Wat is Web3? Een beginnersgids voor wallets, dApps en de risico's van cryptovaluta.

Log in, blader door de pagina, plaats een bericht en ga dan weer weg.

Dit is het internet dat de meeste mensen gebruiken. Iemand anders is eigenaar van je account, slaat je gegevens op en kan je toegang op elk moment blokkeren. Web3 verandert dit model, althans in theorie.

Web3 is een internetmodel waarmee gebruikers digitale activa kunnen bezitten en overdragen via wallets , in plaats van afhankelijk te zijn van één enkel platform voor het beheer van hun accounts, saldo's en toegangsrechten. Dit betekent blockchain-gebaseerde applicaties, beheerd door slimme contracten, en toegankelijk via een wallet in plaats van een gebruikersnaam en wachtwoord.

Maar deze extra controle legt ook een grotere verantwoordelijkheid bij u. De beveiliging van uw wallet, de goedkeuring van transacties, netwerkkosten en fraudepreventie zijn de verantwoordelijkheid van de gebruiker, niet van het supportteam. Deze handleiding beschrijft hoe het systeem is opgebouwd, wat elk onderdeel doet, waar beginners vaak tegenaan lopen en hoe u veilig aan de slag kunt.

• Web3 maakt gebruik van blockchains, wallets, slimme contracten en tokens om gebruikers in staat te stellen digitale activa te bezitten en over te dragen tussen verschillende applicaties.
• Het kan bepaalde platformaccounts vervangen door toegang via een digitale portemonnee, gedeelde gegevens, programmeerbaar eigendom en open applicatiecommunicatie.
• Web3 is lastig veilig te gebruiken omdat gebruikers hun sleutels moeten beschermen, meldingen over hun wallet moeten lezen en moeten controleren of projecten daadwerkelijk gedecentraliseerd zijn.

Web3 is een nieuw model voor het bouwen van internetapplicaties waarmee gebruikers digitale activa kunnen bezitten , acties kunnen ondertekenen met een wallet en kunnen communiceren met software die belangrijke activiteiten vastlegt op de blockchain. In plaats van dat uw saldo, identiteit en machtigingen worden opgeslagen in de database van één enkel bedrijf, bestaan ​​ze in een gedeeld grootboek dat iedereen kan inzien.

Dit gedeelde account is het belangrijkste verschil. Het wordt niet beheerd door één enkel bedrijf en niemand kan je account zomaar verwijderen of de regels van de ene op de andere dag wijzigen.

Om iets als Web3 te kunnen beschouwen, moeten er drie dingen waar zijn: gebruikers beheren een adres via een wallet; applicaties kunnen gedeelde blockchain-records lezen of schrijven; en tokens of slimme contracten kunnen waarde, eigendom, toegang of stemrecht overdragen.

Om die reden kan Web3 DeFi-applicaties, NFT-marktplaatsen, DAO's, blockchain-games en sociale protocollen omvatten. Het kan echter ook zwakke projecten omvatten die een eigen programmeertaal gebruiken, terwijl de meeste controle in handen is van één team. Het label en de realiteit komen niet altijd overeen.

Web2 is opgezet als een huurmodel, terwijl Web3 een eigendomsmodel vertegenwoordigt.

Elke keer dat u inlogt op een socialmediaplatform, bankapp of e-mailservice, slaat een bedrijf uw accountgegevens, activiteitsgeschiedenis en herstelopties op. U bent een huurder en zij kunnen uw toegang op elk moment blokkeren. Web3 voegt toegang via een digitale portemonnee en transactieverwerking via de blockchain toe voor bepaalde processen. Sommige van deze gegevens worden opgeslagen in een gedeeld grootboek in plaats van op de servers van één enkel bedrijf.

Het verschil zit hem niet in de internetverbinding en niet in de locatie van de controle- en registratiegegevens.

