Ik ben blij dat Threads spoilerbescherming heeft toegevoegd, maar ik wou dat het niet nodig was.

Het internet staat vol met spoilers. Het maakt niet uit of het gaat om films, tv-series, videogames of iets anders, zodra er iets nieuws uitkomt, beginnen mensen erover te praten op sociale media. Dit vormt een probleem voor mensen met een echt leven, omdat ze niet meteen alles kunnen laten liggen om bij te praten.

Het is dus goed nieuws dat Threads, een Twitter-kloon gericht op Instagram, functies toevoegt om spoilers uit je feed te weren . Het is niet het eerste platform dat anti-spoilertools integreert, maar gezien de aard van het internet is het toch een zeer welkome functie.

Ik wil eerlijk zijn: dit soort functies zouden niet nodig zijn als mensen (en merken) zich online fatsoenlijk zouden gedragen.

Spoilers zijn tegenwoordig overal.

Als je echt geïnteresseerd bent in een bepaalde tv-serie of filmfranchise, ben je praktisch gedwongen om offline te blijven om die bij te houden. Aangezien de meeste mensen een baan, gezin en andere verplichtingen hebben, is het niet altijd mogelijk om op de eerste avond van een serie naar de bioscoop te gaan of een nieuwe serie te kijken.

Want als je dat niet doet, loop je altijd het risico iets tegen te komen dat een belangrijk moment verpest. Of het nu het einde, een bijzondere verschijning of gewoon algemene plotwendingen zijn, ergens zal iemand het posten – en geen enkel spoiler-proof systeem is perfect.

Erger nog, de officiële marketingafdeling begon zo snel mogelijk spoilers uit te buiten. Marvel's Thunderbolts* is een goed voorbeeld, met als hoogtepunt (spoiler alert) de onthulling dat het team vanaf nu "The New Avengers" zal heten.

Uiteraard heeft Marvel dit feit na het openingsweekend overal op de billboards vermeld, ondanks het feit dat er veel mensen zijn die niet meteen de middelen hebben om een ​​film in de bioscoop te zien.

Een vergelijkbare situatie deed zich voor bij Doctor Who, waar het officiële YouTube-kanaal van Doctor Who onthulde dat hoofdrolspeler Ncuti Gatwa de serie had verlaten en zou worden vervangen door Billie Piper – een feit dat geheim bleef tot de aflevering werd uitgezonden. Ook deze gebeurtenissen haalden de krantenkoppen, zonder veel rekening te houden met wie er mogelijk naar keek.

Hoe nieuwe functies in Threads werken

Threads vertrouwt niet op volledige automatisering voor deze nieuwe functies. De functies die momenteel worden getest, vertrouwen erop dat gebruikers zelf spoilers identificeren en melden.

Het mechanisme werkt als volgt: wanneer gebruikers content tegenkomen die belangrijke details over een film, tv-serie of videogame onthult – of het nu tekst of afbeeldingen betreft – markeren ze deze content en selecteren ze de optie 'Spoiler markeren' in het pop-upmenu. Volgens The Verge wordt de content dan verborgen voor andere gebruikers totdat zij er zelf op klikken om deze te bekijken.

Volgens Meta worden meldingen voor spoilers op Threads anders weergegeven, afhankelijk van het gebruikte apparaat. Op desktopcomputers wordt verborgen content weergegeven als een grijs vak, terwijl deze op mobiele apparaten achter een reeks zwevende stippen verschijnt.

Deze lancering wordt omschreven als een "wereldwijde test", maar het is onduidelijk hoeveel mensen er daadwerkelijk zullen deelnemen. Evenzo is het onduidelijk of er extra anti-spoilerfuncties zullen komen, zoals een functie waarmee gebruikers hun eigen berichten al tijdens het schrijfproces kunnen markeren als berichten met spoilers – vergelijkbaar met hoe Reddit gebruikers spoilers vooraf laat identificeren.

De mogelijkheid om spoilers van andere gebruikers te markeren is een goede stap om te voorkomen dat andere gebruikers deze details zien, maar het zou een laatste redmiddel moeten zijn. Gebruikers doen er verstandig aan hun eigen content te markeren als mogelijk spoilers voordat ze deze plaatsen.

Kunnen we niet allemaal wat verantwoordelijker zijn?

Sommige mensen zijn misschien overgevoelig voor spoilers en beschouwen alles wat met het verhaal te maken heeft als spoilers. Maar er is een subtiele balans tussen overgevoeligheid en volledige onverschilligheid voor wat anderen wel of niet hebben gezien.

We weten dat mensen zich kunnen verenigen en spoilers zoveel mogelijk kunnen vermijden. Kijk bijvoorbeeld naar de actieve campagne rondom Avengers: Endgame, die mensen opriep om de film minstens twee weken na de release niet online te bespreken. Deze campagne was bedoeld om de kijkervaring voor iedereen te beschermen.

Dit soort gedrag is overigens niet nieuw, want Alfred Hitchcock probeerde iets soortgelijks met de release van Psycho in 1960. De regisseur kocht naar verluidt zoveel mogelijk exemplaren van het boek waarop de film gebaseerd was, in een poging alle plotwendingen te bewaren – hoewel dit in een tijdperk was voordat sociale media het zo gemakkelijk maakten om spoilers te vinden.

Als we dit voor sommige films kunnen doen, kunnen we het misschien wel voor allemaal doen. Dit neemt misschien niet volledig de behoefte weg aan anti-spoilerfuncties zoals die van Threads, maar het betekent wel dat we er misschien minder vaak op hoeven te vertrouwen. Respect voor elkaars ervaringen is essentieel voor een filmminnende community.