Zo nu en dan verschijnt er een game die erop lijkt dat het de volgende grote doorbraak in videogames gaat worden. Het spel is opnieuw gespeeld. persona 5 Het bracht de langlopende RPG-serie nieuw leven in en droeg er in het algemeen aan bij dat Japanse games weer populair werden. Terwijl ik het spel nam Fire Emblem Awakening Een worstelende strategiespelreeks kreeg zo'n succes dat Fire Emblem nu een belangrijke spelreeks is voor Nintendo. Alhoewel het spel The Hundred Line: Laatste Defensie Academie Het is een nieuw spel en geen onderdeel van een lange serie, maar het is wel het hoogtepunt van het werk van twee beroemde gameontwikkelaars, ondanks hun specialisatie in een specifiek vakgebied.
Ontwikkelaar Kazutaka Kodaka is vooral bekend vanwege zijn werk aan de Danganronpa-games; Kotaro Uchikoshi is bekend van de regisseur van de Zero Escape-gamereeks en AI: The Sominum Files. Beide gameontwikkelaars hebben een respectabele schare fans, maar hun werk is nog niet zo populair als Persona of Fire Emblem. Momenteel werken de twee voor het eerst samen aan een game bij Too Kyo Games. Nadat ik met ze sprak op de GDC 2025 en de game zelf heb gespeeld, kan ik zeggen dat deze combinatie van een visuele roman en een tactiekspel een ervaring is die je niet mag missen.
“Vind je Persona leuk?”
Spel zoals De Honderd Lijn Persona is een spel over een groep middelbare scholieren die samen moeten werken om bovennatuurlijke krachten te bestrijden. Studenten van het spel worden echter gedwongen om De Honderd Lijn Om het tegen hun wil te doen. Ze wonen alle drie in een koepelstad genaamd het Tokyo Residential Complex, maar worden getransporteerd naar een mysterieuze school buiten het complex. Ze worden naar de school gebracht die de naam van het spel draagt en krijgen de opdracht om deze 100 dagen lang te verdedigen. Hiervoor gebruiken ze speciale krachten, die ze krijgen door zichzelf met een magisch zwaard in de borst te steken.
Het is een even vreemd spel als je zou verwachten van een spel van de ontwikkelaars van Danganronpa en Zero Escape, maar het deelt ook de sterke punten van die spellen. Zodra ik de studenten in het complex ontmoette, voelde ik meteen dat het unieke en onvergetelijke personages waren. Tot mijn favoriete personages behoren Darmoi, een geesteszieke student die in eerste instantie denkt dat leerlingen naar school zijn geroepen om een Danganronpa-achtig moordspel te spelen, en Shoma, een kind dat altijd kritisch op zichzelf is en een kikkerhoed draagt en tijdens een gevecht in een Gundam verandert.
Het grootste deel van het verhaal speelt zich af in de zichtbare helft van het spel. De Honderd Lijn Op dit punt sluit deze game nauw aan bij het eerdere werk van de ontwikkelaars. Op de Game Developers Conference 2025 schepten Kodaka en Uchikoshi op over de vele geanimeerde scènes in de game, de 100 expressieve beelden per student en de 100 mogelijke eindes die de spelers kunnen kiezen.
Over het algemeen willen gameontwikkelaars dat het spel De Honderd Lijn Voor ieder wat wils. Voor sommigen kan het verhaal van het spel een heel serieus verhaal zijn. Voor anderen wordt het misschien een spel. De Honderd Lijn Het lijkt meer op een komedie. Ongeacht hoe het verhaal zich ontwikkelt, je zult tegen monsters moeten vechten in strategische, op beurten gebaseerde gevechten.
Terwijl de meeste strategiespellen zich richten op individuele eenheden, richt deze game zich op het uitdagen van spelers tegen grotere groepen vijanden met aanvallen die meerdere velden raken. Spelers gebruiken AP-punten om aanvallen vanuit elke student uit te voeren. Het doden van vijanden verhoogt de spanningsmeter, en zodra deze boven de 100% staat, kunnen krachtige speciale aanvallen worden gebruikt om extra schade aan te richten.
Spelers zullen uiteindelijk ook krachtige aanvallen kunnen gebruiken om eenheden in gevechten op te offeren; Maar maak je geen zorgen, het spel bevat geen De Honderd Lijn Over de permanente dood van eenheidsgevechten. Hoewel The Hundred Line niet revolutionair is voor het strategiegenre, vond ik de omvang van de gevechten wel leuk. Het is een toegankelijk spel, maar uniek genoeg in de RPG-wereld dat ik denk dat het spel ook liefhebbers van strategiespellen kan aanspreken die normaal gesproken geen visuele romans spelen.
Reacties zijn gesloten.