Blockchain vormt de onderliggende laag voor veel Web3-applicaties, maar Web3 is veel breder dan alleen blockchain. Bitcoin is gebaseerd op blockchain. De meeste Web3-applicaties draaien echter op smart contract-netwerken, waar applicaties programmeerbare logica kunnen uitvoeren.

De meeste wallets, tokens, DeFi-applicaties, NFT's en DAO's maken gebruik van het Ethereum-netwerk of een compatibel netwerk. Als je wilt begrijpen hoe de financiële kant werkt, behandelt deze gids voor cryptocurrency-handel de belangrijkste risico's en controles. Wat betreft de governance, legt deze beginnersgids voor DAO's uit hoe stemmen en schatkisten in de praktijk werken.

Het gangbare raamwerk voor lezen, schrijven en eigendom vereenvoudigt de zaken als volgt: Web 1 stond gebruikers toe te lezen. Web 2 stond hen toe te lezen én te schrijven. Web 3 voegt eigendom toe via wallets en tokens. Of een bepaald project daadwerkelijk echt eigendom biedt, is het aspect dat de moeite waard is om te onderzoeken.

Een Web3-transactie lijkt op het eerste gezicht eenvoudig: je klikt, je bevestigt en er gebeurt iets. Maar wat er zich achter die klik daadwerkelijk afspeelt, is een reeks tools die je verzoek van een front-end naar de blockchain en weer terug sturen.

De "Web3-stack" vertegenwoordigt de set tools die een klik op een wallet vertaalt naar een actie op de blockchain. Deze stack omvat doorgaans een wallet, een dApp-frontend, een RPC-provider of -node, een smart contract, de blockchain en ondersteunende infrastructuur zoals oracles, indexers en opslagnetwerken.

Een simpele handeling zoals het wisselen, aanmaken van tokens, stemmen of spelen van een spel kan meerdere stappen doorlopen voordat de gebruiker het resultaat ziet. De applicatie lijkt misschien op een gewone website, maar het belangrijkste verschil is dat de wallet een bericht of transactie ondertekent die het walletadres, het token-saldo, de goedkeuring of de contractstatus wijzigt. Zodra deze wijziging is bevestigd, wordt deze on-chain vastgelegd en kan deze niet meer ongedaan worden gemaakt.

Een typische Web3-transactiestroom ziet er als volgt uit:

• De gebruiker opent de dApp in een browser of mobiele applicatie.
• De dApp vraagt ​​de wallet om een ​​adres te koppelen.
• De gebruiker bekijkt een bericht, goedkeuring of transactieverzoek.
• De portemonnee anticipeert op het verzoek met behulp van de gebruikerssleutel.
• Het slimme contract controleert de regels en voert de procedure uit.
• De blockchain registreert het resultaat als de transactie wordt bevestigd.
• Indexeerders en RPC-providers helpen de front-end om de bijgewerkte status weer te geven.

Deze workflow verklaart waarom Web3-technologie minder soepel aanvoelt dan een reguliere login. De wallet-prompt is niet zomaar een decoratie; hiermee kan een token worden geautoriseerd, een lijst worden ondertekend, een governance-stemming worden geaccepteerd, een transactie worden ingediend of gevoelige machtigingen worden vrijgegeven. Het omzeilen van deze prompt is een van de meest voorkomende manieren waarop beginners geld verliezen.

Infrastructuur speelt ook een belangrijke rol in de gebruikerservaring. Oracle-netwerken zoals Chainlink kunnen externe prijzen in slimme contracten integreren. Opslagnetwerken zoals de gedecentraliseerde opslag van Filecoin kunnen content ondersteunen die niet direct op de blockchain kan worden opgeslagen. Indexeringsnetwerken zoals het Graph-protocol kunnen het voor applicaties gemakkelijker maken om blockchaindata te bevragen.

Voor beginners is de eenvoudigste uitleg dat elke stap tussen de front-end van de dApp en de blockchain een potentieel faalpunt vormt. Toegang tot RPC, indexering, opslag, tokengoedkeuringen, gaskosten, netwerkfouten en de afhankelijkheid van een gecentraliseerde front-end kunnen allemaal problemen veroorzaken voordat een transactie de blockchain bereikt.

