Het gratis AI-experiment van Zuid-Korea: de wereld kijkt toe hoe het model zich ontwikkelt.

Terwijl de meeste regeringen kunstmatige intelligentie nog steeds beschouwen als iets dat gereguleerd of financieel ondersteund moet worden, zet Zuid-Korea een veel gedurfdere stap. Het land streeft ernaar geavanceerde AI gratis beschikbaar te stellen aan elke burger , waarbij de toegang ertoe niet wordt gezien als een betaald softwareabonnement, maar als een fundamenteel onderdeel van de nationale infrastructuur.

Het Koreaanse Ministerie van Wetenschap en ICT heeft drie consortia, onder leiding van SK Telecom, KT en Kakao, geselecteerd voor het programma "AI voor Iedereen" . Het plan is erop gericht Koreanen gratis en onbeperkt toegang te bieden tot algemene AI-diensten, voornamelijk gebaseerd op binnenlandse modellen. De volledige lancering wordt verwacht tegen het einde van 2026, na een pilotperiode. De overheid stelt dit jaar in totaal 512 Nvidia B200 GPU's beschikbaar en is van plan de operationele kosten landelijk te subsidiëren vanaf 2027.

Dit lijkt misschien al een concurrent voor het door de overheid gesteunde ChatGPT, maar de ambities van Zuid-Korea reiken veel verder. Deze diensten moeten zich ontwikkelen tot AI-agenten die burgers kunnen helpen bij het vinden van overheidsprogramma's, het indienen van aanvragen, het maken van reserveringen en betalingen, en het uitvoeren van andere taken. Het langetermijndoel van de overheid is om elke burger een AI-agent te bieden.

Er is hier veel dat internationale aandacht zou kunnen trekken, maar de werkelijke waarde van het project ligt wellicht niet zozeer in het aanbieden van een gratis chatbot aan iedereen.

Veel meer dan alleen een chatbot

Zuid-Korea heeft goede argumenten voor interventie. Volgens het ministerie van Wetenschap heeft ongeveer twee derde van de Koreanen AI-diensten gebruikt en zo'n 23 miljoen mensen hebben generatieve AI ingezet. ChatGPT alleen al had naar schatting 23.45 miljoen maandelijks actieve gebruikers, terwijl Gemini en Cloud aanzienlijk lagere, maar nog steeds noemenswaardige, maandelijkse gebruikersaantallen hadden van respectievelijk 8.45 miljoen en 2.41 miljoen.

Deze cijfers zijn indrukwekkend, totdat je bedenkt hoeveel mensen hierdoor worden buitengesloten. Als kunstmatige intelligentie werkelijk zo belangrijk wordt als voorstanders beweren, dan begint de mogelijkheid om 20 of 30 dollar per maand te betalen voor toegang tot topmodellen er wel degelijk toe te doen. Gratis versies helpen, maar de beperkingen, functies en zelfs het voortbestaan ​​ervan worden door private bedrijven bepaald.

De Zuid-Koreaanse overheid heeft de afhankelijkheid van buitenlandse AI duidelijk als problematisch aangemerkt. Zij stelt dat burgers die afhankelijk zijn van gratis versies van buitenlandse AI-diensten kwetsbaar blijven voor gebruiksbeperkingen en hoge prijzen. De voorgestelde oplossing is een door de overheid gesteund alternatief, grotendeels gebaseerd op Koreaanse modellen, met de voorwaarde dat lokale modellen minstens de helft van de dienst uitmaken. Bovendien kan Zuid-Korea de toegang tot AI vergroten door lokale modelontwikkelaars te ondersteunen en de afhankelijkheid van buitenlandse platforms te verminderen. U kunt meer lezen over dit project in ons artikel: Zuid-Korea financiert gratis AI voor alledaagse taken van burgers: afspraken en belastingen.

“Het Zuid-Koreaanse project ‘AI voor iedereen’ is gebaseerd op een principe dat het verdedigen waard is: toegang tot AI mag niet afhangen van iemands financiële mogelijkheden, en een land is sterker wanneer het over eigen capaciteiten beschikt. De ambitie staat niet ter discussie, maar de vraag is hoe het in de praktijk werkt”, aldus Nick Kairinos, CEO en medeoprichter van RAIDS AI , een bedrijf dat diensten levert op het gebied van dreigingstesten en -detectie voor AI-toepassingen.

“Wanneer een door de overheid geleverd model of agent op hol slaat, valse informatie verstrekt of schade veroorzaakt, wie is er dan verantwoordelijk? De overheid die de dienst heeft besteld, het bedrijf dat deze heeft ontwikkeld, of beide? Burgers hebben de dienstverlener niet zelf gekozen en velen weten niet eens welke aanbieder ze gebruiken.” Lees voor meer informatie over deze risico's ons artikel over malafide AI-agenten: inbreuken die OpenAI niet detecteert.

