Ik heb ModRetro M64 gespeeld en dit is wat ik ontdekte.

Ik kan ModRetro, de maker van klassieke videogameconsoles, niet anders dan prijzen voor hun unieke visie op het creëren van producten die mooie herinneringen oproepen. Hoewel spelers misschien dierbare herinneringen koesteren aan het redden van prinsessen of het gooien van bananenschillen vanuit raceauto's, waren die systemen producten van hun tijd en ontworpen om zo goed mogelijk aan te sluiten bij de technologische beperkingen van die periode.

Bij vroege 3D-systemen waren de beelden zacht en wazig, met grove polygonen die nauwelijks een overtuigend gezicht konden vormen. De framesnelheid was laag, maar acceptabel omdat het de eerste stap naar de derde dimensie vertegenwoordigde. Ondanks deze tekortkomingen blijft de nostalgie naar dat tijdperk sterk, een tijdperk dat voorafging aan de druk van het moderne leven.

Het eerste ModRetro-systeem, de Chromatic, een restomod-versie van de Nintendo Game Boy, bereikte op briljante wijze zijn doel: een systeem nabouwen, niet zoals het werkelijk was, maar zoals we het ons herinneren. De M64, een moderne interpretatie van de Nintendo 64, schiet tekort in vergelijking met deze standaard.

Het is niet zo dat de M64 geen goede weergave en vergroting van N64-games op een groot 4K-scherm biedt. Het is alleen dat hij daar verder niet veel meer te bieden heeft. Deze conclusie is gebaseerd op ervaring met de Analogue 3D, een andere moderne N64 die gebruikmaakt van beeldverbeterings- en verfijningsalgoritmes voor een aantrekkelijker beeld.

Hoewel ModRetro de M64 goed lijkt te hebben uitgewerkt, zou dat op zich niet de reden moeten zijn waarom spelers $230 betalen. Om een ​​waardige concurrent te zijn voor Analogue 3D én de groeiende collectie N64-games die beschikbaar zijn voor Nintendo Switch Online-abonnees , had de M64 meer functies en een bugvrije interface moeten bieden. Helaas voldeed hij daar niet aan.

ModRetro M64 Review: Spiekbriefje (Snelle Gids)

• Wat is het? De ModRetro M64 is een replica van de Nintendo 64, gebaseerd op FPGA-technologie en ontworpen om de compatibiliteit en originele resolutie van games te emuleren.
• Voor wie is het bedoeld? De ModRetro M64 is bedoeld voor hardcore N64-liefhebbers die een N64 bezitten. Grote gamebibliothekenEn ook voor degenen die de voorkeur geven aan precieze timing en het spelen op originele apparaten.
• Hoeveel kost het? Het apparaat kost $230. ModRetro M64 Ongeveer het dubbele van de prijs. Nintendo 64 Gebruikt op eBay. De M64 Pro draadloze controller wordt verkocht voor $90 extra (een bedrade Hyperkin-controller is ook beschikbaar voor $30).
• Wat vonden we leuk? We bewonderen het klassieke ontwerp, de uitstekende besturingseenheid en de overklokmogelijkheden.
• Wat vonden we niet leuk? We vonden het niet prettig dat het wazige beelden produceerde (zelfs naar N64-standaarden), matige scanlinefilters had en twijfelachtige ondersteuning bood voor flashkaarten.

ModRetro M64 Review: De Pluspunten

Hoewel de M64 misschien niet perfect is, blinkt hij op sommige punten uit, met name in zijn ontwerp.

Een bescheiden en elegante ontwerpfilosofie.

Wij prijzen de ontwerpers van ModRetro. De ervaring van het voor het eerst openen van de M64 is opwindend, dankzij de felgekleurde verpakking en de luxe doos erin. Bij het openen van de verzegelde doos komt de transparante M64 tevoorschijn in een paarse tint, geïnspireerd op de "funtastic"-serie.

Naast dit designelement heeft ModRetro naar eigen zeggen nieuwe productiemethoden ontwikkeld om twee soorten transparantie in het apparaat te verwerken. Het apparaat heeft een kristalheldere transparantie op het voorpaneel die overgaat in een helderdere transparantie, waardoor spelers de interne componenten kunnen zien.

Wanneer een spelcartridge wordt geplaatst en het apparaat wordt ingeschakeld, licht een stijlvolle lichtbalk voor de cartridge op, waardoor de GoldenEye 007- replica's eruitzien als kunstwerken in een galerie. Achter de cartridge bevindt zich een uitwerpknop waarmee de cartridges gemakkelijk en handig kunnen worden verwijderd met minimale mechanische belasting van de schroeven, aldus ModRetro.

