Als je bij een voedingsdeskundige binnenloopt en naar buiten komt met een maaltijdplan dat enkel uit gezonde salades bestaat, is dat misschien nog niet eens het slechtste advies. Maar is het ook verhelderend? Pionier? Is het de moeite waard om ervoor te betalen? Waarschijnlijk niet. Toch is dat precies wat veel beleggers krijgen van geregistreerde beleggingsadviseurs (RIA's): een portefeuille gevuld met S&P ETF's en fondsen van bedrijven als KKR, Blackstone en BlackRock – de 'autoriteiten' op het gebied van beleggen.
De vraag die investeerders zich moeten stellen: Wat betaal ik eigenlijk?
De huidige markt vraagt om meer dan alleen blootstelling aan grote merknamen. De recente volatiliteit op de aandelenmarkten van beursgenoteerde bedrijven was een luide wake-upcall. Nu concentratierisico's worden aangewakkerd door technologie en de steeds sterker onderling verbonden activa, kan diversificatie niet langer beperkt blijven tot een kwestie van afvinken. De waarheid is dat je voor echte diversificatie verder moet kijken dan de grote beheerders en de kansen moet verkennen die opkomende, niche- en vaak kleinere alternatieve beleggingsbeheerders bieden. *Deze gespecialiseerde managers bieden vaak unieke strategieën die doorgaans niet beschikbaar zijn bij grotere organisaties.*
Publieke markten: een krimpend en geconcentreerd speelveld
De openbare markten zijn minder representatief geworden voor de bredere economie en meer gericht op een kleine groep dominante spelers. De "Big Seven"-aandelen – Alphabet, Amazon, Apple, Meta, Microsoft, Nvidia en Tesla – vertegenwoordigen nu bijna 35% van de marktkapitalisatie van de S&P 500 (tot eind 2024). *Deze toegenomen concentratie weerspiegelt de veranderende marktdynamiek.*
Tegelijkertijd is het aantal beursgenoteerde bedrijven in de Verenigde Staten de afgelopen drie decennia bijna gehalveerd, van meer dan 8000 in 1996 tot ongeveer 4000 nu. De afname van het aantal beursgenoteerde bedrijven, de toegenomen concentratie en de stijgende volatiliteit wijzen allemaal op één ding: uitsluitend vertrouwen op de beurs en grote, bekende merken is niet langer voldoende. Deze veranderingen vereisen meer gediversifieerde en flexibele beleggingsstrategieën.
De opkomst van alternatieve beleggingen: waarom kleiner misschien beter is
Alternatieve investeringen, zoals private equity, privaat krediet, durfkapitaal en andere niet-publieke activa, bieden investeerders de mogelijkheid om te diversifiëren, weg van het risico van de publieke markt. Maar zelfs binnen deze activaklasse kiezen beleggers vaak voor de grootste namen in de sector.
Dat klopt niet.
Uit uitgebreid onderzoek blijkt dat kleinere of opkomende fondsbeheerders doorgaans beter presteren dan hun grotere, meer gevestigde tegenhangers. Zo laat onderzoek bijvoorbeeld zien dat het rendement van een fonds omgekeerd evenredig kan zijn aan de omvang van het fonds. De redenen hiervoor zijn eenvoudig: kleinere fondsen zijn flexibeler, kunnen zich richten op nichestrategieën en zijn minder gevoelig voor bureaucratie. Bovendien hoeven kleinere fondsen niet de kapitaallast te dragen, waardoor ze niet gedwongen worden om te diversifiëren naar grotere, meer gangbare beleggingsmogelijkheden.
Ook bij private kredieten lijkt deze trend zich voort te zetten, waarbij fondsen die zich richten op kleinere leningen uitstekende rendementen behalen (in vergelijking met fondsen die zich richten op grotere leningen). Hoewel deze hogere rendementen gepaard kunnen gaan met een hoger wanbetalingspercentage, schrijven sommige marktcommentatoren dit toe aan het feit dat kleinere beheerders vaker restrictievere voorwaarden in hun leningsovereenkomsten opnemen, wat onvermijdelijk tot een hoger wanbetalingspercentage leidt. Grotere beheerders die concurreren om grotere hoeveelheden kapitaal te kunnen inzetten, zijn mogelijk "soepeler in hun voorwaarden" om dat kapitaal te kunnen inzetten. Dit betekent dat de kleinere beheerder mogelijk juist risicomijdender is.
