Thunderbolts-recensie: van het minste tot het beste, een Marvel-film die je niet mag missen

DzTecnium-recensie

Sinds de release van Endgame is Marvel er op meer dan één manier niet in geslaagd zijn fans tevreden te stellen. Of het nu gaat om recente series of films, zoals Captain America: Brave New World, Marvel heeft veel vertrouwen verloren onder zijn fans. Het lijkt er echter op dat Marvel met de Thunderbolts op weg is om zijn positie terug te winnen.

Toen de film werd aangekondigd, dachten fans over de hele wereld dat het weer een ramp zou worden. Maar alles veranderde toen ik vanochtend, na het zien van Thunderbolts, de bioscoop uitliep. Dat verraste me. Deze film heeft eindelijk de Marvel-spirit waardoor fans zo dol zijn op superhelden, ook al is er in deze film een ​​team van antihelden dat de wereld redt.

Opmerking van de redacteur: Deze recensie bevat kleine details die de kijkervaring kunnen bederven. Thunderbolts.

 

Een eenvoudig, maar elegant verteld verhaal.

Bij het maken van een film is het verhaal het allerbelangrijkste aspect. Marvel staat erom bekend complexe verhalen te creëren en deze zo goed mogelijk uit te voeren. Tot Endgame deden ze dat ook. Sindsdien hebben Marvel-films en -series moeite om ons een goed verhaal te bieden. De meeste verhalen voelden als lappendekentjes. Er werd geprobeerd een verhaal met humor en gevoel te vertellen, maar dat mislukte jammerlijk.

Hoewel Deadpool en Wolverine het goed deden, is het triest dat ze ook op het gebied van verhaallijnen tekortschoten. Marvel is er niet in geslaagd om in toekomstige films een goed samenhangend verhaal af te leveren. Kijk eens wat een totale puinhoop Captain America: Brave New World was. Tony Stark had Jarvis gerust betere verhalen kunnen laten schrijven vanuit zijn Iron Man-pak, alsjeblieft.

Toen alle hoop verloren was, verscheen Marvels nieuwste project, Thunderbolts, Als een vuurvliegje dat hoop brengt waar we allemaal behoefte aan hebben op een donkere, koude nacht.. Marvel zegt tegen de fans: nee, we geven nog niet op. Thunderbolts heeft een eenvoudig ontstaansverhaal, en dat werkt goed. Deze film bewijst dat je geen groot, complex verhaal nodig hebt om een ​​goede film te maken; Het moet gewoon samenhangend en elegant uitgevoerd zijn.

Thunderbolts heeft Valentina (Julia Louis-Dreyfus), die van Yelena (Florence Pugh) af wil, The Ghost (Hannah John-Kamen), John Walker (Wyatt Russell) en leermeester (Olga Kurylenko) zodat ze niet tegen haar gebruikt zouden worden in haar afzettingsproces. Wanneer ze echter de kluis bereiken en gaan vechten, treft Taskmaster een verrassend lot. Wanneer Taskmaster vermoord wordt, komt Bob uit een doos en beseffen ze dat dit een val was om hen allemaal te doden.

Op de een of andere manier weten ze te ontsnappen en Bob blijkt de enige overlevende van Project Sentry te zijn. Hij blijkt over superkrachten te beschikken. Thunderbolts lijkt daarnaast voor subtiele humor te zorgen, een zeldzaamheid in Marvel.

Een van de meest teleurstellende factoren in Marvel-films is doorgaans de overdreven, onnodige humor. Die vind je in elke Marvel-filmrecensie die ik heb geschreven. Thunderbolts lijkt zich echter bewust te zijn van dit grote probleem en werkt eraan om het aan te pakken. De film biedt natuurlijke, pretentieloze humor.

Of het nu het luide, zware Russische accent van de Rode Beschermer was of het gestoorde gedrag van John Walker, aangezien de "broer" op het punt stond de film zo snel mogelijk te beëindigen door zonder een moment te aarzelen een kogel door Valentina's hoofd te jagen, was alles perfect, tot in het kleinste detail. Ik ben verbaasd dat Marvel nog steeds een goede film weet te maken. Hoe konden ze in een bepaalde film de fout ingaan met een vogelman en een rood monster?