Je wallet is geen bankrekening. Je bewaart er geen cryptomunten in, maar de sleutels die het cryptowalletadres beheren, en degene die deze sleutels bezit, beheert de tegoeden.

De Web3-wallet is een controlepaneel voor blockchainadressen, sleutels, saldi, het ondertekenen van transacties, dApp-communicatie en tokengoedkeuringen. Het kan tegelijkertijd functioneren als inlogtool, betaalapplicatie, toegangsbeheerpaneel en risicobeheerplatform.

Door je wallet te koppelen, wordt je adres doorgaans aan de dApp onthuld. Met het ondertekenen van een transactie kun je activa overmaken of een contract aangaan. Het delen van de seed phrase kan de volledige controle over de wallet permanent aan een andere persoon overdragen.

De eerste beslissing betreft het beheer. Dit betekent: wilt u uw privésleutels zelf bewaren, of wilt u dat een provider ze voor u ophaalt? Deze keuze bepaalt welk type wallet het meest geschikt is voor u.

Als je nieuw bent in de wereld van cryptovaluta en nog niet klaar bent voor volledige zelfbeheer, is het belangrijk om je te verdiepen in een custodial wallet. Deze gids voor cryptovaluta wallets voor beginners vergelijkt beheermodellen, netwerkondersteuning en herstelmogelijkheden op een duidelijke manier.

Een hardware wallet houdt de ondertekeningsstap offline, waardoor de risico's kleiner worden als uw apparaat wordt gehackt.

Nog een belangrijk punt: de geheime herstelzin beheert elk account dat ervan is afgeleid. Standaard wallets die u zelf beheert, hebben geen gecentraliseerd herstelmechanisme als u de toegang verliest. Het maken van een back-up van uw wallet is niet zomaar een kleine instelstap; het is het complete herstelsysteem.

Web3 is geen op zichzelf staand product, maar eerder een verzameling tools die door verschillende applicaties op diverse manieren worden gebruikt.

Sommige applicaties zijn sterk afhankelijk van blockchaintechnologie, waarbij de onderliggende logica en het volledige eigendom van activa op de blockchain worden vastgelegd. Andere applicaties gebruiken het op een meer beperkte manier, als één van de vele functies. De krachtigste toepassingen ontstaan ​​wanneer blockchain belangrijke aspecten fundamenteel verandert, zoals de mogelijkheid voor gebruikers om activa te bezitten, over te dragen, te verifiëren of te beheren.

De volgende hoofdcategorieën zult u tegenkomen:

Deze categorieën omvatten lenen, uitlenen en staken, evenals liquiditeitsmarkten in gedecentraliseerde financiën (DeFi), waar slimme contracten fondsen beheren. Ze omvatten ook gedecentraliseerde beursapplicaties (DEX) waarmee gebruikers rechtstreeks vanuit hun digitale portemonnee kunnen handelen in plaats van geld te storten op een centraal platform. Daarnaast omvatten ze NFT-collecties, lidmaatschappen, game-items, tickets en andere vormen van digitaal eigendom.

Het omvat ook autonome, gedecentraliseerde organisaties (DAO's) die beslissingen over financiën, subsidies, protocolwijzigingen of communitystemmingen coördineren; Web3-sociale protocollen die de overdraagbaarheid van identiteit, volgers en reputatie vergroten; datawarehouse- en identiteitssystemen die de afhankelijkheid van één enkele applicatiedatabase verminderen; en games en virtuele werelden waar assets de beperkingen van één enkele uitgeversaccount kunnen overstijgen.