Een drieledige besturingseenheid die de koning der zeeën waardig is.

Dan nu de M64 Pro Controller. Deze straalt een gevoel van duurzaamheid en hoge kwaliteit uit. De voorkant is gemaakt van dik, stevig plastic, terwijl de achterkant van metaal is. Het gewicht van de controller geeft een premium gevoel, wat de prijs van $90 wellicht rechtvaardigt. Er is overigens ook een bedrade versie van de M64 verkrijgbaar bij Hyperkin voor $30. ModRetro heeft de Hyperkin-versie niet bij ons testexemplaar geleverd.

In tegenstelling tot de Analogue 3D behoudt de M64 Pro Controller het originele ontwerp met drie pinnen van de N64. Dit lijkt een gedurfde keuze, vooral omdat gamers al bijna dertig jaar gewend zijn aan analoge controllers met twee grepen en twee analoge sticks. Persoonlijk waardeer ik dit ontwerp.

Hoewel het ontwerp van de M64 de zintuigen prikkelt met de sprankeling van kerstochtend, laat de software-ervaring het systeem te wensen over.

ModRetro M64 Review: Nadelen

Helaas maakt het M64-apparaat vaker fouten dan dat het ze goed doet.

complexe instellingen

Als je een exemplaar van Mario Kart 64 in een ModRetro M64 stopt, laadt het spel direct, net zoals op de N64. Met andere woorden, er is geen hoofdmenu zoals op de Analogue 3D en Nintendo Switch. Het is een complete trouw aan de oorspronkelijke stijl van de N64.

Deze trouw aan de originele N64-ervaring maakt het aanpassen van instellingen lastiger zodra het spel is gestart. Het wijzigen van instellingen is echter eenvoudig. Om de systeeminstellingen te laden, drukt u simpelweg tegelijkertijd op Start en Z. Er verschijnt een 8-bits interface waarmee u de resolutie, CRT-filters, software-updates en andere instellingen kunt wijzigen.

wazige foto's

Bij het vergelijken van de beeldkwaliteit tussen de ModRetro M64 en concurrerende apparaten, is het het beste om te beginnen met het maken van schone foto's zonder extra filters.

Bij een vergelijking van de beeldweergave van de Switch 2, Analogue 3D en ModRetro M64 presteert de Analogue 3D duidelijk beter qua helderheid en kleurverzadiging. Het hogere contrast van de Analogue 3D zorgt er bovendien voor dat textuurdetails beter naar voren komen.

Dit resultaat is verrassend, vooral omdat de Nintendo Switch gebruikmaakt van software-emulatie, wat betekent dat er interne beeldopschalingstechnologie wordt toegepast. Ter vergelijking: het beeld van de M64 oogt wat flets en wazig.

Het is hoe dan ook onwaarschijnlijk dat iemand N64-games met schone instellingen zou willen spelen, aangezien de games er extreem korrelig uitzien. De echte concurrentie ontstaat pas bij het gebruik van CRT-filters.

De filters frustreren.

Ik probeerde games te spelen op een ModRetro M64 met een 77-inch LG OLED G3 tv. Omdat de N64 games weergaf op een bescheiden resolutie van 320x240 pixels, resulteerde opschalen naar 4K onvermijdelijk in een wazig, korrelig beeld. Dit doet je afvragen of N64-games er in 1996 echt zo slecht uitzagen.

De waarheid is dat N64-games er in het midden tot eind van de jaren 90 fantastisch uitzagen dankzij de destijds gangbare beeldschermtechnologie. Veel gamers speelden de N64 op CRT-televisies, die elektronenbundels gebruikten om scanlijnen op fosforstippen te tekenen. Deze technologie creëerde een vloeiende, analoge gloed, waarbij aangrenzende pixels in elkaar overliepen en gekartelde randen werden geëlimineerd. De N64 maakte ook uitgebreid gebruik van anti-aliasingtechnologie om objecten met een lage resolutie scherper op het scherm te laten verschijnen.

Ik was zelf helemaal vergeten hoe games er op oude schermen uitzagen, totdat ik eerder deze maand de Long Island Retro Gaming Expo in Garden City, New York, bezocht. Daar zag ik mensen allerlei klassieke spelconsoles spelen , van de Atari 2600 tot de Sega Dreamcast, op ouderwetse, grote CRT-televisies.

De beelden waren verrassend scherp en helder. Veel oudere systemen, met name vroege 3D-spelconsoles, werden ontwikkeld met dit soort schermen in gedachten. Spelontwikkelaars gebruikten technieken zoals dithering om kleurverlopen vloeiender te maken. Helaas versterken deze technieken op moderne schermen alleen het contrast in het beeld.