De data ondersteunen ook de opvatting dat kleinere fondsbeheerders beter presteren bij de lancering van nieuwe fondsen. Het eerste fonds presteert over het algemeen beter dan de daaropvolgende fondsen naarmate de beheerder zijn bereik uitbreidt. Kleinere teams en nieuwere beheerders hebben vaak een groter persoonlijk belang bij het resultaat van het fonds. Ze zijn ambitieuzer. Ze zijn sneller. Ze hoeven geen miljarden dollars te investeren, waardoor ze zich kunnen richten op de soorten deals met een hoge overtuigingskracht en een hoog rendement die voor grotere bedrijven simpelweg geen impact hebben.
Hoewel nieuwere beheerders wellicht iets meer risico lopen en moeite hebben om zich daaraan te wennen, betekent de outperformance dat beleggers en hun adviseurs bereid moeten zijn om naar deze beheerders te kijken – zowel op zoek naar alfa, als naar een redelijke diversificatie.
Grote merken, grotere problemen: de uitdagingen van vastgoedinvesteringen
Beleggers die bedrijfsgrootte gelijkstellen aan beleggingsveiligheid, zouden deze opvatting moeten herzien, aangezien grootte geen garantie is. Enkele van de grootste namen in vastgoedbeleggingen hebben de afgelopen jaren aanzienlijke uitdagingen ondervonden. Eind 2022 begon het BREIT-fonds van Blackstone met het beperken van opnames door beleggers na een sterke stijging van het aantal opnameverzoeken. KKR en Starwood hebben soortgelijke problemen ondervonden met hun vastgoedbeleggingsfondsen (REIT's). Dit zijn geen onbekende namen; het zijn giganten in de sector. Maar zelfs giganten kunnen struikelen. Grote merken garanderen niet per se liquiditeit, transparantie of uitstekende prestaties. *Let op: Beleggers dienen, ongeacht de bedrijfsgrootte, gedegen onderzoek te doen.*
De rol van de financieel adviseur: inzichten, niet alleen toegang tot producten
Financiële adviseurs moeten hun aanpak verbeteren. Wanneer investeerders met een professional in zee gaan, verwachten ze diepgaande inzichten en deskundig advies, en niet alleen toegang tot producten die ze online of via een eenvoudige Google-zoekopdracht kunnen vinden. De werkelijke waarde van een adviseur ligt in het helpen van cliënten bij het evalueren en selecteren van opkomende fondsbeheerders, innovatieve strategieën en daadwerkelijk gediversifieerde beleggingsalternatieven.
Het is waar dat opkomende fondsbeheerders risico's met zich meebrengen. Ze hebben een kortere prestatiegeschiedenis en sommige fondsen zijn mogelijk niet succesvol.
Deze risico's kunnen echter worden beperkt door middel van de juiste due diligence en zorgvuldige analyse. Laten we eerlijk zijn: niet alle risico's beperken zich tot kleine bedrijven. Soms loert het echte gevaar in het volle daglicht, vermomd in een glanzend prospectus en een chique logo.
Als u streeft naar echte portefeuillediversificatie en de potentie heeft voor superieure risicogecorrigeerde rendementen, dan is de data duidelijk: kleinere, meer gefocuste fondsbeheerders verdienen een plek aan tafel. Adviseurs die dit feit negeren, doen hun cliënten tekort. *Deze managers zijn vaak flexibeler en kunnen nichemarkten beter benutten.*
Anders eet je alleen maar een salade van gebakken kip en overtuig je jezelf ervan dat het je helpt om af te vallen. U heeft beter advies nodig voor uw beleggingsportefeuilles.
De hierin opgenomen informatie is geen beleggings-, belasting- of financieel advies. Voor advies over uw specifieke situatie dient u een erkende professional te raadplegen.
