Hoe los je het probleem van de willekeurige uitbreiding van AI-agenten op?

Voor iedereen die in de IT werkt en bekend is met het concept van Software as a Service (SaaS)-wildgroei, zou het idee dat we binnenkort te maken kunnen krijgen met agent-wildgroei alarmbellen moeten doen rinkelen. Agent-wildgroei verwijst naar de snelle en ongecoördineerde implementatie van AI-agents in verschillende afdelingen, elk gebouwd op verschillende modellen, onderworpen aan uiteenlopende regels en vaak losgekoppeld van de kernprocessen van het bedrijf. Deze AI-agents kunnen weliswaar nuttig zijn, maar kunnen aanzienlijke problemen opleveren als ze niet goed worden beheerd.

Hoewel de chaotische opkomst van Software as a Service (SaaS) bedrijven overviel, is er deze keer geen excuus meer voor organisaties om passief te blijven en nu preventieve maatregelen te nemen om dezelfde fouten te voorkomen. De meeste organisaties bouwen hun oplossingen momenteel echter geïsoleerd op, waarbij ze zich richten op het verbeteren van de lokale productiviteit in plaats van het creëren van waarde voor de gehele onderneming.

Gelukkig kan de toekomst van agents veiliger, schaalbaarder en eenvoudiger worden dankzij een geschikte controlelaag die elke agent begeleidt door middel van uniforme governance- en beveiligingsnormen binnen de organisatie. Effectieve monitoring van agents zorgt ervoor dat aan deze normen wordt voldaan.

De chaos die ontstaat door de proliferatie van ziekteverwekkers is onvermijdelijk.

Net als bij Software as a Service (SaaS) eerder, is de chaos van de wildgroei aan proxy's al in volle gang. Elke afdeling binnen een organisatie experimenteert met verschillende proxytechnologieën om specifieke uitdagingen aan te pakken of efficiënter te werken.

Het verkoopteam zet mogelijk een CRM-gebaseerde AI-assistent in om leads te kwalificeren, terwijl ontwikkelaars hun eigen programmeertools bouwen en de marketingafdeling een aparte tool voor contentcreatie gebruikt. Elk van deze tools biedt lokale waarde, maar er is geen coördinatie of communicatie tussen de verschillende systemen, wat leidt tot de bekende chaos van een wildgroei aan oplossingen.

Deze fragmentatie leidt tot een reeks uitdagingen die in de loop der tijd alleen maar zullen toenemen. Doordat er geen enkele verantwoordelijke is voor de manier waarop agents worden ingezet of gemonitord, ontbreekt het aan governance en toezicht. De beveiligingsrisico's nemen toe naarmate agents toegang krijgen tot gevoelige systemen zonder consistente controlemechanismen.

Teams kunnen onbewust hun inspanningen dupliceren door parallel dezelfde problemen op te lossen met verschillende tools. Tegelijkertijd worden veel agents ingezet zonder duidelijke koppeling aan bedrijfsresultaten of inzicht in de bredere context, waardoor het moeilijk is om de ROI te meten en zinvolle innovatie te onderscheiden van louter experimenteren. Veel AI-tools zijn misschien wel aantrekkelijk, maar bieden veel meer vorm dan inhoud. Om deze tools effectief te gebruiken, is een duidelijke visie op de waarde voor de organisatie essentieel.

Is de verspreiding van het virus onvermijdelijk? Ja, hoogstwaarschijnlijk wel. De vraag is nu dus: hoe kunnen we het beheersen?

Centrale coördinatierol

Een gecentraliseerde orchestratielaag kan orde scheppen in deze complexiteit door de manier waarop agents worden beheerd, beveiligd en geïmplementeerd binnen de organisatie te standaardiseren. Voor SaaS-applicaties biedt gecentraliseerde orchestratie een helder inzicht in bestaande tools en een compleet overzicht van de workflow binnen de onderneming.

Wat betreft agents: gecentraliseerde coördinatie definieert de beschikbare agents en hoe ze werken, en beheert tevens hun toegang tot bestaande data, tools en technologieën. Gecentraliseerde coördinatie is het cruciale element dat agents transformeert van louter experimenten naar een schaalbare bedrijfsstructuur, bijvoorbeeld door agents toe te wijzen aan bedrijfsprocessen en hun prestaties te meten aan de hand van daadwerkelijke resultaten.

Vaak zien we dat bedrijven experimenteren met verschillende tussenpersonen die niet aansluiten bij hun kernprocessen en -doelstellingen, waardoor ze geen rendement op hun investering (ROI) behalen. Sommige bedrijfsonderdelen hebben bijvoorbeeld simpelweg geen AI-technologie nodig en zullen waarschijnlijk niet dezelfde voordelen ervaren als andere. Gecentraliseerde coördinatie kan onnodige tussenpersonen identificeren en elimineren, wat bedrijven geld bespaart.

Vertrouwen opbouwen in instellingen die gebruikmaken van AI.

In plaats van individuele actoren te vertrouwen, zouden organisaties zich moeten richten op het vertrouwen in het systeem dat hen bestuurt.

Hier fungeert gecentraliseerde coördinatie als een vertrouwenslaag, die ervoor zorgt dat elke partij binnen duidelijk afgebakende grenzen opereert met consistent toezicht en verantwoording. In plaats van dat individuele teams risico's geïsoleerd beheren, kunnen organisaties de controle centraliseren en tegelijkertijd innovatie in verschillende afdelingen en bedrijfsfuncties mogelijk maken.

Net zoals gecentraliseerde coördinatie orde bracht in de wildgroei aan SaaS-applicaties, kan het hetzelfde doen voor de volgende golf van AI in het bedrijfsleven. Het biedt hetzelfde gebruiksgemak, dezelfde beveiliging en integratie met bestaande SaaS-tools, terwijl het ervoor zorgt dat alleen waardevolle applicaties de productiefase bereiken. Dit bevordert innovatie en zorgt voor afstemming met de bedrijfsdoelen en -objectieven.

Naarmate agents in alle functies doordringen, zal centrale coördinatie verschuiven van een technische laag naar een kerncompetentie van de organisatie. De winnaars zullen degenen zijn die hun agents op grote schaal kunnen aansturen, verbinden en vertrouwen.