Zwarte spiegel Het is een verwoestende, verontrustende en tegelijkertijd filosofisch aanzettende serie. De anthologieserie, die in 4 voor het eerst werd uitgezonden op Channel 2011 en vanaf het derde seizoen op Netflix verscheen, vestigde de reputatie van de maker, Charlie Brooker, als een creatief genie. Het duurde vier jaar voordat fans het zesde seizoen konden zien, en bijna twee jaar voor het zevende seizoen eindelijk is gearriveerd. Maar het was het wachten waard, vooral voor fans van de spannende Black Mirror-afleveringen.
In totaal zijn er zes afleveringen, waarvan vele teruggrijpen op de briljante originele serie. Het is altijd een serie geweest Zwarte spiegel Het draait om technologie die te ver is gegaan en de gevolgen van onvermijdelijk catastrofale toekomstscenario's. Hoewel de serie in latere seizoenen afweek naar meer horror en minder psychologie, Seizoen 7 is terug in volle gang!. De afleveringen variëren van cyberpunk tot psychologische thrillers en hartverscheurende emotionele verhalen. De cast bestaat uit een mix van bekenden en onbekenden. Bovendien bevat dit seizoen de allereerste vervolgaflevering. Elke aflevering is krachtig, Zwarte spiegel Op zijn best. Maar sommige zijn wel bijzonder boeiend.
6. Game (Seizoen 7, Aflevering 4)
De langverwachte terugkeer van Will Poulter als Colin uit de interactieve film Black Mirror: BandersnatchHet was teleurstellend. Hoewel zijn personage een cruciale rol in het verhaal speelt, verschijnt hij slechts enkele minuten in beeld. Het verhaal draait om Peter Capaldi (Lewis Gribben in flashbacks) als Cameron, een voormalig videogamejournalist die tientallen jaren later wordt gearresteerd voor de moord op een man die nog steeds niet is geïdentificeerd in een onopgeloste zaak. Tijdens zijn verhoor beschrijft Cameron zijn groeiende obsessie met een baanbrekend programma dat door Colin is ontwikkeld. Het is geen spel in de traditionele zin van het woord, maar bestaat uit schattige, Tamagotchi-achtige digitale wezentjes, genaamd Thronglets, waar 'spelers' in de loop van de tijd voor moeten zorgen. Thronglets werken als een groep, vermenigvuldigen zich en leren ons langzaam hoe we betere mensen kunnen worden. Naarmate Cameron deze wezens begint te observeren en tegelijkertijd regelmatig LSD-trips maakt, begint hij te geloven dat hij hun vogelachtige geluiden en hun missie om een betere wereld te creëren, kan begrijpen.
Ogenschijnlijk draait het in het cyberpunk-thema om videogameverslaving. Thronglets zijn een metafoor voor de in-app aankopen, mods en quests die videogameontwikkelaars spelers voortdurend voorschotelen. Maar het gaat meer over ons menselijk vermogen om samen te werken, of beter gezegd, het gebrek daaraan. “Game” is een subtiel commentaar op de afhankelijkheid van geweld en woede in de maatschappij en op onze wanhopige behoefte aan een reset. De aflevering is de zwakste van het seizoen en het einde is enigszins verrassend. Maar Capaldi is zo betoverend, je kunt je ogen niet van hem afhouden.
5. USS Callister: Toward Infinity (Seizoen 7, Aflevering 6)
De terugkeer van Robert Daly (Jesse Plemons) was een prachtig bewaard geheim in de eerste aflevering van de vervolgreeks. Oorspronkelijk een van Beste afleveringen Zwarte spiegelDali is een briljante programmeur die wordt uitgebuit door zijn financiële partner, James Walton (Jimmi Simpson). Walton neemt de eer op zich voor de meeslepende videogame die Dali bouwde en zet hem onder druk om dag en nacht te programmeren om Plus en Plus virtuele universums te creëren die het bedrijf kan verzilveren (wat deels verklaart hoe zijn personage een comeback kon maken). Stilletjes woedend, maar niet in staat zichzelf te verdedigen, vindt Dali een ongezonde uitlaatklep: hij gebruikt een verboden DNA-kloonapparaat om bewuste klonen te maken van enkele werknemers van het bedrijf, waaronder Walton. In deze aangepaste versie van zijn spel dwingt Dali hen om te buigen voor zijn bevelen, houdt hij hen gevangen terwijl hij hen voortdurend martelt. Een slimme nieuwe aanwinst, Nanette (Cristin Milioti), organiseert echter een muiterij zodat het schip aan zijn greep kan ontsnappen, waarbij de echte Dali omkomt.