Om de incompatibiliteit tussen CRT-monitoren en moderne beeldschermen te compenseren, bevatten zowel ModRetro als Analogue een aantal CRT-filters en scanlinefilters. Deze filters proberen een beeld te creëren dat meer lijkt op dat van CRT-monitoren of andere oudere beeldschermtechnologieën. Helaas presteren de standaard CRT-filters en scanlinefilters van ModRetro niet erg goed.

Zowel de CRT- als de scanlinefilters lijken het beeld enigszins te verbeteren, door gekartelde pixels te maskeren en een lichte gloed toe te voegen voor een meer samenhangend uiterlijk. Deze filters lijken echter in niets op de CRT-monitoren die ik op de Long Island Retro Gaming Expo heb gezien. Ik vond het beeld vaak donker en korrelig, en in heldere scènes voelde de overbelichting overdreven aan. Gelukkig heeft ModRetro een aangepast menu waarmee gamers met een scherp oog voor detail instellingen zoals diafragma, scherpte, horizontale gloed en scanlinebreedte nauwkeurig kunnen afstellen.

Mijn kennis op dit gebied is enigszins beperkt. Gelukkig deelden gebruikers op Reddit verschillende aangepaste instellingen om een ​​CRT-monitor beter na te bootsen. Nadat ik de instellingen van Reddit-gebruiker fpsdabs had uitgeprobeerd , kwam het beeld veel dichter in de buurt van wat ik in Garden City zag.

Tot hun grote teleurstelling kampt de M64 momenteel met een bug waardoor aangepaste instellingen niet tussen verschillende games kunnen worden opgeslagen. Dit betekent dat als ik het systeem afsluit of van game wissel, ik al mijn fpsdabs-instellingen opnieuw moet invoeren. ModRetro heeft aangegeven dat dit in de volgende update zal worden verholpen, wat belangrijk is voor gamers die een soepele spelervaring willen.

Analogue 3D zou een optie voor aangepaste instellingen moeten bieden waarmee gamers het CRT-filter naar eigen voorkeur kunnen afstellen . De M64 mist echter andere belangrijke weergavefilters, zoals die ontworpen voor professionele video- en streamingmonitoren, die als de gouden standaard voor CRT-monitoren worden beschouwd. Het is essentieel dat het ModRetro-team de standaardinstellingen voor het CRT- en scanlinefilter aanpast, aangezien het onwaarschijnlijk is dat gemiddelde gamers de moeite zullen nemen om de scanline-instellingen handmatig aan te passen in het menu voor aangepaste instellingen.

De M64 heeft in ieder geval een uitstekende geluidskwaliteit, en Mario Kart 64 spelen met de schilden van de schildpadden die achter me wegvlogen, was de perfecte manier om van dit klassieke spel te genieten.

Horizontale nauwkeurigheidsverbeteringen

Analogue heeft onlangs een update uitgebracht voor zijn horizontale upscaling-technologie , waarmee de horizontale resolutie van de game is verdubbeld. Deze interne technologie maakt het mogelijk om het aantal horizontale pixels te verdubbelen "zonder de 2D-graphics te beïnvloeden" en "zonder enige impact op de timingnauwkeurigheid of prestaties", aldus Analogue.

Voor een bepaald segment van de diehard N64-fans is elke vorm van interne upscaling wellicht heiligschennis. Maar voor degenen die hun klassieke N64-games op een moderne monitor op een fatsoenlijke manier willen spelen, is dit een welkome verbetering. Het is belangrijk om te vermelden dat deze functie niet beschikbaar is op de M64.

Het effect van horizontale opschaling verschilt per game. Van de games die ik bezit, heeft Star Wars Episode I: Racer het meest geprofiteerd van deze technologie. Zonder horizontale opschaling ziet het beeld er ongelooflijk wazig uit, met warrige lijnen die van links naar rechts lopen. Maar met deze functie ingeschakeld, lijkt de game speciaal ontworpen voor moderne schermen, waardoor het lijkt alsof hij met softwaresimulatie draait.

Daarentegen was de beeldkwaliteit van Racer op de M64 ronduit onaangenaam. Het leek alsof de personagemodellen geëlektrocuteerd werden, hun lichamen trilden door een of andere stroomstoot.

In tegenstelling tot de Analogue 3D ondersteunt de M64 van meet af aan geen HDR. Dit is doorgaans geen groot probleem, aangezien de N64 zelf ook geen HDR ondersteunde. Analogue biedt echter een slimme HDR10-implementatie die de zeer heldere highlights van HDR afzet tegen de donkere scanline-openingen, waardoor CRT-, BVM- of PVM-schermen beter worden nagebootst. Dit werkt het beste op OLED-tv's.