Soms heb ik het gevoel dat Marvel een tiener is die om 3 uur 's nachts een motiverende golf van energie krijgt van: "Ik ga zo hard koken dat ik onherkenbaar word", en die vervolgens in een depressieve gedachte vervalt van: "Is het leven het wel waard?" fase. Kortom, als je wordt afgeschrikt door de onnodige humor die Marvel in zijn films stopt, zal Thunderbolts je vertrouwen in de studio herstellen.

 

De karakterontwikkeling verloopt vrij normaal.

Een ander ding dat ik leuk vond aan Thunderbolts is dat systematische ontwikkeling En dat is logisch voor de personages, en specifiek voor het personage van Jelena. Vanaf het begin van de film maakt Jelena een emotionele crisis door. Ze voelt zich eenzaam en heeft een hekel aan haar werk als huurmoordenaar. Maar nadat ze Bob en de anderen heeft ontmoet, begint ze zich geleidelijk emotioneel te ontwikkelen en zien we haar systematische groei, voorbij haar problemen. Ze herkent zichzelf in Bobs eenzaamheid en zijn problemen en zorgt ervoor dat het team uiteindelijk The Void kan verslaan.

Florence Pugh schitterde misschien niet als Jelena in Black Widow, maar deze keer schittert ze als een held die haar draai vindt. Haar karakter wordt in Thunderbolts prachtig uitgewerkt. Ze heeft haar problemen met haar vader, de Rode Beschermer, opgelost en een groep mensen bij elkaar gebracht die anders nooit met elkaar zouden hebben samengewerkt. Ondertussen heeft ze zichzelf opnieuw uitgevonden als heldin. Ik denk dat Florence Pugh was als Yelena een hoogtepunt van Thunderbolts..

Een ander ding dat ik leuk vond, is dat Marvel heeft haar niet tot een compleet nieuw persoon gemaakt. In slechts één film; In plaats daarvan heb ik haar op het pad naar verbetering geholpen, door te repareren wat er in haar kapot was, en heb ik haar een groep mensen gegeven die haar op haar pad zouden steunen. Op het eerste gezicht zou je bij deze recensie van Thunderbolts kunnen denken dat de film alleen maar een actievol oorsprongsverhaal is, maar in de kern gaat het meer over emoties en het overwinnen van dingen waar we mee worstelen, en dat is mooi.

 

Thunderbolts hebben misschien een klein zwak punt.

Als je tot hier in deze recensie bent gekomen, is het duidelijk dat Thunderbolts een solide film was in bijna alle opzichten, van het verhaal tot de thema's en de karakterontwikkeling. Het kan echter zo zijn dat de film op één punt tekortschiet. Een van de grootste trekpleisters van de Thunderbolts-film was de introductie van de Sentry. Sentry kreeg echter niet zoveel schermtijd als verwacht.

Bob of Robert Reynolds verscheen In Sentry-kostuum voor minder dan 10 minuten, wat wat mij betreft niet genoeg was om de hype rondom de komst van het personage waar te maken. daarna, Verscheen alleen als The Void, en hun schermtijd was niet genoeg.

Nadat het stof was neergedaald en de Thunderbolts NYC hadden gered, was Bob bang om weer de Sentry te zijn. Er was namelijk een grote kans dat The Void zou terugkeren zodra hij zijn krachten zou gebruiken. Dat is geen goed idee, aangezien Bob nu bij de New Avengers woont.

 

Is Thunderbolts het waard om te kijken?

En nu de grote vraag: Moet je je zuurverdiende geld uitgeven aan een Thunderbolts-film? Het antwoord is ja, natuurlijk, absoluut! Ik begrijp dat je als Marvel-fan in de loop der tijd veel teleurstellingen hebt meegemaakt en dat het dan logisch is dat er twijfels ontstaan.

Maar als je dit nog steeds leest, ben je zeker geïnteresseerd en ik verzeker je dat je niet teleurgesteld zult zijn in wat Marvel in de bioscoop heeft neergezet met Thunderbolts. De film is een totaalpakket vol actie, spanning, emoties, humor en, oh man, er zit ook nog eens een Russisch accent in. Dus, verzamel zo snel mogelijk je vrienden, familie, date en iedereen die je mee wilt nemen en koop zo snel mogelijk je Thunderbolts-filmkaartjes!