Mijn ervaring met slimme brillen op een Mac: ruimtelijk computergebruik voor een lagere prijs dan de Vision Pro

Er is veel gezegd en geschreven over de manier waarop Apple heeft gefaald in zijn AI-inspanningen. Het is duidelijk dat de huidige staat van Apple Intelligence en Siri functioneel achterloopt op wat je ermee kunt bereiken. Microsoft Copiloot En een groep Google Tweelingen. Dit weerspiegelt de uitdagingen voor Apple op het gebied van generatieve AI en de toepassingen daarvan.

Interessant genoeg heeft Apple ook een concurrentievoordeel verloren op de markt voor XR-wearables. De eerste poging van het bedrijf was de Vision Pro, een duur technisch wonder dat niet de opwinding creëerde die het bedrijf had verwacht. Dit wijst erop hoe lastig het is om in deze opkomende technologische sector een evenwicht te vinden tussen innovatie en kosten.

Het stevige prijskaartje van $ 3,500 is zeker een reden om af te schrikken, maar het gebrek aan meeslepende productiviteitsscenario's en een dynamisch app-ecosysteem zijn ook redenen. VisionOS is zeker veelbelovend, maar om er toegang toe te krijgen moet je wel een fortuin uitgeven. Dit beperkt de brede acceptatie en heeft invloed op de groei van het app-ecosysteem.

Verrassend genoeg wordt het gat in de ruimtelijke computercapaciteiten van Mac-gebruikers opgevuld door veel kleinere merken. Bedrijven als Xreal, RayNeo en Viture hebben niet alleen fantastische AR/VR-brillen gemaakt, maar ook behoorlijk lonende productiviteitssoftware. Deze bedrijven profiteren van de kansen op de markt voor ruimtelijk computergebruik en bieden betaalbare oplossingen.

Comfortabel, zonder enige vermoeidheid

Mijn eerste ervaring met macOS in een immersieve ruimte was met de Xreal Air 2. Deze bril was uitgerust met twee 0.55-inch Micro-OLED-displays die een resolutie van 1080p naar elk oog stuurden en een vernieuwingsfrequentie van 120 Hz ondersteunden. Daarmee was het een heel eenvoudige plug-and-play-oplossing om ruimtelijke berekeningen uit te voeren, maar er waren ook enkele nadelen.

Mijn huidige opstelling bestaat uit de Viture One smart glasses, die ook voorzien zijn van een kleurveranderende elektrochrome filmlaag op de glazen lens voor maximale immersie. U kunt ervoor kiezen om uw omgeving te zien of te dimmen op basis van de lichtomstandigheden buiten.

Apple doet iets soortgelijks via een complex camera- en displaypad genaamd Passthrough op zijn Vision Pro-bril. Er is hier sprake van een cruciaal verschil. Als je helemaal opgaat in VR/AR-content, kun je snel last krijgen van sensorische vermoeidheid en overweldiging. Als het apparaat onhandig is, wordt het lastig om er zinvol mee om te gaan.

De Vision Pro is zwaar, oncomfortabel en ziet er lomp uit. Je wilt het absoluut niet in het openbaar dragen. "Ik weet niet zeker of ik deze lang wil dragen, want na 25 minuten had ik al kleine vlekjes in mijn gezicht", schreef Kristin Romero-Chan van Digital Trends nadat ze de Apple Glasses had uitgeprobeerd.

Giovanni Colantonio, hoofd van Gaming bij Digital Trends, noemde ook hoe Vision Pro voelde alsof het tegen zijn gezicht drukte.. Hij schreef: "Ik voelde hard materiaal tegen mijn slapen drukken tijdens de hele demonstratie. Na 30 minuten was ik opgelucht dat ik ze uit kon doen."

Een slimme bril lost dit probleem op, en wel op een heel stijlvolle manier. De Viture One lijkt bijvoorbeeld erg op een Wayfarer en belast uw schedel niet ondraaglijk. Met een gewicht van 78 gram hoeft u dankzij de plug-and-play-methode geen grote accessoires of koffers mee te nemen.

Ik kan de bril gemakkelijk 2 tot 3 uur dragen, zonder dat ik visuele en sensorische belasting voel. Gelukkig hoef ik ze alleen maar af te zetten, net als een bril, in plaats van dat ik met lastige bandjes en beperkende kabels zit.

Toegankelijkheid, verder dan de Apple-wereld

Een van de grootste uitdagingen bij XR-wearables is de toegankelijkheid voor mensen met een visuele beperking. Als u een bril draagt, wordt het dragen van augmented reality (AR) of virtual reality (VR)-apparaten al snel een uitdaging. Tenzij u contactlenzen draagt, is het dragen ervan over een bril de enige optie. Technisch gezien is dit mogelijk, maar deze tijdelijke oplossing is erg omslachtig.

De enige optie die overblijft is het plaatsen van intraoculaire lenzen. Nu wordt het interessant, en wel op een veelbelovende manier. Voor Vision Pro zijn ZEISS-brillenglazen op sterkte vereist, te koop voor $ 149. Voor mijn RayNeo Air 2S AR-bril maakte mijn plaatselijke opticien lenzen op sterkte voor slechts $ 12, op basis van de namaaklenzen die in de originele verpakking zaten.

