconde, zeker als je bedenkt dat een wandschakelaar direct reageert en nooit een firmware-update nodig heeft. Het gebruik van mijn telefoon was nog erger. Ik moest hem ontgrendelen, de app zoeken, de juiste kamer openen en op de lichtschakelaar tikken, terwijl ik het licht in veel minder stappen had kunnen aanzetten.

Die eerste lampen waren nogal wispelturig, en het was duidelijk dat de software nog verder ontwikkeld moest worden. Na een paar generaties zijn ze veel beter. Ze verbreken minder vaak de verbinding, reageren sneller en gedragen zich grotendeels als volwaardige producten.

Het was de bedoeling dat ik er meer van zou willen. In plaats daarvan deed het me afvragen hoe ver ik eigenlijk wilde gaan met deze hele ervaring.

Afstandsbediening is niet altijd automatisering.

Sommige slimme apparaten voor thuisgebruik bewijzen hun waarde bijna direct.

Licht, plakband, verlichting

Een bewegingssensor die het ganglicht aanzet voordat ik iets aanraak, maakt interactie volledig overbodig. Een lekdetector kan me waarschuwen voor water onder de gootsteen nog voordat het keukenkastje me hoeft te laten weten dat er een probleem is. Dit voelt als echte automatisering, omdat er iets nuttigs gebeurt zonder dat ik er eerst iets over hoef te zeggen.

De slimme lamp die ik via mijn telefoon moet bedienen voelt anders aan. Ik heb de verlichting niet echt geautomatiseerd. Soms heb ik de schakelaar naar een minder handige plek verplaatst.

Dit onderscheid werd steeds moeilijker te negeren naarmate ik meer apparaten toevoegde. Veel dingen in mijn huis zouden slimmer kunnen worden, maar veel minder zouden makkelijker te bedienen worden.

Uiteindelijk ben ik gestopt met het beschouwen van elke knop, schakelaar en elk apparaat als iets onvolledigs.

Dit is de regel die ik nu hanteer. Elk nieuw slim apparaat moet een echte, terugkerende ergernis oplossen voordat ik het aanschaf. Het feit dat ik het via mijn telefoon kan bedienen is niet genoeg, evenmin als de beloftes van andere ingewikkelde functies die ik na een paar weken toch weer vergeet.

Het huis heeft uiteindelijk een beheerder nodig.

De overige kosten worden pas duidelijk nadat er een voldoende aantal apparaten is aangeschaft.

Mijn slimme stekkers werken precies zoals verwacht, maar ze zitten dan ook permanent tussen het apparaat en de muur. Ergens in mijn hoofd speelt altijd die kleine, misschien wel irrationele gedachte of er vandaag eentje zou kunnen veranderen in een dure rookmachine. De stekker geeft me meer controle, maar mijn gedachten lijken een nieuw probleem te hebben gevonden om het oude te vervangen.

Mijn slimme videodeurbel is echt handig. Ik kan zien wie er voor de deur staat als ik niet thuis ben, iets wat een gewone deurbel natuurlijk niet kan. Maar het is ook weer een apparaat waarvan ik het batterijniveau in de gaten moet houden.

Elektronica, mobiele telefoon, telefoon

Dan valt mijn wifi-verbinding weg en verliest het hele systeem zijn glans.

De meeste apparaten die ik via internet verbonden heb, zijn plotseling moeilijker of zelfs onmogelijk op de gebruikelijke manier te bedienen. Gewone schakelaars blijven functioneren, schijnbaar onaangetast door de netwerkproblemen. Ondertussen beginnen sommige gadgets die ik heb aangeschaft om het beheer van mijn huis te vereenvoudigen, de aandacht te trekken.

Het is moeilijk om de router de schuld te geven van deze toegenomen afhankelijkheid.

Ik heb alles ingesteld. De apparaten zijn verbonden met mijn telefoon en ik weet welke app wat aanstuurt. Ik weet hoe de geautomatiseerde acties werken, hoe elk apparaat is gekoppeld en welke steeds irritantere reeks muisklikken nodig is om de boel weer aan de praat te krijgen.

Wat de rest van het huishouden betreft, zij willen gewoon dat het huis normaal blijft functioneren.

Ze hoeven er niet aan te denken dat een bepaalde schakelaar aan moet blijven staan ​​omdat de lamp erachter slim is. Ze hoeven niet te weten welke app een stopcontact bedient of waarom een ​​automatische functie plotseling is gestopt met werken. En een gast hoeft al helemaal geen uitleg te krijgen voordat hij of zij een lamp aanzet.

Als je niet thuis bent en er iets opnieuw geconfigureerd moet worden, blijkt de handleiding van het slimme huis de vermiste persoon te zijn. Dit is een vreemde uitkomst voor een technologie die juist bedoeld was om alledaagse huishoudelijke taken te vereenvoudigen.

Zelfs de beste technologie kan niet bepalen wat de moeite waard is om te automatiseren.

De technologie voor slimme huizen blijft zich ontwikkelen. Matter, de interoperabiliteitsstandaard die door een groot deel van de industrie wordt ondersteund, probeert de complexiteit van de installatie en de problemen met ecosystemen die de eerste slimme huizen zo lastig maakten, verder te verminderen. De nieuwste versie, 1.6, biedt een eenvoudigere installatie van apparaten en betere manieren om apparaten te delen tussen verschillende ecosystemen voor slimme huizen . Deze verbeteringen zullen echter op verschillende tijdstippen beschikbaar komen, afhankelijk van het platform en de fabrikant.

Ik ben blij met deze vooruitgang. Maar ik ben er ook minder van overtuigd dat een eenvoudigere installatie automatisch betekent dat ik meer apparaten nodig heb die aangesloten moeten worden.

Als het compatibiliteitsprobleem minder hinderlijk is geworden, rijst de lastigere vraag: welk reëel voordeel haal ik nu eigenlijk uit al die connectiviteit?

Op een houten tafel staan ​​vier slimme stekkers van Emporia uitgestald.

Voor mij ligt het antwoord steeds meer in de vraag of technologie de noodzaak voor een bepaalde interactie wegneemt, in plaats van deze simpelweg te vervangen door een andere. Als technologie een repetitieve taak overneemt, een probleem detecteert dat ik over het hoofd zou hebben gezien, of het huis comfortabeler maakt voor een vredig leven, dan ben ik geïnteresseerd.

Als het enige wat het doet is een perfect functionerende knop naar mijn telefoonscherm overzetten, wordt het lastiger om me van het nut ervan te overtuigen.

Ik denk niet dat dit het laatste slimme apparaat is dat ik voor mijn huis koop. Het volgende apparaat heeft misschien al een plekje gevonden, maar het zal een sterkere rechtvaardiging moeten bieden dan alleen maar "slim" zijn.

Reacties zijn gesloten.