In iOS jailbreak-modules vind je over het algemeen twee categorieën: rootful en rootless . De interactie met het rootbestandssysteem van het apparaat verschilt per categorie. Met beide krijg je een bepaald niveau van privileges om systeembestanden te wijzigen, maar op verschillende manieren.
Jailbreak met rootrechten
Bij een jailbreak met root-toegang heeft de gebruiker volledige controle over de systeempartitie . Dit wordt doorgaans bereikt door een kopie van de root-directory te maken en deze te herladen met lees- en schrijfrechten. Hierdoor krijgt de gebruiker eenvoudig toegang tot de root-directory (/) en het root-gebruikersaccount.
Toegang tot en machtigingen om essentiële systeembestanden te wijzigen, betekent dat een gebruiker aanpassingen en add-ons rechtstreeks op het rootbestandssysteem kan installeren. Dit niveau van controle betekent echter ook dat het manipuleren van gevoelige bestanden kan leiden tot frequente opstartproblemen, gegevensverlies of zelfs een volledige onbruikbaarheid van het apparaat.
Jailbreak zonder rootrechten
Een jailbreak zonder root-toegang biedt geen directe toegang tot het root-bestandssysteem van het apparaat. Dit betekent dat schrijven naar '/' niet mogelijk is met een jailbreak zonder root-toegang. In plaats daarvan wordt er naar een andere locatie in het geheugen geschreven, meestal /var/jb , die vervolgens fungeert als een symbolische link naar een map binnen /private/preboot.
Apple heeft het rootbestandssysteem uitgeschakeld met de introductie van Signed Secure Storage (SSV) in iOS 15. Dit betekende dat jailbreaks met roottoegang niet langer mogelijk waren. Als gevolg hiervan moesten niet-rootmethoden worden gebruikt, aangezien aanpassingen aan het rootbestandssysteem niet langer waren toegestaan. De meeste jailbreaks met roottoegang maakten apparaten bovendien onbruikbaar na de SSV-update.
Rootless jailbreaks worden over het algemeen als veilig en betrouwbaar beschouwd . Omdat de jailbreak losstaat van het rootbestandssysteem, is deze ook moeilijker te detecteren . Met een rootless jailbreak heb je bovendien de mogelijkheid om terug te keren naar het originele iOS-systeem en de software naar behoefte bij te werken. Je hoeft je minder zorgen te maken over problemen zoals bootloops of een harde crash, en het is relatief stabieler.
Waarom zou je overstappen op jailbreaking zonder rootrechten?
Voor de meesten is jailbreaking zonder roottoegang de " onvermijdelijke toekomst van iOS-jailbreaking ". Hoewel deze aanpak nog relatief nieuw is en het bijwerken van veel tweaks en repositories met nieuwe modules vereist, is het belangrijk om te weten dat de meeste tweaks compatibel zullen blijven en slechts kleine aanpassingen nodig hebben, tenzij ze het rootbestandssysteem op enigerlei wijze wijzigen.
In het verleden stonden root-jailbreakmethoden, zoals XinaA15 , bekend om hun instabiliteit en kwetsbaarheid voor crashes, deels vanwege hun afhankelijkheid van onorthodoxe patches. Deze jailbreaks waren vaak moeilijk te installeren, met talloze variabelen om te beheren, en vereisten het manipuleren van gevoelige systeemgegevens.
Hoewel rootloze jailbreakmethoden minder robuust zijn, hebben veel tweaks zich aangepast aan deze omgeving door kleine wijzigingen aan te brengen in bestandspaden en ondersteuning te bieden voor iPhoneOS-arm64 -pakketten . Als een tweak of module niet afhankelijk is van een vast pad, kan deze meestal opnieuw gecompileerd worden naar een andere locatie, waardoor deze gemakkelijk werkt met rootloze jailbreaktools.
De meeste jailbreaktools, waaronder Dopamine , Checkra1n , Palera1n en unc0ver , en pakketbeheerders zoals Sileo en Zebra , zijn overgestapt op rootloze modellen, hoewel rootful opties nog steeds beschikbaar zijn met tools zoals nekoJB en oudere versies van Palera1n.
Is een jailbreak met root-functionaliteit beter dan een jailbreak zonder root-functionaliteit?
Hoewel rootful-technologie ontwikkelaars aanzienlijke controle over het rootbestandssysteem heeft gegeven, is het belangrijk te begrijpen dat een groot percentage van de tweaks geen wijzigingen in het rootbestandssysteem betreft . Voor hen was de overgang niet bijzonder moeilijk. Hoewel de meeste standaard systeemapplicaties in de rootdirectory zijn opgeslagen, kan het wijzigen ervan problemen veroorzaken, wat mogelijk tot onvermijdelijke problemen op uw apparaat kan leiden.
Om het SSV (Signed System Volume) te omzeilen, hebben sommige ontwikkelaars een manier gevonden om de rootdirectory te emuleren door een kopie te maken en deze als een lees-/schrijfbestand te laden . Deze aanpak is echter niet alleen foutgevoelig, maar verbruikt ook een aanzienlijke hoeveelheid systeemopslagruimte. Jailbreaktools zoals nekoJB , een aangepaste versie van Dopamine , maken gebruik van deze methode.
Ondanks alle compromissen die nodig waren voor een minimaal resultaat, kregen rootful jailbreaks na iOS 15 niet veel populariteit meer. Dit is ook de reden waarom populaire tools zoals Palera1n uiteindelijk de ondersteuning voor rootful jailbreaks hebben stopgezet.
Reacties zijn gesloten.