In het tweede deel vechten Nanette en het team tegen miljoenen vijanden van willekeurige spelers en proberen ze credits te stelen, zodat ze kunnen blijven bestaan. Wanneer betalende abonnees deze illegale, merkloze spelers beginnen te bekritiseren vanwege hun ongeoorloofde diefstal en ontraceerbaarheid, moet Walton proberen ze te identificeren en uit te schakelen voordat alles waar hij voor heeft gewerkt instort. Over het geheel genomen is de aflevering een plezierige terugkeer naar een Emmy-winnende aflevering. De film duurt een hele film, richt zich vooral op fanservice en het verhaal lijkt al bijna klaar voor een derde deel. Vanuit een commentaarperspectief Zwarte spiegelHet draait allemaal om de kracht en obsessie van boze toetsenbordstrijders.
4. Aartsvijand (Seizoen 7, Aflevering 2)
Het was slechts een kwestie van tijd voordat hij met een serie zou komen. Zwarte spiegel Aflevering over de langetermijneffecten van pesten. In de geest van de serie en de psychologische thrillerthema's die centraal stonden in de eerste afleveringen, brengt deze aflevering de computernerd op de middelbare school naar nieuwe hoogten. Verity (Rosie McQueen) is een onhandig, vroeger gepest middelbare scholiere. Nu is ze een bescheiden volwassene met het vermogen om de realiteit te veranderen, waardoor ze haar voormalige kwelgeesten, zoals Maria (Sienna Kelly), tot waanzin drijft. Het is een sociaal commentaar op psychologische manipulatie (‘Gaslighting’) dat begint met kleine momenten waarin Maria gedwongen wordt haar eigen realiteit in twijfel te trekken. Dit gaat door tot het einde van het verhaal en leidt tot een explosief hoogtepunt. Deze aflevering is een krachtig voorbeeld van de impact van cyberpesten en het belang van het aanpakken van psychische problemen.
De aflevering wordt ongelooflijk goed geacteerd door Kelly en McQueen, twee relatief onbekende gezichten die geweldige acteerprestaties neerzetten. Ze herinneren je eraan dat Zwarte spiegel Vroeger speelde hier een groep getalenteerde, opkomende Britse acteurs in, die bij het Amerikaanse publiek relatief onbekend waren. Hoewel het einde van de aflevering wat te wensen overlaat, is de boodschap duidelijk: wees voorzichtig met de manier waarop je mensen behandelt, vooral intelligente en verlegen mensen. Misschien regeren ze ooit over de wereld.
3. Ordinary People (Seizoen 7, Aflevering 1)
De seizoensopener keert terug naar het centrale thema van technologie die haar grenzen overschrijdt, een vernietigend commentaar op de hebzucht van bedrijven en de abonnementscultuur. Tracee Ellis Ross is een salesvertegenwoordiger voor het biotechnologiebedrijf Rivermind. Ze belooft haar rouwende echtgenoot Mike (Chris O'Dowd) dat ze zijn comateuze vrouw Amanda (Rashida Jones) kan redden. Hiervoor is een experimentele operatie nodig waarbij het beschadigde deel van haar hersenen wordt vervangen door een kunstmatig implantaat, waardoor ze vanuit de cloud kan functioneren. De operatie is gratis, maar er geldt een maandelijks abonnement. Het lijkt eenvoudig, en je kunt tenslotte geen prijs plakken op het leven van een geliefde. Mike en Amanda kwamen er echter al snel achter dat het basisabonnement ervoor zorgde dat Amanda willekeurige, gerichte advertenties uitspuwde. Het beperkt ook de afstand die het kan afleggen binnen het ‘dekkingsgebied’. Naarmate het aantal abonnementen stijgt, raken Mike en Amanda in een steeds slechtere situatie. Het duurt niet lang voordat Mike wanhopige maatregelen neemt om het geld te verdienen dat hij nodig heeft om zijn vrouw in leven te houden. Dit houdt onder andere in dat hij deelneemt aan de zieke en gestoorde internetcultuur.
Het is een gewaagde episode, een verhulde waarschuwing aan merken en vooral aan het zorgstelsel, en het laat zien hoe verkeerd het is om mensen schaamteloos uit te buiten. Het is ook een waarschuwing voor consumenten: ze kunnen heel makkelijk worden opgelicht door bedrijven die je geld willen afhandig maken. Het einde is zo en je zult je mond dichthouden van angst. Het is geen toeval dat de aflevering vernoemd is naar een nummer van de Britse alternatieve rockband Pulp, wat toevallig een bijtend commentaar is op de klassenverdeling.