Uniswap is in deze context een nuttig voorbeeld. Gebruikers kunnen handelen via slimme contracten zonder een traditioneel beursaccount nodig te hebben. De wallet ondertekent, het contract wordt uitgevoerd en de blockchain registreert het resultaat. Dezelfde logica is van toepassing op andere gebruiksscenario's; gedecentraliseerde sociale applicaties streven ernaar profielen minder afhankelijk te maken van één enkel bedrijf, terwijl Metaverse-applicaties proberen virtuele wereldactiva eigendom te maken van anderen dan alleen een game-account.

Een interessant gebruiksscenario, vooral als je geïnteresseerd bent in Web3-activiteiten met echt geld, zijn voorspellingsmarkten. Gebruikers kunnen via blockchain-gebaseerde contracten handelen in de uitkomsten van gebeurtenissen in de echte wereld, zonder dat ze een traditionele beursrekening of een centraal orderboek nodig hebben. Als je dit aspect verder wilt onderzoeken, kun je een vergelijking maken tussen voorspellingsmarkten en cryptovaluta, waarbij de kosten, liquiditeit en spreads tussen de verschillende platforms worden besproken.

Niet elk gebruiksscenario vereist een token. Sommige Web3-applicaties gebruiken tokens voor toegang, beheer, beloningen, betalingen of vergoedingen. Andere applicaties gebruiken blockchain-grootboeken voornamelijk voor identiteitsverificatie, bewijs van herkomst van activa of coördinatie. Een token is een mechanisme, geen bewijs dat een applicatie de moeite waard is om te gebruiken.

Niet elk project dat de term 'Web3' gebruikt, heeft de controle daadwerkelijk en effectief overgedragen aan de gebruikers. Sommige projecten hebben slechts een wallet-login en een token toegevoegd, terwijl alle data, regels en exit-opties in handen van één enkele beheerder blijven. Het verschil tussen de twee wordt meestal duidelijk zodra je specifieke vragen begint te stellen.

Echte Web3 geeft gebruikers zinvolle controle over activa, status, toegang en beheer. Een op een wallet gebaseerde Web2-shell gebruikt vaak de Web3-taal, maar houdt cruciale gegevens, regels en exit-opties onder controle van één enkele operator.

Het verschil wordt nog duidelijker wanneer je kijkt waar de cruciale onderdelen zich bevinden:

Veel projecten zijn hybride van aard. Een Web3-applicatie kan bijvoorbeeld een on-chain node gebruiken, maar afhankelijk zijn van een gecentraliseerde website. Een game kan gebruikers de mogelijkheid bieden om bepaalde assets te bezitten, terwijl de uitgever de spelwereld beheert. Een sociaal protocol kan identiteitsoverdracht mogelijk maken, terwijl het nog steeds afhankelijk is van gehoste front-ends.

Dit betekent niet automatisch dat het project waardeloos is, maar wel dat de Web3-strategie die wordt nagestreefd, minder breed is dan de titel doet vermoeden. Bedrijven gebruiken deze term met zeer uiteenlopende niveaus van decentralisatie, en vaak is het lezen van technische documentatie of auditrapporten de enige manier om het verschil echt te kunnen vaststellen.

De meest duidelijke test is wat blockchaintechnologie daadwerkelijk toevoegt. Als het gebruikers in staat stelt toegang te krijgen tot hun activa, het aanbod te verifiëren, transacties af te wikkelen, het bestuur te coördineren of hetzelfde actief in verschillende applicaties te gebruiken, dan verricht de Web3-laag echt waardevol werk. Als het slechts een getokeniseerde toegangspoort tot een standaard boekhoudsysteem toevoegt, wegen de risico's mogelijk zwaarder dan de voordelen.

De beveiliging van Web3 begint bij de wallet, omdat gebruikers daar communicatie goedkeuren, berichten ondertekenen en transacties autoriseren. Een ogenschijnlijk vertrouwde dApp kan om riskante goedkeuring vragen, en een echte wallet kan onveilig gebruikt worden. De meeste beginners die geld verliezen, worden niet op de traditionele manier gehackt; ze keuren simpelweg iets goed wat ze niet zouden moeten goedkeuren of geven informatie weg waarvan ze zich niet realiseerden dat die gevoelig was.

