iPhone Duo: bewijs van een gebrek aan ideeën voor smartphones

De iPhone Duo is waarschijnlijk de meest opvallende telefoon die Apple in jaren heeft uitgebracht, wat hem een ​​frisse, nieuwe uitstraling had moeten geven. Maar verrassend genoeg verdwijnt die nieuwigheid snel.

Misschien komt dit doordat we zo lang naar subtiel verbeterde modellen hebben gekeken dat elke vormverandering nu belangrijker lijkt dan hij in werkelijkheid is. De Duo is opvouwbaar, een primeur voor de iPhone. Toch voelt hij vreemd vertrouwd aan voor een product dat de volgende fase van een van de belangrijkste consumentenproducten aller tijden moet vertegenwoordigen.

Ik blijf ernaar kijken en denk dat de smartphone-industrie misschien eindelijk het punt heeft bereikt waarop het simpelweg "verplaatsen van meubels" als een echte renovatie wordt beschouwd.

Waarom was het nodig om de vorm te veranderen?

Smartphonefabrikanten hebben jarenlang hetzelfde basisproduct verbeterd: snellere processors, betere camera's . De schermranden zijn zo dun geworden dat er bijna niets meer te verwijderen valt.

Dat was allemaal nuttig, maar een paar upgrades hebben de telefoonervaring echt veranderd. Mijn telefoon doet nu bijna hetzelfde als mijn telefoon van een paar jaar geleden; alleen gaat het nu sneller, met een mooier scherm en betere foto's van mijn kat.

De Duo lijkt een onuitgesproken erkenning van Apple van dit probleem. Verbeteringen aan het ontwerp van de tablet zijn niet langer echte vooruitgang, dus het ontwerp is nu simpelweg opvouwbaar.

Wat het nog interessanter maakt, is wie dit punt als eerste bereikte. Samsung onthulde de eerste Galaxy Fold-telefoon in 2019. Apple wachtte zeven jaar , wat Samsung voldoende tijd gaf om de achtste generatie te ontwikkelen, terwijl Huawei en Honor de scharnieren en de duurzaamheid bleven verbeteren.

Apple heeft al lange tijd ontwerpnormen vastgesteld die andere bedrijven jarenlang hebben geprobeerd na te bootsen. Met opvouwbare telefoons betreden ze een categorie waarin andere bedrijven jarenlang hebben gewerkt aan het dunner en minder kwetsbaar maken ervan, totdat ze zo gangbaar zijn geworden dat ze niet langer als experimentele producten worden beschouwd.

Samsung zou een klant voor opvouwbare telefoons aan Apple kunnen verliezen, maar een van de dochterondernemingen blijft de leverancier van het scherm dat de verkoop mogelijk maakte.

Opvouwbare schermen zijn zonder twijfel fascinerende staaltjes van techniek. Maar de vormverandering is des te waardevoller geworden, mede doordat alles wat zich binnen die vorm afspeelt, steeds moeilijker interessant te maken is.

Het opklapbare scherm lost dit probleem direct op. Je ziet het verschil al van een afstand. Je hebt geen prestatiegrafieken of cameravergelijkingen nodig; het product spreekt voor zich.

Of er door deze verschuiving iets wezenlijks is veranderd, is een andere vraag.

Twee ecosystemen, één toeleveringsketen

Het wordt nog vreemder als Samsung zich ermee gaat bemoeien.

Apple en Samsung worden nog steeds gezien als twee tegengestelde kampen. Je kiest een van de twee ecosystemen, discussieert over de camera's en software, en brengt vervolgens de volgende vijf jaar door met doen alsof jouw keuze overduidelijk de juiste was.

Maar achter al die merknamen schuilt een veel complexere hardwareproductie. Samsung Display is naar verluidt de exclusieve leverancier van het opvouwbare OLED-paneel voor de Duo, en Apple zou daarvoor zo'n 250 dollar per paneel betalen. Dus elke keer dat Apple zijn apparaat van 1,999 dollar verkoopt als vervanging voor de Galaxy Z Fold, vloeit een deel van dat geld feitelijk terug naar het Samsung-imperium.