2. Reverie Hotel (Seizoen 7, Aflevering 3)
Het is meer een eerbetoon aan de aflevering. San Junipero Vanaf het derde seizoen is het een van Beste afleveringen Zwarte spiegelDe aflevering gaat over Hotel Mijmering Hot topic vandaag: het gebruik van kunstmatige intelligentie bij het maken van films. Kimmy (Awkwafina), een vertegenwoordigster van de hightech AI-tool ReDream, biedt Judith (Harriet Walter), eigenaar van de noodlijdende filmstudio Keyworth Studios, een reddingslijn: ze kunnen nieuwe technologie gebruiken om een van haar klassieke films opnieuw te maken met een nieuwe topacteur en de film bovendien goedkoop produceren. Terwijl sommige grote mannelijke namen zich verzetten tegen het idee (vooral de grote Ryan), wil Brandi Friday (Issa Rae) het toch doen. Maar alleen als ze een rol kan spelen die tegenover de mannelijke hoofdrol staat. Geen probleem! Maar wanneer Brandy arriveert, realiseert ze zich dat de rol onconventioneel acteerwerk vereist. Ze moet een digitale wereld betreden die bevolkt wordt door AI-versies van de originele personages en belangrijke scènes opnieuw opnemen terwijl ze in AI-vorm is.
De aflevering heeft een vergelijkbare sfeer als Westworld Ooit werd een AI-versie van de lang geleden overleden actrice Dorothy (Emma Corrin) geactiveerd door momenten die niet in het script stonden. Het gaat in op de echte emoties die zij voelde toen zij de klassieke film opnam. Omdat ze bij het spelen van de rol vele decennia geleden veel putte uit haar eigen levenservaringen, begint ze zich dingen te herinneren. De grens tussen realiteit en fantasie vervaagt en als een reeks gebeurtenissen ervoor zorgt dat het verhaal volledig afwijkt van het script, raakt Brandy gevangen in de Matrix. Tenzij je het verhaal richting de gewenste aftiteling kunt sturen. Maar in de loop van het proces ontwikkelt Brandy echte gevoelens en emoties voor deze onwerkelijke ‘persoon’. Er worden vragen gesteld over persoonlijke identiteit en wat het werkelijk betekent om te bestaan. Op een oppervlakkig niveau verkent de aflevering virtuele werelden die overgaan in de echte wereld en de gevaren die gepaard gaan met het loslaten van creatieve controle op machines. Zowel Rae als Corrin leveren boeiende, prijswaardige optredens.
1. Lament (Seizoen 7, Aflevering 5)
Je realiteit is je perceptie, zou je kunnen zeggen. Dat is althans het thema van deze emotionele en misschien wel de mooist gefilmde aflevering van het hele seizoen. Wanneer Phillip (Paul Giamatti) een telefoontje krijgt over de dood van zijn ex-vriendin, wordt hij aangemoedigd om een reeks oude foto's te gebruiken om zijn herinneringen aan haar op te roepen. Deze foto's kunnen worden gebruikt als hulpmiddel bij een meeslepende, hightech herdenkingsdienst. Maak je geen zorgen als hij zich iets niet meer kan herinneren: de gids (Patsy Ferran) kan hem helpen met het gebruik van signalen en triggers, van foto's (waar hij zijn gezicht aan heeft gekrabd of gescheurd) tot muziek, om die herinneringen wakker te maken. Wanneer Phillip echter teruggaat in de tijd, komt hij erachter dat hij zich de dingen alleen vanuit zijn eigen perspectief herinnerde. Hij zag zijn eigen tekortkomingen niet en ook niet welke rol hij speelde in de mislukking van zijn relatie.
In deze aflevering wordt onderzocht hoe mensen de neiging hebben om hun eigen, zichzelf waarmakende, overdreven verhalen te construeren en wordt de diepe pijn van spijt besproken. Terwijl de ring Lofrede Het verhaal draait om de dood van een vrouw, maar Phillip rouwt om veel meer en heeft veel meer spijt. De aflevering raakt je diep in het hart. Het is de meest ingetogen film van het seizoen, maar het is niet verrassend dat Giamatti je meesleept terwijl hij en The Guide herinneringen ophalen, sommige vervaagd, andere levendig, waardoor je een situatie echt kunt begrijpen vanuit een perspectief dat verder gaat dan zijn vervormde herinneringen aan de werkelijkheid.
شاهد Zwarte spiegel op Netflix.
Reacties zijn gesloten.