Een uitdagende spelervaring

Na de update en installatie biedt de ModRetro M64 over het algemeen een soepele en probleemloze game-ervaring. Bij het spelen van Mario Kart 64 reageerden de knoppen zeer snel. Dit is zeker een welkome verbetering ten opzichte van de Nintendo Switch Online-versie, die last heeft van merkbare vertraging.

Volgens de compatibiliteitslijst van ModRetro zouden de meeste titels geen problemen moeten ondervinden tijdens het spelen. Op het moment van schrijven zijn er echter 20 titels die problemen vertonen, en ModRetro werkt eraan om deze te updaten. Zo kan het bijvoorbeeld voorkomen dat slingeren aan lianen mislukt in Donkey Kong 64, of dat Hydro Thunder vastloopt.

In mijn geval ondervond ik problemen bij het aanmaken van een savegame voor Perfect Dark. Het klopt dat dit een bekend probleem is in het originele spel en dat het opgelost kan worden door de cartridge in een echte N64 te plaatsen. Deze fout ligt dus mogelijk niet bij ModRetro.

ModRetro bevat verschillende overklokmodi waarmee grafisch veeleisende games met een vloeiendere framerate kunnen draaien. Toen ik dit testte met Goldeneye 007, merkte ik dat overklokken hielp bij het verhelpen van framedrops. Ik wilde deze functie ook testen met Perfect Dark, dat bekendstaat om zijn problemen met native hardware, maar dat is me niet gelukt.

Ik bezit ook een Everdrive-64 X7 . Het is een Krikzz flashcartridge die kan opstarten vanaf back-up-ROM's op een SD-kaart. Hoewel sommige mensen op Reddit hun flashcartridges zonder problemen konden gebruiken, werkte die van mij wel op de Analogue 3D, maar niet op de M64. Volgens ModRetro komt dit mogelijk doordat mijn cartridge niet de nieuwste bootloader-fix heeft, die losstaat van de standaard firmware-update. Ik heb dit probleem nog niet opgelost, maar ik zal deze review bijwerken als/wanneer het me wel lukt.

Vrijwaring

Het eigenaarschap van Palmer Luckey is een twistpunt geworden binnen de retro gaming-community, en sommige media weigeren de producten van het bedrijf te recenseren . Deze recensie beoordeelt de M64 op basis van de technische specificaties en prestaties, maar lezers dienen over de nodige achtergrondinformatie te beschikken alvorens een aankoopbeslissing te nemen.

ModRetro M64 Review: Het Eindoordeel

De ModRetro M64 is een op FPGA gebaseerde Nintendo 64-emulator die doet wat hij belooft, maar hij haalt niet helemaal het niveau van zijn belangrijkste concurrenten. Ondanks zijn aantrekkelijke kleuren en uitstekende 3D-achtige controller mist de M64 een aantal functies en bevat hij enkele bugs. ModRetro heeft echter een lijst met geplande functies voor de M64 in de komende maanden.

Momenteel is de Analogue 3D van $270 de betere koop, ondanks dat hij $40 duurder is. Hij biedt meer functies en bevat ingebouwde beeldverbeteringstechnologieën die de M64 node mist. Persoonlijk ben ik dol op het menu met instellingen voor de scanlijnen op de M64 en zou ik graag een vergelijkbare implementatie zien op de 3D-versie. De M64 heeft ook nog geen perfecte gamecompatibiliteit, hoewel ik vermoed dat dit zal verbeteren met de komst van Plus-updates.

Het is ook de moeite waard om te vermelden dat ModRetro zelf N64-games uitgeeft . Bij de lancering omvat het aanbod van deze games voor $50 onder andere Extreme-G Turbo Fusion, een verzameling van de eerste twee Extreme-G-racegames, evenals Buck Bumble, Xibalba64 en Xeno Crisis. Buck Bumble is een relatief zeldzame game die nu voor meer dan $100 wordt verkocht. Dat je nu een nieuwe versie voor $50 kunt kopen, is een geweldige ontwikkeling voor de consument.

Er valt zeker veel te bewonderen aan de M64. Maar helaas voor ModRetro valt er minstens zoveel, zo niet meer, te bewonderen aan de Analogue 3D. Dus, tenzij je een sterke voorkeur hebt voor de kleurrijke esthetiek van de M64, of een diehard Palmer Luckey-fan bent, is de N64-emulator die de moeite waard is om te kopen de Analogue 3D.

---

---