Interne lenzen vormen echter nog steeds een logistiek probleem en verhogen alleen maar de eigendomskosten. Viture One glazen bieden een briljante oplossing voor dit probleem. Boven op elke lens zit een draaiknop waarmee de kijkhoek kan worden aangepast aan het unieke gezichtsveld van elke persoon.

Viture richt zich op bijziendheid en maakt aanpassingen mogelijk van nul tot -5.0D. Dit werkt echt. Ik draag een bril en dit was een enorme opluchting. Ik hoefde dan geen contactlenzen of intraoculaire lenzen meer te dragen om mijn slimme bril te kunnen gebruiken en mijn werk te kunnen doen.

Het is niet de volledige oplossing, omdat het niet alle vormen van verziendheid en bijziendheid bestrijkt. Maar het is een goed begin en een mooi voorbeeld van hoe techniek AR/VR-wearables niet alleen comfortabeler kan maken, maar ook de kosten van accessoires voor zichtcorrectie kan wegnemen.

Waarom blinkt Apple dan toch niet uit in productiviteitssoftware?

Een van de grootste voordelen van de Vision Pro is het besturingssysteem, dat diepgeworteld is in het Apple-ecosysteem. Als het om ruimtelijk rekenen gaat, is het op gebaren gebaseerde besturingssysteem veruit het beste. Ook de eye-tracking en de visuele helderheid zijn aanzienlijk beter.

Al deze voordelen worden echter tenietgedaan door twee fundamentele problemen. Om toegang te krijgen tot visionOS, moet je eerst $ 3,500 uitgeven aan een VR-headset. Er is geen andere manier. Ten tweede is het op een unieke manier vergrendeld en is het niet volledig native voor macOS, ondanks de krachtige hardware.

Slimme brillen, zoals de Viture One, bieden een veelzijdigere en lonendere benadering van ruimtelijk computergebruik. Om te beginnen is het eigenlijk gewoon een groot scherm, verstopt in een paar stijlvolle Wayfarers. In dit geval hebt u toegang tot een enorm 120-inch paneel met een resolutie van 1080p voor elk oog. Als u geïnteresseerd bent in 3D, kan het apparaat 3D SBS-inhoud met een resolutie van 3840 x 1080 weergeven.

Het is heerlijk om voorbij het krappe 13 inch laptopscherm te komen en over te stappen op een opstelling met meerdere monitoren die als het ware voor je ogen zweven. Dankzij het 120-inch canvas kunt u eenvoudig meerdere applicatievensters verwerken zonder dat u deze naar de achtergrond hoeft te downloaden of de resource-intensieve Stage Manager hoeft te gebruiken.

Het mooiste is dat deze uitgebreide, grote schermervaring niet wordt beperkt door de beperkingen van welk besturingssysteem dan ook. Viture One verbinden met een apparaat iPad Pro Mijn systeem start Stage Manager automatisch op en gaat naar de uitgebreide weergavemodus, hoewel er ook een optie is om schermspiegeling in te schakelen.

Het echte plezier van ruimtelijk computergebruik begint met de SpaceWalker-app. U kunt kiezen uit een half dozijn indelingen voor meerdere schermen. Er zijn veel opties beschikbaar voor vensteroriëntatie, -afstand en -grootte. U kunt ervoor kiezen om het macOS-venster op zijn plaats te laten, of om het uw hoofdbewegingen te laten volgen.

De app biedt ook opties om de verticale en horizontale bewegingen van het virtuele scherm ten opzichte van de hoofdbeweging te vergrendelen. De tracking kan soms wat onregelmatig zijn, maar het werkt wel. De cursorbewegingen verlopen vloeiend en ook de sneltoetsen van macOS werken goed.

Dit is een heel belangrijke les voor Apple.

Al met al is het ronduit verbazingwekkend om te zien dat slimme brillen bijna een zevende van de prijs van de Vision Pro kosten en dat ze serieus werk kunnen verrichten met een Mac, zonder dat dit ten koste gaat van het gebruikerscomfort of dat ze er dom uitzien.

Het bedrijf zal nooit een besturingssysteem ontwikkelen dat niet op zijn eigen hardware draait. Maar als we software van derden als Spacewalker en Nebula als voorbeeld nemen, dan zou dat ze in ieder geval een gestroomlijnde manier moeten bieden om het maximale uit de Mac-kracht te halen, zonder dat ze zich druk hoeven te maken over de ruimtelijke computerhardware die ze aanbieden.

De kans dat dat gebeurt, is klein. Maar als u op zoek bent naar echte augmented reality (AR) computing, kunt u veel geld (en hoofdpijn) besparen door een AR-smartbril te gebruiken, zoals de Viture One. Het helpt zeker dat de XR-community een aantal hele coole apps heeft gebouwd die het leven makkelijker maken.

Het zal interessant zijn om te zien wat Apple de komende jaren uiteindelijk gaat doen met zijn vermeende AR-smart glasses.