Kunstmatige intelligentie integreren met publieke diensten.

Ik sta ook sceptisch tegenover het idee dat overheden abonnementen op AI voor publieke doeleinden aanbieden, om fundamenteel technische redenen. AI-modellen verbeteren in een razend tempo en belastingbetalers zouden in feite een eindeloze technologische wedloop financieren tegen OpenAI, Google, Anthropic en wat er daarna ook komt.

"Ik denk niet dat het zinvol is om geld uit te geven aan een onbeperkte, generieke chatbot die moet concurreren met ChatGPT, Claude of Gemini, gezien de snelle veranderingen in het commerciële AI-landschap", aldus John Park, een van de oprichters van het technische team van AGI, Inc., een startup in agentische AI. Je kunt de abonnementen van Claude vergelijken om meer te weten te komen over deze modellen.

“De meest geschikte strategie zou echter zijn om kunstmatige intelligentie te integreren in publieke diensten die mensen al gebruiken, bijvoorbeeld in het callcenter van de overheid, apps voor uitkeringen, belastinghulp, het maken van afspraken en het opstellen van documenten. Op deze manier wordt kunstmatige intelligentie onderdeel van de kosten voor het leveren van publieke diensten, net als de website of het callcenter.”

Dit is naar mijn mening het echte voorbeeld achter de ervaring van Zuid-Korea. Overheden hoeven niet de beste chatbot ter wereld te bouwen; ze moeten de manier waarop overheidsdiensten worden geleverd verbeteren. AI die weet voor welke ouderschapsuitkeringen je in aanmerking komt, het juiste formulier vindt en onduidelijke onderdelen uitlegt voordat je wordt geholpen met de aanvraag, is nuttig en rechtvaardigt de overheidsuitgaven. Een chatbot die zomaar iets doet, mist deze rechtvaardiging. Je kunt meer praktische toepassingen van AI ontdekken in ons artikel: 7 Verrassende toepassingen van AI om het leven van gepensioneerden en daklozen gemakkelijker te maken.

Dit is de strategie die in Zuid-Korea wordt gevolgd. Kakao is van plan zijn dienst te integreren in de KakaoTalk-app. KT heeft een assistent geïntroduceerd voor overheidsdiensten, onderwijs, financiën en winkelen, terwijl SK Telecom van plan is assistenten aan te bieden die gebruikmaken van telefoongesprekken en sms-berichten voor mensen die liever geen apps of websites gebruiken. Lees voor meer informatie over dit onderwerp ons artikel over de financiering van gratis AI voor dagelijkse taken in Zuid-Korea.

Vergelijkbare ideeën zijn ook in andere landen te zien. Het Verenigd Koninkrijk lanceerde in mei GOV.UK Chat binnen de overheidsapp, waarmee burgers in natuurlijke taal vragen kunnen stellen over overheidsinformatie. Het VICA-platform voor conversationele AI wordt in Singapore gebruikt door meer dan 60 overheidsinstanties, en Frankrijk heeft plannen aangekondigd om een ​​chatbot en spraakassistent voor de volksgezondheid te ontwikkelen. AI als publieke dienst lijkt zinvol wanneer de "dienst" toegang tot de overheid zelf betreft.

Privacy als garantie voor vrijheid

Het probleem begint wanneer de slimme assistent burgers niet langer naar diensten leidt, maar namens hen begint te handelen. Een chatbot die een dienst verkeerd voorstelt, is al erg. Maar een agent die een verkeerd verzoek indient, iets annuleert, een betaling verwerkt of onjuiste informatie in uw naam verstrekt, is een heel ander soort falen.

Kairinos wees erop dat "zodra een agent namens een burger transacties uitvoert binnen de publieke dienstverlening, de norm voor het weten wat er is gebeurd en waarom veel hoger ligt dan bij een systeem dat simpelweg vragen beantwoordt." Hij voegde eraan toe: "Andere overheden zullen dit nauwlettend in de gaten houden, aangezien de meeste binnen enkele jaren voor dezelfde keuze zullen staan. Het uitbreiden van de toegang tot AI is waardevol, maar mag niet ten koste gaan van verantwoording, bewijsmateriaal en publiek vertrouwen." Dit roept vragen op over een AI-veiligheidscrisis waar de wereld nog niet op voorbereid is.

Deze waarschuwing is vooral belangrijk als we bedenken wat mensen daadwerkelijk aan AI-gestuurde assistenten vertellen. We typen zonder aarzeling informatie in commerciële chatbots die we misschien niet zo snel met kennissen zouden delen. Maar wanneer een intelligente assistent tussen een burger en de sociale dienst, de belastingdienst of de gezondheidszorg wordt geplaatst, wordt de informatie veel gevoeliger.