Dit betekent niet dat Samsung de Duo zelf produceert, en de gerapporteerde $250 betreft omzet uit componenten, niet nettowinst. Maar het maakt de concurrentie wel wat theatraler. Samsung zou een klant voor opvouwbare telefoons aan Apple kunnen verliezen, terwijl een van de dochterondernemingen nog steeds de leverancier is van het scherm dat de verkoop mogelijk maakte.

De situatie wordt nog vreemder als je naar de telefoons zelf kijkt. Samsung verkoopt namelijk ook een opvouwbare telefoon met een zeer vergelijkbaar, kort en breed ontwerp, waardoor het idee van twee totaal verschillende toekomstvisies moeilijk serieus te nemen is.

Beide bedrijven werken aan het oplossen van veel vergelijkbare problemen binnen dezelfde branche, en hun oplossingen beginnen aanzienlijk op elkaar te lijken. Je kunt je besturingssysteem kiezen , je richten op camera-upgrades, of op het ecosysteem van welk bedrijf je het minst stoort, maar hoe dieper je graaft, hoe meer deze concurrerende visies dezelfde onderliggende structuur beginnen te delen.

Op een gegeven moment lijkt het er niet langer op dat er gekozen wordt tussen verschillende ideeën voor wat er komen gaat, maar eerder wie zijn logo op het product zal plaatsen.

Innovatie is duur geworden.

Apple vraagt ​​vervolgens $1,999 voor dit privilege. Deze prijs wordt logischer als je de Duo niet langer als een experiment ziet, maar de markt begrijpt waarop Apple zich richt.

China is al een van de belangrijkste markten ter wereld voor opvouwbare telefoons. IDC meldde dat Huawei's marktaandeel in de verkoop van opvouwbare telefoons daar in het eerste kwartaal van 2026 60 procent bedroeg , wat aantoont hoe goed deze categorie al gevestigd was vóór de komst van Apple. Hetzelfde onderzoeksbureau voorspelde dat de Duo in het eerste jaar bijna een vijfde van de wereldwijde verkoop van opvouwbare telefoons zou veroveren , maar meer dan een derde van de totale omzet in de categorie, aangezien niemand anders $1,999 vraagt ​​voor een vergelijkbare telefoon.

Samsung, Huawei en alle andere bedrijven hebben jarenlang bewezen dat opvouwbare telefoons konden werken. Apple betrad de markt pas toen de categorie voldoende was ontwikkeld om aanzienlijke winst te genereren.

De gemiddelde smartphone is zo goed, voorspelbaar en moeilijk echt te verpesten geworden dat het element van nieuwigheid zich naar het topsegment heeft verplaatst. Een conventioneel, saai toestel is de logische keuze. Een interessante variant kost tweeduizend dollar.

We klagen al jaren dat smartphones saai zijn geworden, en het lijkt erop dat de oplossing niet was om telefoons weer raar te maken, maar om rare telefoons tot luxeartikelen te verheffen.

Er wordt nog steeds geëxperimenteerd. Maar het is nu duurder en er is een financieringsplan beschikbaar. Apple is op de markt gekomen nadat deze categorie uitgebreid is getest en nadat anderen de moeilijkste vragen al hebben beantwoord.

Het Duo-apparaat is wellicht uitstekend en zou er zelfs in kunnen slagen om opvouwbare telefoons er natuurlijk uit te laten zien, iets wat eerdere apparaten niet voor elkaar hebben gekregen.

Maar ik herinner me nog hoe Apple in 2007 het risico nam, en hoe iedereen zich haastte om bij te blijven. Deze keer namen de andere bedrijven eerst het risico, en toen Apple eenmaal de cijfers klopten en het rendabel bleek, stapte het bedrijf er vol overtuiging in.