De meest voorkomende risico's voor beginners zijn praktisch, niet abstract. Gebruikers verliezen geld door initieel gegevens in te voeren op nepwebsites, nep-wallet-add-ons te installeren, in te stemmen met frauduleuze contracten, vergiftigde adressen te kopiëren, het verkeerde netwerk te gebruiken of te vertrouwen op bridges en smart contracts die ze niet hebben geverifieerd.

Gebruik deze checklist voordat u waardevolle gelden overmaakt:

• Voorbereidingstoetsen: Installeer wallets van officiële bronnen, maak een back-up voor offline herstel en bewaar waardevolle activa niet in actieve dApp-wallets.
• Transactiecontroles: Controleer het netwerk, de code, het adres van de ontvanger, de kosten en de herkomst voordat u tekent.
• dApp-tests: Controleer de URL, de contracttitel, het goedkeuringsverzoek, het gekoppelde account en de omvang van de machtigingen.
• Herstelcontroles: Ontdek wat er gebeurt als uw apparaat, wachtwoord, beginzin of herstelmethode voor uw smart wallet niet werkt.
• Tentamens: Gebruik verschillende wallets voor testen, actieve dApps en langdurige opslag.

Phishing met behulp van de herstelzin is de meest schadelijke fout, omdat degene die de herstelzin beheert, ook de portemonnee beheert. De geheime herstelzin mag nooit worden gedeeld, op een website worden geschreven of in een cloudbestand worden opgeslagen. Er is geen centrale hersteloptie voor standaard zelfopslaginstellingen.

Adresvergiftiging is iets anders. Een aanvaller probeert een vals adres in de transactiegeschiedenis te laten verschijnen, zodat de gebruiker later het onjuiste adres kopieert, zonder eerst de portemonnee te hoeven hacken. Controleer altijd het volledige adres, niet alleen de eerste paar tekens.

Het scheiden van wallets helpt schade te beperken. Een hardware cold wallet kan langetermijnactiva beschermen tegen routinematige dApp-goedkeuringen, terwijl netwerkcontroles gebruikers helpen de blockchain-ondersteuning te overwegen voordat stablecoins via het verkeerde netwerk worden verzonden.

Begin met één type app, kies een geschikt walletmodel en maak eerst een klein bedrag over voordat je een echte transactie probeert. Deze beginnersvriendelijke aanpak minimaliseert fouten voordat je de complexiteit introduceert. Het doel is niet om alles meteen te begrijpen, maar om onherstelbare fouten te voorkomen terwijl je leert hoe elk onderdeel werkt.

Begin met deze stappen:

1. Kies één gebruiksscenario, zoals ruilen, NFT's, een spel, DAO-stemmen of een sociale app.
2. Kies een portemonneemodel dat past bij jouw gebruik en het gemak waarmee je je spullen erin kunt bewaren.
3. Maak een back-up van de herstelmethode voordat u geld op de portemonnee stort.
4. Stort een klein bedrag op je portemonnee, een bedrag dat je kunt missen.
5. Test een enkele transactie met een lage waarde op het juiste netwerk.
6. Neem contact op met een bekende dApp en lees alle claims uit de wallet voor.
7. Controleer de tokengoedkeuringen na het testen.
8. Houd langetermijnbeleggingen gescheiden van actief app-gebruik.

Beginners die zich willen verdiepen in wallets, moeten zich richten op ondersteunde netwerken, herstelmethoden, apparaatondersteuning, dApp-compatibiliteit en goedkeuringsmechanismen. Deze walletgids voor beginners biedt een eerste vergelijking van opslagmodellen, netwerkondersteuning en herstelmogelijkheden in duidelijke bewoordingen.

Het primaire doel is niet om elk Web3-platform te volgen. Het gaat er veeleer om te leren wat de wallet vereist, wat het grootboek (de blockchain) registreert en wat niet ongedaan gemaakt kan worden nadat de handtekening of transactie is bevestigd.