Park zei: "Burgers die AI gebruiken om uitkeringen en andere diensten aan te vragen, kunnen zeer persoonlijke gegevens over zichzelf prijsgeven: gezondheid, inkomen, gezin en financiële zaken. Deze informatie moet gescheiden blijven van andere aspecten zoals reclame, commerciële profilering en modeltraining." Hij voegde eraan toe: "Burgers moeten toegang hebben tot deze essentiële diensten zonder toestemming te hoeven geven voor het gebruik van hun gegevens elders. Anders kost een gratis dienst burgers misschien niets in geld, maar gaat dit ten koste van hun persoonlijke gegevens."

Er zit een verontrustend detail in de beschrijving van het Zuid-Koreaanse initiatief "AI voor iedereen". Het ministerie van Wetenschap stelde dat deelnemende bedrijven verdienmodellen moeten ontwikkelen, bijvoorbeeld door gebruik te maken van claimgegevens die tijdens de dienstverlening worden verzameld. Dit kan bijdragen aan de financiële haalbaarheid van gratis AI, maar het maakt de grenzen rondom datagebruik ook uiterst belangrijk.

Burgers zouden zich niet hoeven af ​​te vragen of het beschrijven van hun omstandigheden – zoals werkloosheid, invaliditeit, schulden of gezinssituatie – om in aanmerking te komen voor overheidssteun, ook bijdraagt ​​aan een bedrijfsprofiel of een toekomstige trainingsdataset. Als kunstmatige intelligentie een integraal onderdeel wordt van overheidsoperaties, moeten de privacybeschermingen vergelijkbaar zijn met die rondom openbare registers, in plaats van slechts de algemene voorwaarden van een consumentenapp te zijn.

Algemeen belang, niet openbaar ChatGPT

Zuid-Korea zou tegelijkertijd kunnen bewijzen dat universele toegang tot kunstmatige intelligentie een goed idee is, en dat het concept "ChatGPT is gratis voor iedereen" een verkeerde interpretatie ervan is.

Park zei: "Zuid-Korea is een succesvol voorbeeld van hoe een land de adoptie van AI kan vergroten, lokale bedrijven kan helpen, betere taalspecifieke oplossingen kan bieden en de afhankelijkheid van internationale websites kan verminderen. De Verenigde Staten daarentegen zullen waarschijnlijk een meer gefragmenteerd systeem van AI-diensten ontwikkelen, met verschillende programma's voor belastingen, uitkeringen, gezondheidszorg, onderwijs en bibliotheektoepassingen."

Park voegde eraan toe: "Basisfunctionaliteiten van AI, zoals zoeken, vertalen, samenvatten, formulieren invullen en ondersteuning bieden bij overheidsdiensten, zouden gratis of bijna gratis kunnen zijn. De belangrijkste taak van de overheid zal zijn om de toegankelijkheid te waarborgen, de privacy te beschermen, de transparantie te handhaven en het recht op menselijke toetsing te garanderen, terwijl particuliere bedrijven blijven concurreren om meer geavanceerde diensten aan te bieden."

Uiteindelijk lijkt dit gefragmenteerde model aantrekkelijker dan de grotere visie. Er is een zeer sterk argument om ervoor te zorgen dat niemand de toegang tot gezondheidszorg, uitkeringen of belastingvoordeel wordt ontzegd, simpelweg omdat ze zich de AI-tools niet kunnen veroorloven die steeds vaker worden gebruikt om deze zaken te beheren.

Overheden kunnen een minimaal niveau van bruikbare vaardigheden garanderen die verbonden zijn aan burgerschap en openbare diensten. Daarentegen kunnen particuliere bedrijven fel blijven concurreren op innovatie, door betere modellen, een breed contextueel perspectief, creatieve tools en nog veel meer te verkopen.

Zuid-Korea streeft naar iets veel groters. Het wil kunstmatige intelligentie breed toegankelijk maken, binnenlandse technologische soevereiniteit bereiken en uiteindelijk persoonlijke agenten ontwikkelen die in staat zijn aspecten van het economische en sociale leven van burgers te beheren. Dit maakt het land tot een kostbaar, levend experiment, en niet zomaar een blauwdruk om te volgen. Kunstmatige intelligentie is een integraal onderdeel geworden van de manier waarop het land nadenkt over zijn economische infrastructuur en openbaar bestuur.

Andere overheden zouden dit principe moeten navolgen voordat ze het product in gebruik nemen. Toegang tot basis-AI-functionaliteiten zal waarschijnlijk zo cruciaal worden dat het volledig overlaten aan maandelijkse abonnementen een nieuwe digitale kloof zal creëren. Overheden kunnen ervoor zorgen dat iedereen profiteert van de werkelijke waarde van AI-tools, die vaak in meer praktische toepassingen zal blijken en gepaard gaat met robuuste gegevenscontrole.

Als de plannen van Zuid-Korea slagen, heeft de wereld een model voor het integreren van kunstmatige intelligentie in een essentiële digitale dienst. Eventuele mislukkingen zullen waardevolle lessen opleveren.

---